ከክርስቶስ ዳግም ምጽአት ቀደም ብለው የሚከናወኑ ሁኔታዎች

ሀ. የአሁኑ ዘመን ዓበይት ሁኔታዎች 

ባለንበት የጸጋ ዘመን ብዙ ትንቢቶች በመፈጸም ላይ ናቸው። የዘመኑ አጠቃላይ ሁኔታም ማቴዎስ ምዕራፍ 13 ውስጥ በሚገኙ ሰባት ምሳሌዎች ተብራርቷል። እንደ መግቢያ በተቆጠረው የዘሪው ሰው ምሳሌ፥ ሰዎች የእግዚአብሔርን እውነት የሚቀበሉባቸው የተለያዩ ሁኔታዎች ተገልጠዋል። እውነት አንዳንድ ጊዜ ጠጣር መንገድ ዳር ይወድቅና የወፎች ቀለብ ይሆናል። ሌላው እውነት ደግሞ ብዙ አፈር በሌለው ጭንጫ መሬት ላይ ይወድቅና ገና በመብቀል ላይ ሳለ ሥሩን ለመስደድ ባለመቻሉ ይደርቃል። የቀረው በጥሩ መሬት ላይ ሲዘራም፥ በእሾህ ይታነቅና ፍሬ አልባ ይሆናል። ከዘሩ የተወሰነው ክፍል ብቻ መልካም መሬት ላይ ወድቆ መቶ፥ ስድሳ ወይም ሠላሳ ፍሬ ይሰጣል (ማቴ. 13፡1-9፥ 18-23)። 

በስንዴ መካከል የተዘራው እንክርዳድ ምሳሌ፥ እስከ መከር ጊዜ ድረስ ሳይፈረድበት የሚቆየውን አደገኛ የውሸት እምነት ያመለክታል (ቁ. 24-30፥ 36-43)። የሰናፍጭ ቅንጣት ምሳሌ በበኩሉ የክርስቲያኑ ማኅበረሰብ በፍጥነት ከትንሽ ወደ ላቀ እንቅስቃሴ የሚደርስ መሆኑን ነው የሚገልጠው (ቁ. 31-32)። የእርሾው ምሳሌ ከመልካሙ ምግብ ጋር ተቀይጦ ሁሉንም ስለሚያበላሸው ክፋት ይናገራል (ቁ. 33-35)። ማቴዎስ 13፡44 ውስጥ የተጠቀሰው የተሰወረው መዝገብ፥ ምናልባት ሰአሁኑ ዘመን በዓለም ዙሪያ የተበተኑትን እስራኤላውያን የሚያመለክትና ሕዝቡ በከርስቶስ ሞት ዳግም የተገኘ መሆኑን የሚያመለክት ሊሆን ይችላል። እጅግ የተወደደው ዕንቁ (ቁ. 45፥ 46) ምሳሌ ደግሞ፥ ክርስቶስ ስለሞተላት ቤተ ክርስቲያን ያመለክታል። እርሷም በግልጥ የምትታይ ስትሆን፥ እስራኤል ግን እንደ ብሔርነቷ ከዚህ ሁኔታ ስውር ሆና ያለች ትመስላለች። ከሁሉም ዓይነት የሰበሰበችውን መረብ የሚያመለክተው ምሳሌ (ቁ. 47-51)፥ በዘመኑ መጨረሻ የዳኑት ካልዳኑት እንደሚለዩ ያስረዳል። 

ሰአጠቃላይ ማቴዎስ ምዕራፍ 13 የሚናገረው፥ በክርስቶስ የመጀመሪያና ሁለተኛ ምጽአቶች መካከል ስለሚገኘው ጊዜ ሲሆን፥ ስለ ንጥቀት ወይም ስለ ቤተ ክርስቲያን ሁኔታዎች አይጠቅስም። ይህ ክፍል የእምነት መግለጫ መጠንንና ተደባልቆ የሚገኘውን መልካምና ክፉ ምስል ይገልጣል። 

በፍርድና መለየት እልባት የሚያገኘው የመልካምና ክፉ አብሮ አደግነት፥ የአሁኑ ክፍለ-ጊዜ መለያ ነው። የእግዚአብሔር መንግሥት በወንጌል ስብከትና በሰዎች ጥረት የኋላ ኋላ እንደሚያሸንፍ የሚያስረዳው የድህረ ሺህ ዓመት አመለካከት ከዚህ አሳብ ጋር አይሄድም። በሌላም በኩል እግዚአብሔር እራሱ ዓላማውን ስለሚያከናውን ለተስፋ መቁረጥ ምክንያት የሚሆን መሠረት አይኖርም። አንዳንድ ዘር ከመልካም መሬት ላይ ወድቆ ፍሬ ይሰጣል። እንክርዳዱ ውስጥ ስንዴ፥ በተበላሸ ዓሣ መካከል ደህና ዓሣ ይኖራል። ከበዓለ ኀምሳ ዕለት ጀምሮ የነበሩት ዓመታት ያህንኑ ማቴዎስ 13 ውስጥ የተጠቀሰ ታላቅ ትንቢት ትክክለኛነት አረጋግጠዋል። 

ማቴዎስ ምዕራፍ 24 ውስጥም በመጨረሻው ዘመን ላይ በማተኮር ስለ አሁኑ ዘመን የቀረበ ተመሳሳይ ምስል አለ። ከ4-14 በሚገኙት ቁጥሮች ውስጥ የመጨረሻው ዘመን ዘጠኝ ምልክቶች ተሰጥተዋል፡- (1) ሐሰተኛ ክርስቶሶች (ቁ.5)፥ (2) ጦርነቶችና የጦርነት ወሬዎች (ቁ.6)፡(3) ረሃብ (ቁ.7)፥ (4) ቸነፈር(ቁ.7)፥ (5) የምድር መናወጥ (ቁ.7)፥ (6) ሰማዕትነት (ቁ.9-10)፥ (7) ሐሰተኛ ነቢያት (ቁ.11)፥ (8) የዓመፃ ብዛትና ለክርስቶስ ያለ ፍቅር መቀዝቀዝ (ቁ. 12)፥ (9) የመንግሥት ወንጌል በዓለም ሁሉ መሰበክ (ቁ. 14)። 

የዚህ ዘመን ሌላ ገጽታ ያልዳኑ ሰዎች ቤተ ክርስቲያን ውዕጥ ሆነው ከእውነተኛ እምነት ውጭ መመላለሳቸው ነው። 2ኛ ጴጥሮስ ምዕራፍ 2 እና 3 የነዚህን ሰዎች ሁኔታ በአራት ይመድባል፡- (1) የክርስቶስን አካልነትና መለኮትነት መካድ (2፡1)፥ (2) ክርስቶስ በመስቀል ላይ በመሞት ያስገኘልንን ሥራ መካድ (2፡1)፥ (3) ከሥነ-ምግባራዊነት የወረደና የዘቀጠ ምግባረ ብልሹነት (2፡2-22)፥ (4) ስለ ክርስቶስ ዳግም ምጽአትና ከርሱ ጋር ከተያያዙ ትምህርቶች መራቅ ናቸው (3፡1-13)። የአዲስ ኪዳን ሌሎች ምንባቦችም ስለ ክህደት የሚሉት አላቸው (1ኛ ጢሞ. 4፡1-3፤ 2ኛ ጢሞ. 3፡1-9፤ ይሁዳ 3-19)። ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ቀስ በቀስ ስለሚፈጸመው ክህደት የሚናገሩት እነዚህ ሁሉ ትንቢቶች ከመጀመሪያው ምዕተ ዓመት ጀምሮ እስከአሁን በመፈጸም ላይ ናቸው። ዋነኛው ክህደት የሚካሄደው፥ ቤተ ክርስቲያን ስትነጠቅና ያልዳኑ አማኞች ነን ባዮች ብቻ ሲቀሩ ነው። 

እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያኑን ከጠራበት ዓላማ አንጻር፥ የአሁኑ ዘመን የሚያበቃው፥ ድንገት በሚከናወነው መነጠቅ ነው። በየትኛውም የብሉይ ኪዳን ትንቢት ያልተጠቀሰው ይህ ክስተት፥ ቤተ ክርስቲያን በሚያስደንቅ ሁኔታ ከምድር እንደምትነጠቅ ያመለክታል። በክርስቶስ የሞቱት በዚህ ጊዜ የሚው ሲሆን፥ በሕይወት የሚኖሩ ክርስቲያኖች ደግሞ ሞትን ሳይቀምሱ ወደ ሰማይ ይነጠቃሉ (1ኛ ቆሮ. 15፡51-58፤ 1ኛ ተሰ. 4፡13-18)። እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያንን እንደ ልዩ የቅዱሳን ስብስብ በማድረግ የወጠነውን ዕቅድ ይህ ክንውን ከፍጳሜ ያደርሰዋል። የቤተ ክርስቲያን ከዓለም መወሰድ፥ ክርስቶስ ወደ ምድር ተመልሶ የሺህ ዓመት መንግሥቱን ወደሚመሠርትበት ዘመን የሚያመሩትን ዓበይት ክንውኖች ያስከትላል። በመነጠቅና በዳግም ምጽአቱ መካከል የሚኖሩ ሦስት ዓበይት ክፍለ ጊዜያትን ለማጤን ይቻላል። እነርሱም (1) የዝግጅት፥ (2) የሠላምና (3) የስደት ጊዜያት ናቸው። 

ለ. ከመነጠቅ በኋላ የሚኖረው የዝግጅት ጊዜ 

የዳኑትን ሁሉ ከምድር የሚያስወጣው የመነጠቅ ክንውን፥ በሰብአዊ ታሪክ ውስጥ እስደናቂ የእግዚአብሔር ጣልቃ ገብነት ይሆናል። ይህ ወደ ዳግም ምጽአቱ ታላቅ ፍጻሜ በፍጥነት የሚገሰግሱትን ተከታታይ ሁኔታዎች የሚጀምር ምልክት ነው። የክርስቲያኖች ሁሉ ከምድር መነጠቅ በዓለም ታሪክ ላይ አጠቃላይ ተጽዕኖ የሚያስከትል መሆኑ ግልጥ ነው። በዚህ ጊዜ በዓለም ላይ ክፋት በከፍተኛ ደረጃ የሚነግሥ ከመሆኑም ባሻገር፥ ከዚህ በፊት ታይቶ በማይታወቅ ሁኔታ የሰይጣን ዓላማ ይከናወናል። 

ከመነጠቅ በኋላ የሚመጣው ጊዜ ለሚቀጥሉት ዓበይት ክንውኖች ዝግጅት የሚደረግበት ይሆናል። እነሱም ከሦስት ዓበይት የትንቢት ጉዳዮች፥ ማለትም ከቤተ ክርስቲያን፥ ከእስራኤልና ከአሕዛብ ጋር የሚዛመዱ ናቸው። 

1. እምነቷ የይስሙላ የሃና እውነተኛ ያልሆንችው ቤተ ክርስቲያን፥ በመነጠቅ ጊዜ በምድር ላይ ትቀራለች። እውነተኛይቱ ቤተ ክርስቲያን በታላቁ መከራ ውስጥ የማለፍ አለማለፍዋ ጉዳይ በማከራከር ላይ ያለ ነገር ቢሆንም፥ እንደ ክርስቶስ አካልነቷ በመነጠቅ ጊዜ የምትወሰድ ለመሆኑ ብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ተንታኞች ይስማማሉ። በምድር የምትቀረው ያልዳኑ ሰዎች የተከማቹባትና እውነተኛ ያልሆነችው ቤተ ክርስቲያን ስትሆን፥ ክንውኑም ከክርስቲያኑ ኅብረተሰብ ጋር የሚዛመደውን ትንቢት የሚፈጽም ይሆናል። 

እውነተኛ ያልሆነችው ቤተ ክርስቲያን ከመነጠቅ በኋላ ራእይ 7 ውስጥ እንደተጠቀሰው በጋለሞታ ተመስላለች። ይህች ጋለሞታ የጊዜው ፖለቲካ መገለጫ በሆነው ቀይ አውሬ ላይ ተቀምጣ ትታያለች። ይህም በብዙ ውኃዎች በተመሰለው የዓለም ሕዝብ ሁሉ ላይ የሚኖራትን የፖለቲካ ሥልጣን ያመለክታል (ራእይ 17፡1፥ 15)። ክዚህ ገልጣ የምንረዳው፥ እውነተኛ ያልሆነችው ቤተ ክርስቲያን እውነተኛ አማኞች ከተወሰዱ በኋላ ሙሉ በሙሉ በክህደቷ የምትጋለጥ መሆኑን ነው። ከመነጠቅ በኋላ የሚኖረው ክፍለ-ጊዜ በሃይማኖት ረገድ ወደ ዓለም ቤተ ክርስቲያንና እውነተኛ አስተምህሮ ወደራቀው የዓለም ሃይማኖት ግስጋሴ የሚደረግበት ይሆናል። 

2. የዝግጅቱ ጊዜ ለእስራኤል የተሐድሶ ወቅት ነው። ሮሜ 11፡25 ውስጥ እንደተገለጠው፥ የኦሁኑ የእስራኤል ድንዛዜ ይወገድና ኢየሱስ ክርስቶስ እውነትም መሢሐቸውና አዳኛቸው መሆኑን ብዙዎች ይረዳሉ። ከመነጠቅ በኋላ በሚኖሩት ቀናት፥ በሺህ የሚቆጠሩ አይሁዶች ክርስቲያኖች ሲነጠቁ የተዉአቸውን መጽሐፍ ቅዱሶችና የክርስቲያናዊ አስተምህሮ መጻሕፍት በማንበብ ወደ ክርስቶስ ሊመለሱ ይችላሉ። መጽሐፍ ቅዱስን ከመሢሑ የመምጣት ተስፋ ጋር የሚያዛምዱትን የራሳቸውን መጻሕፍት ሰመጠቀምም በክርስቶስ ያምናሉ። ድንገት የሚሰወሩት ክርስቲያኖች የት እንደደረሱ ለማወቅ ከፍተኛ ጉጉት እንደሚኖራቸውም አይጠረጠርም። በዚህ ምርምራቸው ሳቢያ ብዙዎች በክርስቶስ ያምናሉ። በመጀመሪያው መቶ ክፍለ-ዘመን እንደነበረችው ቤተ ክርስቲያን፥ አይሁዶች የራሳቸውን ሕዝቦችና አሕዛብን ለክርስቶስ በመማረክ የወንጌሱ አምባሳደሮች ይሆናሉ። የታደሰው የወንጌል ስርጭት በዚህ አኳኋን በዓለም ሁሉ ይሰራጫል። አይሁዶች ቀደም ሲል በዓለም ሁሉ ተበትነው ብዙ ቋንቋዎች ማወቃቸው፥ የተሳካ የወንጌል ስርጭት በማካሄድ ብዙዎችን ወደ ክርስቶስ ለመመለስ እንደሚረዳ አይጠረጠርም። ይሁን እንጂ፥ በመጀመሪያው ምዕተ ዓመት እንደታየው ሁሉም አይሁዶች ወደ ክርስቶስ ስለማይመለሱ ድነትን የሚያገኙት የሚያምኑ ብቻ ናቸው። 

3. የአሕዛብን ፖለቲካ በተመለከተ፥ የዝግጅት ጊዜ ጥንታዊው የሮም አገዛዝ ሥርዓት እንዲያንሰራራ ያደርጋል። ቀደም ሲል እንደተገለጠው፥ ዳንኤል ምዕራፍ ሁለት የተገለጡት እግሮችና፥ ዳንኤል 7:7 ውስጥ የተገለጡት የአራተኛው እውሬ የአሥር ቀንዶች ደረጃዎች ገና ከፍጻሜ አልደረሱም። ይህ ትንቢት ራእይ ምዕራፍ 13 ውስጥ ከተጠቀሰው ተጨማሪ አሳብ ጋር እንደሚያሳየው፥ የሮም መንግሥት አሥር አገሮችን የሚያሰባስብ ኮንፌዴሬሽን ፈጥሮ እንደገና የሚያንሰራራ ይመስላል። የእውሮፓ የጋራ ገበያ ምናልባትም ለዚህ እርምጃ ግንባር ቀደም ይሆናል። የፖለቲካዊ ኃይሉ ማዕከል የሚያርፈው ግኝ ከአውሮፓ ይልቅ ሜድትራኒያን አካባሲ ሆኖ፥ የሰሜን አፍሪካን፥ የምዕራብ እስያንና የደቡብ አውሮፓን ዓበይት እሮች የሚያካትት ይመስላል። 

ሜድትራኒያን እንደገና (የሮም ሐይቅ› ይሆናል። እነዚህ አሥር አገሮች በአንድ ላይ ሲተባበሩ፥ ዳንኤል 3:8 ውስጥ ትንሽ ቀንድ የተባለው መሪ ይነሣል። ይህ መሪ መጀመሪያ በሦስት አገሮች ላይ አምባገነንነቱን ያሰፍንና የኋላ ኋላ አሥሩንም የሚገዛ ይመስላል። የመካከለኛው ምሥራቅ ጠንካራ የፖለቲካ ሰው ከመሆኑም በሳይ፥ የዓለም ኃያል ለመሆን ይቻለው ዘንድ ከዓለም ቤተ ክርስቲያን ጋር ይተባበራል። በጽኑ መሠረት ላይ ከተደላደለ በኋላ፥ ቀጣዩ ዓቢይ ክፍለ-ጊዜ ይቀጥላል። ይህም የቃል ኪዳን ክፍለ-ጊዜ 

ሐ. የሠላም ጊዜ 

የመካከለኛው ምሥራቅ አምባገነን መሪ ማለትም “የሚመጣው አለቃ” (ዳን. 9፡26) ሥልጣን እርከን ላይ ሲወጣ፥ ከእስራኤል ጋር የሰባት ዓመታት ቃል ኪዳን ያደርጋል (ዳን. 9፡27)። የቃል ኪዳኑ ዝርዝር ጉዳዮች መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ባይገለጡም፥ የጥበቃ ቃል ኪዳን ሊሆን እንደሚችል ግን ተመልክቷል። አምባገነኑ መሪ በእስራኤልና በዙሪያዋ በሚገኙ አገሮች መካከል ያለውን ውዝግብ ለማርገብ የሚፈልግ ይመስላል። እስራኤል ግዛቷን እንድትይዝ በማድረግም ሰመካከለኛው ምሥራቅ ሠላምና መረጋጋትን ይፈጥራል። ወቅቱ ሙሉ ሠላም የሚሰፍንበት መሆኑ ባይገለጥም፥ በአንጻራዊ ሁኔታ እስራኤል አስተማማኝ ሁኔታ ላይ እንድትደርስ ያደርጋታል። ከዚህም በላይ እገሪቱ በ3948 ዓ.ም. ከተመሠረተች ጀምሮ ባልተለመደ ሁኔታ ሠላሟ የተረጋጋና በንግድም ጉዳይ የምትታገዝ ትሆናለች። ይህ የሁኔታዎች ለውጥ ያለ ጥርጥር ሌሎች ብዙ አይሁዶች ወደ ጥንታዊቱ ምድራቸው እንዲመለሱ በማድረግ፥ እንድትበለጥግ ያደርጋታል። 

በዚህ ጊዜ የዓለም ቤተ ከርስቲያን ዓለም አቀፋዊ የሃይማኖት አገዛዝን ለመቀዳጀት ስትል ከሜድትራንያኑ አለቃ ጋር በመተሳሰር ወደ ከፍተኛ ደረጃ ማደጓን ትቀጥላለች። በተመሳሳይ ሁኔታ፥ እስራኤል ውስጥ የሚደረገው የወንጌል ስርጭት ብዙዎችን ወደ ክርስቶስ ይመልሳል። በሌላም በኩል ብዙዎች ወደ መሠረታዊው የአይሁድ እምነት ይመለሳሉ። ቤተ መቅደሱም ኢየሩሳሌም ውስጥ እንደገና ተሠርቶ መሠረታውያን አይሁዶች የሙሴን የመሥዋዕት ሥርዓት የሚያድሱ ይመስላል። ቤተ መቅደሱ በ70 ዓ,ም. ከተደመሰሰ አንሥቶ የመሥዋዕቱ ሥርዓት ተቋርጦ መቆየቱ ይታወሳል። ይህ ጉዳይ የመሥዋዕቱ አቅርቦት በኋላ እንደሚታቀብ በሚያመለክተው ዳንኤል 9፡27 እና ዕለታዊ መሥዋዕት እንደሚቆም ሰሚናገረው ዳንኤል 12፡11 ውስጥ ድጋፍ አግኝቷል። በግልጥ እንደሚታወቀው፥ መሥዋዕቶችን እንደገና ለማቅረብ የግድ ቤተ መቅደሱ ኢየሩሳሌም ውስጥ መታነጽ አለበት። ቤተ መቅደሱ የሚታነጽበትን ትክክለኛ ጊዜ የሚያውቅ ባይኖርም፥ በሠላሙ ጊዜ የሚሠራ ይመስላል። 

ይሁንና፥ ሕዝቅኤል 38-39 ውስጥ እንደተገለጠው የመካከለኛው ምሥራቅ መረጋጋት በድንገት ይናጋል። ይህም ሩሲያና ተባባሪዎቿ በእስራኤል ላይ በሚሰነዝሩት ጥቃት ሳቢያ ነው። የመጽሐፍ ቅዱስ ተርጓሚዎች በዚህ ጉዳይ ላይ በሚያቀርቧቸው ምርምሮችና ሰክስተቱ በሚሰጡት ቅደም ተከተል በአሳብ ይለያያሉ። ሕዝቅኤል 38 እንደሚያስተምረን፥ ጦርነቱ የሚመጣው እስራኤል በሠላምና በእረፍት ሳይ ሳለች ነው። ይህም ከሮማው አለቃ ጋር ከሚደረግ ቃል ኪዳን በኋላ ከሚመጣው ጊዜ ጋር ይስማማል። ጦርነቱ እስራኤል ከሜድትራኒያኑ መሪ ጋር ያደረገችውን ቃል ኪዳን ሁሉ የሚፈታተን በመሆኑ፥ በእስራኤል ላይ የሚሰነዘር ጥቃት ብቻ ሳይሆን ሩሲያ የመካከለኛው ምሥራቅን ፖለቲካዊና መዋዕለ ንዋያዊ ሁኔታ ለመቆጣጠር የምታደርገው ፉክክር ውጤትም ነው። ጥቃቱ ድንገተኛ በመሆኑ፥ ወራሪዎችን ለመከላከል ሠራዊት ሰለመሰብሰቡ ግን የተገለጠ ነገር የለም። እግዚአብሔር ግን ሕዝቡን ለማዳን በሉዓሳዊ ጣልቃ ገብነት ሕዝቅኤል 38፡18-23 ውስጥ በተዘረዘሩት ተከታታይ እደጋዎች የጠላትን ወታደሮች ይደመስሳል። ይህ ጦርነት የሠላሙን ጊዜ ሰማወክ ለአራተኛውና ለመጨረሻው ክፍሰ-ጊዜ ጥርጊያ መንገድ የሚያዘጋጅ ነው። 

መ. የስደት ጊዜ 

የሮም ሠራዊት መውደም ከዚያ በፊት የነበረው ሰላም እንዲያበቃ ማድረግ ብቻ ሳይሆን፥ የዓለምን ሁኔታ በከፍተኛ ደረጃ ይለውጠዋል። በዚያን ወቅት በሚከተሉት ወገኖች መካከል የኃይል ሚዛን የሚስተዋል ይመስላል (1) በመካከለኛው ምሥራቅ አለቃና ከርሱ ጋር ከተሳሰሩት አገሮች፥ (2) ሩሲያና ግብረ አበሮቿ። የሩሲያ ሠራዊት ለጊዜው በሚሽነፍበት ወቅት የመካከለኛው ምሥራቅ አለቃ አጋጣሚውን በመጠቀም ራሱን የዓለም አምባገነን መሪ ያደርጋል። በዓለም ላይ በአንድ ጀንበር ፖለቲካዊ፣ ኢኮኖሚያዊና ሃይማኖታዊ ሥልጣንን ይጨብጣል። በሁሉም ነገድ፥ ወገንና ቋንቋ ላይ ራሱን በአለቅነት ይሾማል (ራእይ 13፡7)። ዳንኤል፥ “ምድሪቱንም ሁሉ ይበላል፥ ይረግጣታል፥ ያደቅቃትማል” (ዳን. 7፡23) በማለት በትንቢቱ ጎልጦታል። የጠቅላላውን ዓለም ኢኮኖሚ ስለሚቆጣጠርም፥ ያለ እርሱ ፈቃድ ሊገዛ ወይም ሊሸጥ የሚችል አይኖርም (ራእይ 13፡16-17)። 

አለቃው በአንድ ጀንበር ቃል ኪዳኑን አፍርሶ እስራኤልን ሊያሳድዳት መነሣቱ ለአገሪቱ ቅፅበታዊ ተገላቢጦሽ ይሆንባታል። ይህም ኤርምያስ 30፡7 ውስጥ የያዕቆብ መከራ ወቅት ተብሎ የገለጠውን አሳብ ያመለክታል። ይኸው ዘመን ሌላ ስፍራ ታላቅ መከራ ተብሎ ተጠቅሷል (ዳን. 12፡1፤ ማቴ. 24፡21፤ ራእይ 1፡14)። የእስራኤል መከራ የሚጀምረው መሥዋዕት የማቅረብ ሥርዓታቸው ሰቅፅበት እንዲቆም በሚደረግበት ወቅት ነው (ዳን. 9:27፤ 12፡11፤ ማቴ. 24፡15)። ለዚህ ነው፥ እስራኤል በፍጥነት ወደ ተራሮች እንድትሸሽ ክርስቶስ የመከራት (ማቴ. 24፡16-20)። ለእስራኤል ጊዚው እጅግ የከፋ ይሆንባትና በሺህ የሚቆጠሩ አይሁዶች ይጨፈጨፋሉ (ዘካ. 13፡8)። የዓለም ገዢው ጣኦት ቤተ መቅደሱ ውስጥ የሚቀመጥ ከመሆኑም በላይ (ራእይ 13፡15)፥ አንዳንድ ጊዜም ይመሰክ ዘንድ ገዢው ራሱ በአካል እዚያ ይገኛል (2ኛ ተሰ. 2፡4)። ይህ ከመሥዋዕቶች 

መከልከል ጋር ተያይዞ የተገለጠ የጥፋት ርኩሰት ነው። በተጨማሪም፥ የዓለም ገዢው ራሱን እንደ አምላክ በመቁጠር፥ ሰዎች ሁሉ እንዲሰግዱለት ያስገድዳቸዋል፥ እምቢ የሚሉትን ይፈጃቸዋል (ራእይ 13፡8፥ 15)። 

ይህ የመጨረሻ ክፍለ-ጊዜ የሚጀምረው ለቃል ኪዳን በተወጠነው የሰባት ዓመት አጋማሽ ሲሆን፥ ለአርባ ሁለት ወራት ይቆያል (ራእይ 11፡2፤ 13፡5፤ ዳን. 7፡25፤ 9፡27፤ 12፡11-12)። 

ከዚህ እጅግ ከከፋ ተሳዳቢነቱና በአይሁዶችም ሆነ በክርስቲያኖች ላይ በሚያደርሰው ስደት የተነሣ የሜድትራኒያኑ የዓለም ገዢ፥ የሚያስፈራ መለኮታዊ ፍርድ ይወርድበታል። ይህ ገዢ ብዙውን ጊዜ ሐሳዊ መሢሕ እየተባለ የሚጠራ ሲሆን፥ ዳንኤል 9፡26 ውስጥ “የሚመጣው አለቃ” ተብሏል። ይህ ሁሉ በሐሳዊው መሢሕ ላይ የሚደርስ ፍርድ ራእይ ምዕራፍ 6-19 ውስጥ ተገልጧል። የነዚህ ሁኔታዎች ዝርዝሮች በሰባቱ ማኅተሞች መፈታት (ራእይ 6፡1-8፡1)፥ በሰባቱ መለከቶች መነፋት (ራእይ 8፡2-21፤ 11፡15-19) እና በሰባቱ የእግዚአብሔር የቁጣ ጽዋዎች መፍሰስ ውስጥ ተመዝግቧል (ራእይ 16)። 

በምድር ላይ ከፍተኛ የሆኑ ፍርዶች ይወርዳሉ። ክርስቶስ ማቴዎስ 24፡21-22 ውስጥ እንደገለጠው፥ ጊዜው እጅግ ክፉ ከመሆኑ የተነሣ በዳግም ምጽአቱ እንዲያጥር ባይደረግ ኑሮ የሰው ዘር ባልተረፈም ነበር። ጦርነት፥ ቸነፈር፥ ረሃብ፥ የከዋክብት ከሰማይ መውደቅ፥ የመሬት መንቀጥቀጥ፥ የአጋንንት ጥቃትና በዓለም ላይ የሚደርሱ ከፍተኛ የተፈጥሮ አደጋዎች፥ ከዓለም ሕዝቦች አብዛኛውን ቁጥር የሚያጠፉ ይመስላል። 

በነዚህ አደጋዎች ሳቢያ የሚከሰተው ሁከት በመካከለኛው ምሥራቁ የዓለም ገዢ ላይ ተቃውሞ ያመጣበታል፤ ቃል የገባላቸውን ሠላምና ብልጥግና ለሕዝቡ ሊያመጣ እይችልም። በዚህ ሳቢያ ዓለም አቀፍ ዐመፅ ከመቀስቀሱም በላይ፥ ሥልጣኑን ለማስወገድ ዓበይት የዓለም ክፍሎች ያምፁሰታል። ይህም ዳንኤል 11፡40-45 እና ራእይ 9፡13-21፤ 16፡13-21 ውስጥ በተገለጠው አሠቃቂ ጦርነት አማካይነት ይጠናቀቃል። የዓለም ሕዝቦች በዚህ አኳኋን በትግል የሚጠመዱ ሲሆን፥ ቅድስቲቱን አገር ለመውጋት ጦርነቱ ከሰሜን፥ ከደቡብና ከምሥራቅ በሚወጣ እጅግ ብዙ ሠራዊት መፋጠጥ ብልጭ ድርግም ሲል ይቆያል። ግጭቱ ከፍተኛ ደረጃ ላይ በሚደርስበት ጊዜ፥ ኢየሱስ ክርስቶስ በዚህ ትግል ላይ በተሰለፉት ኃጢአተኞች ሳይ ለመፍረድና የሺህ ዓመት መንግሥቱን ለመመሥረት በኃይልና በክብር ወደ ምድር ይመለሳል። 

በአጠቃላይ ወደ ክርስቶስ ዳግም ምጽአት የሚመሩ ሁኔታዎች በብሉይም ሆነ በአዲስ ኪዳን በሚገባ ተዘርዝረዋል። ጊዜው ከየትኛውም ሌሳ የታሪክ ወይም የትንቢት ክፍል የተለየና የአስደናቂ ሁኔታዎች ቅደም ተከተላዊ አፈጻጸም መከሠቻ ነው። ዓለም ወደዚህ ፍጻሜ በመገስገስ ላይ መሆኗን የሚያሳዩ ብዙ ምልክቶች፥ መጽሐፍ ቅዱስ ጌታ ቅዱሳኑን ለመውሰድ በቅርቡ እንደሚመጣ የሚያስተምረውን አሳብ ይበልጥ ያጠናክሩታል።

ምንጭ፡- “ዋና ዋና የመጽሐፍ ቅዱስ ጭብጦች” መጽሐፍ በዶክተር ሉዊስ ስፔሪ ቼፈር የተጻፈ እና በተክሉ መንገሻ የተተረጎመ ነው፡፡ እግዚአብሔር ስለ እነዚህ ቅዱሳን ድንቅ ስራ የተመሰገነ ይሁን፡፡ ማሳሰቢያ፡- ይህን ጽሁፍ መቀየርም ሆነ ለሽያጭ ማዋል በጥብቅ የተከለከለ ነው፡፡

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.