እግዚአብሔር ወልድ፡- ሠግዎቱ

የክርስቶስን ሥጋ መልበስ በምናጤንበት ጊዜ ሁለት ዐበይት እውነቶችን ልብ ልንል ይገባል፡- 1) ክርስቶስ ፍጹም አምላክና ፍጹም ሰው ሆኗል፥ 2) ሥጋ ሲለብስ፥ ምንም እንኳን ክብሩን ቢተው፥ በምንም ሁኔታ መለኮትነቱን አልጣስም። ሥጋ በለበሰ ጊዜ መሠረታዊ የመስኮትነት ባሕርያቱን እንደያዞ ነው። ሙሉ መለኮትነቱና ፍጹም ሰብአዊነቱ ለመስቀል ላይ ሥራው አስፈላጊ ነበሩ። ሰው ባይሆን ኑሮ እይሞትም፥ እግዚአብሔር ባይሆን ኑሮ ደግሞ፥ ሞቱ ዘላለማዊ ዋጋ አይኖረውም ነበር። 

ሐዋርያው ዮሐንስ (ዮሐ. 1፡1) ከእግዚአብሔር ጋር አንድ የሆነውና ለዘላለም እግዚአብሔር የሆነው ክርስቶስ ሥጋ ሆኖ በእኛ ዘንድ እንዳደረ ይገልጣል (ዮሐ. 1፡14)። ጳውሎስም በእግዚአብሔር መልክ የነበረው ክርስቶስ፥ የሰውን ምሳሌ መያዙን ያስገነዝባል (ፊልጵ. 2፡6-7)። “አምላክ በሥጋ ተገለጠ’” (1ኛ ጢሞ. 3፡16)፤ የእግዚአብሔር ሙሉ ክብር መገለጥ ነጻብራቅ የሆነው ክርስቶስ፥ የባሕርዩ ምሳሌ ነው (ዕብ. 1፡3)። ሉቃስም የክርስቶስን መፀነስና መወለድ ታሪካዊ እውነት ሰፋ ባለ ዝርዝር አቅርቧል (ሉቃስ 1፡26-38፤ 2፡5-7)። 

መጽሐፍ ቅዱስ አያሌ ማነጻጸሪያዎችን አቅርቧል። ክርስቶስ ፍጹም አምላክ እና ፍጹም ሰው ሆኖ መገለጡ ግን ከሁሉ ይልቃል። ይህን የመሰሉ የማነጻጻሪያ ጎለጣዎች መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ብዙ ናቸው። ደክሞት ነበር (ዮሐ. 4:6)፥ ነገር ግን ደካሞችን ሊያሳርፋቸው ወደ ራሱ ጠራቸው (ማቴ. 11፡28)። ተርቦ ነበር (ማቴ. 4፡2)፥ ነገር ግን ራሱ “የሕይወት እንጀራ ነው” (ዮሐ. 6፡35)። ተጠምቷል (ዮሐ. 19፡28)፥ ነገር ግን ራሱ የሕይወት ውኃ ነው” (ዮሐ. 7፡37)። ተሠቃየ (ሉቃስ 22፡44)፥ ነገር ግን ሰዎችን ከማንኛውም በሽታ ፈወሰ፥ ማንኛውንም ሕመም አስወገደ። “አደገ፥ በመንፈስም ጠነከረ” (ሉቃስ 2፡40)፥ ነገር ግን ከዘላለም በፊት ነበር (ዮሐ. 8፡58)። ተፈትኗል (ማቴ. 4፡1)፥ ሆኖም አምላክ በመሆኑ፥ ኃጢአትን አላደረገም። በእውቀት የተወሰነ ነበር (ሉቃስ 2፡52)፥ ነገር ግን ራሱ የእግዚአብሔር ጥበብ ነበር። ለጥቂት ጊዜ ሥጋን በመልበሱ ራሱን ዝቅ በማድረጉና በማዋረዱ ከመላእክት ትንሽ ማነሱን ይናገራል (ዕብ. 2፡6-7 )፤ “አባቴ ከእኔ ይበልጣል” (ዮሐ. 14፡28) ይልና “እኔን ያየ አብን አይቷል” (ዮሐ. 14 :9) እና “እኔና አባቴ አንድ ነን” (ዮሐ. 10፡30)፥ በማለት ንጽጽሩን ራሱ ያቀርበዋል። ጸልይዋል (ሉቃስ 6፡12)፥ ነገር ግን ራሱ ለጸሎት መልስ ይሰጣል (ሐዋ. 10፡31)። በመቃብር አጠገብ አለቀሰ ( ዮሐ. 11፡35)፥ ነገር ግን ራሱ ሙታንን ከመቃብር እንዲነሡ ይጣራል (ዮሐ. 11፡43)። “የሰውን ልጅ ሰዎች ማን ይሉታል?” በማለት ጠየቀ (ማቴ. 16፡13)፥ ነገር ግን ““ስለ ሰው ማንም እንዲመሰክርለት አልፈለገም፤ በሰው ውስጥ ያለውን ያውቅ ነበርና” (ዮሐ. 2፡25)። “አምላኬ አምላኬ ለምን ተውኸኝ?” አለ (ማር. 15፡34)፥ ነገር ግን እርሱ የጮኸለት አምላክ በዚያን ሰዓት “ዓለሙን ሁሉ ከራሱ ጋር የሚያስታርቅ ነበር” (2ኛ ቆሮ. 5፡19)። ሞተ፤ ዳሩ ግን የዘላለም ሕይወት ነው። እርሱ ለእግዚአብሔር ምቹ የሆነ ሰው፥ ለሰው ምቹ የሆነ አምላክ ነው። 

ከዚህ ሁሉ ለመረዳት የሚቻለው፥ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ አንዳንድ ጊዜ ፍጹም ሰው ሆኖ የሚሠራ ሲሆን፥ በሌላ ጊዜ ደግሞ ፍጹም አምላክ በሆነ ሁኔታ ሲሠራ መታየቱን ነው። መለኮታዊ ሕላዌው ሰው በመሆኑ ምክንያት ከቶ ውሱን አልሆነም። መለኮታዊነቱን በምንም ዓይነት ለሰብአዊ ፍላጐቱ መገልገያነት አልተጠቀመበትም። ሰብአዊ ርሃቡን ለማርካት ድንጋዩን ወደ ዳቦነት ሊለውጠው ይችል ነበር፤ እርሱ ግን አሳደረገውም። 

ሀ. ክርስቶስ ሰው የመሆኑ እውነት 

1. ክርስቶስ ሰው የመሆን እውነት የታቀደውና የታለመው ዓለም ከመፈጠሩ በፊት ነበር (ኤፌ. 1፡4-7፤ 3፡11፤ ራእይ 13፡8)። የእግዚአብሔር በግ የመባሉ ምሥጢር፥ ደም ለማፍሰስና መሥዋዕት ለመሆን አካለ ሥጋን በቅድመ ሁኔታነት የሚፈልግ መሆኑን ለማረጋገጥ ነው። 

2. በብሉይ ኪዳን ስለ ክርስቶስ ሥጋ መልበስ የተነገረው ምሳሌና ትንቢት፥ እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን አስቀድሞ ለማሳወቅ ነበር። 

3. የክርስቶስ ሰው የመሆን እውነት የተረጋገጠው፥ እንደማንኛውም ሰብአዊ ፍጡር ተፀንሶ በመወለዱ ነው (ሉቃስ 1፡31-35)። 

4. ምድራዊሕይወቱሰው መሆኑን አሳይቶአል። ይኽውም፡- 

(ሀ.) በሰብአዊ ስሞቹ፥ “የሰው ልጅ”፥ “ሰው የሆነው ክርስቶስ ኢየሱስ”፥ “የዳዊት ልጅ” የሚሉትና የመሳሰሉት፥ በሰብአዊ ትውልዱ፤ 

(ሰ.) በሰብአዊ ውልደቱ፥“የወገብ ፍሬ”፥ “የበኩር ልጅዋ”፥ “የዚህ ሰው ዘር”፥ “የዳዊት ዘር”፥ “የአብርሃም ዘር”፥ “ከሴት የተወለደ”፥ “ከይሁዳ የወጣ መባሉ፤ 

(ሐ.) ሰብአዊ አካል፥ ነፍስና መንፈስ ያለው ስለመሆኑ (ማቴ. 26፡38, ዮሐ. 13፡21፤ 1ኛ ዮሐ.4፡2፡9) እና 

(መ.) ራሱ ወዶ በወሰደው ሰብአዊ ውሱንነት። 

5. የክርስቶስ ሰው መሆን በሞቱና በትንሣኤው ታይቷል። በመስቀል ላይ የሞተውም ሥጋ በሆነ አካሉ ሲሆን፥ መቃብርን አሸንፎ በትንሣኤው ክብር የተነሣውም በአካሉ ነበር። 

6. የክርስቶስ ሰው የመሆን እውነት ወደ ሰማይ በማረጉ ታይቷል። አሁን ደግሞ በከበረ ሰውነቱ የራሱ የሆኑትን በማገልገል ላይ ነው። 

7. ዳግም በሚመለስበት ጊዜም ያው “አንዱ ኢየሱስ” ወደ ሰማይ ባረዝት ነገር ግን በከበረ አካሉ)፥ በተሠግዎ ይመለሳል። 

ለ. የተሠግዎው ምክንያቶች 

1. የመጣው እግዚአብሔርን ለሰው ለማሳየት ነው(ማቴ. 11፡27፤ ዮሐ. 1፡18፤ 14:9፤ ሮሜ 5፡8፤ 1ኛ ዮሐ. 3፡16)። ሥጋ በመልበሱ ሰው ከአእምሮው በላይ የሆነውን እግዚአብሔርን እንዲረዳ አደረገ። 

2. ሰውን ለመግለጥ መጣ። ኢየሱስ እግዚአብሔር የሚፈልገው ሰው ምሳሌ በመሆኑ፥ ለሚያምኑ ሁሉ አርአያ ነው (1ኛ ጴጥ. 2፡21)። ለማያምኑ ግን ከቶ ምሳሌ አይደለም። ምክንያቱም እግዚአብሔር በአሁኑ ዘመን የሚፈልገው ያልዳኑትን ለማሻሻል ሳይሆን፥ ስማዳን ነው። 

3. ለኃጢአት መሥዋዕት ሊሆን መጣ፤ በመሆኑም ስለ ሰብአዊ አካሉ እና ይህ አካሉም ለኃጢአት ይቅርታ የተዘጋጀ በመሆኑ፥ እግዚአብሔርን ሲያመሰግን ታይቷል (ዕብ. 10፡1-10)። 

4. የዲያብሎስን ሥራ ያፈርስ ዘንድ ሥጋ ለብሶ መጣ (ዮሐ. 12፡31፤ 16፡11፤ ቆላ. 2፡13-15፤ ዕብ. 2፡14፤ 1ኛ ዮሐ. 3፡8)። 

5. ወደ ዓለም የመጣው፥ ይቅር ባይና ለእግዚአብሔር ታማኝ ሊቀ ካህን ይሆን ዘንድ ነው(ዕብ. 2፡16-17፤ 8፡1፣ 9፡11-12፥24)። 

6. ሥጋ ለብሶ የመጣው፥ እግዚአብሔር ከዳዊት ጋር ያደረገውን ቃል ኪዳን ይፈጽም ዘንድ ነው (2ኛ ሳሙ. 7፡16፤ ሉቃስ 1፡31-33፤ ሐዋ. 2፡30-31፥36፤ ሮሜ 15፡8)። በዚሁ መሠረት በከበረ ሥጋው ይገለጣል፥ “የነገሥታት ንጉሥ፥ የጌቶችም ጌታን በመሆን ይነግሣል። በአባቱ በዳዊት ዙፋን ይቀመጣል (ሉቃስ 1፡32፤ ራእይ 19፡16)። 

7. ሥጋለብሶ አዲስ የተፈጠረችው ቤተ ክርስቲያን ራስን(ኤፌ. 1፡22)። 

የእግዚአብሔር ልጅ ሥጋ ሲለብስ ሰብአዊ አካልን ብቻ ሳይሆን፥ ሰብአዊ ነፍስና መንፈስንም ወስዷል። በዚህ ሁኔታ ቁሳዊውንና መንፈሳዊውን ሰብአዊነት ተሳበሰ። ሁለንተናዊ ሰው በመሆንም በቅርብና በቋሚነት የሰብአዊው ቤተሰብ አባል ሆኖ፥ “የኋለኛው አዳም” (1ኛ ቆሮ. 15፡45) ተባለ። “ክቡር ሥጋው” ተብሏልም (ፊልጵ. 3፡21)። ይህ አሁን ሕያው እውነት ነው። 

ይህ ዘላለማዊ ልጅ፥ ያህዌ እምላክ፥ የማርያም ልጅ፥ የናዝሬት ወጣት፥ የይሁዳ መምህርና ፈዋሽ፥ የቢታንያ እንግዳ፥ የቀራንዮ በግ ነበር። አሁን የሰዎች አዳኝ፥ ወደፊት ደግሞ የክብር ንጉሥ፥ ሊቀካህን፥ የሚመጣው ሙሽራና ጌታ ይሆናል።

ምንጭ፡- “ዋና ዋና የመጽሐፍ ቅዱስ ጭብጦች” መጽሐፍ በዶክተር ሉዊስ ስፔሪ ቼፈር የተጻፈ እና በተክሉ መንገሻ የተተረጎመ ነው፡፡ እግዚአብሔር ስለ እነዚህ ቅዱሳን ድንቅ ስራ የተመሰገነ ይሁን፡፡ ማሳሰቢያ፡- ይህን ጽሁፍ መቀየርም ሆነ ለሽያጭ ማዋል በጥብቅ የተከለከለ ነው፡፡

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.