መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ላይ መፍረድ የለብንም ሲል ምን ማለቱ ነው?

ምንጭ፣ https://www.gotquestions.org/

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ ዳባ

የአውደ ንባቡን ሃሳብ ወደጎን በመተውና ተገቢ ባልሆነ መንገድ በመተርጎም በስፋት ከሚጠቀሱ የኢየሱስ ንግግሮች መካከል አንዱና ዋናው “አትፍረድ” የሚለው ቃል ነው፡፡ ቃሉ እንዲህ ይላል፣ “እንዳይፈረድባችሁ አትፍረዱ” (ማቴዎስ 7፡1)፡፡ ብዙ ሰዎች ይህን ጥቅስ በተሳሳተ መንገድ በመተርጎም፣ ተቺዎቻቸውን “ተሳስተሃል ልትለኝ መብት የለህም” ለማለት እና ዝም ለማሰኘት ይጠቀሙበታል፡፡ ቃሉን በተናጥል ወስደን ካየነው “አትፍረዱ” የሚለው ይህ ትእዛዝ በእርግጥም ሁሉንም አሉታዊ ምዘናዎች እንዳናደርግ የሚያግድ ይመስላል። ሆኖም፣ የሃሳቡን ሙሉ ትርጉም ለማግኘት ከአጠቃላይ የመጽሐፍ ቅዱስ አውድ አንጻር መፈተሽ ይኖርብናል፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ላይ እንዳንፈርድ ሲያዘን፣ ምንም አይነት የመለየት (የመፈተሽ) ሥራ አትሥሩ እያለ አይደለም፡፡ ኢየሱስ “አትፍረዱ” ባለበት በዚያው ምዕራፍ ውስጥ “…የተቀደሰውን ለውሾች አትስጡ፥ ዕንቁዎቻችሁንም በእሪያዎች ፊት አትጣሉ።”(ማቴዎስ 7፡6) ሲል አዟል፡፡ በዚው ስብከት ውስጥ ትንሽ ቁጥሮች ወረድ ብሎ፣ “የበግ ለምድ ለብሰው ከሚመጡባችሁ በውሥጣቸው ግን ነጣቂዎች ተኵላዎች ከሆኑ ከሐሰተኞች ነቢያት ተጠንቀቁ። ከፍሬያቸው ታውቋቸዋላችሁ …”(ማቴዎስ 7፡15-16) ይላል። በትምህርቶች እና በምግባሮች ላይ መፍረድ ካልቻልን እንዴት “ውሾች”፣ “እሪያዎች” እና “ሐሰተኛ ነቢያት” እነማን እንደሆኑ መለየት እንችላለን? በሌላ አነጋገር፣ ኢየሱስ እዚህ ቦታ ላይ ትክክል የሆነውን ካልሆነው እንድንለይ ፈቃድ እንደሰጠን መገንዘብ ይገባል።

መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ላይ እንዳንፈርድ ሲያዘን፣ ሁሉም ተግባራት እኩል ሥነ ምግባራዊ ፋይዳ አላቸው ወይም እውነት አንጻራዊ ነው እያለ አይደለም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ እውነት የጸና፣ ዘላለማዊ እና ከእግዚአብሔር ባሕርይ ተነጥሎ የማይታይ መሆኑን በግልጽ ያስተምራል። ከእውነት ጋር የሚቃረን ማንኛውም ነገር ውሸት ነው፡፡ ይህን ነገር “ውሸት” ብሎ መጥራት ደግሞ ፍርድን ማስተለለፍ ነው፡፡ ዝሙትን ወይም ነፍስ ማጥፋትን ኃጢአት ብሎ መጥራት ከእግዚአብሔር እውነት ጋር መስማማት ብቻ ሳይሆን ፍርድን ማስተላለፍም ጭምር ነው፡፡ ኢየሱስ በሌሎች ላይ እንዳንፈርድ ሲናገር፣ ማንም ሰው  የእግዚአብሔርን የኃጢአት ትርጉም መሠረት በማድረግ ኃጢያትን ኃጢያት አይበል ማለቱ አይደለም፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ በሌሎች ላይ እንዳንፈርድ ሲያዘን፣ ኃጢአትን በተመለከተ አቋም የለሽ እና መሃል ሰፋሪ እንድንሆን እየመከረ አይደለም፡፡ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ መሳፍንት (ፈራጆች) የሚል ርእስ ያለው መጽሐፍ ይገኛል፡፡ በብሉይ ኪዳን የነበሩ እነዚህ መሳፍንት (ፈራጆች) በራሱ በእግዚአብሄር የተመረጡ (የተነሱ) ነበሩ (መሳፍንት 2፡18)፡፡ ዳኞችን ጨምሮ ዘመናዊው የፍትህ ስርዓት የአንድ ሕብረተሰብ ጠቃሚ አካሎች መሆናቸውን የሚክድ ግለሰብ አይኖርም፡፡ እነዚህ ነገሮች ደግሞ ያለዳኝነት እና ፍርድ እውን ሊሆኑ አለመቻላቸው ግር የሚያሰኝ ጉዳይ አይደለም፡፡ እግዚአብሔር ራሱ ከሰራው (ሮሜ 13፡1-4) ከዚህ ሥረአት በመነሳት የምንረዳው ነገር፣ ኢየሱስ “አትፍረዱ” ሲል “ማንኛውም ሰው በአይኑ ፊት ደስ ያሰኘውን እያደረገ ይኑር” ሊል አለመፈለጉን ነው፡፡

በሌላ ቦታ፣ ኢየሱስ “ቅን ፍርድ ፍረዱ እንጂ በመልክ አትፍረዱ።” (ዮሐ. 7፡24) ሲል እንድንፈርድ ቀጥተኛ ትእዛዝ ይሰጣል፡፡ በዚህ ክፍል ውስጥ ሁለት ነገሮች እንረዳለን፡፡ አንደኛው፣ የመፍረድ ሃላፊነት እንዳለብን ሲሆን ሁለተኛው ደግሞ ትክክለኛ ፍርድ የመስጠትን አስፈላጊነት ነው፡፡ ከዚህ በታች የቀረቡ ሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎችን በማየት የተሳሳተ ፍርድ ምንነትን እንመልከት፡-

በውጫዊ ጉዳዮች ላይ በመመስረት መፍረድ፡፡ የሰውን ፊት በማየት ፍርድ መስጠት ኃጢአት ነው (ዮሐንስ 7፡24)፡፡ እውነታዎችን በአንክሮ ከመመርመር በፊት በጥድፊያ መደምደሚያ ላይ መድረስ የሞኝነት ተግባር ነው (ምሳሌ 18፡13)፡፡ ፈሪሳዊው ስምዖን በአንዲት ሴት ላይ በመልኳና በነበራት አዳፋ ዝና ላይ በመመስረት ፈጣን የፍርድ ውሳኔ አስተላልፎ ነበር፤ ያላስተዋለው አንድ ነገር ቢኖር ይህች ሴት ይቅርታን የተቀበለች መሆኗን ነበር፡፡ ስምዖን፣ ስለ ኢ-ፍትሐዊ ፍርዱ በኢየሱስ ሲወቀስ እናነባለን (ሉቃስ 7:36–50)።

ግብዝ (አስመሳይ) ፍርድ መፍረድ፡፡ በማቴዎስ 7:1 ላይ የምናየው እና ኢየሱስ በሌሎች ላይ እንዳንፈርድ ካስጠነቀቀበት ክፍል ቀደም ብሎ ስለግብዞች (በማቴዎስ 6:2፣ 5፣ 16) እና ግብዝነት (ማቴዎስ 7:3-5) ማስጠንቀቅያ የሚሰጥበት ክፍል አለ፡፡ ሌሎችን በምንወቅስበት ሃጢአት ራሳችን ተወቃሾች ሆነን ከተገኘን መልሰን ራሳችንን እንኮንናለን (ሮሜ 2፡1)፡፡

ምህረት የለሽ ፍርድ መፍረድ፡፡ አንዳችን ሌላውን፣ “በየውሃት መንፈስ” እንድናቀና ይጠበቅብናል (ገላቲያ 6፡2)፡፡ ምሕረትን የሚቀበሉት ራሳቸው ምሕረትን የሚያሳዩ ናቸው (ማቴዎስ 5፡7)፡፡ ኢየሱስ እንዳስጠነቀቀው “…በምትፈርዱበት ፍርድ ይፈረድባችኋልና፥ በምትሰፍሩበትም መስፈሪያ ይሰፈርባችኋል” (ማቴዎስ 7:2)፡፡

ተመጻዳቂ ፍርድ መፍረድ፡፡ ትሁታን እንድንሆን ተጠርተናል፤ “እግዚአብሔር ትዕቢተኞችን ይቃወማል” (ያዕቆብ 4፡6)፡፡ በሉቃስ 18:9–14 ውስጥ በምናነበው የፈሪሳዊው እና ቀራጩ ምሳሌ ውስጥ ፈሪሳዊው በራሱ ጽድቅ ላይ በመኩራራት በቀራጩ ላይ ሲፈርድ እንመለከታለን፤ እግዚአብሔር ግን ልባቸውን በመፈተሽ ቀራጩን አጽድቆ ፈሪሳዊውን ይኮንናል።

ፍርደ-ገምድል ፍርድ፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ የሐሰት ምስክርን በግልጽ ይከለክላል (ምሳሌ 19፡5)፡፡ 

ክርስቲያኖች ኃጢያትን በሚቃወሙበት ጊዜ ብዙውን ጊዜ “በፈራጅነት” ወይም “ባለመቻቻል” ይከሰሳሉ፡፡ ኃጢአትን መቃወም ስህተት አይደለም፡፡ የጽድቅን መስፈርት ከፍ ማድረግ በራሱ ክፋትን ይገልጻል፤ ይህ ተግባር ደግሞ እግዚአብሔርን ከመፍራት ይልቅ ኃጢአትን ለመረጡት ሰዎች ምቾት አይሰጥም፡፡ መጥምቁ ዮሐንስ የሄሮድያዳን ምንዝርና በተቃወመ ጊዜ የሄሮድስ ቆጣ አጋጥሞት ነበር (ማርቆስ 6፡18–19)። በመጨረሻ ሄሮድያዳ የመጥምቁን አንገት በማስቀንጠስ ዮሐንስን ዝም ማሰኘት ችላ ነበር፤ ሆኖም ግን እውነትን ዝም ማሰኘት አትችልም (ኢሳ 40፡8)፡፡

አማኞች በሌሎች ላይ ኢፍትሃዊ እና ቅንነት የጎደለው ፍርድ እንዳያስተላልፉ ማስጠንቀቂያ ተሰጥቷቸዋል፤ ሆኖም ግን ቅን ፍርድን እንዲያደርጉ ኢየሱስ ማዘዙን መዘንጋት የለብንም (ዮሐንስ 7፡24)፡፡ ሁሉን ነገር ፈትነን መልካሙን እንድንይዝ ታዘናል (1 ተሰሎንቄ 5፡21)፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ኃጢአትን አስመልክቶ የሚሰጠውን ትምህርት ጨምሮ አጠቃላይ የእግዚአብሔርን ቃል መስበክ ይኖርብናል (ሐዋርያት ሥራ 20፡27፣ 2 ጢሞቴዎስ 4፡2)፡፡ ደካማ ወንድሞችን ወይም እህቶችን በመልካም መንፈስ ልናቀና ይገባል (ገላትያ 6፡1)፡፡ ጥፋተኞችን ለማረቅ ቤተክርስቲያን ልትገስጽ ይገባታል (ማቴዎስ 18:15-17)፡፡ በአጠቃላይ፣ እውነትን በፍቅር መናገር ከሁላችን ይጠበቃል (ኤፌ 4፡15)፡፡

ለ የክርስቶስ የፍርድ ወንበር (ቤማ) ወይም የሽልማት ዶክትሪን

(ከ http://www.bible.org የተወሰደ)

(ደምቀው የተፃፉና የተሰመረባቸው ቃላት ትኩረትን የሚሹ ጉዳዮች ናቸው፡፡) 

በሐዲስ ኪዳን ከሚገኙ ታላላቅ ትምህርቶች አንዱ የሽልማት ዶክትሪንና የክርስቶስ የፍርድ ወንበር ትምሕርት ነው፡፡ ይህ አስተምህሮ ብዙ ጊዜ የተዘነጋና፣ በትምሕርት መልክ የሚሰጥ ሲሆንም ከግሪኩ ላይ ተተርጉሞ ከተወሰደው ‹‹ፍርድ›› ከሚለው ቃል የተነሳ በተሳሳተ መንገድ ሲቀርብ ይስተዋላል፡፡

ሳሙኤል ሆይት ስለዚህ ጉዳይ ሃሳቡን ሲሰጥ፣ በአሁኑ ጊዜ ስለ ክርስቶስ የፍርድ ወንበር ባሕሪ በርካታ ንትርኮችና ግርታዎች ይስተዋላሉ፡፡ በእንግሊዘኛ መጽሐፍ ቅዱስ ላይ ‹‹የክርስቶስ የፍርድ ወንበር›› ተብሎ የተቀመጠው አገላለፅ አንዳንዶች ስለ ጉዳዩ አላማና ባሕሪ የተሳሳተ ማጠቃለያ ላይ እንዲደርሱ አድርጓቸዋል፡፡ በዚህ የእንግሊዘኛ ትርጉም ምክንያት ከሚስተዋሉ የተለመዱና የተዛቡ አመለካከቶች አንዱ በዚህ ወቅት እግዚአብሔር በአማኙ ሕይወት ውስጥ በታዪት ኃጢአቶች አንጻር አማኙን ይቀጣል የሚለው ነው፡፡

ምንም እንኳን ኃጢአት ያለው ዘላለማዊ አሉታዊ ፋይዳ በቀላል የሚታይ ባይሆንም፣ የክርስቶስ የፍርድ ወንበር ጌታ እግዚአብሔር፣ በእርሱ ልጆች የተሰራውን ኃጢአት የሚቀጣበት ጊዜ እና ቦታ አይደለም፡፡ ሕይወታችን ለጌታ ስራ እንደዋለ መጠን ሽልማት የምናገኝበት ወይም የምናጣበት ስፍራ እንጂ፡፡

በሌላ አገላለጽ ሽልማት፣ መንፈስ ቅዱስ በሕይወቴ ውስጥ ፍሬ እንዲያፈራ ከእርሱ ጋር በሕብረት በመጣመር በእምነት የኖርኩበት ኑሮ ውጤት ነው፡፡ በ 1ተሰሎንቄ 2፡19-20 ላይ ጳውሎስ ለዚህ ሽልማት ራሱንና ቤተ ክርስቲያንን ሲያበረታታ እንመለከታለን፡፡ የመጀመሪያው የተሰሎንቄ መልዕክት የዚህን ሽልማት ጉዳይ በእያንዳንዱ ምዕራፍ ላይ ይጠቀስና በሁለተኛው መልዕክት ላይ ደግሞ ዋናኛ የደብዳቤው ትምሕርት ይሆናል፡፡ የጌታ ዳግም ምፅአት ለአለም ብቻ ሳይሆን ለእኛ ለምናምን ለእያንዳንዳችን ታላቅ ትምሕርት የያዘ የሐዲስ ኪዳን እውነት ነው፡፡ በመጨረሻው የራዕይ መጽሐፍ ክፍል ላይ እነዚህን የጌታ ቃሎች እናገኛለን፡፡ ‹‹እነሆ በቶሎ እመጣለሁ ለእያንዳንዱም እንደ ሥራው መጠን እከፍል ዘንድ ዋጋዬ ከእኔ ጋር አለ፡፡›› (ራዕ. 22፡12)

ድነት፣ የእግዚአብሔር ነጻ ስጦታ ነው፤ እያወራን ካለው ሽልማት ጋርም ምንም ግንኙነት የለውም፡፡ ከምግባሮቻችን በመነሳት በሕይወታችን ላሳየነው ታማኝነት ሽልማት የምናገኝበት እና ታማኝ ላልሆንበት ደግሞ ሽልማት የምናጣበት ጊዜ ከፊታችን አለ፡፡ ሽልማት በክርስትና ሕይወት ውስጥ ዋነኛ አነሳሽ ምክንያት/motivation ከሚሆኑን ነገሮች መካከል አንዱ ነው፤ እየሆነ ካልሆነም ከዚህ በኋላ መሆን አለበት፡፡ ስለ አነሳሽ ምክንያቶች ባህሪ ከማውሳታችን በፊት የእነዚህን ሽልማቶች ባሕሪ ልንገነዘብ ይገባል፡፡ አንዳንዶች ይህንን ጉዳይ ለመረዳት የሚቸገሩበት ምክንያቶች አንዱ የሽልማት አስተምህሮ ‹‹ፀጋ›› ን ወደጎን በማድረግ ‹‹ሽልማት ስለሚገባው ችሎታ›› ትኩረት የሚሰጥ ነው ብለው ስለሚያስቡ ነው፡፡ ከዚህ ጋር በማያያዝ እግዚአብሔርን፣ ከፍቅር በመነሳትና ለእርሱ ክብር ስንል ብቻ ልናገለግለው ይገባል ሲሉ ይደመጣሉ፡፡ በእርግጥ ነው እግዚአብሔርን ከፍቅር በመነሳትና ለእርሱ ክብር ስንል ልናገለግለው ይገባል፡፡ የሽልማት ባህሪንም መረዳት እንዲሁ እንድናደርግ ያስተምረናል፡፡

እግዚአብሔር ድነትን ይሰጠናል፡፡ ይህን በእምነት የምንቀበለው ነው፡፡ ደግሞም ስለ መልካም ሥራችን ይሸልመናል፡፡ እግዚአብሔር ፀጋውን እስከተጠቀምንበት ድረስ መፈለግንና ማድረግን በእኛ ውስጥ ሆኖ ይሰራል (ፊል 2፡12-13)፡፡ ነገር ግን ለማገልገል መፍቀድና ይህንንም ለማድረግ ትጋት ከእኛ የሚጠበቁ የእኛ ድርሻዎችና የእኛ አስተዋፅኦዎች ናቸው፡፡ እናም እግዚአብሔር ይህንን ነገራችንን፣ ሽልማት እንደሚገባው አድርጎ ይቆጥረዋል፡፡

1ቆሮ. 15፡10 ነገር ግን በእግዚአብሔር ጸጋ የሆንሁ እኔ ነኝ፤ ለእኔም የተሰጠኝ ጸጋው ከንቱ አልነበረም ከሁላቸው ይልቅ ግን ደከምሁ፣ ዳሩ ግን ከእኔ ጋር ያለው የእግዚአብሔር ጸጋ ነው እንጂ እኔ አይደለሁም፡፡

ቆላ. 1፡29 ለዚህም ነገር ደግሞ፣ በእኔ በኃይል እንደሚሠራ እንደ አሠራሩ እየተጋደልሁ፣ እደክማለሁ፡፡

ቁልፍ ጥቅሶችሮሜ. 14፡10-11፤ 1ቆሮ. 3፡11-15፤ 2ቆሮ. 5፡9-10፤ 1ዮሐ. 2፡28፤ ራዕ. 3፡11-12

የፍርድ ወንበር (ቤማ) ትርጓሜ

የሮሜ መልክት 14፡10 እና 2ቆሮንቶስ 5፡10 ስለ ‹‹ፍርድ ወንበር›› ያወራሉ፡፡ ይህ ሀሳብ የአንድ «bema›› የተሰኘ የግርክ ቃል ትርጓሜ ነው፡፡ በወንጌላትና ሐዋሪያት ስራ ላይ «bema›› የሚለው ቃል የሮማዊያኑ ፈራጆች ወይም ገዥዎች ውሳኔ ለመስጠት እና ብይን ለማድረግ የሚቀመጡበትን ጉብታ ስፍራ የሚያመለክት ሲሆን (ማቴ. 27፡19፣ ዮሐ. 19፡13)፣ ጳውሎስ በደብዳቤዎቹ የተጠቀመበት አጠቃቀም ግን የግሪክ አትሌቶችን ውድድር በሚያወሳ መልኩ እና ግሪካዊያን ‹እንደ ወረደ› (original use) በሚጠቀሙበት አግባብ ነው፡፡ ይህ ቃል የ Isthmian ጨዋታ ከሆነውና ዳኞች የዚህ ጨዋታ ሕጎች በተወዳዳሪዎች በአግባቡ መፈፀማቸውን በጥብቅ ከተከታተሉ በኋላ ለተወዳዳሪዎች ሽልማት ከሚሰጡበት የጨዋት ሃሳብ የተወሰደ ነው (2ጢሞ. 2፡5)፡፡ 

ሕጉ በሚፈቅደው መልኩ ጨዋታውን ያጠናቀቀው አሸናፊ በዳኛው ወደዚህ ጉብታ (bema) ፊት እንዲቀርብ ይደረግና የድሉ ተምሳሌት የሆነው ከለምለም ሳር የተሰራ አክሊል በራሱ ላይ ይቀመጥለታል (1ቆሮ. 9፡24-25)፡፡ በእነዚህ ጥቅሶች ሁሉ ‹‹ጳውሎስ አማኙን መንፈሳዊ ውድድር ውስጥ ያለ አድርጎ ያስቀምጠዋል፡፡ ልክ ድል የነሳው የግሪክ አትሌት በ bema ፊት ቀርቦ የሚገባውን እንደሚቀበል፣ አማኝም በክርስቶስ bema ፊት የማይጠፋውን አክሊል ለመቀበል ይቀርባል፡፡ በ bema ያለው ዳኛ፣ ድል ለነሱት ሽልማት የሚያበረክት እንጂ ተሸናፊዎችን የሚገርፍ አይደለም፡፡ 

በክርስቶስ የፍርድ ወንበር ወቅትም፣ ተገቢው ምርመራ ከተደረገ በኋላ ተሸላሚውና የማይሸለመው ተወዳዳሪ ማን እንደሆነ ይፋ የሚሆንበት እንጂ አማኞች ስለሰሩት ኃጢአት ቅጣት የሚቀበሉበት ጊዜ አይደለም፡፡ ጉዳዩ በዚህ መንገድ ካልታሰበ፣ ከተጠናቀቀው ከክርስቶስ የመስቀል ሥራ ጋር የሚጋጭ ሃሳብ ይሆናል፡፡ ምክንያቱም እርሱ የኃጢአታችንን ዋጋ ሁሉ ከፍሏልና፡፡

ኃጢአትን በተመለከተ መጽሐፍ ቅዱስ የሚያስተምረው ትምሕርት፣ የእግዚአብሔር ልጅ የሆነ ሁሉ በፀጋው አማካኝነት ከፍርድ ነፃ መሆኑን ነው (ዮሐ. 3፡18፣ 5፡24፣ 6፡37፣ ሮሜ. 5፡1፣ 8፡1፣ 1ቆሮ. 11፡32)፡፡ ክርስቶስ የአማኙ ፍፁም ተለዋጭ/ቤዛ ስለሆነ አማኙ ካለፈ፣ ከአሁንና ከወደፊት ጊዜ የኃጢአት (ቆላ 2፡13) ፍርድ ሁሉ ነፃና በክርስቶስ በመሆኑ እንደ ክርስቶስ ያለ ነውር ሆኖ በእግዚአብሔር ፊት ይታያል (1ቆሮ. 1፡30፣ ኤፌ. 1፡6፣ ቆላ. 2፡10፣ ዕብ. 10፡14)፡፡ አማኝ፣ ክርስቶስ በእግዚአብሔር እንደ ተወደደ እንዲሁ የተወደደ ነው (ዮሐ. 17፡23)፡፡

የ ቤማ ጊዜ

ይህ የሚሆነው፣ የቤተ ክርስቲያን መነጠቅ ወይም ትንሳኤን ተከትሎ ጌታን በአየር ለመቀበል በደመና ከተነጠቅን በኋላ ነው (1ተሰ. 4፡13-18)፡፡ 

ይህን አመለካለት በመደገፍ የሚሰጡ ምክንያቶች፡- 

በሉቃስ 14፡12-14፡- መሠረት ሽልማት፣ የቤተ ክርስቲያን ትንሳኤና መነጠቅን ተከትሎ የሚሆን ነገር ነው፡፡

ራዕይ 19፡8፡- ከታላቁ መከራ ፍጻሜ በኋላ ጌታ ከሙሽሪት ጋር ሲመለስ የተሸለመች ሆና እንደምትመጣ ያሳያል፡፡ ሽልማቱም እንደ ቀጭን የተልባ እግር (እርሱም የቅዱሳን የጽድቅ ስራ) ሆኖ ተገልጧል፡፡ ይህ፣ ያለ ጥርጥር የሽልማት ውጤት

እንደሆነ ያሳያል፡፡ 

2ጢሞ. 4፡18 እና 1ቆሮ. 4፡5፡- ሽልማቶች ከ ‹ያን ቀን› እና ከ ‹ጌታ መምጣት› ከሚሉ ሐረጎች ጋር ተያይዘው ቀሪበዋል፡፡ 

ለቤተ ክርስቲያን ይህ ጊዜ ማለት የ 1ተሰ. 4፡13-18 ተዕይንት ጊዜ ማለት ነው፡፡ የትዕይንቱ ቅደም ተከተል ይህን ይመስላል፡- (1) መክበራችንንና የትንሳኤ አካል መልበሳችንን የሚያበስረው መነጠቅ፣ ከዛም (2) በሰማያት ከጌታ ጋር ከፍ ማለት፣ በመቀጠልም (3) በ bema ፊት መመርመርና፣ በመጨረሻም (4) ሽልማቶችን ማግኘት ይሆናል

ማለት ነው፡፡ 

የ ቤማ ስፍራ

ይህ ትዕይንት በጌታ መገኘት፤ በሰማያዊ ስፍራ የሆነ ቦታ ላይ ይፈጸማል፡፡ 1ተሰ. 14፡17፣ ራዕ. 4፡2 እና 19፡8 ይመልከቱ፡፡

በ ቤማ ተሳታፊ የሚሆኑት

ከ ቤማ ጋር ተያያዥ የሆኑ ጥቅሶች ሁሉ የሚያወሱት በዚህ ስፍራ ላይ የሚገኙት አማኞች ናቸው (ሮሜ. 14፡10-12፣ 1ቆሮ. 3፡12፣ 2ቆሮ. 5፡9፣ 1ዮሐ. 2፡29፣ 1ተሰ. 2፡19-20፣ 1ጢሞ. 6፡18-19፣ ቲቶ 2፡12-14 (ለመልካም ምግባር የተሰጠውን ትኩረት አስተውል)፡፡

የትንሳኤ ፕሮግራም እና የብሉይ ኪዳን ቅዱሳት ሽልማት የሚሆነው ከታላቁ መከራ በኋላ፣ ቅዱሳን በሰማያት ከታዩና ከተሸለሙ በኋላ ከዛም ከጌታ ጋር ሊገዙ ወደ ምድር ከመጡ በኋላ ይሆናል (ራዕ. 19፡8ን ከ ዳን. 12፡1-2 እና ማቴ. 24 ጋር በጋራ ይመልከቱ)፡፡

በየትኛውም መንፈሳዊ ሁኔታ ውስጥ ያሉ አማኞች ሁሉ በ ቤማ ፊት ስለ ሕይወታቸው ምላሽ ይሰጡ ዘንድ እንደ ስራቸው መጠንም ዋጋን ይቀበሉ ወይም ያጡ ዘንድ ይቀርባሉ፡፡ አንዳንድ የከፊል መነጠቅ አስተምህሮ ተከታዮች እንደሚያስቡት፣ በመነጠቅ ሂደት የሚተባበሩት ከጌታ ጋር ሕብረት ያላቸው ክርስቲያኖች ብቻ ናቸው፡፡ ይህም የሚሆነው በተቀሩት ክርስቲያኖች ላይ የኃጢአት ቅጣት ለማስተላለፍ ነው ይላሉ፡፡ ከላይ እንደ ተመለከትነው ይህ ሃሳብ ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ለኃጢያታችን ዋጋ ከከፈለው ከክርስቶስ የመስቀል ስራ ጋር የሚጣረስ ብቻ ሳይሆን ከ 1ተሰ. 5፡8-11 ትምሕርትም ጋር ይቃረናል፡፡… እግዚአብሔር ለቁጣ አልመረጠንምና፣ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ መዳንን ለማግኘት ነው እንጂ፡፡

የዚህ ክፍል አውድ የሚያሳየን ጳውሎስ፣ የጌታን ዳግም መመለስ እና የቤተ ክርስቲያንን መነጠቅ ትኩረቱ አድርጎ እንደጻፈ ነው (1ተሰ 4፡13-18)፡፡ መነጠቅ፣ ጳውሎስ በ 1ተሰ. 5፡1-3 ላይ እነደ ገለፀው ከእግዚአብሔር ቁጣ የምንድንበት መንገድ ነው፡፡ በተጨማሪም በቁጥር 10 ላይ የተገለፁት መንቃት እና ማንቀላፋት የሚሉት ቃሎች መንፈሳዊ ወይም ሞራላዊ ሁኔታን የሚያመለክቱ እንጂ በ 4፡13-14 ላይ እንደተገለፀው ክርስቶስ በሚመጣበት ወቅት በሕይወት ያሉ ወይም የሞቱ ሰዎችን ሁኔታ አያመለክትም፡፡ የዚህን እውነታ ከ 5፡4-8 አውድ እና ለመተኛት ከተጠቀመበት ቃሎች መለወጥ አንፃር መረዳት እንችላለን፡፡ በ 5፡10 ላይ koimao የሚለውን ቃል ሳይሆን Katheudo የሚለውን የግሪክ ቃል ተጠቅሟል፡፡ ይህን በ 4፡13-14 ላይ ከተገለፀው አካላዊ ሞት ጋር ዘይቢያዊ ትስስር እንዲኖረው አድርጓል፡፡ ምንም እንኳን Katheudo የሚለው ቃል (5፡10 ላይ የተገለጸው) አካላዊ እንቅልፍና ሞትንም ጭምር የሚያሳይ ቢሆንም ከመንፈሳዊ ጉዳዮች ጋር በተያያዘ መልኩ ከመንፈሳዊ ደንታ ቢስነት ወይም ከሥጋዊ ስሜት አልባነት/ባዶነት ጋር በተያያዘ ጥቅም ላይ ይውላል፡፡ ይህ ነው እንግዲህ የምዕራፍ 5 አውድ፡፡ እንግዲያው ዋናው ቁም ነገር የሚከተለው ይሆናል፡- በክርስቶስ ፍፁምና የተጠናቀቀ ሞት ባህሪ ምክንያት (ቁጥር 10 ላይ ያለውን ስለ እኛ ሞተ ለሚለው ሃሳብ ትኩረት ሰጥተው ይመልከቱ) መንፈሳዊ ሁኔታችን ንቁም ይሁን አይሁን ሁላችን አብረን ከእርሱ ጋር ለመኖርና በ ቤማ ፊት ስለ ሕይወታችን መልስ ለመስጠት እንነጠቃለን፡፡ 

በ ቤማ ያለው መርማሪ ወይም ፈራጅ 

ይህ ፈራጅ አሁን ባለው ሕይወት አንኳ ሳይቀር ሥራችንን ወደ ብርሃን እያወጣ ጉዟችን ከእውነት ስለመሆኑ እየመረመረ ያለው ኋላም በ ቤማ ፊት ስንገኝ ይህንኑ የሚያደርገው ኢየሱስ ብቻ ነው (ራዕ. 1-2፣ 1ቆሮ. 4፡5፣ 2ቆሮ. 5፡10፣ 1ዮሐ. 2፡28)፡፡ በሮሜ. 14፡10 ላይ ይህንን የምርመራ ወቅት ሐዋርያው የ እግዚአብሔር ቤማ ሲለው በ2ቆሮ. 5፡10 ላይ ደግሞ የክርቶስ ቤማ ብሎ ይገልፀዋል፡፡ ሁለቱን ሃሳቦች አጋጥሞ በማየት እግዚአብሔር የሆነው ኢየሱስ መርማሪያችንና ሸላሚያችን ነው የሚለውን ቁም ነገር ማግኘት እንችላለን፡፡

የ ቤማ አላማና መሰረተ ሃሳብ

የ ቤማ አላማና መሰረት ሃሳብ፣ ከሃሳቦቹ ሁሉ ዋና እና ከ ቤማ ተግባራዊ አተያይ ጋር ፊት ለፊት እንድንገናኝ የሚያደርገን ይሆናል፡፡ በዚህ ረድፍ ስር ከሚነሱት አበይት ጥያቄዎች መካከል፡- ለምንድን ነው በ ቤማ ፊት የምንቀርበው? ለሽልማት ብቻ ነው ወይስ ማጣትም አለው? የቅጣት ብይን ይሰጥበታል? ታላቅ ሐዘንስ ይኖራል? ቤማ ተግባራዊ የሚሆንበት መሰረት ምንድን ነው? በኃጢአት ላይ ተመስርቶ ነው? ወይስ በመልካም ተግባራችን ላይ? ወይስ በሌላ? የሚሉት ይጠቀሳሉ፡፡

ችግሩ፡- በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ቤማን በተመለከተ ትንሽ የማይባሉ ንትርኮችና ግራ መጋባቶች አሉ፡፡ ‹‹የፍርድ ወንበር›› የሚለው ቃል ትርጉም፣ የቃሉን ታሪካዊና ባህላዊ ዳራ ጠንቅቆ ካለማወቅና የክርስቶስን የተጠናቀቀ የመስቀል ስራ በብዥታ ከተመለከተ የስነ-መለኮት አስተምህሮ በመነሳት በተዛባ መልክ ይቀርባል፡፡ ይህም አስተሳሰብ በአንድም ሆነ በሌላ መልኩ ይህ ትዕይንት (ቤማ) እግዚአብሔር ቢያንስ ላልተናዘዝነው ኃጢአት አልያም ለኃጢአታችን ተገቢውን ቅጣት የሚሰጥበት ስፍራ እንደሆነ እንዲገነዘቡ አድርጓቸዋል፡፡

ቤማን በተመለከተ 3 ምልከታዎች፡-

የሦስቱ ምልከታዎች ማጠቃለያ ሃሳብ በአጭሩ ለማቅረብ የሳሙኤል ሆይትን አባባል ከ bibliotheca sacra ላይ እንጠቅሳለን፡፡ 

አንዳንድ የመጽሐፍ ቅዱስ አስተማሪዎች፣ የፍርድ ወንበርን – ከአስጨናቂ መከራ ቦታ እና ከፍርሀት ስፍራ ጋር ከማዛመዳቸው በተጨማሪ ክርስቶስ የእያንዳንዱን አማኝ ኃጢአቶች (ቢያንስ ኑዛዜ ያልቀረበባቸውን) በትንሳኤ በተባበረችውና በተነጠቀችው ቤተ ክርስቲያን ፊት የሚገልጥበት ስፍራ አድርገው ይቆጥራሉ፡፡ አንዳንዶች እንደውም ከዚህ አልፈው፣ በዚህ የምርመራ ወቅት ክርስቲያኖች ስለ ኃጢአታቸው የተወሰነ መከራን ይቀበላሉ ሲሉም ይደመጣሉ፡፡ 

በሌላ አንፃር፣ ሌላው ቡድን ይህንን ትዕይንት የሽልማት ሥነ ሥርዐት ወቅት አድርጎ ያቀርባል፡፡ ሽልማት ለእያንዳንዱ ክርስቲያን ይሰጣል፡፡ የዚህ ፍርድ ውጤት፣ ይላሉ እነዚህ ቡድኖች፣ እያንዳንዱ አማኝ ባገኘው ሽልማት አመስጋኝ ይሆናል፤ በተጨማሪም ጥቂት እፍረት ያጋጥመዋል ወይንም ከነጭራሹ አያጋጥመውም፡፡ 

ሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ አስተማሪዎች ደግሞ ማዕከላዊውን ስፍራ በመያዝ፣ ለምርመራው ጊዜ ከባድነት ተገቢ ስፍራ በመስጠት፣ የፍርድ ቀኑ ያለውን የሽልማት አላማ ያንፀባርቃሉ፡፡ በዚህ ምድር ላይ ታማኝ ሆኖ ስለ መኖር አስፈላጊነትና ጠቃሚነት ትኩረት ይሰጣሉ፡፡ ሆኖም በ ቤማ ወቅት በአማኞች ላይ አለ ተብሎ በሚታሰበው የቅጣት ሀሳብ አይስማሙም፡፡ ‘እያንዳንዱ አማኝ ሁሉን በሚያውቅ ቅዱሱ ክርስቶስ ፊት ስለ ሕይወቱ መልስ ይሰጣል’- ለሚለው አስተሳሰብ ትኩረት ይሰጣሉ፡፡ በሥጋ ኃይል የተሰራ ሥራ ሁሉ ዋጋ የሚያሳጣ ሲሆን በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት የተሰሩ ሥራዎች ሁሉ ግን ሽልማት የሚያስገኙ ናቸው ይላሉ፡፡ ይህንን አስተሳሰብ የሚጋሩ ቡድኖች፣ ክርስቲያን አስቀድሞዉኑ ፃድቅ ተደርጎ ስለተቆጠረ ያለ ምንም ኩነኔ በክርስቶስ ፊት መቆም ይችላል ይላሉ፡፡ ክርስቶስ የአማኞችን ኃጢአት ሁሉ ተሸክሟልና ምንም አይነት ቅጣት/ፍርድ ለአማኞች አይገባም የሚለውንም ሃሳብ ያሰምሩበታል፡፡ 

ይህን መጨረሻ ላይ የቀረበው አመለካከት ከመጽሐፍ ቅዱስ ጠቅላላ ሀሳብ ጋር የሚዛመድ ነው ብለን እናምናለን፡፡ የ ቤማን አላማ መሠረተ ሃሳብ ባሕሪ ስናጠና የዚህን ሀሳብ ዋቤዎች እንመለከታለን፡፡ ለአሁኑ ግን የተሳሳተ ማጠቃለያ ላይ እንዳንደርስ ይረዳን ዘንድ የእግዚአብሔር ቃል፣ ኃጢአት ወይም አለመታዘዝ ስለ ሚያስከትለው ጊዜያዊና ዘላለማዊ ከባድ ውጤቶች በግልፅ እንደሚናገር ማስገንዘብ እንወዳለን፡፡ ክርስቶስ ኃጢአታችንን ሁሉ ስለ ተሸከመልን በ ቤማ ፊት አማኝ የሚቀበለው የኃጢአት ቅጣት ባይኖርም ክርስቲያኖች ለኃጢአት አነስተኛ ግምት ሊሰጡ ፈፅሞ አይገባም፡፡ ምክንያቱም ኃጢአት ከባድ ውጤቶች አሉትና፡፡ 

ኃጢአት ወይም አለመታዘዝ የሚያስከትለው የአሁን ጊዜ ውጤት 

ከዚህ በታች ያለው ዝርዝር ሁሉን ያጠቃለለ ባይሆንም ኃጢአት በአማኙ ሕይወት ውስጥ የሚናቅ ነገር አለመሆኑን በከፊል ያሳያል፡፡

1. ከጌታ ጋር ያለንን ሕብረት ያሳጣናል፡፡ በአንድ ሰው ውስጥ ያለ የታወቀ ኃጢአት ከጌታ ጋር ያለውን የቅርብ ግንኙነት ያውካል፤ የግለሰቡን ደስታና ሰላምን ያጠፋል (መዝ. 32፡3-4)፡፡

2. ከጌታ የሆነ መለኮታዊ ዲሲፕሊን/ሥነ ስርዓት መማር፡፡ የሥነ ስርዓት ትምሕርትን እንደ ቅጣት ማየት የለብንም፡፡ ከእግዚአብሔር ዘንድ ያለው ስነ ስርአት የማስያዝ ትምሕርት አብ ልጆቹን ለማሰልጠን እና ለማሳደግ የሚጠቀምበት መልካም መንገድ ነው፡፡ አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር በፈተና፣ በመከራ፣ በውድቀት፣ በአስቸጋሪ ሁኔታና በመሳሰሉት ሁኔታዎች ያሰለጥነናል፡፡ በግትርነታችን መቀጠል ስንፈልግ ስቃይና መከራችን እያደገ እንዲመጣ ይፈቅዳል፡፡ የዚህ ሁሉ አላማው ደግሞ እኛን ወደ እርሱ መመለስ ነው (ዕብ. 12፡5-11)፡፡ አማኙ ባለመናዘዝ ፀንቶ ከኖረ እንደ አናንያ እና ሰፒራ (ሐዋ. 5) እንዲሁም በቆሮንቶስ እንደነበሩ አንዳንድ ኃጢአታቸውን መናዘዝ እምቢ እንዳሉ አማኞች ሞትን ሊቀምስ ይችላል (1ቆሮ. 11፡28 እንዲሁም 1ዮሐ. 5፡16-17)፡፡

3. ኃይልና ፍሬያማነትን ማጣት፡፡ ኃጢአታችንን በእውነተኛ ልብ መናዘዝ ስናቆም በውስጣችን ያለውን መንፈስ እናጠፋለን፡፡ ይህ ማለት ደግሞ በእምነት በእግዚአብሔር አቅርቦት መኖር አቁመን በሥጋ ኃይል መኖር እንጀምራለን ማለት ነው፡፡ በሌላ አነጋገር፣ በሥጋችን ማስተዋል ሕይወትን ወደ መምራት ዘወር እንላለን (ገላ. 3፡1-5፣ 5፡5፣ ኤር. 2፡12-13) የዚህ ውጤቱ ደግሞ የሥጋ ፍሬና ፍሬቢስ መዘዙ ይሆናል (ገላ. 5፡19-21.26)፡፡ የእምነትና የመታዘዝ ሕይወት ደግሞ በእርሱ ውስጥ ከመኖር (ከሕብረት) ውጪ የማይታሰብ ነው (ዮሐ. 15፡1-7)፡፡

4. ከአጋጣሚዎች ጋር መተላለፍ፡፡ ሕይወታችንን የሚመራው ጌታ ሳይሆን ራሳችን በሚሆንበት ወቅት፣ ስለ ሰዎችና ስለ አገልግሎት አጋጣሚዎች ግዴለሾች እንሆናለን- ራዕይ እናጣለን፡፡ ሥጋዊ አማኞች የራሳቸውን አጀንዳዎች ከማሟላትና የግላቸውን ግቦች ከመምታት ውጪ ሌላ ራዕይ አይኖራቸውም (ዮሐ. 4፡34)፡፡

5. ለአገልግሎት መነሳሳትና ፍላጎት ማጣት፡፡ ሥጋዊ አማኞች በራሳቸው የግል ፍላጎቶች ቁጥጥር ስር ያሉ ናቸው (ገላ. 5፡16)፡፡ እስቲ ስለ ራስ ወዳድነት ጥቂት እንበል፡፡ ዜን ሆገስ ራስ ወዳድነትን አስመልካቶ የሚለው ነገር አለ፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ራሳችን ደስታና መልካም ነገሮች ግድ እንዳይኖረን አያስተምረንም፡፡ ፈንጠዝያዎችና እርካታዎች ሕገወጥ ድርጊቶች አይደሉም፡፡ እግዚአብሔር አዳምንና ሔዋንን በኤድን ገነት ሲያኖራቸው ‹‹ለማየት ደስ የሚያሰኘውን፣ ለመብላትም መልካም የሆነውን ዛፍ …›› ሁሉ አብቅሎላቸው ነበር (ዘፍ. 2፡9)፡፡ ከተከለከለው የዛፍ ፍሬ በቀር በሌላው ፍሬ ሁሉ መደሰት ይችሉ ነበር፡፡ ጳውሎስም በተመሳሳይ በ 1ጢሞ. 6፡17 ላይ እንዲህ ይለናል፡፡ እግዚአብሔር ‹‹ደስ እንዲለን ሁሉን ነገር አትርፎ …›› ይሰጠናል፡፡ ራስ ወዳድነት የራስን ጥቅም በማስጠበቅ መልኩ ሊበየን አይገባም፡፡ ነገር ግን ራስ ወዳድነት ማለት የራሱን ጥቅም በእግዚአብሔር መንገድ ከማስፈፀም ይልቅ በራስ መንገድ ማስፈፀምን ያመለክታል፡፡ ‹‹ፍቅር›› ከሁሉ የሚልቅ የክርስትና ምግባር እንደ መሆኑ መጠን እውነተኛ ራስ ወዳድነት ይህንን የፍቅር ህግ በመጣስ የሚደረግ የራስን ጥቅም የማስጠበቅ መንገድ ነው፡፡

በእግዚአብሔር መንገድ የራስን ጥቅም ለማስጠበቅ የሚደረግ ጥረት፣ ሕጋዊ ነው፡፡ ራስ ወዳድነት የሌሎችንና የእግዚአብሔርን ፈቃድ ጨፍልቆ በራስ ጉዳይ ላይ ብቻ መጠመድን ያመለክታል፡፡ አዳምና ሔዋን መልካምንና ክፉን ዛፍ ለመብላት በወሰኑ ጊዜ የተንቀሳቀሱበት አነሳሽ ምክንያት ራስ ወዳድነትና በእግዚአብሔር ላይ ያለመደገፍ ዝንባሌ ነበር፡፡ ይህም የጣኦት አምልኮና ሐጢአት ይባላል፡፡ በተቀሩት የዛፍ ፍሬዎች እየተደሰቱ በነበሩበት ወቅት ደግሞ በእርሱ ላይ በመደገፍና በመታዘዝ ሆነው የራሳቸውን ጥቅም ያስጠብቁ ነበር፡፡

6. የተቋረጠ ሕብረትና የተስተጓጎለ ግንኙነት፡፡ ሥጋዊነት፣ በአካባቢያችን አብረውን ከሚኖሩ ቤተሰቦቻችን፣ ጓደኞቻችን፣ እና አብረውን የክርስቶስን አካል ከሚያገለግሉ አማኞች ጋር የተበላሸና ስቃይ ያለው ሕብረት እንድንገፋ ያደርገናል (ገላ. 5፡15፣ ዕብ. 12፡15)፡፡

7. ጤና ያሳጣል፤ ከፍተኛ ጥንካሬና ወኔን ይሰልባል፡፡ እርግጥ ነው ሁሉም ህመም፣ ድካምና ስቃይ የኃጢአት ውጤት ሊሆን አይችልም፤ አይደለምም፡፡ ሆኖም አንዳንድ ጊዜ የኃጢአት ውጤትም ሊሆኑ ይችላሉ (1ቆሮ. 11፡29-30፣ 1ዮሐ. 5፡16-17፣ ምሳሌ 17፡22፣ 14፡30)፡፡

8. በ ቤማ ወቅት ሽልማት ማጣትን ያስከትላል፡፡ 1ቆሮ. 3፡13-15 ‹‹የእያንዳንዱ ሥራ ይገለጣል፤ በእሳት ስለ ሚገለጥ የ ቀን ያሳያልና፣ የእያንዳንዱም ሥራ እንዴት መሆኑን እሳቱ ይፈትነዋል፡፡ ማንም በእርሱ ላይ ያለጸው ሥራ ቢጸናለት ደመዎዙን ይቀበላል፤ የማንም ሥራ የተቃጠለበት ቢሆን ይጎዳበታል፣ እርሱ ራሱ ግን ይድናል፣ ነገር ግን በእሳት እንደሚድን ይሆናል››፡፡

የ ቤማ ዓላማ

ቤማ ለቅጣት የታለመ አይደለም፡፡ የተናዘዝነውም ሆነ ያልተናዘዝነውን የእኛን የአማኞችን ኃጢአት የመቅጣት አላማም አላነገበም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ የኃጢአተኛውን ኃጢአት በተመለከተ እግዚአብሔር አንዴ፣ ለዘላለም የራሱን ፍትህ በመስቀሉ ላይ መግለጡን ያስተምረናል፡፡ እግዚአብሔር፣ ኢየሱስ ለአማኙ የከፈለውን የኃጢአት ዋጋ ከተቀበለ በኋላ እንደገና አማኙም እንዲከፍል የሚጠይቅ ከሆነ ለኃጢአት ሁለት ዋጋ እየጠየቀና ኢ-ፍትሀዊ እየሆነ ነው ማለታችን ነው፡፡ ቤማ ለቅጣት የታለመ ነው የሚለው ሃሳብ በቂና ሙሉ የሆነውን የክርስቶስን የመስቀል ስራ ፈፅሞ ይቃረናል፡፡ ክርስቶስ ለአማኙ ያለፈ፣ የአሁንና የወደፊት ኃጢአት ዋጋ ከፍሏል፡፡ አማኙ ሊቀበለው ይገባው የነበረውን ሽልማት ሊያጣ ይችላል እንጂ ለኃጢአቱ ዋጋ በመክፈል አንፃር አይቀጣም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ የሚያስተምረን ኃጢአት ሁሉ፣ የተናዘዝናቸውም ሆነ ያልተናዘዝናቸው፣ በክርስቶስ የመስቀል ስራ አማካኝነት ይቅር እንደተባለልንና፣ አማኝ በፍርድ ቀን ስለ ኃጢአቱ የቅጣት ዋጋ እንደማይከፍል ነው፡፡

ቁልፍ ጥቅሶች፡- የሚከተሉት ጥቅሶች የተሟላና የተጠናቀቀውን የክርስቶስን ስራ ባህሪ የሚገልፁ ናቸው፡፡

ዕብራዊያን 10፡14 አንድ ጊዜ በማቅረብ የሚቀደሱትን የዘላለም ፍጹማን አድርጎአቸዋልና፡፡

ሮሜ 5፡19 በአንዱ ሰው አለመታዘዝ ብዙዎች ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ፣ እንዲሁ ደግሞ በአንዱ መታዘዝ ብዙዎች ጻድቃን ይሆናሉ፡፡

ቆላሲያስ 2፡10 (አ.መ.ት.) እናንተም የገዥነትና የሥልጣን ሁሉ ራስ በሆነው በክርስቶስ ሙሉ ሆናችኋል፡፡

የሚከተሉት ጥቅሶች ደግሞ ፍፁም የሆኑ ውጤቶችና ማጠቃለያዎችን ያበስራሉ፡ 

ዕብራዊያን 8፡12 ዓመፃቸውን እምራቸዋለሁና፣ ኃጢአታቸውንም ደግሜ አላስብም፡፡

ዕብራዊያን 10፡17-18 … ኃጢአታቸውንና ዓመጻቸውንም ደግሜ አላስብም ይላል፡፡ የእነዚህም ስርየት ባለበት ዘንድ፣ ከዚህ ወዲህ ስለ ኃጢአት ማቅረብ የለም፡፡

ኢሳይያስ 44፡22 መተላለፍህን እንደ ደመና፣ ኃጢአትህንም እንደ ጭጋግ ደምስሼአለሁ፤ ተቤዥቼሃለሁና ወደ እኔ ተመለስ፡፡

ኢሳያስ 38፡17 እነሆ፣ ታላቅ ምሬት ለደኅንነቴ ሆነ፤ አንተም ነፍሴን ከጥፋት ጕድጓድ አዳንሃት፣ ኃጢአቴንም ሁሉ ወደ ኋላህ ጣልህ፡፡ 

የሚከተሉት ጥቅሶች ደግሞ ወደ ፍርድ እንደማንመጣ ያሳያሉ፡፡ ለምን? ምክንያቱም ክርስቶስ በእኛ ፈንታ ኃጢአታችንን በመሸከም እርግማን ሆኖልናልና፡፡

ሮሜ 5፡1 እንግዲህ በእምነት ከጸደቅን በእግዚአብሔር ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ሰላምን እንያዝ፤

ሮሜ 8፡1 እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም፡፡

ዮሐንስ 3፡18 በእርሱ በሚያምን አይፈረድበትም፤ በማያምን ግን በአንዱ በእግዚአብሔር ልጅ ስም ስላላመነ አሁን ተፈርዶበታል፡፡

ዮሐንስ 5፡24 እውነት እውነት እላችኋለሁ፣ ቃሌን የሚሰማ የላከኝንም የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው፣ ከሞትም ወደ ሕይወት ተሻገረ እንጂ ወደ ፍርድ አይመጣም፡፡

ጥያቄ፡– ታዲያ በምድር የሕይወታችን ዘመን ለምን ስለ ኃጢአታችን እንናዘዛለን? ለምንድን ነው እግዚአብሔር በሃናንና ሰፒራ (ሐዋ. 5) እንዲሁም በአንዳንድ የቆሮንቶስ አማኞች በኑዛዜ ያልቀረቡ ኃጢአቶች (1ቆሮ. 11፡28) ላይ ፍርድ ያሳለፈው?

መልስ፡- ይህ ጉዳይ አሁን ከምናወራው ጉዳይ ጋር ፈፅሞ አይገናኝም፡፡

1. በኑዛዜ ያልቀረበ ኃጢአት፣ ግንኙነቱ አሁን በዚህ ምድር ላይ ካልን ሕብረት ጋር እንጂ በእግዚአብሔር ፊት ካለን የመታየት መብት ጋር አይደለም፡፡

ያልተናዘዝነው ኃጢአት ጌታ ከእኛ ጋር በሚያደርገው ሕብረት ላይ ጥላውን ያጠላል (እንቅፋት ይሆናል)፡፡ ሕይወታችንን ጌታ እንዳይቆጣጠረውም እክል ይሆናል፡፡ አሞጽ 3፡3 ላይ እንዲህ ይላል ‹‹በውኑ ሁለት ሰዎች ሳይስማሙ በአንድነት ይሄዳሉን?›› ምላሹ ‹‹ፈጽም›› የሚል ይሆናል፡፡ መናዘዝ ማለት ኃጢአታችንን በተመለከተ ከእግዚአብሔር ጋር መስማማትና በእግዚአብሔር ቁጥጥር ስር ለመሆን መመለስ ማለት ነው፡፡ በክርስቶስ ባመንበት ቅፅበት የተደረገልን አንዴ ለዘላለም በሆነው የኃጢአት ይቅርታ ( ማለትም በክርስቶስ ሆነን እግዚአብሔር ፊት ለመቅረብ ጻድቅ ሆነን በተቆጠርንበት) እና ሕብረት ከማድረግ አንጻር በየእለቱ በሚደረግልን የኃጢአት ይቅርታ መካከል ያለውን ልዩነት ጠንቅቀን ልናውቅ ይገባል፡፡ በየዕለቱ ያለንን ሕብረት ለማደስ የሚደረግ የኃጢአት ይቅርታና በክርስቶስ ውስጥ በመሆን በእግዚአብሔር ፊት ለመቆም ብቃት ያገኘንበትን ይቅርታ ለይተን ማወቅ ይኖርብናል፡፡ 

ቁልፍ ጥቅሶች፡- ዕብ. 12፡5 እና 1ቆሮ. 11፡28-32 ይህ ክፍል እግዚአብሔር በምድር ላይ በአማኞች ላይ የሚያደርገውን የፍርድ ባህሪ ይገልፃል፡፡ ይህ፣ አማኞች ከሳቱበት ተመልሰው ዳግመኛ ከእግዚአብሔር ጋር ለመጓዝ ይችሉ ዘንድ እንዲሰለጥኑ ለማድረግ እግዚአብሔር የሚወስደው ስርአት የማስያዝ (የዲሲፕሊን) ቅጣት ነው፡፡ እነዚህ ጥቅሶች ስነ ስርዐት የማስያዝ ቅጣቶች፤ የተገለጡ ኃጢአቶችን ሳይናዘዙ ወደጎን የማድረግ ውጤቶች እንደሆኑ ያስተምሩናል፡፡ ኃጢአቶች ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ሕብረት ያውካሉና፡፡ ‹‹በተፈረደብን ጊዜ ከአለም ጋር እንዳንኮነን…›› (1ቆሮ. 11፡32) የሚለው ሀሳብ በሮሜ 1፡24 ላይ ከሰፈረው ሃሳብ ጋር የበለጠ አብሮ የሚሄድ ሲሆን ይህም ሰዎች ከእግዚአብሔር ፊታቸውን ባዞሩ መጠን የሚደርስባቸውን የሞራል ዝቅጠትና በሂደትም የሚደርስባቸውን ውድቀት ያመለክታል፡፡ ተመሳሳይ ነገር በአማኝ ሕይወትም ውስጥ ይከሰታል፡፡ ነገር ግን እግዚአብሔር ሂደቱ እንዳይከሰት የአማኙን ሕይወት ስነ ስርዐት ለማስያዝ ይቀጣል፡፡

2. ለሰራነው ኃጢአት ዋጋ በመክፈል አኳያ እግዚአብሔር በኃጢአታችን ላይ አይፈርድም፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ፣ እግዚአብሔር በአማኙ ሕይወት በተደረገው ኃጢአት ላይ ያለውን ቁጣ ለመመለስ የክርስቶስ ሞት ፍፁምና ሙሉ እንደሆነ ያስተምረናል፡፡ በልጁ ሙሉና ፍፁም መስዋዕት አማካኝነት እግዚአብሔር በኃጢአት ላይ የነበረው የፍትህ ጥያቄ በሙላት ተመልሷል፡፡ አማኙ በኃጢአቱ ምክንያት ከሚያገኘው ቅጣት በክርስቶስ የምትክ አገልግሎት ወይም ቤዛነት አምልጧል፡፡ እዳውም በክርስቶስ ደም ተከፍሏል፡፡ አማኙ በክርስቶስ ሆኖ ለፍርድ ቀርቧል፣ ተፈርዶበታል፣ ተቀጥቷልም፡፡

ቤዛነት ተከፍሏልና እግዚአብሔር ሁለተኛ ቤዛ አይጠብቅም፡፡ እግዚአብሔር አማኙን በክርስቶስ የፅድቅ ልብስ ተሸፍኖ ይመለከተዋል፡፡ ስለዚህም እግዚአብሔር በአማኙ ሕይወት ውስጥ ሊነቅፈው የሚችለውን ሕጸጽ ሊያገኝ አይችልም፤ ክርስቶስን ለብሷልና፡፡ ስለዚህ በክርስቶስ የፍርድ ወንበር ፊት አማኝ ስለ ኃጢአቱ አይቀጣም፤ ስለ ኃጢአቱም ወደፊት የሚከፍለው ዋጋ አልቀረለትም፡፡

በዚህ ምድር ላይ አማኝ ላይ የሚደርሰው ቅጣት፣ የፍርድ ጉዳይ ሳይሆን የቤተሰብ ጉዳይ ነው፡፡ አባት ልጁን ለማረም እንደሚቀጣ ሁሉ እግዚአብሔር የልጁን መልክ እንመስል ዘንድ ለጥቅማችን ይቀጣናል/ስነ-ስርዓት አስይዘናል፡፡

የ ቤማ አወንታዊ ገፅታ 

የ ቤማ አወንታዊ ገፅታ፣ የአማኝ ተግባር (ሥራ) መልካም መሆን አለመሆኑን ማለትም ተቀባይነት ያለውና ለሽልማት የሚያበቃ መሆን አለመሆኑን፣ ወይም የሚጣል ፍሬ ቢስና ለሽልማት የማያበቃ መሆን አለመሆኑን፣ የመለየትን ሥራ የያዘ ነው፡፡ በእርግጥ ይህ ምዘና በጌታ በየዕለቱ እየተከናወነ ነው (ዕብ. 3፡3)፡፡

በእንጨት፣ ገለባና አገዳ የተመሰሉት እና በእሳት ተፈትነው የማያልፉት የአማኙ ተግባራት ይቃጠላሉ፡፡ ማንኛውም የኃጢአት ተግባር፣ ሃሳብ፣ አነሳሽ ምክንያት እንዲሁም በሥጋ ጉልበት የተሰሩ ማናቸውም መልካም ተግባራት ሁለ እሳት እንጨትን፣ ገለባንና አገዳን እንደሚበላ እንዲሁ በእሳት ይበላሉ፡፡ ምክንያቱም ለሽልማት የሚያበቁ ተግባራት አይደሉምና፡፡ ለምን? የዚህን ምላሽ ሽልማት የሚሰጥበትን ወይም የሚታጣበትን መመዘኛ ስንመለከት ኋላ ላይ እናየዋለን፡፡ በወርቅ፣ ብርና የከበረ ድንጋይ የተመሰሉት እና በእሳት ተፈትነው የሚያልፉት የአማኙ ተግባራት ይሸለማሉ፡፡ ይህ ለሽልማት የተገባ ነውና፡፡

ጥቅሶች፡- 

1ቆሮ. 3፡13-15 ‹‹የእያንዳንዱ ሥራ ይገለጣል፤ በእሳት ስለ ሚገለጥ የ ቀን ያሳያልና፣ እያንዳንዱም ሥራ እንዴት መሆኑን እሳቱ ይፈትነዋል፡፡ ማንም በእርሱ ላይ ያለጸው ሥራ ቢጸናለት ደመዎዙን ይቀበላል፤ የማንም ሥራ የተቃጠለበት ቢሆን ይጎዳበታል፣ እርሱ ራሱ ግን ይድናል፣ ነገር ግን በእሳት እንደሚድን ይሆናል››፡፡ 

‹‹ይገለጣል›› ማለት phaneros ማለት ሲሆን፣ ትርጓሜውም ‹‹የታወቀ፣ ግልጥ፣ የሚታይ፣ ይፋ›› ማለት ነው፤ ‹‹ያ ቀን›› የሚለው ሀረግ የሚያመለክተውም ከቤተ ክርስቲያን መነጠቅ በኋላ የሚሆነውን የ ቤማ ጊዜ ነው፡፡ ‹‹ይፈትነዋል›› ማለት dokimaze ማለት ሲሆን ትርጓሜውም ‹‹ዕውቅና ለመስጠት መመዘንን›› ያመለክታል፡፡

1ቆሮ 4፡5 «ስለዚህም በጨለማ የተሰወረውን ደግሞ ወደ ብርኀን የሚያወጣ፣ የልብንም ምክር የሚገልጥ ጌታ እስኪመጣ ድረስ፣ ጊዜው ሳይደርስ አንዳች አትፍረዱ፤ በዚያን ጊዜም ለእያንዳንዱ ምስጋናው ከእግዚአብሔር ዘንድ ይሆናል፡፡›› 

ከላይ የቀረበው ጥቅስ ጌታ የእያንዳንዱን ሰው ሥራ ባህሪና ጥራት እንደሚመዝን በግልፅ ያሳያል፡፡ ይህንን እውነታ ከዚህ በታች ካለው ጥቅስ ጋር ያነፃፅሩ፡፡

2ቆሮ. 5፡10 «መልካም ቢሆን ወይም ክፉ እንዳደረገ፣ እያንዳንዱ በሥጋው የተሰራውን በብድራት ይቀበል ዘንድ፣ ሁላችን በክርስቶስ በፍርድ ወንበር ፊት ልንገለጥ ይገባናልና፡፡››

ራዕ. 22፡12 «እነሆ፣ በቶሎ እመጣለሁ፣ ለእያንዳንዱም እንደ ሥራው መጠን እከፍል ዘንድ፣ ዋጋዬ ከእኔ ጋር አለ፡፡››

የ ቤማ አሉታዊ ገፅታ

የ ቤማን አሉታዊ ገፅታዎች የሚያሳዩ፣ ሊብራሩ የሚገባቸው በርካታ ጥቅሶች አሉ፡፡ በእነዚህ ጥቅሶች ውስጥ፣ ‹‹ይጎዳበታል፣ በስጋው የተሰራውን በብድራት ይቀበል ዘንድ ስለ ሰራው ሥራ መልስ ይሰጣል፣ እያንዳንዳችን ስለ ራሳችን ለእግዚአብሔር መልስ እንሰጣለን ፣ በእርሱ ፊት እንዳናፍር›› የሚሉ ሐረጋት ይገኛሉ፡፡ አማኞች በ ቤማ ጊዜ እፍረት፣ ሃዘን፣ ፀፀት ይሰማቸዋልን? የሚሰማቸው ከሆነ እንዴት አድርገን ነው እነዚህን ሀሳቦች ከሚከተሉት የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች ጋር የምናስማማቸው?

ራዕይ 7፡17 «… እግዚአብሔርም እንባዎችን ሁሉ ከዓይናቸው ያብሳል፡፡››

ራዕይ 21፡4 ‹‹…እንባዎችንም ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብሳል…››

ኢሳይያስ 65፡17 ‹‹እነሆ፣ አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር እፈጥራለሁና፤ የቀደሙትም አይታሰቡም፣ ወደ ልብም አይገቡም/shall not be remembered፡፡››

አሉታዊ ገፅታው የሚከተሉትን ያካትታል፡-

በ1ቆሮንቶስ 3፡15 ላይ የተገለፀው ሀሳብ ሽልማት ማጣትን ያመለክታል እንጂ ድነት ማጣትን አያሳይም፡፡

በ1ቆሮንቶስ 9፡27 የተጠቀሰውም ሀሳብ ከሽልማት መጉደልን (disqualified) መሆንን እንጂ ከድነት መጉደልን አያመለክትም፡፡ ይህንን ከክፍሉ አውድና ከግሪኮች የአትሌቲክስ ጨዋታ ምስስሎሽ መገንዘብ ይቻላል፡፡

በ2ቆሮንቶስ 5፡10 ላይ የተገለፀው የብድራት ፍሬ ሃሳብም በሽልማት ስለሚታጣው ጉዳይ እንጂ ከድነት ማጣት ጋር አይዛመድም፡፡ (ከማቴዎስ 25፡27 እና ኤፌሶን 6፡8 ጋር አነፃፅር)

በዚሁ ጥቅስ (2ቆሮንቶስ 5፡10) ላይ የሰፈሩት የግሪክ ቃሎች – [‹‹መልካም›› (agathvs- መልካም ፍሬ፣ ዋጋ ያለው) እና ‹‹ክፉ›› (phaulos- የበሰበሰ ፍሬ የማይረባ)] – ጥቅሱ ስለ ሽልማት እንደሚያወራ የበለጠ አስረጂዎች ናቸው፡፡

ምሳሌ፡- ይህንን ጉዳይ፣ አንድ ተማሪ ባሳየው ደካማ ጥረት ምክንያት ከሚሰጠው ‹‹ኤፍ›› ወይም ‹‹ዲ›› ውጤት ጋር ማዛመድ እንችላለን፡፡ ደካማ ስራው ተገቢ የሆነ የውጤት ብድራትን እንዲቀበል ያደርገዋል፡፡ ይህ ውጤት ለስራው የሚገባ ነው፡፡

1ዮሐ. 2፡28 “አሁንም፥ ልጆች ሆይበሚገለጥበት ጊዜ እምነት እንዲሆንልን በመምጣቱም በእርሱ ፊት እንዳናፍር በእርሱ ኑሩ።” ይህ ጥቅስ ያለጥርጥር ስለ ቤማ ነው የሚያወራው፡፡ ጥቅሱ፣ በቤማ ወቅት በእርሱ ውስጥ በመኖር ምክንያት ስለሚገኝ ድፍረትና በእርሱ ውስጥ ባለመኖር ስለሚኖረው እፍረት ያወሳል፡፡ እስቲ ጥቅሱን ዘርዘር አድርገን እንመልከት፤

‹‹አሁንም ልጆች ሆይ›› ዮሐንስ ለአማኞች ነው የሚፅፈው፡፡ ደብዳቤውን ለሚያነቡ ዳግም ለተወለዱ ሕዝቦቹ የተጠቀመበት የፍቅር መግለጫ ነው፡፡

‹‹በእርሱ ኑሩ›› ይህ ሀረግ ሕብረት ከማድረግ ፍሬ ሐሳብ ጋር ተመሳስሎ አለው፡፡ የ1ኛ ዮሐንስ ደብዳቤ ርዕሰ ጉዳይም ይኸው ነው (1፡3-7)፡፡ ‹‹በእርሱ ኑሩ›› የሚለው ሃሳብ የእርሱን ሕይወት የእኛ ሕይወት ምንጭ አድርገን በእርሱ ላይ ‘እንደጥገኛ መኖር’ የሚለውን መልዕክት ያስተላልፋል፡፡ በክርስቶስ ላይ ጥገኛ የሆነ ሕይወት (ማለትም በእርሱ መኖር)፣ ሽልማት ለመቀበል የምንኖረው ሕይወት መሰረት ነው፡፡ 

‹‹በሚገለጥበት ጊዜ›› እዚህ ላይ ሁለት ነገሮችን ማየት እንችላለን፤ (1ኛ) ‹‹ጊዜ›› የምትለዋ ቃል የጌታን መምጣት አይቀሬነት ያሳያል (2ኛ) ‹‹በሚገለጥበት›› የሚለው ቃል ደግሞ የመነጠቅንና ይህም የሚያስከትለውን የ ቤማ ን ጉዳይ ያሳያል፡፡ 

«እምነት እንዲሆንልን›› በሚለው ሀረግ ውስጥ፣ በአማርኛው እምነት ተብሎ የተተረጎመው ቃል መሰረታዊ ሃሳብ ድፍረት ነው፤ ‹‹ድፍረት›› parresia ማለት ሲሆን ትርጓሜውም ልበ ሙሉነት፣ ለመናገር አቅም ማግኘትን ያመለክታል፡፡ ምንም እንኳ ሁላችንም አሁንም ሆነ ወደፊት ፍፁም ባንሆንም፣ በእርሱ ለመኖር ያደረግነው ታማኝነት ግን ሽልማት ለመቀበል ድፍረት ይሆነናል፡፡ 

‹‹በመምጣቱም (በመገኘቱ) በእርሱ ፊት እንዳናፍር›› እዚህ ላይ የሰፈሩትን በርካታ ቁም ነገሮች ልብ እንበል፡፡

1. በዚህ ክፍል ላይ የተጠቀሰው የግሪክኛው ግስ aorist subjunctive የሚሰኝ ግስ ነው፡፡ ግሱም የሚያስተላልፈው ሃሳብ ቀጣይ ያልሆነ የወደፊት ጊዜን ሲሆን ይህም ማለት በቋሚነት የሚቀጥል ድርጊት አለመሆኑን ያስረዳል፡፡

2. የግሱ ግብር ደግሞ ተደራጊ ነው፡፡ ባለቤቱ የድርጊቱ አድራጊ ሳይሆን ተቀባይ ነው፡፡ ይህ ማለት እንዲያፍር ተደርጓል ማለት ነው፡፡ ነገር ግን እንዴት?

3. ሁለት አይነት ምልከታዎች አሉ፡- በእርሱ ያልኖረ አማኝ ጌታ እንዲያፍር ያደርገዋል፡፡ ይህ በተወሰነ መልክ የቅጣት ይዘት ስለሚኖረው ክርስቶስ ካዘጋጀልን ከፍርድ ነፃ የመሆን ፍሬ ሃሳብና ከ ቤማ አላማ ጋር ይጣረሳል፡፡ በእርሱ ያልኖረ አማኝ ኃጢአቱ ያስከተለበትን የሽልማትና ክብር ማጣት ውጤት በማየት ያፍራል፡፡ በራዕይ 7፡17፣ 21፡4 እና ኢሳይያስ 65፡17 መሰረት ይህ ጊዚያዊና የሚያልፍ ክስተት እንደሆነ መረዳት ይቻላል፡፡ 

ሆይት ስለዚህ ጉዳይ እንዲህ ይላል፡- መጽሐፍ ቅዱስ፣ በክርስቶስ የፍርድ ወንበር ፊት እንደ አማኙ ታማኝነት ልክ፣ መጠኑ የሚለያይ እፍረት በአማኞች ሕይወት እንደሚኖር ይናገራል፡፡ ስለዚህ አማኝ በማናቸውም ጉዳዮች ጌታን ደስ የሚያሰኝ ሆኖ ለመኖር የዘወትር ምኞቱ ሊሆን ይገባዋል፡፡ ምንም እንኳን አማኞች በአንዳንድ ተግባሮቻቸው ምክንያት በምድራዊ ሕይወታቸው ዘመን እፍረትን እንደሚቀበሉ በሰማያዊውም ሕይወት ይህን መሳይ ነገር፣ በሚያልፍ ቅፅበት፣ መቀበላቸው አይቀሬ ነው፡፡ ይህንን ተከትሎ ግን ቁጥር ስፍር የሌለው ደስታ ይገለጣል፡፡

ኢንግሊሽ የተሰኘው ሰው በዚህ ርዕሰ ጉዳይ ላይ እንዲህ ብሏል፡- ‹‹ደስታ፣ ከጌታ ጋር ባለን ሕይወት በይበልጥ የሚታየው ስሜት ነው፡፡ ይህ ብቻ ስለ መሆኑ ግን እጠራጠራለሁ፡፡ ተግባራችን በፍርድ ቀን ሲገለጥ አንዳንድ ደስታዎች ከእፍረት ጋር የተቀላቀሉ ይሆናሉ፡፡ ሽልማት በምናጣባቸው ነገሮች ሁሉ እፍረትን እናውቃለን፡፡ የክርስቶስ የፍርድ ወንበር ከምረቃ ስነ ስርዓት ጋር ሊነፃፀር ይችላል፡፡ በምረቃ ስነ ስርዓት ወቅት ተመራቂው ባሳየው አነስተኛ ትጋት ምክንያት የተወሰነ መጠን ያለው ፀፀት ይሰማዋል፡፡ ነገር ግን በዚህ ወቅት በገዢነት የሚንፀባረቀው ስሜት ከፀፀት ይልቅ ደስታ ነው፡፡ የተሻለ ውጤት ባለማግኘታቸው ተመራቂዎች ከአዳራሹ እያለቀሱ አይወጡም፡፡ ከዚህ ይልቅ በመጨረሳቸውና ባገኙት ስኬት እርካታ ይኖራቸዋል፡፡ ሀዘን ያለውን ድርሻ ማግዘፍ መንግስተ ሰማይን ገሀነም እሳት ማድረግ ሲሆን ሀዘን ያለውን ድርሻ ማቃለል ደግሞ ታማኝነት ያለውን ውጤት ከንቱ ማድረግ ነው፡፡

የሽልማቶች ባሕሪ 

በመጽሐፍ ቅዱስ መሰረት እነዚህ ሽልማቶች ምንድን ናቸው? እንዴት ተደርገው ነው የተገለፁት? የተገለፁበት መንገድ በግርድፉ ሲሆን እነርሱም የሚከተሉት ናቸው፡፡ 

የአክሊሎች ተስፋ – ይህ የድል፣ የስልጣን እና የሃላፊነት ምሳሌ ይመስላል፡፡

የሰማይ መዝገብ ተስፋ – (ማቴ. 6፡20፣ 1ጴጥ. 1፡14) ያላቸውን ዘላለማዊ ዋጋ የሚያሳይ ይመስላል፡፡ 

ይሁንታ/አክብሮት ወይም ሙገሳ የማግኘት ተስፋ – ‹‹መልካም አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ …›› ወዘተ በሚሉ ቃላት ሽልማት የተሰጠበትን ሁኔታ ያሳያል፡፡ (ማቴ. 25፡21፣ ሉቃስ 19፡17፣ 1ቆሮ. 4፡5)፡፡

ድል ለነሱት ተስፋ – ይህ ሽልማት ሁሉን አማኝ የተመለከተ ተስፋ ሳይሆን የተለየ ፈተናንና መከራን በድል ላለፉ አማኞች የተዘጋጀ የተለየ ሽልማትን ይመለከት ይሆናል፡፡ (ራዕ. 2፡7፣ 2፡11፣ 17፡26 ወዘተ ይመልከቱ)፡፡ 

በጌታ ቤት ላይ የተለየ ኃላፊነትና ስልጣን የማግኘት ተስፋ – (ማቴ 19፡28፣24፡45- 47፣25፡21.23፣ ሉቃስ 19፡17-19፣22፤29-30፣ ራእ2፡26) 

የአዲስ ኪዳን ዘውዶች

ለዘውዶች የተሰጡ ቃሎች

Stephanos፡፡ ይህ የድል ዘውድ ነበር፡፡ በ ቤማ ስፍራ በዳኛው ፊት፣ ድል ለነሳው አትሌት የሚሰጥ ከጉንጉን አበባና ቅጠል የተሰራ አክሊል ነው፡፡ በታማኝነታቸው ምክንያት ለአማኞች የሚሰጥ ዘውድን አስመልክቶ ጥቅም ላይ የዋለ ቃልም ነው፡፡ 

Diadem፡፡ ይህ ደግሞ ንጉሳዊ አክሊል ነበር፡፡ በራዕይ 12፡3 እና 13፡1 ላይ ከተጠቀሰው የአውሬው 7 ዘውዶች ጋር በተያያዘ ተጠቅሷል፡፡ ነግር ግን ክርስቶስ የነገሥታት ንጉስ መሆኑን ለማስረገጥ፣ ይህ ቃል ጌታ ሲመለስ የሚያደርጋቸውን በርካታ ዘውዶች ለመጥቀስ ጥቅም ላይ ውሏል (ራዕ. 19፡12)፡፡ 

መርህ፡ ድል አድራጊው ጌታ ነው፡፡ የእኛ ድል በእርግጥ የእርሱ ነው፡፡ እኛ ያደረግነው ነገር ቢኖር ይህን የእርሱን ድል በእምነት በእኛ ሕይወት ውስጥ መኖር ነው፡፡ አክሊል (ዘውድ)፣ የክርስቶስ ድል፣ በእግዚአብሔር ፀጋ፣ በእኛ ሕይወት ይገለጥ ዘንድ ላሳየነው ታማኝነት የሚደረግ ሽልማት ነው፡፡ 

አክሊሎቹ/ዘውዶቹ እና ፋይዳቸው

የእሾህ አክሊል (ማቴ. 27፡29፣ ማር. 15፡17፣ ዮሐ. 19፡2.5) የክርስቶስን የመስቀል ላይ ሥራ የሚናገር ሲሆን በኃጢአት፣ ሰይጣንና ሞት ላይ ያገኘውን ድል ይናገራል፡፡

የማይበሰብስ አክሊል (1ቆሮ. 9፡25) ሁለት ነገሮችን ያመለክታል፡- (1ኛ) ይህ አክሊል የሁሉንም አክሊሎች ባሕሪይ ይወክላል፡፡ በሰማይ የምንቀበለውን አክሊል በዚህ ምድር ላይ ከምንቀበላቸው ጊዜያዊና ጠፊ አክሊሎች ጋር ያለውን ንፅፅሮሻዊ ግንኙነት ያሳያል፡፡ (2ኛ) በተጨማሪም ጌታን ለማገልገልና ሩጫችንን ለመፈፀም ስንል ራሳችንን በማስገዛት ላሳየነው ታማኝነት የሚሰጠንን አክሊል ያመለክታል፡፡

የደስታ ወይም የትምክህት አክሊል (1ተሰ. 2፡9፣ ፊሊ. 4፡1) ይህ አክሊል ለመመስከር፣ ለመከታተልና ሌሎችን ስለ ማገልገል የምንቀበለው አክሊል ነው፡፡ የተሰሎንቄ ሰዎች የጳውሎስ አክሊሎች ናቸው፡፡ 

የሕይወት አክሊል (ያዕ. 1፡12፣ ራዕ. 2፡10) ይህ አክሊል ፈተናና መከራን በመታገስ የሚገኝ አክሊል ነው፡፡ ይህ አክሊል በእምነት ብቻና በክርስቶስ ብቻ የምናገኘው የዘላለም ሕይወት አይደለም (ያዕ. 4፡10፣ ሮሜ. 3፡24፣ 5፡15-17፣ 6፡23፣ ኤፌ. 2፡8)፡፡ ይህ አክሊል ፈተናዎችን በማሸነፍና መከራዎችን በመታገስ የሚገኝ አክሊል ነው፡፡

የጽድቅ አክሊል (2ጢሞ. 4፡8) ይህ አክሊል ስጦታዎቻችንንና አጋጣሚዎቻችንን በታማንነት ለጌታ አገልግሎት በመጠቀማችንና የእርሱን መገለጥ በመውደዳችን የምንሸለመው ሽልማት ነው፡፡ እነዚህ ሁለት ነገሮች እጅና ጓንት ናቸው፡፡ መገለጡን መውደድ በብረሃኑ መኖር ማለት ነው፡፡

የክብር አክሊል (1ጴጥ. 5፡4) ይህ አክሊል ሽማግሌዎች ሕዝብን በእረኝነት የማገልገል ሃላፊነታቸውን በታማኝነት ቢፈጽሙ ቃል የተገባላቸው ሽልማት ነው፡፡

አክሊሎችን ማኖር (ራዕ. 4፡10-11) ይህ ክብር ክርስቶስ ብቻ ስለሚገባው፣ እኛም ያገኘነው የፍሬያማነት ሕይወት ምንጩ በእርሱ የመኖራችን እና የእርሱ ሕይወት በእኛ ውስጥ የመፍሰሱ ምስጢር ስለሆነ፣ ያገኘነው አክሊል ሁሉ የእርሱ ፀጋ ውጤት መሆኑን ለማሳወቅ አክሊሎቻችንን ሁሉ በእርሱ እግር ስር እናኖራለን፡፡

ብዙ ዘውዶች ወይም Diadems (ራዕ. 19፡12) ኢየሱስ ክርስቶስ የነገሥታት ንጉሥ እና የጌቶች ሁሉ ጌታ መሆኑን፣ አለምንም የመግዛት መብት ያለው እርሱ ብቻ መሆኑን የሚያሳይ የንጉሥነት ዘውዶች ናቸው፡፡

የውይይት ነጥቦች

ክፍል 3 – በእርሱ መኖር እና የቤማ ወንበር

1. ሂደት በሂደት ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ባለን ሕብረት አማካኝነት የምንለማመደው የ ‹‹በእርሱ መኖር›› ልምምድ እኛ ክርስቲያኖች ከእርሱ በመወለዳችን ምክንያት ያገኘነው መብት እንደሆንና ይህም ልምመድ በመታዘዝ የሚገኝ መሆኑን አብራራ፡፡ የመንፈስ ቅዱስ ሕይወት ያለማቋረጥ በሕይወቱ እንዲፈስ የሚወድ ክርስቲያን፣ እግዚአብሔር ለኃጢአት የሚሰጠውን ቦታ በአግባቡ ሊረዳ ይገባል፡፡ ኃጢአት ሕብረትን ያውካልና፡፡ የታወከ ሕብረት ደግሞ የእርሱን በረከትና እኔ ለእርሱ ያለኝን ጠቀሜታ ችግር ውስጥ ይጥላል፡፡ በተፈጥሯችን ያለው ዝንባሌ በአይምሮአችን ያለውን የ ‹‹አድርግ አታድርግ›› ዝርዝሮችን ለመፈፀም መሞከር ነው፡፡ ይህንንም የምናደርገው መታዘዝ በራሱ ግብ ስለሚመስለን ነው፡፡ መታደስ/ትኩስነት ከመታዘዝ ሳይሆን ከመንፈስ ቅዱስ ሕይወት የሚመነጭ ነው፡፡ ‹‹ድርጊቴ›› የማንነቴ ውጤት መሆን አለበት፡፡ የ ‹‹በእርሱ መኖር›› መርህ አማኙ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ስለሚኖረው ሕብረት ትኩረት ይሰጣል፡፡ በዚህ መንገድ የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ ተፈጥሯዊ በሆነ ሁኔታ መፍራት ይጀምራል፡፡

2. በርካታ ክርስቲያኖች ራሳቸውን በሮሜ 7 ልምምድ ውስጥ ያገኛሉ፡፡ ድካማቸውንም ሐዋርያው ጳውሎስ ራሱ በተመሳሳይ ትግል ውስጥ ነበረ በሚል ሰበብ ማመካኘት ይቀናቸዋል፡፡ እርግጥ ነው፣ ማንኛውም ክርስቲያን የሰው ተፈጥሮ ተስፋ ቢስ መሆኑን የሚረዳበት ደረጃ ላይ መድረስ አለበት ብለን እናምናለን፡፡ በሮሜ 7 ላይ ያለው ሕግ ይህንን አላማ ከግብ ለማድረስ ይጠቅማል፡፡ ጳውሎስ እንደማንኛውም ክርስቲያን በሮሜ 7 ውስጥ አልፏል፡፡ ነገር ግን የኖረው በሮሜ 8 ውስጥ ነው፡፡ እግዚአብሔር ተመሳሳይ አቅርቦት ለሁላችን አልሰጠንምን?

3. እግዚአብሔር ልጆቹ ‹‹የእርሱን›› ዘላለማዊ ሽልማት እንዲሹ እንደሚፈልግ እና ይህም አንዳንዶች ከሚያስቡት ማለትም – ‹ሽልማት መንፈሳዊ አይደለም›፣ ‹ተገቢ ያልሆነ አነሳሽ ምክንያት ነው›፣- ብለው ከሚያስቡት አስተሳሰብ ጋር ያለውን ተቃርኖ አብራራ፡፡ የምድራዊ ፍላጎቶቼን (ማለትም ቁሳዊ ነገሮች፣ ምስጋና፣ እርካታ፣ ወዘተ) መሳካት እንደ አላማ ይዤ የምኖር ከሆነ ስህተት ነው፡፡ ነገር ግን ምድራዊ ባህሪ የሌላቸውን የእርሱን ዘላለማዊ ሽልማቶች እንድንሻ ታዘናል፡፡ እነዚህ ሽልማቶች በስሜት፣ አካሎቼና በአእምሮዬ ሊለኩ የማይችሉ ናቸው፡፡ ከልጅነቱ ዘመን አንስቶ ማየት የተሳነው ሰው ስለ ቀለማት በቂ እውቀት ሊኖረው እንደማይችል ሁሉ እኛም ስለእነዚህ ሽልማቶች ያለን እውቀት እንዲሁ ነው፡፡ በዘላለም ሕይወት፣ የሽልማቱ ተካፋዮች እንድንሆን በራሱ መልካምነትና ፀጋ መረጠን እንጂ እኛ ስለተገባንና መልካም ስለሆንን አይደለም (ዕብ. 11፡6)፡፡

4. ራሳችንን እንደ መፃተኞችና እንግዶች በመቁጠር ዘላለማዊ በሆኑ ነገሮች ላይ ትኩረታችንን መጣል አለብን የሚለውን አስተሳሰብ፣ በተቃራኒው የእግዚአብሔር ልጆች በምድር ላይ ባላቸው ቆይታ ምቾቶቻቸውን፣ እርካታቸውንና ቁሳዊ ስኬቶቻቸውን ማሳደድ ምንም ችግር የለውም ብለው ከሚያስቡት ሃሳብ ጋር በማዛመድ አብራራ፡፡ የዚህ አለም ሃሳብና የባለጠግነት ምኞት፣ በርካታ ክርስቲያኖች ወደ መብሰል እንዳይደርሱ እንቅፋት የሚሆንባቸው መሰናክል ነው፡፡ (ሉቃስ 8፡4፣ ቆላ. 3፡1-3 ይመልከቱ)

5. መንፈስ ቅዱስ በእኔ ውስጥ ያቀደውን የእርሱን አላማ ለመፈፀም እንዲሁም እኔን ፍሬያማ ለማድረግና ጠቃሚ መሣሪያው አድርጎ ለማበጀት በእኔ ሕይወት ውስጥ ለሚያደርገው ሥራ የማሳየው ፈቃደኝነት በዘላለም ሕይወቴ ሁኔታ ላይ የሚያሳድረውን ተፅዕኖ አብራራ፡፡ እንደ ክርስቲያን በዚህ ምድር ላይ ስንኖር ‹‹ለእግዚአብሔር አንድ ነገር ማድረግ አለብኝ›› የሚለው የተሳሳተ አስተሳሰብ፣ እግዚአብሔር በሰማይ የስራ መዘርዝር መቆጣጠሪያ በመያዝ ‹‹እኔ›› ለ ‹‹እርሱ›› የማደርጋቸውን ተግባሮች እንደሚቆጣጠር አምላክ እንድንስለው ሊያደርገኝ ይችላል፡፡ በሂደት፣ እግዚአብሔር ከእኔ የሚጠብቀው አንዳች ነገር የለም – ወደሚል ግንዛቤ ከመጣሁ በኋላ ቀጣዩ ጥያቄ ‹‹ታዲያ ከእኔ ምን ይሻል?›› የሚለው ይሆናል፡፡ ይህ ማለት እኔ ምንም ማድረግ አልችልም ማለት ይሆን? ፈፅሞ፡፡ በርካታ ነገሮችን ማድረግ እችላለሁ (1ቆሮ. 13፡1-3 ይመልከቱ)፡፡ ጥያቄው ‹‹የምሰራው ሥራ ዘላለማዊ ዋጋ (የእርሱ ሕይወት) አለበት ወይ?›› የሚለው ነው፡፡ የማደርገው ነገር በመንፈስ ቅዱስ አነሳሽነት ተደርጎ ቢሆን፣ የእርሱ ሕይወት አለበት፡፡ ነገር ግን ከእኔ መንጭቶ ቢሆን፣ ጊዜያዊና ለዚህ አለም ብቻ የሚረባ ነገር ይኖረዋል፡፡
6. መንፈስ ቅዱስ፣ ለእያንዳንዱ አማኝ የሰጠውን ሀብት/ችሎታ ይጠቀም ዘንድ እንዴት ልንፈቅድለት እንደምንችል አብራራ፡፡ እያንዳንዳችን መጠኑ የሚለያይ ሶስት ሀብቶች አሉን፡- ጊዜጉልበት እና ሃብት/ንብረት፡፡ አዲሱ አማኝ፣ መንፈስ ቅዱስ በእርሱ ሕይወት ውስጥ እነዚህን ሀብቶች በመቆጣጠር መጠቀም እንዲችል ወሳኙን ሚና የሚጫወተው የአማኙ ፈቃድ እንደሆነ ሊያውቅ ይገባል፡፡ አማኙ በራሱ ምርጫ ላይ ሙሉ ቁጥጥር እንዲኖረው ከእግዚአብሔር ዘንድ እንደተሰጠው ሊያውቅ ይገባል፡፡ መንፈስ ቅዱስ እነዚህን ሀብቶች (የግንባታ ጥሬ እቃዎች) እንዲጠቀም በፈቀድኩለት መጠን ዘላለማዊ መዋቅር ያለውን ቤት ከወርቅ፣ ብርና የከበረ ድንጋይ ለእኔው ይሰራል፡፡ ይህ እንዳይሆን መንፈስ ቅዱስን ስከላከል ደግሞ ከእንጨት፣ ሳርና አገዳ ዘላለማዊ መዋቅር የሌለውን ጊዜያዊ ቤት እኔው ለራሴ እገነባለሁ ማለት ነው፡፡ ብዙ ዘመን ከመሰንበቱ በፊት አማኙ ይህንን እውነታ ቢያውቅ የሚኖረው ጠቀሜታ ይታያችኋል?

ለክርስቲያኖች የተዘጋጀ ሽልማት የማግኘት ወይም ሽልማት የማጣት ክብረ በዓል

(ይህ ሥነ ሥርዓት ፣ የክርስቶስ የፍርድ ወንበር ወይም የቤማ//Bema መቀመጫ በመባል በስፋት ይታወቃል)

ለክርስቲያኖች ብቻ የተዘጋጀው ይህ የፍርድ ሥነ ሥርዓት ፈፅሞ ከድነት ጉዳይ ጋር የተገናኘ አይደለምከቅጣት ጋርም አይገናኝም፡፡ ፍርድም ሆነ ቅጣት በመስቀሉ አማካኝነት ምልሽ አግኝተዋል፡፡ ይህ ሽልማት እኔ ለእግዚአብሔር ካደረኩት ተግባር ጋርም አይገናኝም፡፡ እግዚአብሔር እኔ በራሴ ማድረግ የምችለውን ነገር አይፈልገውም፡፡ ይህ ሽልማት የሚያያዘው በምድር የሕይወት ዘመኔ፣ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ባለኝ ሕብረት አማካኝነት በእምነት እርሱ በእኔ ሕይወት ውስጥ ፍሬ እንዲያፈራ ከፈቀድኩለት ጉዳይ ጋር ብቻ ነው፡፡ ይህ ሰማያዊ ሽልማት ከምድራዊ ሽልማት ጋር ሊነጻጸር አይችልም፡፡ ሽልማቱ በሰማይ ባለኝ የሕይወት ሁኔታ/quality ላይ በሆነ መልክ ተፅዕኖ የሚያሳድር መሆኑን መገንዘብ ያስፈልጋል፡፡ ሽልማትን ከቅጣት ጋር የሚያገናኘው ምንም ነገር አለመኖሩ ክርስቲያኖች ጉዳዩን በቸልታ እንዲያዩት ሊያደርጋቸው አይገባም፡፡ እግዚአብሔር ይህንን ጉዳይ ታላቅ ነው ካለ፣ በእርግጥ ታላቅ ነውና!

1. እያንዳንዱ ክርስቲያን በክርስቶስ የፍርድ ወንበር ፊት ይቀርባል፡፡

ሮሜ. 14፡10-12 አንተም በወንድምህ ላይ ስለ ምን ትፈርዳለህ? ወይስ አንተ ደግሞ ወንድምህን ስለ ምን ትንቃለህ? ሁላችን በክርስቶስ ፍርድ ወንበር ፊት እንቆማለንና፡፡ እኔ ሕያው ነኝ፣ ይላል ጌታ፣ ጉልበት ሁሉ ለእኔ ይንበረከካል መላስም ሁሉ እግዚአብሔርን ያመሰግናል ተብሎ ተጽፎአልና፡፡ እንግዲያስ እያንዳንዳችን ስለ ራሳችን ለእግዚአብሔር መልስ እንሰጣለን፡፡

2ቆሮ. 5፡9-10 ስለዚህ ደግሞ ብናድር ወይም ተለይተን ብንሆን እርሱን ደስ የምናሰኝ ልንሆን እንቀናለን፡፡ መልካም ቢሆን ወይም ክፉ እንዳደረገ፣ እያንዳንዱ በሥጋው የተሠራውን በብድራት ይቀበል ዘንድ ሁላችን በክርስቶስ በፍርድ ወንበር ፊት ልንገለጥ ይገባናልና፡፡

2ጢሞ. 4፡7-8 መልካሙን ገድል ተጋድዬአለሁ፣ ሩጫውን ጨርሼአለሁ፣ ሃይማኖትን ጠብቄአለሁ፤ ወደ ፊት የጽድቅ አክሊል ተዘጋጅቶልኛል፣ ይህንም ጻድቅ ፈራጅ የሆነው ጌታ ያን ቀን ለእኔ ያስረክባል፣ ደግሞም መገለጡን ለሚወዱት ሁሉ እንጂ ለእኔ ብቻ አይደለም፡፡

ራዕ. 22፡12 እነሆ፣ በቶሎ እመጣለሁ፣ ለእያንዳንዱም እንደ ሥራው መጠን እከፍል ዘንድ ዋጋዬ ከእኔ ጋር አለ፡፡

2. የክርስቶስ የፍርድ ወንበር ባሕሪ ምን ይመስላል?

1ቆሮ. 3፡8-15 የሚተክልና የሚያጠጣ አንድ ናቸው፣ ነገር ግን እያንዳንዱ እንደ ራሱ ድካም መጠን የራሱን ደመወዝ ይቀበላል፡፡ የእግዚአብሔር እርሻ ናችሁ፤ የእግዚአብሔር ሕንፃ ናችሁ፤ ከእርሱ ጋር አብረን የምንሠራ ነንና፡፡ የእግዚአብሔር ጸጋ እንደ ተሰጠኝ መጠን እንደ ብልሃተኛ የአናጺ አለቃ መሠረትን መሠረትሁ፣ ሌላውም በላዩ ያንጻል፡፡ እያንዳንዱ ግን በእርሱ ላይ እንዴት እንዲያንጽ ይጠንቀቅ፡፡ ከተመሠረተው በቀር ማንም ሌላ መሠረት ሊመሠርት አይችልምና፣ እርሱም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ ማንም ግን በዚህ መሠረት ላይ በወርቅ ቢሆን በብርም በከበረ ድንጋይም በእንጨትም በሣርም ወይም በአገዳ ቢያንጽ፣ የእያንዳንዱ ሥራ ይገለጣል፤ በእሳት ስለሚገለጥ ያ ቀን ያሳያልና፣ የእያንዳንዱም ሥራ እንዴት መሆኑን እሳቱ ይፈትነዋል፡፡ ማንም በእርሱ ላይ ያነጸው ሥራ ቢጸናለት ደመወዙን ይቀበላል፤ የማንም ሥራ የተቃጠለበት ቢሆን ይጎዳበታል፣ እርሱ ራሱ ግን ይድናል ነገር ግን በእሳት እንደሚድን ይሆናል፡፡

1ቆሮ. 4፡5 ስለዚህም በጨለማ የተሰወረውን ደግሞ ወደ ብርሃን የሚያወጣ የልብንም ምክር የሚገልጥ ጌታ እስኪመጣ ድረስ ጊዜው ሳይደርስ አንዳች አትፍረዱ፤ በዚያን ጊዜም ለእያንዳንዱ ምስጋናው ከእግዚአብሔር ዘንድ ይሆናል፡፡

3. የክርስቶስ የፍርድ ወንበር መቼ ተግባራዊ ይሆናል?

ማቴ. 16፡27 የሰው ልጅ ከመላእክቱ ጋር በአባቱ ክብር ይመጣ ዘንድ አለውና፤ ያን ጊዜም ለሁሉ እንደ ሥራው ያስረክበዋል፡፡

ሉቃስ 14፡13-14 ነገር ግን ግብዣ ባደረግህ ጊዜ ድሆችንና ጕንድሾችን አንካሶችንም ዕውሮችንም ጥራ፤ የሚመልሱት ብድራት የላቸውምና ብፁዕ ትሆናለህ፤ በጻድቃን ትንሣኤ ይመለስልሃልና፡፡

1ጴጥ. 5፡1-4 እንግዲህ እኔ፥ ከእነርሱ ጋር ሽማግሌ የክርስቶስም መከራ ምስክር ደግሞም ሊገለጥ ካለው ክብር ተካፋይ የሆንሁ፥ በመካከላቸው ያሉትን ሽማግሌዎች እመክራቸዋለሁ፤ በእናንተ ዘንድ ያለውን የእግዚአብሔርን መንጋ ጠብቁ፤ እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ በውድ እንጂ በግድ ሳይሆን፥ በበጎ ፈቃድ እንጂ መጥፎውን ረብ በመመኘት ሳይሆን ጐብኙት፤ ለመንጋው ምሳሌ ሁኑ እንጂ ማኅበሮቻችሁን በኃይል አትግዙ፤ የእረኞችም አለቃ በሚገለጥበት ጊዜ የማያልፈውን የክብርን አክሊል ትቀበላላችሁ፡፡

ራዕ. 11፡18 አሕዛብም ተቈጡ፣ ቍጣህም መጣ፣ በሙታንም ትፈርድ ዘንድ ዘመን መጣ፣ ለባሪያዎችህም ለነቢያትና ለቅዱሳን ስምህንም ለሚፈሩት ለታናናሾችና ለታላላቆችም ዋጋቸውን ትሰጥ ዘንድ፣ ምድርንም የሚያጠፉትን ታጠፋ ዘንድ ዘመን መጣ፡፡

4. ለአማኝ የተዘጋጀ ቅጣት የለም፡፡

ዮሐ. 5፡24 እውነት እውነት እላችኋለሁ፣ ቃሌን የሚሰማ የላከኝንም የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው፣ ከሞትም ወደ ሕይወት ተሻገረ እንጂ ወደ ፍርድ አይመጣም፡፡

ሮሜ. 4፡8 ጌታ ኃጢአቱን የማይቆጥርበት ሰው ብፁዕ ነው፡፡

ሮሜ. 8፡1 እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም፡፡

ዕብ. 10፡14 አንድ ጊዜ በማቅረብ የሚቀደሱትን የዘላለም ፍጹማን አድርጎአቸዋልና፡፡

ዕብ. 10፡17-18 … ኃጢአታቸውንና ዓመጻቸውንም ደግሜ አላስብም ይላል፡፡ የእነዚህም ስርየት ባለበት ዘንድ፣ ከዚህ ወዲህ ስለ ኃጢአት ማቅረብ የለም፡፡

ራዕ. 21፡4 እንባዎችንም ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብሳል፣ ሞትም ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንምኀዘንም ቢሆን ወይም ጩኸት ወይም ሥቃይ ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም፣ የቀደመው ሥርዓት አልፎአልና ብሎ ሲናገር ሰማሁ፡፡

5. ነገር ግን እያንዳንዳችን በዚህ ወቅት ሽልማት ‹‹የማጣት›› አደጋ እንዳለብን መዘንጋት የለብንም፡፡ (ሽልማት ማጣት ቅጣት አይደለም፡፡

ዮሐ. 15፡16 እኔ መረጥኋችሁ እንጂ እናንተ አልመረጣችሁኝም፤ አብም በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ እንዲሰጣችሁ፣ ልትሄዱና ፍሬ ልታፈሩ ፍሬአችሁም ሊኖር ሾምኋችሁ፡፡

1ቆሮ. 3፡14-15 ማንም በእርሱ ላይ ያነጸው ሥራ ቢጸናለት ደመወዙን ይቀበላል፤ የማንም ሥራ የተቃጠለበት ቢሆን ይጎዳበታል፣ እርሱ ራሱ ግን ይድናል ነገር ግን በእሳት እንደሚድን ይሆናል፡፡

1ቆሮ. 9፡24-27 በእሽቅድምድም ስፍራ የሚሮጡት፣ ሁሉ እንዲሮጡ ነገር ግን አንዱ ብቻ ዋጋውን እንዲቀበል አታውቁምን? እንዲሁም ታገኙ ዘንድ ሩጡ፡፡ የሚታገልም ሁሉ በነገር ሁሉ ሰውነቱን ይገዛል፤ እነዚያም የሚጠፋውን አክሊል ሊያገኙ ነው፣ እኛ ግን የማይጠፋውን፡፡ ስለዚህ እኔ ያለ አሳብ እንደሚሮጥ ሁሉ እንዲሁ አልሮጥም፣ ነፋስን እንደሚጎስም ሁሉ እንዲሁ አልጋደልም፤ ነገር ግን ለሌሎች ከሰበክሁ በኋላ ራሴ የተጣልሁ እንዳልሆን ሥጋዬን እየጎሰምሁ አስገዛዋለሁ፡፡

ገላ. 6፡9 (አ.መ.ት.) በጎ ነገር ከማድረግ አንታክት፤ ተስፋ ካልቆረጥን ጊዜው ሲደርስ መከሩን እናጭዳለን፡፡

2ጢሞ. 2፡5 ደግሞም በጨዋታ የሚታገል ማንም ቢሆን፣ እንደሚገባ አድርጎ ባይታገል፣ የድሉን አክሊል አያገኝም፡፡

2ዮሐ. 1፡8 ሙሉ ደመወዝን እንድትቀበሉ እንጂ የሠራችሁትን እንዳታጠፉ ለራሳችሁ ተጠንቀቁ፡፡

ራዕ. 3፡11-12 እነሆ፣ ቶሎ ብዬ እመጣለሁ፤ ማንም አክሊልህን እንዳይወስድብህ ያለህን አጽንተህ ያዝ፡፡ …

6. አማኞች የሚሸለሙት ስለ የትኞቹ ነገሮች ነው? መንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ እንዲሰራ በፈቀድንለት መጠን ከዚህ በታች የተገለፁትን እና ሌሎች የሚያሸለሙ ፍሬዎችን በእኛ ውስጥ ያፈራል፡፡

1ሳሙ. 26፡23 ዛሬም እግዚአብሔር በእጄ አሳልፎ ሰጥቶህ ሳለ እግዚአብሔር በቀባው ላይ እጄን እዘረጋ ዘንድ አልወደድሁምና ለሁሉ እያንዳንዱ እግዚአብሔር እንደ ጽድቁና እንደ እምነቱ ፍዳውን ይክፈለው፡፡

ምሳሌ 19፡17 ለድሀ ቸርነትን የሚያደርግ ለእግዚአብሔር ያበድራል፣ በጎነቱንም መልሶ ይከፍለዋል፡፡

ማቴ. 5፡11-12 ሲነቅፉአችሁና ሲያሳድዱአችሁ በእኔም ምክንያት ክፉውን ሁሉ በውሸት ሲናገሩባችሁ ብፁዓን ናችሁ፡፡ ዋጋችሁ በሰማያት ታላቅ ነውና ደስ ይበላችሁ፣ ሐሴትም አድርጉ፤ ከእናንተ በፊት የነበሩትን ነቢያትን እንዲሁ አሳድደዋቸዋልና፡፡

ማቴ. 5፡44-46 እኔ ግን እላችኋለሁ፣ በሰማያት ላለ አባታችሁ ልጆች ትሆኑ ዘንድ ጠላቶቻችሁን ውደዱ፣ የሚረግሙአችሁንም መርቁ፣ ለሚጠሉአችሁም መልካም አድርጉ፣ ስለሚያሳድዱአችሁም ጸልዩ፤ እርሱ በክፎዎችና በበጎዎች ላይ ፀሐይን ያወጣልና፣ በጻድቃንና በኃጢአተኞችም ላይ ዝናቡን ያዘንባልና፡፡ የሚወዱአችሁን ብትወዱ ምን ዋጋ አላችሁ? ቀራጮችስ ያንኑ ያደርጉ የለምን? 

ሉቃስ 6፡35 ነገር ግን ጠላቶቻችሁን ውደዱ፤ መልካም አድርጉ፤ ምንም ተስፋ ሳታደርጉም አበድሩ፣ ዋጋችሁም ታላቅ ይሆናል፣ የልዑልም ልጆች ትሆናላችሁ፣ እርሱ ለማያመሰግኑ ለክፉዎችም ቸር ነውና፡፡

ማቴ. 19፡27-30 በዚያን ጊዜ ጴጥሮስ መልሶ፣ እነሆ፣ እኛ ሁሉን ትተን ተከተልንህ፤ እንኪያስ ምን እናገኝ ይሆን? አለው፡፡ ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፣ … ስለ ስሜም ቤቶችን ወይም ወንድሞችን ወይም እኅቶችን ወይም አባትን ወይም እናትን ወይም ሚስትን ወይም ልጆችን ወይም እርሻን የተወ ሁሉ መቶ እጥፍ ይቀበላል የዘላለምንም ሕይወት ይወርሳል፡፡ ነገር ግን ብዙዎቹ ፊተኞች ኋለኞች፣ ኋለኞችም ፊተኞች ይሆናሉ፡፡

ሮሜ. 8፡17-18 ልጆች ከሆንን ወራሾች ደግሞ ነን፤ ማለት የእግዚአብሔር ወራሾች ነን፣ አብረንም ደግሞ እንድንከበር አብረን መከራ ብንቀበል ከክርስቶስ ጋር አብረን ወራሾች ነን፡፡ ለእኛም ይገለጥ ዘንድ ካለው ክብር ጋር ቢመዛዘን የአሁኑ ዘመን ሥቃይ ምንም እንዳይደለ አስባለሁ፡፡

ኤፌ. 6፡5-8 ባሪያዎች (ሠራተኞች) ሆይ፣ ለክርስቶስ እንደምትታዘዙ በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ በልባችሁ ቅንነት በሥጋ ጌቶቻችሁ ለሆኑ ታዘዙ፤ የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንደሚያደርጉ እንደ ክርስቶስ ባሪያዎች እንጂ ለሰው ደስ እንደምታሰኙ ለታይታ የምትገዙ አትሁኑ፡፡ ለሰው ሳይሆን ለጌታ እንደምትገዙ በትጋትና በበጎ ፈቃድ ተገዙ፤ ባሪያ ቢሆን ወይም ጨዋ ሰው፣ እያንዳንዱ የሚያደርገውን መልካም ነገር ሁሉ ከጌታ በብድራት እንዲቀበለው ታውቃላችሁና፡፡

ቆላ. 3፡22-24 ባሪያዎች (ሠራተኞች) ሆይ፣ በቅን ልብ ጌታን እየፈራችሁ እንጂ፣ ለሰው ደስ እንደምታሰኙ ለታይታ የምትገዙ ሳትሆኑ፣ በሥጋ ጌቶቻችሁ ለሆኑ በሁሉ ታዘዙ፡፡ ለሰው ሳይሆን ለጌታ እንደምታደርጉ፣ የምታደርጉትን ሁሉ በትጋት አድርጉት፣ ከጌታ የርስትን ብድራት እንድትቀበሉ ታውቃላችሁና፡፡ የምታገለግሉት ጌታ ክርስቶስ ነውና፡፡

ፊሊ. 4፡1 ስለዚህ፣ የምወዳችሁና የምናፍቃችሁ፣ ደስታዬና አክሊሌ የምትሆኑ ወንድሞቼ ሆይ፣ እንዲሁ በጌታ ቁሙ፣ ወዳጆች ሆይ፡፡

1ተሰ. 2፡19-20 ተስፋችን ወይስ ደስታችን ወይስ የትምክህታችን አክሊል ማን ነው? በጌታችን በኢየሱስ ፊት በመምጣቱ እናንተ አይደላችሁምን? እናንተ ክብራችን ደስታችንም ናችሁና፡፡

ያዕ. 1፡12 በፈተና የሚጸና ሰው የተባረከ ነው፤ ከተፈተነ በኋላ ለሚወዱት ተስፋ ስለ እርሱ የሰጣቸውን የሕይወትን አክሊል ይቀበላልና፡፡

ራዕ. 2፡10 ልትቀበለው ያለህን መከራ አትፍራ፡፡ እነሆ፣ እንድትፈተኑ ዲያብሎስ ከእናንተ አንዳንዶቻችሁን በወኅኒ ሊያገባችሁ አለው፣ አሥር ቀንም መከራን ትቀበላላችሁ፡፡ እስከሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ፡፡

‹‹ለእናንተ በሰማይ መዝገብ ሰብስቡ›› (ማቴዎስ 6፡20) 

ይህ ትዕዛዝ እንጂ አስተያየት አይደለም፡፡

7. ምድራዊ ባህሪ ያለውን ሽልማት ሳይሆን ዘላለማዊውን ሽልማት ልንሻ ያስፈልጋል፡፡

ማቴ. 6፡1-6 ለሰዎች ትታዩ ዘንድ ምጽዋታችሁን በፊታቸው እንዳታደርጉ ተጠንቀቁ፤ ያለዚያ በሰማያት ባለው አባታችሁ ዘንድ ዋጋ የላችሁም፡፡ እንግዲህ ምጽዋት ስታደርግ፣ ግብዞች በሰው ዘንድ ሊከበሩ በምኩራብ በመንገድም እንደሚያደርጉ በፊትህ መለከት አታስነፋ፤ እውነት እላችኋለሁ፣ ዋጋቸውን ተቀብለዋል፡፡ አንተ ግን ምጽዋት ስታደርግ ምጽዋትህ በስውር እንዲሆን ቀኝህ የምትሠራውን ግራህ አትወቅ፤ በስውር የሚያይ አባትህም በግልጥ ይከፍልሃል፡፡ ስትጸልዩም እንደ ግብዞች አትሁኑ፤ ለሰው ይታዩ ዘንድ በምኩራብና በመንገድ ማዕዘን ቆመው መጸለይን ይወዳሉና፤ እውነት እላችኋለሁ፣ ዋጋቸውን ተቀብለዋል፡፡ አንተ ግን ስትጸልይ፣ ወደ እልፍኝህ ግባ መዝጊያህንም ዘግተህ በስውር ላለው አባትህ ጸልይ፤ በስውር የሚያይ አባትህም በግልጥ ይከፍልሃል፡፡

ማቴ. 6፡16-21 … ብልና ዝገት በሚያጠፉት ሌቦችም ቆፍረው በሚሠርቁት ዘንድ ለእናንተ በምድር ላይ መዝገብ አትሰብስቡ፤ ነገር ግን ብልም ዝገትም በማያጠፉት ሌቦችም ቆፍረው በማይሠርቁት ዘንድ ለእናንተ በሰማይ መዝገብ ሰብስቡ፤ መዝገብህ ባለበት ልብህ ደግሞ በዚያ ይሆናልና፡፡

ሉቃስ 14፡12-14 … ምሳ ወይም እራት ባደረግህ ጊዜ፣ እነርሱ ደግሞ በተራቸው ምናልባት እንዳይጠሩህ ብድራትም እንዳይመልሱልህ፣ ወዳጆችህንና ወንድሞችህን ዘመዶችህንም ባለ ጠጎች ጎረቤቶችህንም አትጥራ፡፡ ነገር ግን ግብዣ ባደረግህ ጊዜ ድሆችንና ጕንድሾችን አንካሶችንም ዕውሮችንም ጥራ፤ የሚመልሱት ብድራት የላቸውምና ብፁዕ ትሆናለህ፤ በጻድቃን ትንሣኤ ይመለስልሃልና፡፡

ዮሐ. 5፡44 እናንተ እርስ በርሳችሁ ክብር የምትቀባበሉ ከአንዱም ከእግዚአብሔር ያለውን ክብር የማትፈልጉ፣ እንዴት ልታምኑ ትችላላችሁ?

ዮሐ. 12፡42-43 (አ.መ.ት.) ይህም ቢሆን፣ ከአለቆች መካከል እንኳ ሳይቀር ብዙዎች በእርሱ አመኑ፤ ይሁን እንጂ ከምኩራብ እንዳያስወጧቸው ስለ ፈሩ ማመናቸውን አይገልጡም ነበር፡፡ ይህም የሆነው በእግዚአብሔር ከመመስገን ይልቅ በሰው መመስገን ስለ ወደዱ ነው፡፡

2ቆሮ. 4፡17-18 የማይታየውን እንጂ የሚታየውን ባንመለከት፣ ቀላል የሆነ የጊዜው መከራችን የክብርን የዘላለም ብዛት ከሁሉ መጠን ይልቅ ያደርግልናልና፤ የሚታየው የጊዜው ነውና፣ የማይታየው ግን የዘላለም ነው፡፡

ፊሊ. 3፡7-16 ነገር ግን ለእኔ ረብ የነበረውን ሁሉ ስለ ክርስቶስ እንደ ጉዳት ቈጥሬዋለሁ፡፡ አዎን፣ በእውነት ከሁሉ ይልቅ ስለሚበልጥ ስለ ክርስቶስ ኢየሱስ ስለ ጌታዬ እውቀት ነገር ሁሉ ጉዳት እንዲሆን እቈጥራለሁ፤ … ነገር ግን አንድ ነገር አደርጋለሁ፤ በኋላዬ ያለውን እየረሳሁ በፊቴ ያለውን ለመያዝ እዘረጋለሁ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ከፍ ከፍ ያለውን የእግዚአብሔርን መጥራት ዋጋ እንዳገኝ ምልክትን እፈጥናለሁ፡፡ እንግዲህ ፍጹማን የሆንን ሁላችን ይህን እናስብ፤ …

ቆላ. 3፡1-3 እንግዲህ ከክርስቶስ ጋር ከተነሣችሁ፣ ክርስቶስ በእግዚአብሔር ቀኝ ተቀምጦ ባለበት በላይ ያለውን እሹ፡፡ በላይ ያለውን አስቡ እንጂ በምድር ያለውን አይደለም፡፡ …

1ጢሞ. 4፡8 ሰውነትን ለሥጋዊ ነገር ማስለመድ ለጥቂት ይጠቅማልና፤ እግዚአብሔርን መምሰል ግን የአሁንና የሚመጣው ሕይወት ተስፋ ስላለው፣ ለነገር ሁሉ ይጠቅማል፡፡

1ጢሞ. 6፡17-19 በአሁኑ ዘመን ባለ ጠጎች የሆኑት የትዕቢትን ነገር እንዳያስቡ፣ ደስም እንዲለን ሁሉን አትርፎ በሚሰጠን በሕያው እግዚአብሔር እንጂ በሚያልፍ ባለ ጠግነት ተስፋ እንዳያደርጉ እዘዛቸው፡፡ እውነተኛውን ሕይወት ይይዙ ዘንድ፣ ለሚመጣው ዘመን ለራሳቸው መልካም መሠረት የሚሆንላቸውን መዝገብ እየሰበሰቡ፣ መልካምን እንዲያደርጉ በበጎም ሥራ

ባለ ጠጎች እንዲሆኑ፣ ሊረዱና ሊያካፍሉም የተዘጋጁ እንዲሆኑ ምከራቸው፡፡

1ጴጥ. 1፡17 ለሰው ፊትም ሳያደላ በእያንዳንዱ ላይ እንደ ሥራው የሚፈርደውን አባት ብላችሁ ብትጠሩ በእንግድነታችሁ ዘመን በፍርሃት ኑሩ፡፡

‹‹መዝገብህ ባለበት ልብህ ደግሞ በዚያ ይሆናል፡፡›› (ማቴ 6፡21)

8. የእርሱ ሽልማቶች ዘላለማዊ ናቸው፡፡ (ማሳሰቢያ፡- ከዳንኤል መጽሐፍ የተጠቀሰው ሃሳብ የበብሉይ ኪዳን ቅዱሳንን ብቻ የሚመለከት ሊሆን ይችል ይሆናል፡፡)

ዳን. 7፡18 ነገር ግን የልዑሉ ቅዱሳን መንግሥቱን ይወስዳሉ፣ እስከ ዘላለም ዓለምም መንግሥቱን ይወርሳሉ፡፡

ዳን. 7፡27 መንግሥትም ግዛትም ከሰማይም ሁሉ በታች ያሉ የመንግሥታት ታላቅነት ለልዑሉ ቅዱሳን ሕዝብ ይሰጣል፤ መንግሥቱ የዘላለም መንግሥት ነው፣ ግዛቶችም ሁሉ ይገዙለታል ይታዘዙለትማል፡፡

1ቆሮ. 9፡24-27 በእሽቅድምድም ስፍራ የሚሮጡት፣ ሁሉ እንዲሮጡ ነገር ግን አንዱ ብቻ ዋጋውን እንዲቀበል አታውቁምን? እንዲሁም ታገኙ ዘንድ ሩጡ፡፡ የሚታገልም ሁሉ በነገር ሁሉ ሰውነቱን ይገዛል፤ እነዚያም የሚጠፋውን አክሊል ሊያገኙ ነው፣ እኛ ግን የማይጠፋውን፡፡ …

2ቆሮ. 4፡17-18 የማይታየውን እንጂ የሚታየውን ባንመለከት፣ ቀላል የሆነ የጊዜው መከራችን የክብርን የዘላለም ብዛት ከሁሉ መጠን ይልቅ ያደርግልናልና፤ የሚታየው የጊዜው ነውና፣ የማይታየው ግን የዘላለም ነው፡፡

1ጴጥ. 1፡3-7 ኢየሱስ ክርስቶስ ከሙታን በመነሣቱ ለሕያው ተስፋና ለማይጠፋ፣ እድፈትም ለሌለበት፣ ለማያልፍም ርስት እንደ ምሕረቱ ብዛት ሁለተኛ የወለደን የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አምላክና አባት ይባረክ፤ ይህም ርስት በመጨረሻው ዘመን ይገለጥ ዘንድ ለተዘጋጀ መዳን በእምነት በእግዚአብሔር ኃይል ለተጠበቃችሁ ለእናንተ በሰማይ ቀርቶላችኋል፡፡

በዚህም እጅግ ደስ ይላችኋል፣ ነገር ግን በእሳት ምንም ቢፈተን ከሚጠፋው ወርቅ ይልቅ አብልጦ የሚከብር የተፈተነ እምነታችሁ፣ ኢየሱስ ክርስቶስ ሲገለጥ፣ ለምስጋናና ለክብር ለውዳሴም ይገኝ ዘንድ አሁን ለጥቂት ጊዜ ቢያስፈልግ በልዩ ልዩ ፈተና አዝናችኋል፡፡

9. ምንም እንኳ በርካታ ሐይማኖታዊ ተግባራት መንፈሳዊ ቢመስሉም ለሽልማት የሚያበቃን ግን በመንፈስ ቅዱስ አነሳሽነት የተሰሩቱ ብቻ ይሆናሉ፡፡ (የመንፈስ ፍሬ ግን ፍቅር፣ ደስታ፣ ትዕግስት፣ ቸርነት፣ በጎነት፣ እምነት፣ የውሀት፣ ራስን መግዛት ነው፡፡ እንደዚህ ያሉትን የሚከለክል ሕግ የለም፡፡ ገላ 5፡22-23

መክ. 3፡14 እግዚአብሔር ያደረገው ሁሉ ለዘላለም እንዲኖር አወቅሁ፤ ሊጨመርበት ወይም ከእርሱ ሊጐድል አይቻልም፤ 

ዮሐ. 15፡5 እኔ የወይን ግንድ ነኝ እናንተም ቅርንጫፎች ናችሁ፡፡ ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና በእኔ የሚኖር እኔም በእርሱ፣ እርሱ ብዙ ፍሬ ያፈራል፡፡

1ቆሮ. 13፡1-3 በሰዎችና በመላእክት ልሳን ብናገር ፍቅር ግን ከሌለኝ እንደሚጮኽ ናስ ወይም እንደሚንሽዋሽዋ ጸናጽል ሆኜአለሁ፡፡ ትንቢትም ቢኖረኝ ምሥጢርንም ሁሉና እውቀትን ሁሉ ባውቅ፥ ተራሮችንም እስካፈልስ ድረስ እምነት ሁሉ ቢኖረኝ ፍቅር ግን ከሌለኝ ከንቱ ነኝ፡፡ ድሆችንም ልመግብ ያለኝን ሁሉ ባካፍል፥ ሥጋዬንም ለእሳት መቃጠል አሳልፌ ብሰጥ ፍቅር ግን ከሌለኝ ምንም አይጠቅመኝም፡፡

ገላ. 6፡7-10 ቨአትሳቱ፤ እግዚአብሔር አይዘበትበትም፡፡ ሰው የሚዘራውን ሁሉ ያንኑ ደግሞ ያጭዳልና፤ በገዛ ሥጋው የሚዘራ ከሥጋ መበስበስን ያጭዳልና፣ በመንፈስ ግን የሚዘራው ከመንፈስ የዘላለምን ሕይወት ያጭዳል፡፡ ባንዝልም በጊዜው እናጭዳለንና መልካም ሥራን ለመሥራት አንታክት፡፡ እንግዲያስ ጊዜ ካገኘን ዘንድ ለሰው ሁሉ ይልቁንም ለሃይማኖት ቤተ ሰዎች መልካም እናድርግ፡፡

1ዮሐ. 4፡16-17 እኛም እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን ፍቅር አውቀናል አምነንማል፡፡ እግዚአብሔር ፍቅር ነው፣ በፍቅርም የሚኖር በእግዚአብሔር ይኖራል እግዚአብሔርም በእርሱ ይኖራል፡፡ በፍርድ ቀን ድፍረት ይሆንልን ዘንድ ፍቅር በዚህ ከእኛ ጋር ተፈጽሞአል፤ እርሱ እንዳለ እኛ ደግሞ እንዲሁ በዚህ ዓለም ነንና፡፡

10. የብሉይ ኪዳን አማኞች ጭምር ይሸለማሉ፡፡

ዕብራዊያን 11

11፡1-2 እምነትም ተስፋ ስለምናደርገው ነገር የሚያስረግጥ፣ የማናየውንም ነገር የሚያስረዳ ነው፡፡ ለሽማግሌዎች የተመሰከረላቸው በዚህ ነውና፡፡

11፡8-11 አብርሃም የተባለው ርስት አድርጎ ሊቀበለው ወዳለው ስፍራ ለመውጣት በእምነት ታዘዘ፣ ወዴትም እንደሚሄድ ሳያውቅ ወጣ፡፡ ለእንግዶች እንደሚሆን በተስፋ ቃል በተሰጠው አገር በድንኳን ኖሮ፣ ያን የተስፋ ቃል አብረውት ከሚወርሱ ከይስሐቅና ከያዕቆብ ጋር፣ እንደ መጻተኛ በእምነት ተቀመጠ፤ መሠረት ያላትን፥ እግዚአብሔር የሠራትንና የፈጠራትን ከተማ ይጠብቅ ነበርና፡፡ ተስፋ የሰጠው የታመነ እንደ ሆነ ስለ ቈጠረች፥ ሣራ ራስዋ ደግሞ ዕድሜዋ እንኳ ካለፈ በኋላ ዘርን ለመፅነስ ኃይልን በእምነት አገኘች፡፡

11፡13-16 እነዚህ ሁሉ አምነው ሞቱ፣ የተሰጣቸውን የተስፋ ቃል አላገኙምና፤ ዳሩ ግን ከሩቅ ሆነው አዩትና ተሳለሙት፣ በምድሪቱም እንግዶችና መጻተኞች እንዲሆኑ ታመኑ፡፡ እንዲህ የሚሉት ለእነርሱ የሚሆነውን አገር እንዲፈልጉ ያመለክታሉና፡፡ ያን የወጡበትን አገር አስበው ቢሆኑ፣ ሊመለሱ ጊዜ በሆነላቸው ነበር፤ አሁን ግን የሚበልጠውን እርሱም ሰማያዊ አገር ይናፍቃሉ፡፡ ስለዚህ እግዚአብሔር አምላካቸው ተብሎ ሊጠራ በእነርሱ አያፍርም፣ ከተማን አዘጋጅቶላቸዋልና፡፡

11፡24-27 ሙሴ ካደገ በኋላ የፈርዖን የልጅ ልጅ እንዳይባል በእምነት እምቢ አለ፤ ከግብፅም ብዙ ገንዘብ ይልቅ ስለ ክርስቶስ መነቀፍ እጅግ የሚበልጥ ባለ ጠግነት እንዲሆን አስቦአልና ለጊዜው በኃጢአት ከሚገኝ ደስታ ይልቅ ከእግዚአብሔር ሕዝብ ጋር መከራ መቀበልን መረጠ፤ ብድራቱን ትኵር ብሎ ተመልክቶአልና፡፡ የንጉሡን ቍጣ ሳይፈራ የግብፅን አገር የተወ በእምነት ነበር፤ የማይታየውን እንደሚያየው አድርጎ ጸንቶአልና፡፡

11፡32-40 … ሴቶች ሙታናቸውን በትንሣኤ ተቀበሉ፤ ሌሎችም መዳንን ሳይቀበሉ የሚበልጠውን ትንሣኤ እንዲያገኙ እስከ ሞት ድረስ ተደበደቡ፤ ሌሎችም መዘበቻ በመሆንና በመገረፍ ከዚህም በላይ በእስራትና በወኅኒ ተፈተኑ፤ በድንጋይ ተወግረው ሞቱ፣ ተፈተኑ፣ በመጋዝ ተሰነጠቁ፣ በሰይፍ ተገድለው ሞቱ፣ ሁሉን እያጡ መከራን እየተቀበሉ እየተጨነቁ የበግና የፍየል ሌጦ ለብሰው ዞሩ፤ ዓለም አልተገባቸውምና በምድረ በዳና በተራራ፣ በዋሻና በምድር ጕድጓድ ተቅበዘበዙ፡፡ እነዚህም ሁሉ በእምነታቸው ተመስክሮላቸው ሳሉ የተሰጠውን የተስፋ ቃል አላገኙም፣ ያለ እኛ ፍጹማን እንዳይሆኑ እግዚአብሔር ስለ እኛ አንዳች የሚበልጥ ነገርን አስቀድሞ አይቶ ነበርና፡፡ 

“ደግሞም ያለ እምነት እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘት አይቻልም፤ ምክንያቱም ወደ እግዚአብሔር የሚቀርብ ሁሉ እግዚአብሔር መኖሩንና ከልብ ለሚሹትም ዋጋ እንደሚሰጥ ማመን አለበት፡፡” 

(አ.መ.ት.) ዕብ. 11፡6
እያንዳንዳችን ሦስት ሐብቶች አሉን፡- ጊዜ፣ ጉልበትና ያለን ሃብት/ንብረት፡፡ መንፈስ ቅዱስ እነዚህን ሃብቶቼን እንዲጠቀም በሕይወቴ ውስጥ ስፈቅድለት ከወርቅ፣ ብርና የከበረ ድንጋይ ዘላለማዊ ሽልማት ያለውን ፍሬ ለእኔ ይሰራል፡፡ እነዚህ ሃብቶቼን መንፈስ ቅዱስ እንዳይጠቀም እንቅፋት ስሆንበት ደግሞ ከእንጨት ከገለባና አገዳ ጊዚያዊ የሆነና ለሽልማት የማያበቃ ሕንፃ ራሴ ለራሴው እሰራለሁ፡፡

ጌታን ከተቀበልኩ በኋላ ኃጢአት ሰርቼ ንስሃ ሳልገባ ብሞት ወዴት ነው የምሄደው?

ኃጢአት ከሠራሁ በኋላ ለመናዘዝ እድሉ ሳይኖረኝ ብሞት ምን እሆናለው የሚለው ጥያቄ የበርካታ ክርስቲያኖች ስጋት አዘል ጥያቄ ነው፡፡ ይህ ስጋት የድነታችንን መሠረት ጠንቅቆ ካለመረዳት የሚመነጭ ነው፡፡ ድነታችን የተመሠረተው በየዕለቱ የምንፈጽማቸውን ሃጢአቶች በሞላ ያለማቋረጥ በመናዘዛችን እና ንስሃ በመግባታችን ላይ ከሆነ በእርግጥም ስጋቱ ተገቢ ይሆን ነበር፡፡ ሆኖም ግን የድነታችን መሠርት የቆመው በዘላለም መንፈስ አንድ ጊዜ በቀረበው የክርስቶስ የቤዛነት ሥራ ላይ በመሆኑ እና ይህም መስዋዕት ያለፈውን፣ የአሁኑን፣ እና የወደፊቱን፣ “ትልቁን” ወይም “ትንሹን” ኃጢአታችንን ሁሉ ያስወገደ በመሆኑ ላይ ስለሆነ ሥጋቱን መሠረት ቢስ ያደርገዋል (ቆላስይስ 1:14 ፣ ሐዋ 10:43፣ 1ጴጥ 3:18)፡፡ እምነታችን ከዚህ መሠረት እስካልተናወጠ ድረስ ድነታችን የተረጋገጠ ነው፡፡    

ድነታችን በእግዚአብሔር መንፈስ ዳግመኛ ከመወለዳችን ጋር የተገናኘ ነው (ዮሐ 3:1-6)፤ ድነታችን የእግዚአብሔር ልጅ ከመሆን ጋር የተገናኘ ነው (ኤፌ 1፡5፣ 1ዮሐ 3፡2)፤ ድነታችን አዲስ ፍጥርት ከመሆን ጋር የተገናኘ ነው (2ቆሮ 5፡7)፤ ድነታችን በእግዚአብሔር ፊት ያለነውር (ያለሃጢአት) ከመታየት ጋር የተገናኘ ነው (ሮሜ 8፡1፣ 2ቆሮ 5፡21)፡፡ መዳናችን የእግዚአብሔር ቤተሰብ (relationship) የመሆናችን ጉዳይ እንጂ የዚህ ቤተሰብ አባል ከሆንን በኋላ ያለው አኗኗራችን ወይም ሕብረታችን (fellowship) ጉዳይ አይደለም (ኤፌ 2፡19)፡፡ አንድ ልጅ አባቱን በመታዘዝ የሚያስደስትበት ጊዜ እንዳለው ሁሉ ባለመታዘዝ የሚያሳዝንበትም ጊዜ ይኖራል፡፡ በሚታዘዝበት ጊዜ በመወለድ ካገኘው የልጅነት ማዕረግ በላይ ከፍ እንደማይል ሁሉ በማይታዘዝበት ጊዜም ከልጅነት ማዕረጉ አይጎድልም፡፡ አባቱን ይቅርታ ሲጠይቅ መልሶ የሚያገኘው ያጣውን ጤናማ ሕብረት እንጂ ልጅነቱን አይደለም፡፡ ለይቅርታ ቢዘገይ ደግሞ፣ የሚያጎድለው ይህን ሕብረት እንጂ ልጅ መሆኑን አይደለም፡፡ የእግዚአብሔርን ስጦታ በእምነት በመቀበል የእግዚአብሔር ልጆች ከሆን በኋላ (ዮሐ 1፡12) በምንሰራው ሃጢአት የምናጎድለው ነገር ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ጤናማ ሕብረት (1ዮሐ 1:5-10) እንጂ ዘላለማዊ አድራሻችንን አይደለም፡፡  

ክርስቶስን እንደ አዳኝ በተቀበልንበት ቅጽበት ሁሉም ኃጢአታችን ይቅር ከተባል፣ ታዲያ ለምን ደጋግመን ንስሃ እንገባለን? በየዕለቱ የምንሰራቸው ሃጢአቶች ከተቀበልነው ድነታችን ጋር ግንኙነት እንደሌላቸው ማወቃችን ንስሃ መግባትን  አላስፈላጊ አያደርገውም ወይ? ለሚሉት ጥያቄዎች በቂ ምላሽ የሚሰጠን በድነታችን ወቅት የተፈጽሙትን ተግባራት በአግባቡ በመረዳት ነው፡፡ አንድ ጊዜ ባደረግነው የእምነት ውሳኔ የእግዚአብሔር ቤተሰብ መሆናችን የተጠበቀ ቢሆንም፣ በየእለቱ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር የሚኖረን ሕብረት ባልተናዘዝነው ሃጢአት ምክንያት ሊታወክ ይችላል (1ዮሐ 1:5-10፣ ኤፌ 4፡30)፡፡ ይህ ያልተናዘዝነው ሃጢአት የሚያውከው ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ሕብረት እንጂ ቤተሰብነታችንን አይደለም፡፡ የእግዚአብሔር ቤተሰብ ለመሆን (ለመዳን) በየዕለቱ ሃጢአታችንን መናዘዝ አያስፈልገንም፡፡ ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን እና ሊቋረጥ የማይገባውን ሕብረት ጤናማነት ለማስቀጠል ግን መነፈስ ቅዱስ በወቀሰን ጊዜ ሁሉ ሃጢአታችንን መናዘዝ የግድ ነው (1ዮሐ 1፡9)፡፡ “መናዘዝ” የሚለው ቃል ትርጉም “መስማማት” ማለት ነው፡፡ ኃጢአታችንን ለእግዚአብሄር ስንናገር የተሳሳትን እንደሆንን፣ እንደበደለን አምነን ከእግዚአብሔር ጋር እየተስማማን ነው፡፡ እግዚአብሔር “ታማኝ እና ጻድቅ” በመሆኑ ሃጢአታችንን ይቅር በማለት ከእርሱ ጋር ወዳለን ሕብረት ይመልሰናል። 

ይህን ጉዳይ ይበልጥ ለማብራራት ሁለት ሥነ-መኮታዊ ቃሎችን መጠቀም አስፈላጊ ሆኖ አግኝቼዋለው፡፡ እነዚህ ቃላት አቋማዊ ቅድስ (possitional sanctification) እና ቀጣይነት ያለው ቅድስና (progressive sanctification) የሚባሉ ናቸው፡፡ ድነት የአቋማዊ ቅድስና ጉዳይ እንጂ ቀጣይነት ያለው ቅድስና ጉዳይ አይደለም፡፡ አቋማዊ ቅድስና በእግዚአብሔር ፊት በክርስቶስ የቤዛ ሥራ ጻድቃን ተደርገን መቆጠራችንን (2ቆሮ 5፡21፣ 1ቆሮ 6፡12፣ ኤፌ 1፡4) የሚያመለክት ሲሆን ይህ ቅድስናችን በእለት ተዕለት የሕይወት ጉዞአችን በሚገጥመን መውደቅና መነሳት ከፍና ዝቅ የሚል አይደለም፡፡ ቀጣይነት ያለው ቅድስና ደግሞ በአቋማዊ ቅድስናችን ምክንያት በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት ካገኘን በኋላ በቀሪው የሕይወት ዘመናችን በእምነት ለመንፈስ ቅዱስ እየታዘዝን ከምንኖረው ሕይወት ጋር ይያያዛል፡፡ ስለሆነም፣ ድነታችን እውን የሚሆነው በየእለቱ ለምንሰራቸው ሃጢአቶች ንስሃ እየገቡ በመኖር የማያቋርጥ ተግባር ሳይሆን እግዚአብሔር አይናችንን ገልጦ ሃጢአተኛነታችንን ባሳየን ጊዜ አዳኝ እንደሚያስፈልገን በማወቅ በእርሱ የምሕረት ጥላ ሥር ለመሆን ወይም በክርስቶስ የቤዛነት ሥራ ለመደገፍ በምንወስነው ውሳኔ ነው፡፡ ይህ ውሳኔ ሂደት (process) ሳይሆን ቅስበት (evenet) ነው፡፡ በአንድ የሕይወታችን ጊዜ ላይ አይናችን በመንፈስ ቅዱስ በርቶ (ሐዋ 16:14) ተስፋ ቢስ ሃጢአተኞች፣ ጎስቋሎችና ምስኪኖች መሆናችንን ተረድተን የአዳኝ ያለህ የሚለውን የነፍሳችንን ጩኸት የሰማው ጌታ የሰጠን ነጻ ስጦታ ነው (ኤፌ 2:1-10)፡፡    

አንድ ሰው ግብረ ሰዶማዊ ሆኖ ሊወለድ ይችላል?

ምንጭ፣ https://www.gotquestions.org/

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ ዳባ

በ 1996 “አድቮኬት” የተሰኘ የግብረ-ሰዶማዊያን መጽሔት፣ ግብረ-ሰዶማዊነት ሥነ-ሕይወታዊ (biological) መሠረት እንዳለው የሚያረጋግጥ ሳይንሳዊ የምርምር ውጤት ይፋ ቢሆን የግብረ-ሰዶማዊያንን አመለካከት በማራመድ ረግድ ውጤቱ ስለሚኖረው ፋይዳ አንባቢዎቹን ጠይቆ ነበር፡፡ ከመጽሔቱ አንባቢዎች ውስጥ ወደ 61 ከመቶ የሚሆኑት እንደዚህ ያለው ሳይንሳዊ የምርምር ውጤት ይፋ ቢሆን፣ ሰዎች ለግብረ-ሰዶማውያን እና ግብረ-ሰዶማዊነት ያላቸው አመለካከት ይበልጥ አወንታዊ ይሆን ነበር ሲሉ መልሰዋል፡፡ ለአብነት፣ አንድ ሰው በዘረመል አስገዳጅነት ምክንት ቡናማ ወይም ሌላ አይነት የአይን ቀለም ይዞ ሊወለድ እንደሚችል ሁሉ በዚሁ መንገድ ግብረ ሰዶማዊ ሆኖ የሚወለድ ከሆነ፣ ፍትሃዊው ማህበረሰብ ይህን ግብረ ሰዶማዊ ግለሰብ ኢ-ተፈጥሮአዊ ወይም ሥነ ምግባር የጎደለው ብሎ ሊወቅሰው ባልቻለ ነበር ማለት ነው፡፡ ይህ እውን እንዲሆን፣ የግብረ ሰዶማውያን ተሟጋቾች እና የሊበራል ሚዲያዎች ግብረ-ሰዶማዊነት በተፈጥሮ የሚወረስ እና ልንለውጠው የማንችለው ሥነ-ሕይወታዊ (biological) ክስተት ነው የሚለው ሀሳብ መሬት እንዲይዝ በንቃት እየሰሩ ይገኛሉ፤ ተመራማሪዎችም ይህንን ሃሳብ የሚደግፍ ሳይንሳዊ ማስረጃ ለማግኘት በትጋት ሲፈልጉ ቆይተዋል፡፡ ሆኖም ግን፣ የግብረ ሰዶማዊያኑ ተሟጋቾች ከሚፈልጉት በተቃራኒ፣ በዚህ ጉዳይ ላይ የተደረገ ምርምር ሁሉ ግብረ ሰዶማዊነት በዘረ-መል (ጅን) አማካኝነት የሚወረስ ስለመሆኑ የሚያረጋግጥ ምንም አይነት ሳይንሳዊ ማስረጃ አልተገኘም፡፡

ክርክሩ እ.ኤ.አ. በ 1991 የሜዲካል ዶክተር በሆነው በሲሞን ሊቬይ አማካኝነት በተደረገው የምርምር ውጤት ይጀምራል፡፡ ሲሞን ሊቬይ የ 41 ሬሳዎችን አእምሮ በመመርመር በግብረ-ሰዶማውያን እና ግብረ-ሰዶማውያን ባልሆኑ ወንዶች መካከል ልዩነቶች እንዳሉ ይመለከታል፡፡ ይህ ተመራማሪ፣ የግብረ-ሥጋ ግንኙነትን ይቆጣጠራ ተብሎ የሚታመነው እና ሃይፖታለምስ (hypothalamus) የሚሰኘው የአንጎል ክፍል ግብረ ሰዶማዊ ካልሆኑት ወንዶች አንጻር በግብረ-ሰዶማውያኑ ወንዶች ላይ በመጠኑ አነስተኛ ሆኖ ያገኛል፡፡ ከዚህ በመነሳትም፣ ዶክተሩ ግብረ ሰዶማዊነት ሥነ-ሕይወታዊ (biological) መሠረት አለው ሲል ይደመድማል፡፡ ከሥነ-ሕይወታዊ ምክንያት ውጪ ይህን የአንጎል መጠን ልዩነት ሊያስከትሉ የሚችሉ ሌሎች ምክንያቶችን ለማየት ሲሞን ሊቬይ አልሞከረም፡፡ ለአብነት፣ 19 የሚሆኑት ግብረ ሰዶማዊያኑ የሞቱት የነርቭ ሥርዓትን ሊያውክ በሚችል በኤች አይ ቪ ኤድስ አማካኝነት ነበር፡፡ ምናልባትም ሃይፖታለምስ (hypothalamus) የተሰኘውን የአንጎል ክፍል በመጠን እንዲያንስ ያደረገው ይህ በሽታ ሊሆን ይችላል። በተጨማሪ፣ የአንጎል ባዮኬሚስትሪ ጥናት የሚያጠኑ ሳይንቲስቶች፣ አንድን ሃሳብ የምናስብበት መንገድ (አኳሃን) በአንጎላችን ትገበራ (በሚሠራበት መንገድ ላይ) ተጽዕኖ እንደሚኖረው ይገነዘባሉ፤ በተለይም አስተሳሰባችን በአንጎላችን ውስጥ በሚለቀቁ የነርቭ ኬሚካሎች እና በተወሰኑ የነርቭ መንገዶች እድገትና ለውጥ ላይ ጉልህ ተጽእኖ እንዳለው የተረጋገጠ ጉዳይ ነው፡፡ ከዚህ በመነሳት፣ “በግብረ-ሰዶማውያኑ እና ግብረ-ሰዶማውያን ባልሆኑት ወንዶች መካከል የታየው መዋቅራዊ የአንጎል ልዩነት ከዘረ-መል ሁናቴአቸው የመነጨ ሳይሆን ካላቸው የአስተሳሰብ ልይነት የመነጨ ይሆን?” ብሎ መጠየቅ ተገቢ ይሆናል ማለት ነው፡፡ በሦስተኛ ደረጃ፣ የሃይፖታላመስ መጠን እና ግብረ ሰዶማዊነት አንዱ የሌላው መንስኤ ወይም ውጤት ከመሆን አንጻር ሁለቱን የሚያገናኝ ምንም አይነት ማረጋገጫ የለም፡፡

እ.ኤ.አ. በ 1993 ዶክተር ዲን ሀመር የተሰኙ የግብረ-ሰዶማውያን አክቲቪስት በምርምራቸው፣ ግብረ-ሰዶማዊ የሚያደርግ ዘረ-መል ሊኖር ይችላል የሚል ሃሳብ አሰራጭተው ነበር፡፡ ይህ የምርምር ቡድን፣ በርካታ ግብረ ሰዶማውያን የሚገኙበት ቤተሰብ ውስጥ ያሉ ግለሰቦችን በማጥናት በመካከላቸው የክሮሞዞም ልዩነት መኖር አለመኖሩን ለማረጋገጥ እና ከኖረም ይህ ልዩነት ግብረሰዶማዊ ከሆኑት የቤተሰቡ አባላት ጋር ያለውን ዝምድና ለማወቅ ተከታታይ የሆነ የጂን ትስስር ጥናት አድርገው ነበር፡፡ ምንም እንኳን የሃመር የጥናት ናሙና በጣም ትንሽ ቢሆንም፣ በግብረሰዶማዊያኑ እና በማተርናል X ክሮሞዞሞች፣ (Xq28) መካከል ጉልህ የሆነ ትስስር ለማግኘት ችለው ነበር፡፡ በአንጻሩ፣ በርካታ ናሙናውችን በመውሰድ የተደረጉ ሌሎች ተጨማሪ ጥናቶች ግን ከዚህ ውጤት ጋር የሚጋጩ ሆነው ተገኝተዋል፡፡ ይህ የሃመር ምርምር ውጤት ማረጋገጫ ያልተገኘለት መሆኑን ልብ ልንል ይገባል፡፡ እንዳውም፣ ሌሎች የተመራማሪዎች ቡድን የሃመር ስራን በሌላ ተጨማሪ ምርምር ሊረጋገጥ የማይችል እና አልፎ ተርፎም ማጭበርበር የታየበት እንደነበር ጠቅሰዋል።

በግብረ-ሰዶማውያኑ መካከል የጋራ የሆነ ዘረ-መል ተገኝቶም ቢሆን እንኳ ያ ተዛምዶ የመንስኤ እና ውጤት ግንኙነት መኖር አለመኖሩን አያረጋግጥም፡፡ ነገሩን በምሳሌ ለማስረዳት፣ በፕሮፌሽናል አትሌቶች ላይ የሚደረግ የዘረ መል ምርምር በቀላል ቁጥር በማይገመቱት በእነዚህ ድንቅዬ አትሌቶች መካከል የጄኔቲክ ቅደም ተከተል ተማስሎ ሊታይ እንደሚቻል ይገመታል፡፡ ከዚህ በመነሳትም፣ የአንድ ሰው ስፖርታዊ ውጤታማነቱ ከዘረመል ቅደም ተከተል የመጣ ነው የሚል ፈጣን መደምደሚያ ላይ ሊደረስ ይችላል፡፡  ሆኖም ግን፣ የሰውን የግል ምርጫ እና አካባቢያዊ ተፅእኖ የሚወስን ምንም አይነት ዘረመላዊ ምንስኤ ሊኖር አይችልም፡፡ የአትሌቲክስ ዘረመል ባህሪ ያላቸው ሰዎች በተፈጥሯቸው ወደ ሙያው ሊሳቡ ወይም በሙያው ውስጥ ለመሳተፍ ሊበረታቱ ይችላሉ፡፡ ምንም እንኳን አትሌቶች አንዳንድ የተለመዱ ባሕርያትን የሚጋሩ ቢሆንም ሙያዊ አትሌት መሆን በዘር የሚወረስ አይደለም፡፡ ግለሰቡ የሚያድግበት ባህል እና የሚያደርጋቸው ምርጫዎች የሚሄድበትን መንገድ ይወስናሉ፡፡

አካባቢያዊ ተጽእኖ ለግብረ-ሰዶማዊነት ክፍተኛ አስተዋጽኦ እንዳለው የሚያረጋግጡ በርካታ የጥናት ውጤቶች አሉ፡፡ ፍቅር በሌለው ወይም ድጋፍ በማይሰጥ ቤተሰብ ውስጥ አሉታዊ በሆነ አስተዳደግ ማለፍ ለግብረ ሰዶማዊነት ወሳኝ ሚና እንደሚጫወት በርካታ ተመራማሪዎች ያምናሉ። በቤቱ የሌለ አባት ወይም ቢኖርም ለልጁ ስሜት አልባ የሆነ አባት፣ ወይም ከልክ በላይ ተከላካይ ወይም አሞካሽ ወይም ጨቋኝ እናት ያለበት ቤተሰብ፣ ልጆች አሉታዊ በሆነ መንገድ የሚያድጉበት ቤተሰብ ባሕሪይ ዋና መገለጫዎች ናቸው፡፡ አካላዊ፣ ስሜታዊ ወይም ወሲባዊ በደሎችም ከዚህ ጉዳይ ጋር በእጅጉ ተያያዥ ናቸው። የሥርዓተ-ጾታ ቀውስም ለግብረ ሰዶማዊነት አስተዋጽኦ ሊያደርግ ይችላል፡፡ ይህ ሂደት የሚጀምረው ከሁለት እስከ አራት አመታት ባሉት ጊዚያት መካከል ነው፡፡ በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ልጆች ከእናታቸው ጋር ካላቸውን የመጀመሪያ ግንኙነት ወጣ በማለት ተመሳሳይ ጾታ ካለው ወላጅ ጋር ጥልቅ ቁርኝት ለማድረግ ጥረት ያደርጋሉ፡፡ ለወንዶች፣ የሰከነ ጾታዊ ማንነትን በማሳደግ ረገድ ዋነኛው መንገድ በእነርሱ እና በአባታቸው መካከል ያለው ግንኙነት ነው፡፡ አባትና ልጅ አብረው ጊዜ ባሳለፉ ቁጥር አባት ለልጁ ያለውን ዋጋ እና ፍላጎት በመግለጽ ለልጁ የወንድነትን ጾታዊ ማረጋገጫ ይሰጣል፡፡ ልጁም ከአባቱ አንጻር ራሱን በማየት ስለ ራሱ ወንድነት ግንዛቤ ያገኛል፡፡ በተቃራኒው፣ ከልጇ ጋር የቅርብ ግንኙነት የሌላት አበሻቃጭ እናት ወይም በአካል ከልጇ ጋር የሌለች ወይም በልጇ ደካማ ተደርጋ የምትታይ (ለአብነት በባሏ በደል የሚደርስባት) እናት የልጇን ጤናማ ሥርአተ ጾታዊ እድገት ልታስተጓጉል ትችላለች፡፡

ተመሳሳይ ጾታ ካላቸው ጓደኞች ጋር ያለ ጉድኝትም በጤናማ ሥርአተ ጾታዊ እድገት ውስጥ የራሱን ሚና ይጫወታ፡፡ ከተመሳሳይ ጾታ እኩዮች ጋር ለዓመታት ከተደረገ ግንኙነት በኋላ ልጆች ወደ ጉርምስና ዕድሜ ይገቡና ለተቃራኒ ጾታ ትኩረት መስጠት ይጀምራሉ፡፡ ይህ ተፈጥሯዊ ሂደት በሚስተጓጎልበት ጊዜ ልጁ ወይም ልጅቷ ተመሳሳይ ጾታ ያላቸውን ሰዎች ፍቅር እና ትኩረት መፈለጋቸው ተፈጥሯዊ ሆኖ ያገኙታል፡፡ ልጆች ከተመሳሳይ ጾታ ወላጅ ጋር ሊያደርጉት የፈለጉት ግንኙነት ተቀባይነት እንዳላገኘ ሲገነዘቡ ከተቃራኒ ጾታ ወላጅ ጋር ግንኙነታቸውን ያጠናክራሉ፡፡ ከዛም የተቃራኒ ጾታ ወላጃቸውን ዘይቤዎች እና ባህሪዎች መኮረጅ ይጀምራሉ፡፡ ሆኖም፣ ተመሳሳይ ጾታ ካለው ወላጅ ጋር ያላቸውን ግንኙነት፣ ፍቅር እና ማረጋገጫ ሁሌም ሊያገኙት የሚመኙት ሆኖ በውጣቸው ይቀራል፡፡ በዚህ ሁኔታ ያደጉ ልጆች ለተመሳሳይ ጾታ ካላቸው ጥልቅ ፍላጎት ጋር እንደተወለዱ አድርገው ራሳቸውን ያያሉ፡፡ በውጤቱም፣ ግብረ ሰዶማዊነት ወሲባዊ ፍላጎት ሳይሆን ስሜታዊ ረሃብ (emotional craving) በመሆን ማደግ ይጀምራል፡፡ ሕጋዊ የሆነው ይህ ወሲባዊ-ያልሆነ የተመሳሳይ ጾታ የፍቅር ዝንባሌ ውሎ ሲያድር በጉርምስና ዕድሜ ላይ ወሲባዊ ወደሆነ ግንኙነት ይቀየራል።

ምንም እንኳን ለአንድ ግብረሰዶም፣ ግብረ-ሰዶማዊነት ተፈጥሯዊ ነው የሚለውን ሃሳብ ለመቀበል ቀላል ቢሆንም በበርካታ ሳይንሳዊ ማስረጃዎች አንጻር ሃሳቡ ተቀባይነት ያላገኘ መሆኑን ልብ ሊባል ይገባል፡፡ ግብረ ሰዶማዊያን የዘርመል ቅድመ-ዝንባሌ (genetic predisposition) ሊኖራቸው ቢችልም ይህ እውነት የሰው ልጅ ምርጫ ለግብረ ሰዶማዊነት ዋነኛ ምክንያት በመሆኑ ላይ ጥላውን ሊያጠላ አይገባም፤ ቅድመ-ዝንባሌ አስገዳጅ ሁኔታ ሊሆን አይችልምና። ከዚህ በመነሳት፣ ሥርአተ ጾታ የሚወሰነው በማሕጸን ውስጥ ሳይሆን ከማህፀን ውጭ ነው የሚለው ሃቅ ሚዛን የሚደፋ ሆኖ እናገኘዋለን። በግብረ-ሰዶማዊነት አኗኗር ደስተኛ ላልሆኑ፣ ይህ እውነት የለውጥ ተስፋን ይሰጣል፡፡ በተደረገላቸው በቂ ክሊኒካው እርዳታ የተነሳ አንዳንድ ግብረ-ሰዶማውያን ከአሉታዊ አስተዳደጋቸው የተነሳ ያዳበሩትን ራስን የመከላከል ባሕሪይ መቀየር መቻላቸው ከላይ የተገለጸውን እውነት የሚያጠናክር ይሆናል፡፡ 

በ 1ኛ ቆሮንቶስ 6፡9-10 ላይ በተጠቀሱት የሃጢአቶች ዝርዝር ስር ግብረ ሰዶማዊነት ከስርቆት ቀጥሎ ተቀምጧል፡፡ ለመስረቅ ምንም የዘረ መል ሰበብ እንደሌለ ሁሉ ለግብረ ሰዶማዊነትም ምንም አይነት የዘረ መል ሰበብ ሊኖር አይችልም፡፡ አካባቢ፣ ባህል እና የግል ምርጫ አንድን ሰው ሌባ እንደሚያደርጉት ሁሉ እነዚሁ ነገሮች አንድን ሰው ግብረ ሰዶማዊ ያደርጉታል፡፡

ክርስቶስ ለግብረ-ሰዶማዊው ሞቷል፡፡ ሁሉንም ኃጢአተኞች እንደሚያፈቅር ሁሉ እግዚአብሔር በማንኛውም ሥርአተ ጾታ ባሕርዪ ውስጥ ያሉትንም ያፈቅራል። መጽሐፍ ቅዱስ፣ እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን የራሱን ፍቅር ያስረዳው “ገና ኃጢአተኞች ሳለን” እንደሆነ ይናገራል (ሮሜ 5፡8)። “እርሱም የኃጢአታችን ማስተስሪያ ነው፥ ለኃጢአታችንም ብቻ አይደለም፥ ነገር ግን ለዓለሙ ሁሉ ኃጢአት እንጂ።” (1 ዮሐ. 2፡2)። የክርስቶስ ወንጌል፣ “ለሚያምኑ ሁሉ የእግዚአብሔር ኃይል ለማዳን ነውና” (ሮሜ 1፡16)። የፈውስ፣ የተሃድሶ፣ የይቅርታ እና የመፅናናት ምንጭ ክርስቶስ ብቻ ነው፡፡ የሰማይ አባታችንን ይሁንታ፣ ድጋፍ እና ቅድመ ሁኔታ የሌለው ፍቅር የምናገኝበት ብቸኛ መንገድ ክርስቶስ ኢየሱስ ብቻ ነው።

መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ግብረ ሰዶማዊነት ምን ይላል?

ምንጭ፣ https://www.gotquestions.org/

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ ዳባ

በአንዳንድ ሰዎች አስተሳሰብ ግብረ ሰዶማዊ መሆን እንደ ቆዳችን ቀለም እና ቁመታችን ሁሉ ከእኛ ቁጥጥር ውጪ የሆነ ሥነ-ሕይወታዊ (biological) ክስተት ነው፡፡ በሌላ በኩል፣ መጽሐፍ ቅዱስ የግብረ ሰዶማዊነት ተግባር ኃጢአት መሆኑን በግልፅ እና በማያሻማ መንገድ ያስተምራል (ዘፍጥረት 19፡1-13፤ ዘሌዋውያን 18፡22፤ 20፡13፤ ሮሜ 1፡26-27፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 6፡9)፡፡ ይህ ክፍተት፣ ብዙዎችን ማቆሚያ ወደሌለው ክርክር፣ ንትርክ እና አልፎ ተርፎም ጥላቻ መርቷል።

መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ግብረ ሰዶማዊነት ምን እንደሚል ስንመረምር በግብረ ሰዶማዊነት ባህሪ እና በግብረ ሰዶማዊነት ዝንባሌ መካከል ያለውን ልዩነት መገንዘብ ያስፈልጋል፡፡ በሁለቱ መካከል ያለው ልዩነት፣ ኃጢአትን በተግባር በማድረግ እና በኃጢአት መፈተን መካከል እንዳለው አይነት ልዩነት ነው፡፡  የግብረ ሰዶማዊነት ባህሪ ኃጢአት ነው፤ ሆኖም ግን መጽሐፍ ቅዱስ በዚህ ኃጢአት መፈተን በራሱ ኃጢአት እንደሆነ በጭራሽ አይናገርም፡፡ በአጭር አነጋገር፣ ከፈተና ጋር የሚደረግ ትግል ወደ ኃጢአት ሊመራ ይችላል፤ ነገር ግን ትግሉ ራሱ ኃጢአት አይደለም፡፡

ሮሜ 1፡26-27፣ ግብረ ሰዶማዊነት እግዚአብሔርን የመካድ እና ያለመታዘዝ ውጤት እንደሆነ ያስተምራል፡፡ ሰዎች በኃጥአትና ባለማመን መኖር ሲቀጥሉ፣ እግዚአብሔር ከእርሱ ውጭ ያለ ሕይወት ከንቱ እና ተስፋ-ቢስ መሆኑን ያሳያቸው ዘንድ ለሚያስነውር ምኞት አሳልፎ ይሰጣቸዋል። ከእነዚህ አስነዋሪ ምኞቶች መካከል አንዱ ደግሞ ግብረ ሰዶማዊነት ነው፡፡ 1ኛ ቆሮንቶስ 6፡9 ግብረ ሰዶማዊነትን የሚፈጽሙ እና በዚህም ምክንያት እግዚአብሔር የፈጠረውን ሥርዓት የሚጥሱ በእግዚአብሔር ፍርድ ስር እንደሆኑ ያውጃል፡፡

አንዳንድ ሰዎች ለአመጽ፣ ስካር፣ ሌብነት እና ሌሎች ሃጢአቶች ከሌላው ሰው ይልቅ ይበልጥ ተጋልጭ ሆነው ሊወለዱ እንደሚችሉ ሁሉ ለግብረ ሰዶማዊነትም ተጋላጭ ሊሆኑ ይችላሉ። ሆኖም ይህ ጉዳይ፣ ግለሰቡ ለኃጢያተኛ ምኞቱ (ተጋላጭነቱ) በመሸነፍ ለፈጸመው ኃጢአት ሰበብ ሊሆን አይችልም፡፡ ለንዴት ሃጢአት ተጋላጭ የሆነ ሰው በሚገጥሙት ተንኳሽ ሁኔታዎች ሁሉ ላይ ተጋላጭነቱ ንዴቱን በተግባር የመግለጥ መብት እንደማይሰጠው ሁሉ በግብረሰዶም ሃጢአት ተጋላጭ ሆኖ መወለድም በዚህ ኃጢአት ባህሪ ውስጥ ለመኖር እንደምክንያትነት መቅረብ አይችልም፡፡

በቀላሉ የምንሳብበት ኃጢአት ምንም ይሁን ምን፣ በዚያ ኃጢአት ለመኖር ፈቅደን ስናበቃ ከእግዚአብሔር ጋር የሰመረ ሕብረት እንዳለን ልናስብ ከቶ አይገባም፡፡ ጳውሎስ የቆሮንቶስ አማኞች ኢየሱስን ለመከተል ከመወሰናቸው በፊት ያደርጓቸው የነበሩትን የኃጢአት አይነቶች ዘርዝሯል፤ በዚያ ዝርዝር ውስጥ ከሰፈሩት መካከል ግብረ ሰዶማዊነት አንዱ ነው፡፡ 1ኛ ቆሮንቶስ ምዕራፍ 6፡11፣ “ከእናንተም አንዳንዶቹ እንደ እነዚህ ነበራችሁ፤ ነገር ግን በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም በአምላካችንም መንፈስ ታጥባችኋል፥ ተቀድሳችኋል፥ ጸድቃችኋል” ይላል፡፡ ይህ ማለት፣ አንዳንድ የቆሮንቶስ አማኞች ከመዳናቸው በፊት ግብረ ሰዶማዊነትን ይለማመዱ ነበር ማለት ነው፡፡ ሆኖም ግን፣  የትኛውም ኃጢአት ከኢየሱስ ደም የማንጻት ኃይል በላይ ሊሆን አይችልምና ነጽተዋል፡፡ ይህን መንጻት ካገኙ በኋላ፣ በቀደመው ኃጢአታቸው ጸንተን መኖር አልተገባቸውም፡፡

በግብረ ሰዶማዊነት ኃጢአት መሳብ ማለት እግዚአብሔር በከለከለው ምኞት መሳብ ማለት ነው፤ የኃጢአት ምኞት ዞሮ ዞሮ ስሩ ከሆነው ከኃጢአታዊ ማንነታችን ጋር የሚገናኝ ነው፡፡ ምኞታችንን የማድረግ ሃጢአታዊ ዝንባሌያችን ያለንበትን አለምና ድርጊቶቻችንን በተዛባ መንገድ እንድንመለከታቸው ሊያደርገን ይችላል፡፡ ሀሳቦቻችን፣ ፍላጎቶቻችን እና ዝንባሌዎቻችን ከዚህ ሃጢአታዊ ዝንባሌያችን ተጽእኖ ውጪ ሊሆኑ አይችሉም። ከዚህ የተነሳ፣ ግብረ ሰዶማዊነት ሁል ጊዜ ወደን እና ፈቅደን በምርጫችን የምናደርገው ተግባር ላይሆን ይችላል፤ ከዚህ ሃጢአታዊ ተፈጥሯችን የሚመነጭ አስገዳች ምኞት ሊሆንም ይችላልና፡፡  የተመሳሳይ ጾታ ወሲባዊ ዝንባሌ የዚህ የወደቀው (አሮጌው) ተፈጥሮ መገለጫ ነው፡፡

በኃጢያት ዓለም ውስጥ የሚኖሩ ኃጢአተኞች (ሮሜ 3፡23) እንደመሆናችን፣ በድክመቶች፣ ፈተናዎች እና በኃጢአት ግፊቶች ውስጥ ተወጥረን ነው የምንኖረው። ይህ ዓለም የሰዶማዊነት ኃጢአት ልምምድን ጨምሮ በሌሎች በርካታ ኃጢአታዊ ማባበያዎች እና ማሰናከያዎች  የተሞላ ነው፡፡

የሰዶማዊነት ፈተና ከጊዜ ወደጊዜ የበርካቶች ፈተና እየሆነ መምጣቱ በግልጽ እየታየ ነው፡፡ በዚህ ፈተና ውስጥ ያሉ ሰዎች ከዚህ ፈተና ለመላቀቅ የአመታት ትግል ያደረጉ መሆናቸውንም ሲገልጹ ይሰማል፡፡ ሰዎች እንዴት ወይም ምን ሊሰማቸው እንደሚገባቸው በመወሰን ላይ ቁጥጥር ላይኖራቸው ይችላል፡፡ ሆኖም፣ ፈተናው ከስሜት አልፎ ተግባራዊ እንዳይሆን ራሳቸውን መግዛት ይችላላሉ (2ኛ ጴጥሮስ 1፡5-8)፡፡ ሁላችን፣ ፈተናን የመቃወም ሀላፊነት አለብን (ኤፌ. 6፡13)። ሁላችንም፣ “በአእምሮአችን መታደስ መለወጥ” አለብን (ሮሜ 12፡2)፡፡ “የሥጋችንን ምኞት ላለመፈጸም” ሁላችን “በመንፈስ መመላለስ” አለብን (ገላትያ 5፡16)።

በመጨረሻም፣ መጽሐፍ ቅዱስ ግብረ ሰዶማዊነትን ከሌላ ከማንኛውም ኃጢአት ይልቅ “ታላቅ” ኃጢአት እንደሆነ አይገልጽም፡፡ ሁሉም ኃጢአት በእግዚአብሔር ዘንድ አስጸያፊ ነው፡፡ ሁሉም ኃጢአት በእግዚአብሔር ላይ የሚደረግ አመጽ ነው (1ኛ ዮሐንስ 3፡4)፡፡ በየትኛውም አይነት ኃጢአት ውስጥ ብንኖር ያለ ክርስቶስ ከሆንን በእግዚአብሔር ፍርድ ስር ነን፡፡ ለአመንዝራው፣ ጣዖት አምላኪው፣ ነፈሰገዳዩ እና ሌባው የተዘረጋች የእግዚአብሔር የምሕረት እጅ ለግብረ ሰዶሙም እንዲሁ እንደተዘረጋች ነች፡፡ ለድነታቸው በክርስቶስ ኢየሱስ ላይ ለሚታመኑ ሁሉ እግዚአብሔር ግብረ ሰዶማዊነትን ጨምሮ በሌሎች ኃጢያቶች ላይ ድልን ሊሰጠን ቃል ገብቶልናል (1ኛ ቆሮንቶስ 6፡11፣ 2ኛ ቆሮንቶስ 5፡17፣ ፊልጵስዩስ 4፡13)።

“አማኝ ኃጢአት አያደርግም” ማለት ምን ማለት ነው? (1 ዮሐ. 3:6 ፤ 5:18)?

በመጀመሪያው መልዕክቱ ላይ ሐዋሪያው ዮሐንስ አማኝ ስላለው ድነት (ደኅንነት) ማረጋገጫ የሚሰጥ መልዕክት ያስተላልፋል “የዘላለም ሕይወት እንዳላችሁ ታውቁ ዘንድ በእግዚአብሔር ልጅ ስም ለምታምኑ ይህን ጽፌላችኋለሁ።” (1 ዮሐ 5:13)፡፡ አንባቢዎቹ የዘላለም ሕይወት እንዳላቸው “እንዲገነዘቡ” ስለሚፈልግ፣ ዮሐንስ በእውነት የዳንን መሆናችንን ወይም አለመሆናችንን ለመመርመር የምንጠቀምበትን የእምነት መፈተሻም ያቀርባል፡፡

በ 1 ዮሐንስ ውስጥ የእውነተኛ አማኝ መገለጫዎች በዝርዝር ተቀምጠዋል፡፡ አንድ ሰው ክርስቶስን ካወቀ እና በጸጋው እያደገ ከሄደ በአጠቃላይ የሚከተሉት ባህሪዎች ሊታዩበት ይገባል፡-

  1. አማኝ ከክርስቶስ እና ከተቤዣቸው ህዝቡ ጋር ህብረት ያደርጋል (1 ዮሐ. 1፡3)።
  2. አማኝ በጨለማ ሳይሆን በብርሃን ውስጥ ይራመዳል (1 ዮሐንስ 1፡6-7)።
  3. አማኝ ኃጢአቱን አምኖ ይናዘዛል (1 ዮሐንስ 1፡8)
  4. አማኝ የእግዚአብሔርን ቃል ይታዘዛል (1 ዮሐ. 2፡3-5)።
  5. አማኝ ከዓለም ይልቅ እግዚአብሔርን ይወዳል (1 ዮሐ. 2፡15)።
  6. የአማኝ ሕይወት ባሕርይ “ትክክል የሆነውን በማድረግ” ይገለጣል (1 ዮሐ. 2፡29)።
  7. አማኝ ንፁህ ህይወት ጠብቆ ለመኖር ይፈልጋል (1 ዮሐ. 3፡3)።
  8. አማኝ በሕይወቱ ውስጥ የኃጢአት ተግባራት እየቀነሱ የመሄዳቸውን ሁኔታ ይመለከታል (1 ዮሐንስ 3፡5-6፣ 5፡18)።
  9. አማኝ ለሌሎች ክርስቲያኖች ፍቅርን ያሳያል (1 ዮሐንስ 3፡14)።
  10. አማኝ “የቃል” ሳይሆን “የተግባር” ሰው ነው (1 ዮሐንስ 3 ፥ 18-19)።
  11. አማኝ ንጹህ ህሊናን ይይዛል (1 ዮሐንስ 3:21)።
  12. አማኝ በክርስቲያናዊ ጉዞው ድልን ይለማመዳል (1 ዮሐንስ 5:4)።

ከላይ በተዘረዘረው ዝርዝር ተራ ቁጥር 8 ላይ አማኙ በሕይወቱ የኃጢያት ልምምድን እየቀነሰ እንደሚሄድ ያሳያል፡፡ ዮሐንስ በምዕራፍ 3 እና 5 ላይ እንዲህ ይላል፣ “በእርሱ የሚኖር ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም፤ ኃጢአትን የሚያደርግ ሁሉ አላየውም አላወቀውምም።”(1 ዮሐ. 3፡6) “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን እንዳያደርግ፥ ነገር ግን ከእግዚአብሔር የተወለደው ራሱን እንዲጠብቅ ክፉውም እንዳይነካው እናውቃለን።” (1 ዮሐንስ 5፡18)

አንዳንዶች እነዚህን ጥቅሶች “ክርስቲያኖች ኃጢአት የሌለበትን ፍጹም ሕይወት መምራት ይችላሉ” በማለት በተሳሳተ መንገድ ይተረጉማሉ፡፡ በዮሐንስ “በእርሱ የሚኖር ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም፤” (1 ዮሐ. 3፡6) እና “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን እያደርግም፥” (5፡18) በሚሉት ጥቅሶች ላይ በመመስረት ክርስቲያኖች ፍጹማን ስለሆኑ ክርስቲያን ነኝ እያለ ሃጢአትን የሚያደርግ ሰው ተግባሩ አለመዳኑን የሚያረጋግጥ ማስረጃ ነው ይላሉ፡፡ ዮሐንስ ግን የሚያስተምረው ይህን አይደለም፡፡

ዮሐንስ ይህን ሲል አማኞች በኃጢአት ጸንተው እንደማይቀጥሉ ለማሳየት እንጂ ሃጢአት አልባ ሕይወት እንደማይኖሩ ለመናገር ፈልጎ እንዳልሆነ በዚሁ መልዕክቱ ውስጥ በሌላ ስፍራ በተናገረው ሃሳብ ለመረዳት እንችላለን፡፡ “ኃጢአት የለብንም ብንል ራሳችንን እናስታለን፥ እውነትም በእኛ ውስጥ የለም።” (1ኛ ዮሐንስ 1፡8)፡፡ ሁላችንም ኃጢአተኞች ነን፤ ከዳንን በኋላም እንኳን ከኃጢአት ጋር መታገላችንን እንቀጥላለን፡፡ ከጌታ ጋር በክብር መኖር እስክንጀምር ድረስ ከሃጢአት ጋር የምናደርገው ትግል ይቀጥላል፡፡ “…እርሱን እንድንመስል እናውቃለን” (1 ዮሐ. 3፡2)።

ዮሐንስ ኃጢአት ስለሌለበት ፍጹም ሕይወት የማይናገር ከሆነ አማኞች ኃጢያት አያደርጉም ማለቱ ምን ማለቱ ነው? ይህ ማለት በቀላሉ፣ ሃጢአት የአማኞች የዘወትር ተግባር ወይም መገለጫቸው አይደለም ማለቱ ነው፡፡ ከክርስቶስ በፊት በነበራቸው አሮጌ ሕይወትና ከክርስቶስ በኋላ ባላቸው አዲስ ሕይወት መካከል ልዩነት እንዳለ መታየት ይገባዋል፡፡ በስርቆት ይታወቅ የነበረ ሰው ከእንግዲህ በዚያ ሕይወቱ ሊታወቅ አይገባውም፡፡ በሥነ ምግባር ብልሹነቱ ተለይቶ ይታወቅ የነበረው ዘማዊ ደግሞ ከዚህ ወዲያ ያ መታወቂያው ሊሆን አይገባም ማለት ነው፡፡ ቀድሞ ሌባ የነበረው የእግዚአብሔር ልጅ አሁንም ከስግብግብነት ፈተና ጋር ይታገላል፤ ዳሩ ግን በስርቆት ሕይወት ጸንቶ አይኖርም፡፡ ቀድሞ አመንዝራ የነበረው የእግዚአብሔር ልጅ አሁንም ከሥጋዊ ፍላጎቱ ጋር ይታገላል፤ ዳሩ ግን ከሃጢአት ሃይል ነጻ ስለሆነ የተለየ ሕይወት ለመኖር አቅም አለው፡፡ “በእርሱም ይህን ተስፋ የሚያደርግ ሁሉ እርሱ ንጹሕ እንደ ሆነ ራሱን ያነጻል።” (1 ዮሐንስ 3፡3)።

በእርሱ የሚኖር (ከእርሱ ጋር የጠበቀ ሕብረት ያለው) ስራዬ ብሎ እና አዘውትሮ በሃጢአት ልምምድ ውስጥ አይኖርም፡፡ ከእግዚአብሔር የተወለደ ሃጢአትን በመስራት ጸንቶ አይኖርምና፡፡ የሃጢአት ልምምድ የሕይወቱ መገለጫ አይሆንም፡፡ ሃጢአት አልፎ አልፎ የሚሳብበት እና የሚታለልበት እንቅፋቱ እንጂ የሚኖርበት ጎጆው አይሆንም፡፡  

አማኝ ከኃጢያት ጋር ይታገላል፤ አንዳንዴም ይሸነፋል፡፡ ሆኖም በሃጢአት ጸንቶ መኖር የሕይወት ዘይቤው ሊሆን አይችልም፡፡ በጸጋ እና በጌታ እውቀት እያደግን ስንሄድ (2 ጴጥሮስ 3፡18) እየተቀደስን እንሄዳለን፡፡ አብዝተን በመንፈስ ቅዱስ በተመራን ቁጥር የበለጠ ለእግዚአብሔር ቃል ታዛዥ በመሆን እንራመዳለን፡፡ ያለንስሃ ሕይወት በሃጢአት ጸንቶ መኖር በክርስቶስ ካለው አዲስ ሕይወት ጋር የማይጣጣም በመሆኑ ያለመዳን ምልክት ነው፡፡  

ዮሐንስ አማኞች በኃጢአት ጸንተው የማይኖሩበትን ምክንያት ነግሮናል፣ “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም (በሃጢአት ጸንቶ አይኖርም)፥ ዘሩ በእርሱ ይኖራልና፤ ከእግዚአብሔርም ተወልዶአልና ኃጢአትን ሊያደርግ አይችልም (በሃጢአት ጸንቶ ሊኖር አይችልም)።” (1 ዮሐ. 3 9)። እውነተኛ ክርስቲያን “ስራዬ ብሎ እና አዘውትሮ” ኃጢአት አይሠራም፡፡ ይህ ልምምድ በእርሱ “መንፈሳዊ ዲ ኤን ኤ” ውስጥ አይገኝና።

ምንጭ፣ https://www.gotquestions.org/

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ ዳባ

የውሃ ጥምቀት

ኢየሱስ በእርሱ የሚያምኑትን ሁሉ በውኃ እንዲጠመቁ አዟል፡፡ “ኢየሱስም ቀረበና እንዲህ ብሎ ተናገራቸው፦ ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጠኝ። እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው፥ ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው፤ …” ማቴዎስ 28:18-20፣ በተጨማሪ ሐዋ. 2፡ 38-41 ተመልከት። 

“መጠመቅ” ማለት “ሙሉ በሙሉ መስመጥ ማለት ነው”። አንድ ሰው ሃጢአተኛ መሆኑን አውቆ ንስሐ ከገባ እና ኢየሱስ የሞተው ስለ እርሱ እንደሆነ ካመነ፣ ውሃ ወዳለበት ስፍራ ተወስዶ የሰው ምስክር ባለበት ስፍራ የውሃ ጥምቀት ሊያደርግ ይገባዋል፡፡ ለምን ይሆን አማኞች ይህን ስርአት እንዲፈጽሙ ኢየሱስ ያዘዘው? 

ሀ) የውሃን ጥምቀትን መረዳት

የውሃ ጥምቀት ምን እንደ ሆነ መረዳት ለአሸናፊ እና ነፃ የወጣ ክርስቲያናዊ ሕይወት ቁልፍ ነው፡፡ አማኙ ውኃው ውስጥ መግባቱ እና መውጣቱ በአማኙ ሕይወት ውስጥ ለተከናወነው መንፈሳዊ ነገር ስዕላዊ (አካላዊ) መግለጫ ነው፡፡ 

ለ) ክርስቶስ ያደረጋቸው አራት ታላቅ ሥራዎች በውሃ ጥምቀት ሲገለጡ

  • ኢየሱስ ሲሞት እኔም ከእርሱ ጋር ሞቻለሁ (በሞቱ ተካፍያለሁ)

“ከእንግዲህ የኀጢአት ባሮች እንዳንሆን፣ የኀጢአት ሰውነት እንዲሻር አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን፤ ምክንያቱም የሞተ ከኀጢአት ነጻ ወጥቶአል።”  (አ.መ.ት. ሮሜ 6፡6-7)

  • ኢየሱስ ሲቀበር እኔም ከእርሱ ጋር ተቀብሬአለሁ (በቀብሩ ተካፍያለሁ)

“ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን? እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።” (ሮሜ 6፡3-4)

  • ኢየሱስ ከሞት ሲነሳ እኔም ከእርሱ ጋር በአዲስ ሕይወት ተነስቻለሁ (በትንሳኤው ተካፍያለሁ)

“እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተባበርን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ ከእርሱ ጋር እንተባበራለን፤”

  • ኢየሱስ ሲያርግ እኔም ከእርሱ ጋር አርጌያለሁ (በእርገቱ ተካፍያለሁ)

“በሚመጡ ዘመናትም በክርስቶስ ኢየሱስ ለእኛ ባለው ቸርነት ከሁሉ የሚበልጠውን የጸጋውን ባለ ጠግነት ያሳይ ዘንድ፥ ከእርሱ ጋር አስነሣን በክርስቶስ ኢየሱስም በሰማያዊ ስፍራ ከእርሱ ጋር አስቀመጠን።” ኤፌ 2፡6-7 በተጨማሪ ቆላስይስ 3፡1 ን ተመልከት

ሐ) የውሃ ጥምቀት፣

  • የቀብር ስነሥርዐትህ ነው!

የቀበር ስነሥርዐት የሚካሄደው ግለሰቡን ለመግደል አይደለም፡፡ ግለሰቡ አስቀድሞ ስለሞተ ለቀብር እንጂ፡፡

አሮጌው ማንነትህ በክርስቶስ ሆኖ “ስለሞተ” ይህን አሮጌ ሕይወት በ ውሃ ጥምቀት ምሳሌነት ትቀብረዋለህ ማለት ነው፡፡ 

  • በትንሳኤ ለተቀበልከው አዲስ ሕይወት ብስራት ነው፡፡

በክርስቶስ አዲስ ፍጥረት እንደሆንክ ከውሃው ውስጥ በመውጣትህ ትመሰክራለህ/ትገልጣለህ፡፡ 

“ነገር ግን ከክርስቶስ ጋር ከሞትን ከእርሱ ጋር ደግሞ በሕይወት እንድንኖር እናምናለን፤ ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶ ወደ ፊት እንዳይሞት ሞትም ወደ ፊት እንዳይገዛው እናውቃለንና። መሞትን አንድ ጊዜ ፈጽሞ ለኃጢአት ሞቶአልና፤ በሕይወት መኖርን ግን ለእግዚአብሔር ይኖራል። እንዲሁም እናንተ ደግሞ ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ፥ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሆናችሁ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ ራሳችሁን ቁጠሩ።” ሮሜ 6፡8-11

መ) ሁለቱ መንግሥታት

“እርሱ ከጨለማ ሥልጣን አዳነን፥ ቤዛነቱንም እርሱንም የኃጢአትን ስርየት ወዳገኘንበት ወደ ፍቅሩ ልጅ መንግሥት አፈለሰን።” ቆላስይስ 1፡13-14

በዚህች አለም ውስጥ የሚወለዱ ሰዎች ሁሉ በጨለማው አለም መንግሥት ውስጥ ነው የሚወለዱት፤ በፍጥረታቸው (በውልደታቸው) የአምባገነኑ ሰይጣን ባሪያዎች ናቸው፡፡ በሞት ካልሆነ በቀር በሌላ በምንም አይነት መንገድ ከዚህ የጨለማ መንግሥት ማምለጥ (በውጣት) አይቻልም፡፡ እንዲሁም፣ በዳግም ልደት ካልሆነ በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግስት መግባት አይቻልም፡፡ ይህ እንዲሆን ክርስቶስ ሞታችንም ሕይወታችንም (ዳግም ልደታችንም) ሆኖልናል፡፡ ይህንን እውነት በጥምቀት እንመሰክራለን (እናውጃለን)፡፡  

ሠ) ሁለቱ ዘሮች

ሁለት መንግሥታት እንዳሉ ሁሉ በሁለቱ መንግሥታት ውስጥ የሚኖሩ ሁለት የሰው ዘሮች አሉ፡፡ የአዳም ዘር በጨለማው መንግሥተ ውስጥ የሚኖረው የሰው ዘር ሲሆን የአዲሱ ፍጥረት (የሰው የሰው ዘር) ደግሞ በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ የሚኖረው ነው፡፡ 

  • ፊተኛው (የመጀመሪያው) አዳም

“ሁሉ በአዳም እንደሚሞቱ…” 1 ቆሮ 15፡22 በተጨማሪ ሮሜ 5:12 ን ተመልከት፡፡ አዳም የሰው ዘር ሁሉ አባት ነው፡፡ የአዳም ሃጢአት እርሱን እና ዘሩን (እኛን ሁላችንን) ከእግዚአብሔር ለይቶናል፡፡ በእርሱ መተላለፍ ምክንያት የእርሱን አመጸኛ እና የተበላሸ ተፈጥሮን ወርሰናል፤ ሞት ወደእኛ የደረሰውም በእርሱ በኩል ነው፡፡ የአዳም ዘሮች “አዳማውያን” ይባላሉ፡፡  

  • ኋለኛው (የመጨረሻው) አዳም

“ገና ደካሞች ሳለን ክርስቶስ ዘመኑ ሲደርስ ስለ ኃጢአተኞች ሞቶአልና” ሮሜ 5:6፡፡ እግዚአብሔር ሃጢአትን ለማስወገድ የወሰደው እርምጃ ይህን በሃጢአት የተበከለውን የአዳም ዘር ማሻሻል ሳይሆን ፈጽሞ በማጥፋት ሌላ አዲስ ዘርን ማምጣት ነበር፡፡ ኢየሱስ ኋለኛው አዳም ነው፡፡ ኢየሱስ ወደዚህች አለም የመጣው እንደ መጨረሻው የአዳም ዘር እና እንደመጀመሪያው አዲስ የሰው ዘር በመሆን ነበር፡፡ በመስቀል ላይ ሲሰቀል እንደመጨረሻው የአዳም ዘር ሆኖ ነበር የተሰቀለው፡፡ በመስቀል ላይ ሲሞት የአዳም ዘርና የዘሩ ሃጢአታዊ ተፈጥሮ አብሮ ሞቷል፡፡ እግዚአብሔር የወደቀውን የሰው ዘር በኢየሱስ ውስጥ ሆኖ እንዲሞት አድርጓል፡፡ የአዳም ዘር በክርስቶስ ሆኖ በመስቀል ላይ እንዲሞት ተደርጓል፡፡ 

  • ሁለተኛው ሰው

“ሁሉ በአዳም እንደሚሞቱ እንዲሁ ሁሉ በክርስቶስ ደግሞ ሕያዋን ይሆናሉና።” 1ኛ ቆሮ 15፡22 በእርሱ አዲስ ፍጥረት ይፈጠር ዘንድ ኢየሱስ ወደምድር የመጣው እንደ እግዚአብሔር ሁለተኛ ሰው ሆኖ ነው፡፡ ኢየሱስ ከሞት የተነሳው እንደ ኋለኛው (መጨረሻ) አዳም ሆኖ አይደለም፤ የአዲስ ፍጥረት ራስ እደሆነ ሁለተኛ ሰው እንጂ፡፡

“እንዲሁ ደግሞ፦ ፊተኛው ሰው አዳም ሕያው ነፍስ ሆነ ተብሎ ተጽፎአል፤ ኋለኛው አዳም ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ሆነ። ነገር ግን አስቀድሞ ፍጥረታዊው ቀጥሎም መንፈሳዊው ነው እንጂ መንፈሳዊው መጀመሪያ አይደለም። የፊተኛው ሰው ከመሬት መሬታዊ ነው፤ ሁለተኛው ሰው ከሰማይ ነው። መሬታዊው እንደ ሆነ መሬታውያን የሆኑት ደግሞ እንዲሁ ናቸው፥ ሰማያዊው እንደ ሆነ ሰማያውያን የሆኑት ደግሞ እንዲሁ ናቸው። የዚያንም የመሬታዊውን መልክ እንደ ለበስን የሰማያዊውን መልክ ደግሞ እንለብሳለን።” 1 ቆሮ 15፡45-49)

  • አዲሱ ፍጥረት

“ስለዚህ ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል።” 2ቆሮ 5፡17 በተጨማሪ ኤፌ 2፡10 ን ይመልከቱ

በውሃ ጥምቀት ለወዳጆቻችንና ለእድምተኞቻችን ሁሉ የምናውጀው ነገር ከዚህ ቀን ጀምሮ የአዳም ዘር እና የጨለማው መንግሥት አካል አለመሆናችንን ነው፡፡ በክርስቶስ አዲስ ፍጥረት ነን፤ መኖሪያችንም በእግዚአብሔር መንግስት ውስጥ ነው፡፡ 

ውሳኔዪ

በዚህ ጥናት አማካኝነት፣ አሮጌ ሕይወቴ ከኃጢያቱ እና ከሚያስከትለው ፍርድ ጋር ከክርስቶስ ጋር እንደሞተ አውቂያለው፡፡ አሁን በኢየሱስ ትንሣኤ ምክንያት አዲስ ሕይወት እደተቀበልኩም ተረድቻለሁ። የውሃ ጥምቀት የእነዚህ መንፈሳዊ እውነቶች አካላዊ መገለጫ ስለሆነ በውሃ ለመጠመቅ እና ይህንን እውነት ለሌሎች ለማካፈል ቃል እገባለሁ።

ምንጭ፣ The Shepherd Staff

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ

እውን ገሃነም አለ?

ገሃነም የግሪክ ቃል ሲሆን በአዲስ ኪዳን ውስጥ ጥቅም ላይ ሲውል የሚቃጠል የቆሻሻ ክምር የሆነውን እና ከኢየሩሳሌም ወጣ ብሎ የሚገኘውን የሄኖም ሸለቆን የሚያመለክት ቃል ሊሆን ይችላል፡፡ ቃሉ ከሙታን ጋር በተያያዘ ሲቀርብ ደግሞ፣ ከትንሳኤ በኋላ የሚኖረውን የፍርድ ቦታ ያመለክታል፡፡ ገሃነም እና የእሳት ባሕር ተመሳሳይ ሃሳብን የሚገልጹ ሁለት ቃላት ናቸው (ማቴ. 10፡28፤ ማር 9፡43፣  ራዕ 19፡20፣ 20፡14)፡፡ የእሣት ባሕር፣ በመጨረሻው ዘመን የሰይጣን እና የማያምኑ ሰዎች የመጨረሻው የመቆያ ስፍራ ሆኖ በራዕይ 19፡20፣ 20፡10፣ 20፡14-15 ላይ ተጠቅሷል፡፡ ምንም እንኳን በአሁኑ ሰአት የሰይጣን እና የማያምኑ ሰዎች መኖሪያ ባይሆንም በመጨረሻው ዘመን ግን ሰይጣንንና ተከታዮቹ ለዘላለም የሚኖሩበት የስቃይ ስፍራ ይሆናል፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ ልክ ስለ መንግስተ ሰማይ አማናዊነት (እውነተኛነት) እንደሚያወራው ሁሉ ስለ ገሃነም አማናዊነትም ያወራል (ራዕይ 20፡14-15፣ 21፡1-2)። እንዳውም፣ ኢየሱስ ሰለ መንግስተ ሰማይ ተስፋ ለማስተማር ከወሰደው ጊዜ በላይ ሰዎችን ስለ ገሃነም አስከፊነት ለማስጠንቀቅ የወሰደው ጊዜ ይበልጣል፡፡ ልክ መንግስተ ሰማይ አማናዊ፣ ዘላለማዊ እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ እንደሆነ ሁሉ ገሃነምም አማናዊ፣ ዘላለማዊ እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ነው። 

መጽሐፍ ቅዱስ ስለ መንግስተ ሰማያትም ሆነ ስለ ገሃነም ግልጽ ትምህርት ቢያስቀምጥም፣ ሰዎች የመንግስተ ሰማይን እውነታ በመቀበል የገሃነምን እውነታ ሲክዱ መመልከት ያልተለመደ ነገር አይደለም። በከፊል፣ ይህ አስተሳሰብ ከምኞት የሚመነጭ ነው፡፡ ከሞት በኋላ ስላለው “መልካም ነገር” ማሰብ፣ ከሞት በኋላ ስላለው “ጥፋት” እንደማሰብ ማራኪ ሊሆን አይችልም፡፡ ለዚህም ነው በቀላል የማይቆጠሩ ሰዎች ከሞት በኋላ ስላለው ሕይወት ሲያስቡ የገሃነምን ሃሳብ ከጭንቅላታቸው ማስወገድ የሚፈልጉት፡፡  

ከምኞት በተጨማሪ የገሃነም መኖርን ላለመቀበል ስለ ገሃነም ምንነት የሚነሱ የተሳሳቱ ግምቶችን እንደምክንያትነት ማስቀመጥም የተለመደ ነው፡፡ ገሃነም ብዙውን ጊዜ ሲመሰል የሚታየው በሚቃጠል ጠፍ ስፍራ፣ በፍርስራሾች እና በሙታን መናፍስቶች በተሞላ የፈራረሰ ከተማ፣ በመንፍሳዊ እስር ቤት፣ ወዘተ ነው፡፡ ይህ አይነቱ እና መሰል አገለላለጾች መጽሐፍ ቅዱስ ስለገሃነም ከሚያወራው ጋር የሚስማሙ አይደሉም፡፡ 

አዲስ ኪዳን ገሃነምን መጨረሻ እንደሌለው ጥልቅ ጉድጓድ (ራዕይ 20፡3)፣ የእሳት ባሕር (ራዕይ 20፡14)፣ ጨለማ (ማቴዎስ 25፡30)፣ ሞት (ራዕይ 2፡11)፣ ዘላለማዊ ጥፋት (2 ተሰሎንቄ 1፡9)፣  ዘላለማዊ ሥቃይ (ራዕይ 20፡10)፣ ለቅሶ እና ጥርስ ማፋጫ ስፍራ (ማቴዎስ 25፡30)፣ እና የተለያየ መጠን ያለው ቅጣት የሚሰጥበት ስፍራ (ማቴዎስ 11፡20-24፣ ሉቃስ 12፡47-48 ፤ ራዕይ 20፡12-13) አድርጎ አቅርቧል፡፡ 

ስለ ገሃነም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የተወሰኑ ገለጻዎች ተሰጠው እናያለን፡፡ ሆኖም ይህ ገለጻ በርካታ ሰዎች በሚያስቡት መልክ የቀረበ አይደለም፡፡ እስቲ ከዚህ በታች የቀረቡትን ተጨማሪ ጥቅሶች ለአብነት ይመልከቱ፡-

ኢሳይያስ 66፡24 ወጥተውም በእኔ ያመፁብኝን ሰዎች ሬሳቸውን ያያሉ፤ ትላቸው አይሞትምና፥ እሳታቸውም አይጠፋምና፤ ለሥጋ ለባሽም ሁሉ አስጸያፊ ነገር ይሆናሉ።

ማቴዎስ 13፡41-42 ፣ የሰው ልጅ መላእክቱን ይልካል፥ ከመንግሥቱም እንቅፋትን ሁሉ ዓመፃንም የሚያደርጉትን ይለቅማሉ፥ ወደ እቶነ እሳትም ይጥሉአቸዋል፤ በዚያ ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት ይሆናል።

ማቴዎስ 18፡8፣ 9 እጅህ ወይም እግርህ ብታሰናክልህ፥ ቈርጠህ ከአንተ ጣላት፤ ሁለት እጅ ወይም ሁለት እግር ኖሮህ ወደ ዘላለም እሳት ከምትጣል ይልቅ አንካሳ ወይም ጉንድሽ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻልሃል። ዓይንህ ብታሰናክልህ አውጥተህ ከአንተ ጣላት፤ ሁለት ዓይን ኖሮህ ወደ ገሃነመ እሳት ከምትጣል ይልቅ አንዲት ዓይን ኖራህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻልሃል።

ማቴዎስ 25፡41 በዚያን ጊዜ በግራው ያሉትን ደግሞ ይላቸዋል፦ እናንተ ርጉማን፥ ለሰይጣንና ለመላእክቱ ወደ ተዘጋጀ ወደ ዘላለም እሳት ከእኔ ሂዱ።

ማርቆስ 9፡44 እጅህ ብታሰናክልህ ቍረጣት፤ ሁለት እጅ ኖሮህ ትላቸው ወደማይሞትበት እሳቱም ወደማይጠፋበት ወደ ገሃነም ወደማይጠፋ እሳት ከመሄድ ጕንድሽ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻላል።

የሉቃስ ወንጌል 16፡19-31 በሲኦልም በሥቃይ ሳለ አሻቅቦ አብርሃምን በሩቅ አየ አልዓዛርንም በእቅፉ። እርሱም እየጮኸ፦ አብርሃም አባት ሆይ፥ ማረኝ፥ በዚህ ነበልባል እሣቀያለሁና የጣቱን ጫፍ በውኃ ነክሮ መላሴን እንዲያበርድልኝ አልዓዛርን ስደድልኝ አለ።

ራዕይ 14፡11 የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ይወጣል፥ ለአውሬውና ለምስሉም የሚሰግዱ የስሙንም ምልክት የሚቀበል ሁሉ ቀንና ሌሊት ዕረፍት የላቸውም።

ራዕይ 20፡12፣ 15 ፣ ሙታንንም ታናናሾችንና ታላላቆችን በዙፋኑ ፊት ቆመው አየሁ፥ መጻሕፍትም ተከፈቱ፤ ሌላ መጽሐፍም ተከፈተ እርሱም የሕይወት መጽሐፍ ነው፤ ሙታንም በመጻሕፍት ተጽፎ እንደ ነበረ እንደ ሥራቸው መጠን ተከፈሉ።..በሕይወትም መጽሐፍ ተጽፎ ያልተገኘው ማንኛውም በእሳት ባሕር ውስጥ ተጣለ።

ራዕይ 21፡8 ፣ ዳሩ ግን የሚፈሩና የማያምኑ የርኵሳንም የነፍሰ ገዳዮችም የሴሰኛዎችም የአስማተኛዎችም ጣዖትንም የሚያመልኩ የሐሰተኛዎችም ሁሉ ዕድላቸው በዲንና በእሳት በሚቃጠል ባሕር ነው፤ ይኸውም ሁለተኛው ሞት ነው።

እንደምናውቀው ገሃነም በመጀመሪያ የተፈጠረው መንፈሳውያን ለሆኑት ለሰይጣን እና መላእክቱ እንጂ ለሰዎች አይደለም (ማቴዎስ 25፡41)። በገሃነም መኖር በእሳት ውስጥ ከማቃጠል ጋር ተነጻጽሯል (ማርቆስ 9፡43፣ 9፡48፣ ማቴዎስ 18፡9፣ ሉቃስ 16፡24)፡፡ እንዲሁም፣ በጨለማ ውስጥ ከመኖር (ማቴዎስ 22፡13) በከከባድ ሀዘን ውስጥ ከመኖር (ማቴዎስ 8፡12) እና በስቃይ ከመኖር ጋርም ተነጻጽሯል  (ማርቆስ 9፡44)።

በአጭሩ፣ መጽሐፍ ቅዱስ በገሃነም ውስጥ መኖር ምን “ሊመስል” እንደሚችል እንጂ ገሃነም ምን እንደሆነ ወይም እንዴት እንደሚሰራ በግልጽ አይነግረንም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ግልፅ ያደረገው ነገር ቢኖር፣ ገሃነም አማናዊ (እውነተኛ)፣ ዘላለማዊ፣ የስቃይ ስፍራ እና ወደ እዚህ ስፍራ ላለመሄድ ማድረግ ያለብንን ሁሉ ማድረግ እንዳለብን ነው (ማቴዎስ 5፡29-30)።

ከዚህ የጥፋት ስፍራ ለመዳን የሚሹ ከሆነ ከዚህ በታች ያለውን ሊንክ በመጫን ጽሁፉን ያንብቡ፡-  

ከዘላለም ሞት ፍርድ ለመዳን ምን ማድረግ አለብኝ?

በዘፍጥረት 6፡1-4 ውስጥ “የእግዚአብሔር ልጆች” እና “የሰዎች ሴቶች ልጆች” የተባሉት እነማን ነበሩ?

ዘፍጥረት 6፡1-4 ስለ የእግዚአብሔር ወንዶች ልጆች እና ስለ ሰዎች ሴቶች ልጆች ጋብቻ (ፍትወት) መፈጸፍ ያወራል፡፡ የእግዚአብሔር ወንዶች ልጆች የተባሉት እነማን እንደሆኑ እና ከሰው ሴቶች የወለዷቸው ልጆቻቸው ለምን ግዙፍ (ኔፊሊም የሚለው ቃል የሚያመለክተው ግዙፍ የሚለውን ቃል እንደሆነ ይታመናል) ሊሆኑ እንደቻሉ ለማብራራት በርካታ መላምቶች ይቀርባሉ፡፡ 

“የእግዚአብሔር ልጆች” ማንነትን በተመለከተ በቀዳሚነት የሚደመጡት ሦስቱ ዋና ዋና ዕይታዎች የሚከተሉት ናቸው፡- 1ኛ) የወደቁ መላእክቶች ናቸው፤ 2ኛ) ኃያል ሰብዓዊ ገዢዎች ናቸው፤ ወይም 3ኛ) ከክፉው የቃየል ዘሮች ጋር የተጋቡት መልካሞቹ የሴት ዘሮች ናቸው፡፡ በብሉይ ኪዳን፣ “የእግዚአብሔር ልጆች” የሚለው ሐረግ ሁል ጊዜ መላእክትን (ኢዮብ 1፡6፣ 2፡1፣ 38፡7) የሚያመለክት መሆኑ በመጀመሪያው ረድፍ ላይ ሰፍሮ ለሚገኘው ዕይታ የበለጠ ክብደት እንድንሰጥ ያደርገናል፡፡ ሆኖም ግን፣ በማቴዎስ ምዕራፍ 22፡30 ውስጥ ሰፍሮ የምናገኘው፣ “መላእክት አያገቡም” የሚለው ሃሳብ ከዚህ ዕይታ አንጻር በተቃራኒ የቆመ ይመስላል፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ፣ መላእክት ጾታ ወይም የመራባት ችሎታ አላቸው ብለን እንድናምን የሚያደርገን ግልጽ ፍንጭ አይሰጠንም። በዚህም መሠረ፣ የተቀሩት ሁለቱ ዕይታዎች ይህንን ፈተና ያልፋሉ ማለት ነው፡፡

በ2ኛ እና 3ኛ ላይ የሰፈሩት ዕይታዎች ድክመት፣ ከተራ ሰዎች ፍትወት የተገኙ ልጆች እንዴት “ግዙፍ” ወይም “በዱሮ ዘመን ስማቸው የታወቀ ኃያላን” ሊሆኑ እንደቻሉ በቂ ምላሽ መስጠት አለመቻላቸው ነው፡፡ በተጨማሪም፣ ሃያላኑ ወንዶች ወይም የሴት ዘሮች ተራ የሰው ልጅ ሴቶችን ወይም የቃየን ዘሮችን ማግባታቸው ሃጢአት እንደሆነ በግልጽ ባልተደነገገበት ሁኔታ እንዴት እግዚአብሔር የጥፋት ውኃ ፍርድን (ዘፍ 6፡5-7) በሰው ልጆች ላይ እንዳመጣ የሚያስረዱበት በቂ መከራከሪያ የላቸውም፡፡ የዘፍጥረት 6፡5-7 ፍርድ፣ በዘፍጥረት 6፡1-4 ውስጥ ከተከናወነው ጉዳይ ጋር መዛመዱን ልብ ይሉዋል፡፡ በምድር ላይ እንዲህ ዓይነቱን አስከፊ ፍርድ ሊያመጣ የሚችለው የወደቁ መላእክት ከሰው ሴት ልጆች ጋር ያደረጉት አስጸያፊ ጋብቻ ብቻ ይመስላል፡፡

ቀደም ሲል እንደተመለከትነው የመጀመሪው እይታ ድክመት፣ ማቴዎስ 22፡30 እንደሚገልፀው “ከትንሣኤ በኋላ ሰዎች እንደ ሰማይ መላእክት ይሆናሉ እንጂ አያገቡም፤ አይጋቡም።” የሚለው ሃሳብ ነው፡፡ ሆኑም ግን ክፍሉ፣ “መላእክት እንደማያገቡ” እንጂ “ማግባት እንደማይችሉ” አይናገርም። በተጨማሪም፣ ማቴዎስ 22:30 የሚያወራው “በሰማይ ስላሉ ቅዱሳን መላእክት” እንጂ ስለ እግዚአብሔር የፍጠረት ሕግ ደንታቢስ ስለሆኑትና ይህንን ስርአት ዘወትር ስለሚቃወሙት የወደቁ መላእክት አይደለም። የእግዚአብሔር ቅዱሳን መላእክት አያገቡም ወይም ጾታዊ ግንኙነት አይፈጽሙም ማለት ሰይጣን እና አጋንንቱም እንደዛው ናቸው ማለት ላይሆን ይችላል፡፡

ከዚህ በመነሳት 1ኛው ዕይታ ከተቀሩት የተሻለ ይመስላል። መላእክቶች ጾታ አልባ መሆናቸው እውን ሆኖ ሳለ “የእግዚአብሔር ወንዶች” ከሰው ሴት ልጆች ጋር በፍትወት ተጣምረው መውለዳቸውን ገራሚ “ተቃርኖ” እንደሚያደረገው እሙን ነው፡፡ ሆኖም፣ መላእክት መንፈሳዊ አካላት ቢሆኑም (ዕብ. 1፡14)፣ በሰው አካላዊ ሁኔታ ሊገለጡ እንደሚችሉ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል (ማርቆስ 16፡5)፡፡ የሰዶምና የገሞራ ሰዎች ከሎጥ ጋር ከነበሩት ሁለቱ መላእክት ጋር ፍትወት ለመፈፀም እንደፈለጉ ተጠቅሷል (ዘፍጥረት 19፡1-5)፡፡ መላእክት፣ የሰው ልጅ አካልን ከመምሰል አልፈው የሰውን ጾታዊነት መላበስና ብሎም ከሰው ጋር መራባት የሚያስችላቸው ብቃት ሊኖራቸው ይችል ይሆናል፡፡ እዚህ ላይ ሊነሳ የሚችለው ጥያቄ፣ “እና ታዲያ የወደቁት መላእክት ለምን በዚህ ዘመንም ይህንን አጸያፊ ጋብቻ ከሰው ልጆች ጋር አያደርጉም?” የሚል ይሆናል፡፡ በይሁዳ 6 ላይ እንደተገለጸው እግዚአብሔር ይህንን ክፉ ኃጢአት የሠሩትን የወደቁ መላእክት ያሰራቸው ይመስላል፡፡ የቀደሙት የዕብራይስጥ ተርጓሚዎች እና የአዋልድ መጻሕፍት ሁሉ በዘፍጥረት 6፡1-4 ውስጥ “የእግዚአብሔር ልጆች” ተብለው የተጠቀሱት የወደቁ መላእክት ስለመሆናቸው በአንድነት ይስማማሉ፡፡ ሆኑም ይህ ክርክሩን ለማሸነፍ እንደዋና ማስረጃ ሊቀርብ አይችልም፡፡ ያም ሆነ ይህ ግን ዘፍጥረት 6፡1-4 ስለ ወደቁ መላእክት እና የሰው ልጅ ሴት ልጆች ጋብቻ የሚያወራ ስለመሆኑ ጠንካራ ዐውደ-ጽሑፋዊ ፣ ሰዋሰዋዊ እና ታሪካዊ መሠረት ያለ ይመስላል።

https://www.gotquestions.org ድረ-ገጽ ላይ የተተረጎመ፤ ትርጉም አዳነው ዲሮ፡፡