“አማኝ ኃጢአት አያደርግም” ማለት ምን ማለት ነው? (1 ዮሐ. 3:6 ፤ 5:18)?

በመጀመሪያው መልዕክቱ ላይ ሐዋሪያው ዮሐንስ አማኝ ስላለው ድነት (ደኅንነት) ማረጋገጫ የሚሰጥ መልዕክት ያስተላልፋል “የዘላለም ሕይወት እንዳላችሁ ታውቁ ዘንድ በእግዚአብሔር ልጅ ስም ለምታምኑ ይህን ጽፌላችኋለሁ።” (1 ዮሐ 5:13)፡፡ አንባቢዎቹ የዘላለም ሕይወት እንዳላቸው “እንዲገነዘቡ” ስለሚፈልግ፣ ዮሐንስ በእውነት የዳንን መሆናችንን ወይም አለመሆናችንን ለመመርመር የምንጠቀምበትን የእምነት መፈተሻም ያቀርባል፡፡

በ 1 ዮሐንስ ውስጥ የእውነተኛ አማኝ መገለጫዎች በዝርዝር ተቀምጠዋል፡፡ አንድ ሰው ክርስቶስን ካወቀ እና በጸጋው እያደገ ከሄደ በአጠቃላይ የሚከተሉት ባህሪዎች ሊታዩበት ይገባል፡-

  1. አማኝ ከክርስቶስ እና ከተቤዣቸው ህዝቡ ጋር ህብረት ያደርጋል (1 ዮሐ. 1፡3)።
  2. አማኝ በጨለማ ሳይሆን በብርሃን ውስጥ ይራመዳል (1 ዮሐንስ 1፡6-7)።
  3. አማኝ ኃጢአቱን አምኖ ይናዘዛል (1 ዮሐንስ 1፡8)
  4. አማኝ የእግዚአብሔርን ቃል ይታዘዛል (1 ዮሐ. 2፡3-5)።
  5. አማኝ ከዓለም ይልቅ እግዚአብሔርን ይወዳል (1 ዮሐ. 2፡15)።
  6. የአማኝ ሕይወት ባሕርይ “ትክክል የሆነውን በማድረግ” ይገለጣል (1 ዮሐ. 2፡29)።
  7. አማኝ ንፁህ ህይወት ጠብቆ ለመኖር ይፈልጋል (1 ዮሐ. 3፡3)።
  8. አማኝ በሕይወቱ ውስጥ የኃጢአት ተግባራት እየቀነሱ የመሄዳቸውን ሁኔታ ይመለከታል (1 ዮሐንስ 3፡5-6፣ 5፡18)።
  9. አማኝ ለሌሎች ክርስቲያኖች ፍቅርን ያሳያል (1 ዮሐንስ 3፡14)።
  10. አማኝ “የቃል” ሳይሆን “የተግባር” ሰው ነው (1 ዮሐንስ 3 ፥ 18-19)።
  11. አማኝ ንጹህ ህሊናን ይይዛል (1 ዮሐንስ 3:21)።
  12. አማኝ በክርስቲያናዊ ጉዞው ድልን ይለማመዳል (1 ዮሐንስ 5:4)።

ከላይ በተዘረዘረው ዝርዝር ተራ ቁጥር 8 ላይ አማኙ በሕይወቱ የኃጢያት ልምምድን እየቀነሰ እንደሚሄድ ያሳያል፡፡ ዮሐንስ በምዕራፍ 3 እና 5 ላይ እንዲህ ይላል፣ “በእርሱ የሚኖር ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም፤ ኃጢአትን የሚያደርግ ሁሉ አላየውም አላወቀውምም።”(1 ዮሐ. 3፡6) “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን እንዳያደርግ፥ ነገር ግን ከእግዚአብሔር የተወለደው ራሱን እንዲጠብቅ ክፉውም እንዳይነካው እናውቃለን።” (1 ዮሐንስ 5፡18)

አንዳንዶች እነዚህን ጥቅሶች “ክርስቲያኖች ኃጢአት የሌለበትን ፍጹም ሕይወት መምራት ይችላሉ” በማለት በተሳሳተ መንገድ ይተረጉማሉ፡፡ በዮሐንስ “በእርሱ የሚኖር ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም፤” (1 ዮሐ. 3፡6) እና “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን እያደርግም፥” (5፡18) በሚሉት ጥቅሶች ላይ በመመስረት ክርስቲያኖች ፍጹማን ስለሆኑ ክርስቲያን ነኝ እያለ ሃጢአትን የሚያደርግ ሰው ተግባሩ አለመዳኑን የሚያረጋግጥ ማስረጃ ነው ይላሉ፡፡ ዮሐንስ ግን የሚያስተምረው ይህን አይደለም፡፡

ዮሐንስ ይህን ሲል አማኞች በኃጢአት ጸንተው እንደማይቀጥሉ ለማሳየት እንጂ ሃጢአት አልባ ሕይወት እንደማይኖሩ ለመናገር ፈልጎ እንዳልሆነ በዚሁ መልዕክቱ ውስጥ በሌላ ስፍራ በተናገረው ሃሳብ ለመረዳት እንችላለን፡፡ “ኃጢአት የለብንም ብንል ራሳችንን እናስታለን፥ እውነትም በእኛ ውስጥ የለም።” (1ኛ ዮሐንስ 1፡8)፡፡ ሁላችንም ኃጢአተኞች ነን፤ ከዳንን በኋላም እንኳን ከኃጢአት ጋር መታገላችንን እንቀጥላለን፡፡ ከጌታ ጋር በክብር መኖር እስክንጀምር ድረስ ከሃጢአት ጋር የምናደርገው ትግል ይቀጥላል፡፡ “…እርሱን እንድንመስል እናውቃለን” (1 ዮሐ. 3፡2)።

ዮሐንስ ኃጢአት ስለሌለበት ፍጹም ሕይወት የማይናገር ከሆነ አማኞች ኃጢያት አያደርጉም ማለቱ ምን ማለቱ ነው? ይህ ማለት በቀላሉ፣ ሃጢአት የአማኞች የዘወትር ተግባር ወይም መገለጫቸው አይደለም ማለቱ ነው፡፡ ከክርስቶስ በፊት በነበራቸው አሮጌ ሕይወትና ከክርስቶስ በኋላ ባላቸው አዲስ ሕይወት መካከል ልዩነት እንዳለ መታየት ይገባዋል፡፡ በስርቆት ይታወቅ የነበረ ሰው ከእንግዲህ በዚያ ሕይወቱ ሊታወቅ አይገባውም፡፡ በሥነ ምግባር ብልሹነቱ ተለይቶ ይታወቅ የነበረው ዘማዊ ደግሞ ከዚህ ወዲያ ያ መታወቂያው ሊሆን አይገባም ማለት ነው፡፡ ቀድሞ ሌባ የነበረው የእግዚአብሔር ልጅ አሁንም ከስግብግብነት ፈተና ጋር ይታገላል፤ ዳሩ ግን በስርቆት ሕይወት ጸንቶ አይኖርም፡፡ ቀድሞ አመንዝራ የነበረው የእግዚአብሔር ልጅ አሁንም ከሥጋዊ ፍላጎቱ ጋር ይታገላል፤ ዳሩ ግን ከሃጢአት ሃይል ነጻ ስለሆነ የተለየ ሕይወት ለመኖር አቅም አለው፡፡ “በእርሱም ይህን ተስፋ የሚያደርግ ሁሉ እርሱ ንጹሕ እንደ ሆነ ራሱን ያነጻል።” (1 ዮሐንስ 3፡3)።

በእርሱ የሚኖር (ከእርሱ ጋር የጠበቀ ሕብረት ያለው) ስራዬ ብሎ እና አዘውትሮ በሃጢአት ልምምድ ውስጥ አይኖርም፡፡ ከእግዚአብሔር የተወለደ ሃጢአትን በመስራት ጸንቶ አይኖርምና፡፡ የሃጢአት ልምምድ የሕይወቱ መገለጫ አይሆንም፡፡ ሃጢአት አልፎ አልፎ የሚሳብበት እና የሚታለልበት እንቅፋቱ እንጂ የሚኖርበት ጎጆው አይሆንም፡፡  

አማኝ ከኃጢያት ጋር ይታገላል፤ አንዳንዴም ይሸነፋል፡፡ ሆኖም በሃጢአት ጸንቶ መኖር የሕይወት ዘይቤው ሊሆን አይችልም፡፡ በጸጋ እና በጌታ እውቀት እያደግን ስንሄድ (2 ጴጥሮስ 3፡18) እየተቀደስን እንሄዳለን፡፡ አብዝተን በመንፈስ ቅዱስ በተመራን ቁጥር የበለጠ ለእግዚአብሔር ቃል ታዛዥ በመሆን እንራመዳለን፡፡ ያለንስሃ ሕይወት በሃጢአት ጸንቶ መኖር በክርስቶስ ካለው አዲስ ሕይወት ጋር የማይጣጣም በመሆኑ ያለመዳን ምልክት ነው፡፡  

ዮሐንስ አማኞች በኃጢአት ጸንተው የማይኖሩበትን ምክንያት ነግሮናል፣ “ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም (በሃጢአት ጸንቶ አይኖርም)፥ ዘሩ በእርሱ ይኖራልና፤ ከእግዚአብሔርም ተወልዶአልና ኃጢአትን ሊያደርግ አይችልም (በሃጢአት ጸንቶ ሊኖር አይችልም)።” (1 ዮሐ. 3 9)። እውነተኛ ክርስቲያን “ስራዬ ብሎ እና አዘውትሮ” ኃጢአት አይሠራም፡፡ ይህ ልምምድ በእርሱ “መንፈሳዊ ዲ ኤን ኤ” ውስጥ አይገኝና።

ምንጭ፣ https://www.gotquestions.org/

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ ዳባ

የውሃ ጥምቀት

ኢየሱስ በእርሱ የሚያምኑትን ሁሉ በውኃ እንዲጠመቁ አዟል፡፡ “ኢየሱስም ቀረበና እንዲህ ብሎ ተናገራቸው፦ ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጠኝ። እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው፥ ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው፤ …” ማቴዎስ 28:18-20፣ በተጨማሪ ሐዋ. 2፡ 38-41 ተመልከት። 

“መጠመቅ” ማለት “ሙሉ በሙሉ መስመጥ ማለት ነው”። አንድ ሰው ሃጢአተኛ መሆኑን አውቆ ንስሐ ከገባ እና ኢየሱስ የሞተው ስለ እርሱ እንደሆነ ካመነ፣ ውሃ ወዳለበት ስፍራ ተወስዶ የሰው ምስክር ባለበት ስፍራ የውሃ ጥምቀት ሊያደርግ ይገባዋል፡፡ ለምን ይሆን አማኞች ይህን ስርአት እንዲፈጽሙ ኢየሱስ ያዘዘው? 

ሀ) የውሃን ጥምቀትን መረዳት

የውሃ ጥምቀት ምን እንደ ሆነ መረዳት ለአሸናፊ እና ነፃ የወጣ ክርስቲያናዊ ሕይወት ቁልፍ ነው፡፡ አማኙ ውኃው ውስጥ መግባቱ እና መውጣቱ በአማኙ ሕይወት ውስጥ ለተከናወነው መንፈሳዊ ነገር ስዕላዊ (አካላዊ) መግለጫ ነው፡፡ 

ለ) ክርስቶስ ያደረጋቸው አራት ታላቅ ሥራዎች በውሃ ጥምቀት ሲገለጡ

  • ኢየሱስ ሲሞት እኔም ከእርሱ ጋር ሞቻለሁ (በሞቱ ተካፍያለሁ)

“ከእንግዲህ የኀጢአት ባሮች እንዳንሆን፣ የኀጢአት ሰውነት እንዲሻር አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን፤ ምክንያቱም የሞተ ከኀጢአት ነጻ ወጥቶአል።”  (አ.መ.ት. ሮሜ 6፡6-7)

  • ኢየሱስ ሲቀበር እኔም ከእርሱ ጋር ተቀብሬአለሁ (በቀብሩ ተካፍያለሁ)

“ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን? እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።” (ሮሜ 6፡3-4)

  • ኢየሱስ ከሞት ሲነሳ እኔም ከእርሱ ጋር በአዲስ ሕይወት ተነስቻለሁ (በትንሳኤው ተካፍያለሁ)

“እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተባበርን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ ከእርሱ ጋር እንተባበራለን፤”

  • ኢየሱስ ሲያርግ እኔም ከእርሱ ጋር አርጌያለሁ (በእርገቱ ተካፍያለሁ)

“በሚመጡ ዘመናትም በክርስቶስ ኢየሱስ ለእኛ ባለው ቸርነት ከሁሉ የሚበልጠውን የጸጋውን ባለ ጠግነት ያሳይ ዘንድ፥ ከእርሱ ጋር አስነሣን በክርስቶስ ኢየሱስም በሰማያዊ ስፍራ ከእርሱ ጋር አስቀመጠን።” ኤፌ 2፡6-7 በተጨማሪ ቆላስይስ 3፡1 ን ተመልከት

ሐ) የውሃ ጥምቀት፣

  • የቀብር ስነሥርዐትህ ነው!

የቀበር ስነሥርዐት የሚካሄደው ግለሰቡን ለመግደል አይደለም፡፡ ግለሰቡ አስቀድሞ ስለሞተ ለቀብር እንጂ፡፡

አሮጌው ማንነትህ በክርስቶስ ሆኖ “ስለሞተ” ይህን አሮጌ ሕይወት በ ውሃ ጥምቀት ምሳሌነት ትቀብረዋለህ ማለት ነው፡፡ 

  • በትንሳኤ ለተቀበልከው አዲስ ሕይወት ብስራት ነው፡፡

በክርስቶስ አዲስ ፍጥረት እንደሆንክ ከውሃው ውስጥ በመውጣትህ ትመሰክራለህ/ትገልጣለህ፡፡ 

“ነገር ግን ከክርስቶስ ጋር ከሞትን ከእርሱ ጋር ደግሞ በሕይወት እንድንኖር እናምናለን፤ ክርስቶስ ከሙታን ተነሥቶ ወደ ፊት እንዳይሞት ሞትም ወደ ፊት እንዳይገዛው እናውቃለንና። መሞትን አንድ ጊዜ ፈጽሞ ለኃጢአት ሞቶአልና፤ በሕይወት መኖርን ግን ለእግዚአብሔር ይኖራል። እንዲሁም እናንተ ደግሞ ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ፥ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሆናችሁ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ ራሳችሁን ቁጠሩ።” ሮሜ 6፡8-11

መ) ሁለቱ መንግሥታት

“እርሱ ከጨለማ ሥልጣን አዳነን፥ ቤዛነቱንም እርሱንም የኃጢአትን ስርየት ወዳገኘንበት ወደ ፍቅሩ ልጅ መንግሥት አፈለሰን።” ቆላስይስ 1፡13-14

በዚህች አለም ውስጥ የሚወለዱ ሰዎች ሁሉ በጨለማው አለም መንግሥት ውስጥ ነው የሚወለዱት፤ በፍጥረታቸው (በውልደታቸው) የአምባገነኑ ሰይጣን ባሪያዎች ናቸው፡፡ በሞት ካልሆነ በቀር በሌላ በምንም አይነት መንገድ ከዚህ የጨለማ መንግሥት ማምለጥ (በውጣት) አይቻልም፡፡ እንዲሁም፣ በዳግም ልደት ካልሆነ በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግስት መግባት አይቻልም፡፡ ይህ እንዲሆን ክርስቶስ ሞታችንም ሕይወታችንም (ዳግም ልደታችንም) ሆኖልናል፡፡ ይህንን እውነት በጥምቀት እንመሰክራለን (እናውጃለን)፡፡  

ሠ) ሁለቱ ዘሮች

ሁለት መንግሥታት እንዳሉ ሁሉ በሁለቱ መንግሥታት ውስጥ የሚኖሩ ሁለት የሰው ዘሮች አሉ፡፡ የአዳም ዘር በጨለማው መንግሥተ ውስጥ የሚኖረው የሰው ዘር ሲሆን የአዲሱ ፍጥረት (የሰው የሰው ዘር) ደግሞ በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ የሚኖረው ነው፡፡ 

  • ፊተኛው (የመጀመሪያው) አዳም

“ሁሉ በአዳም እንደሚሞቱ…” 1 ቆሮ 15፡22 በተጨማሪ ሮሜ 5:12 ን ተመልከት፡፡ አዳም የሰው ዘር ሁሉ አባት ነው፡፡ የአዳም ሃጢአት እርሱን እና ዘሩን (እኛን ሁላችንን) ከእግዚአብሔር ለይቶናል፡፡ በእርሱ መተላለፍ ምክንያት የእርሱን አመጸኛ እና የተበላሸ ተፈጥሮን ወርሰናል፤ ሞት ወደእኛ የደረሰውም በእርሱ በኩል ነው፡፡ የአዳም ዘሮች “አዳማውያን” ይባላሉ፡፡  

  • ኋለኛው (የመጨረሻው) አዳም

“ገና ደካሞች ሳለን ክርስቶስ ዘመኑ ሲደርስ ስለ ኃጢአተኞች ሞቶአልና” ሮሜ 5:6፡፡ እግዚአብሔር ሃጢአትን ለማስወገድ የወሰደው እርምጃ ይህን በሃጢአት የተበከለውን የአዳም ዘር ማሻሻል ሳይሆን ፈጽሞ በማጥፋት ሌላ አዲስ ዘርን ማምጣት ነበር፡፡ ኢየሱስ ኋለኛው አዳም ነው፡፡ ኢየሱስ ወደዚህች አለም የመጣው እንደ መጨረሻው የአዳም ዘር እና እንደመጀመሪያው አዲስ የሰው ዘር በመሆን ነበር፡፡ በመስቀል ላይ ሲሰቀል እንደመጨረሻው የአዳም ዘር ሆኖ ነበር የተሰቀለው፡፡ በመስቀል ላይ ሲሞት የአዳም ዘርና የዘሩ ሃጢአታዊ ተፈጥሮ አብሮ ሞቷል፡፡ እግዚአብሔር የወደቀውን የሰው ዘር በኢየሱስ ውስጥ ሆኖ እንዲሞት አድርጓል፡፡ የአዳም ዘር በክርስቶስ ሆኖ በመስቀል ላይ እንዲሞት ተደርጓል፡፡ 

  • ሁለተኛው ሰው

“ሁሉ በአዳም እንደሚሞቱ እንዲሁ ሁሉ በክርስቶስ ደግሞ ሕያዋን ይሆናሉና።” 1ኛ ቆሮ 15፡22 በእርሱ አዲስ ፍጥረት ይፈጠር ዘንድ ኢየሱስ ወደምድር የመጣው እንደ እግዚአብሔር ሁለተኛ ሰው ሆኖ ነው፡፡ ኢየሱስ ከሞት የተነሳው እንደ ኋለኛው (መጨረሻ) አዳም ሆኖ አይደለም፤ የአዲስ ፍጥረት ራስ እደሆነ ሁለተኛ ሰው እንጂ፡፡

“እንዲሁ ደግሞ፦ ፊተኛው ሰው አዳም ሕያው ነፍስ ሆነ ተብሎ ተጽፎአል፤ ኋለኛው አዳም ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ሆነ። ነገር ግን አስቀድሞ ፍጥረታዊው ቀጥሎም መንፈሳዊው ነው እንጂ መንፈሳዊው መጀመሪያ አይደለም። የፊተኛው ሰው ከመሬት መሬታዊ ነው፤ ሁለተኛው ሰው ከሰማይ ነው። መሬታዊው እንደ ሆነ መሬታውያን የሆኑት ደግሞ እንዲሁ ናቸው፥ ሰማያዊው እንደ ሆነ ሰማያውያን የሆኑት ደግሞ እንዲሁ ናቸው። የዚያንም የመሬታዊውን መልክ እንደ ለበስን የሰማያዊውን መልክ ደግሞ እንለብሳለን።” 1 ቆሮ 15፡45-49)

  • አዲሱ ፍጥረት

“ስለዚህ ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል።” 2ቆሮ 5፡17 በተጨማሪ ኤፌ 2፡10 ን ይመልከቱ

በውሃ ጥምቀት ለወዳጆቻችንና ለእድምተኞቻችን ሁሉ የምናውጀው ነገር ከዚህ ቀን ጀምሮ የአዳም ዘር እና የጨለማው መንግሥት አካል አለመሆናችንን ነው፡፡ በክርስቶስ አዲስ ፍጥረት ነን፤ መኖሪያችንም በእግዚአብሔር መንግስት ውስጥ ነው፡፡ 

ውሳኔዪ

በዚህ ጥናት አማካኝነት፣ አሮጌ ሕይወቴ ከኃጢያቱ እና ከሚያስከትለው ፍርድ ጋር ከክርስቶስ ጋር እንደሞተ አውቂያለው፡፡ አሁን በኢየሱስ ትንሣኤ ምክንያት አዲስ ሕይወት እደተቀበልኩም ተረድቻለሁ። የውሃ ጥምቀት የእነዚህ መንፈሳዊ እውነቶች አካላዊ መገለጫ ስለሆነ በውሃ ለመጠመቅ እና ይህንን እውነት ለሌሎች ለማካፈል ቃል እገባለሁ።

ምንጭ፣ The Shepherd Staff

ትርጉም፣ አዳነው ዲሮ

እውን ገሃነም አለ?

ገሃነም የግሪክ ቃል ሲሆን በአዲስ ኪዳን ውስጥ ጥቅም ላይ ሲውል የሚቃጠል የቆሻሻ ክምር የሆነውን እና ከኢየሩሳሌም ወጣ ብሎ የሚገኘውን የሄኖም ሸለቆን የሚያመለክት ቃል ሊሆን ይችላል፡፡ ቃሉ ከሙታን ጋር በተያያዘ ሲቀርብ ደግሞ፣ ከትንሳኤ በኋላ የሚኖረውን የፍርድ ቦታ ያመለክታል፡፡ ገሃነም እና የእሳት ባሕር ተመሳሳይ ሃሳብን የሚገልጹ ሁለት ቃላት ናቸው (ማቴ. 10፡28፤ ማር 9፡43፣  ራዕ 19፡20፣ 20፡14)፡፡ የእሣት ባሕር፣ በመጨረሻው ዘመን የሰይጣን እና የማያምኑ ሰዎች የመጨረሻው የመቆያ ስፍራ ሆኖ በራዕይ 19፡20፣ 20፡10፣ 20፡14-15 ላይ ተጠቅሷል፡፡ ምንም እንኳን በአሁኑ ሰአት የሰይጣን እና የማያምኑ ሰዎች መኖሪያ ባይሆንም በመጨረሻው ዘመን ግን ሰይጣንንና ተከታዮቹ ለዘላለም የሚኖሩበት የስቃይ ስፍራ ይሆናል፡፡

መጽሐፍ ቅዱስ ልክ ስለ መንግስተ ሰማይ አማናዊነት (እውነተኛነት) እንደሚያወራው ሁሉ ስለ ገሃነም አማናዊነትም ያወራል (ራዕይ 20፡14-15፣ 21፡1-2)። እንዳውም፣ ኢየሱስ ሰለ መንግስተ ሰማይ ተስፋ ለማስተማር ከወሰደው ጊዜ በላይ ሰዎችን ስለ ገሃነም አስከፊነት ለማስጠንቀቅ የወሰደው ጊዜ ይበልጣል፡፡ ልክ መንግስተ ሰማይ አማናዊ፣ ዘላለማዊ እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ እንደሆነ ሁሉ ገሃነምም አማናዊ፣ ዘላለማዊ እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ነው። 

መጽሐፍ ቅዱስ ስለ መንግስተ ሰማያትም ሆነ ስለ ገሃነም ግልጽ ትምህርት ቢያስቀምጥም፣ ሰዎች የመንግስተ ሰማይን እውነታ በመቀበል የገሃነምን እውነታ ሲክዱ መመልከት ያልተለመደ ነገር አይደለም። በከፊል፣ ይህ አስተሳሰብ ከምኞት የሚመነጭ ነው፡፡ ከሞት በኋላ ስላለው “መልካም ነገር” ማሰብ፣ ከሞት በኋላ ስላለው “ጥፋት” እንደማሰብ ማራኪ ሊሆን አይችልም፡፡ ለዚህም ነው በቀላል የማይቆጠሩ ሰዎች ከሞት በኋላ ስላለው ሕይወት ሲያስቡ የገሃነምን ሃሳብ ከጭንቅላታቸው ማስወገድ የሚፈልጉት፡፡  

ከምኞት በተጨማሪ የገሃነም መኖርን ላለመቀበል ስለ ገሃነም ምንነት የሚነሱ የተሳሳቱ ግምቶችን እንደምክንያትነት ማስቀመጥም የተለመደ ነው፡፡ ገሃነም ብዙውን ጊዜ ሲመሰል የሚታየው በሚቃጠል ጠፍ ስፍራ፣ በፍርስራሾች እና በሙታን መናፍስቶች በተሞላ የፈራረሰ ከተማ፣ በመንፍሳዊ እስር ቤት፣ ወዘተ ነው፡፡ ይህ አይነቱ እና መሰል አገለላለጾች መጽሐፍ ቅዱስ ስለገሃነም ከሚያወራው ጋር የሚስማሙ አይደሉም፡፡ 

አዲስ ኪዳን ገሃነምን መጨረሻ እንደሌለው ጥልቅ ጉድጓድ (ራዕይ 20፡3)፣ የእሳት ባሕር (ራዕይ 20፡14)፣ ጨለማ (ማቴዎስ 25፡30)፣ ሞት (ራዕይ 2፡11)፣ ዘላለማዊ ጥፋት (2 ተሰሎንቄ 1፡9)፣  ዘላለማዊ ሥቃይ (ራዕይ 20፡10)፣ ለቅሶ እና ጥርስ ማፋጫ ስፍራ (ማቴዎስ 25፡30)፣ እና የተለያየ መጠን ያለው ቅጣት የሚሰጥበት ስፍራ (ማቴዎስ 11፡20-24፣ ሉቃስ 12፡47-48 ፤ ራዕይ 20፡12-13) አድርጎ አቅርቧል፡፡ 

ስለ ገሃነም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የተወሰኑ ገለጻዎች ተሰጠው እናያለን፡፡ ሆኖም ይህ ገለጻ በርካታ ሰዎች በሚያስቡት መልክ የቀረበ አይደለም፡፡ እስቲ ከዚህ በታች የቀረቡትን ተጨማሪ ጥቅሶች ለአብነት ይመልከቱ፡-

ኢሳይያስ 66፡24 ወጥተውም በእኔ ያመፁብኝን ሰዎች ሬሳቸውን ያያሉ፤ ትላቸው አይሞትምና፥ እሳታቸውም አይጠፋምና፤ ለሥጋ ለባሽም ሁሉ አስጸያፊ ነገር ይሆናሉ።

ማቴዎስ 13፡41-42 ፣ የሰው ልጅ መላእክቱን ይልካል፥ ከመንግሥቱም እንቅፋትን ሁሉ ዓመፃንም የሚያደርጉትን ይለቅማሉ፥ ወደ እቶነ እሳትም ይጥሉአቸዋል፤ በዚያ ልቅሶና ጥርስ ማፋጨት ይሆናል።

ማቴዎስ 18፡8፣ 9 እጅህ ወይም እግርህ ብታሰናክልህ፥ ቈርጠህ ከአንተ ጣላት፤ ሁለት እጅ ወይም ሁለት እግር ኖሮህ ወደ ዘላለም እሳት ከምትጣል ይልቅ አንካሳ ወይም ጉንድሽ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻልሃል። ዓይንህ ብታሰናክልህ አውጥተህ ከአንተ ጣላት፤ ሁለት ዓይን ኖሮህ ወደ ገሃነመ እሳት ከምትጣል ይልቅ አንዲት ዓይን ኖራህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻልሃል።

ማቴዎስ 25፡41 በዚያን ጊዜ በግራው ያሉትን ደግሞ ይላቸዋል፦ እናንተ ርጉማን፥ ለሰይጣንና ለመላእክቱ ወደ ተዘጋጀ ወደ ዘላለም እሳት ከእኔ ሂዱ።

ማርቆስ 9፡44 እጅህ ብታሰናክልህ ቍረጣት፤ ሁለት እጅ ኖሮህ ትላቸው ወደማይሞትበት እሳቱም ወደማይጠፋበት ወደ ገሃነም ወደማይጠፋ እሳት ከመሄድ ጕንድሽ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻላል።

የሉቃስ ወንጌል 16፡19-31 በሲኦልም በሥቃይ ሳለ አሻቅቦ አብርሃምን በሩቅ አየ አልዓዛርንም በእቅፉ። እርሱም እየጮኸ፦ አብርሃም አባት ሆይ፥ ማረኝ፥ በዚህ ነበልባል እሣቀያለሁና የጣቱን ጫፍ በውኃ ነክሮ መላሴን እንዲያበርድልኝ አልዓዛርን ስደድልኝ አለ።

ራዕይ 14፡11 የሥቃያቸውም ጢስ ለዘላለም እስከ ዘላለም ድረስ ይወጣል፥ ለአውሬውና ለምስሉም የሚሰግዱ የስሙንም ምልክት የሚቀበል ሁሉ ቀንና ሌሊት ዕረፍት የላቸውም።

ራዕይ 20፡12፣ 15 ፣ ሙታንንም ታናናሾችንና ታላላቆችን በዙፋኑ ፊት ቆመው አየሁ፥ መጻሕፍትም ተከፈቱ፤ ሌላ መጽሐፍም ተከፈተ እርሱም የሕይወት መጽሐፍ ነው፤ ሙታንም በመጻሕፍት ተጽፎ እንደ ነበረ እንደ ሥራቸው መጠን ተከፈሉ።..በሕይወትም መጽሐፍ ተጽፎ ያልተገኘው ማንኛውም በእሳት ባሕር ውስጥ ተጣለ።

ራዕይ 21፡8 ፣ ዳሩ ግን የሚፈሩና የማያምኑ የርኵሳንም የነፍሰ ገዳዮችም የሴሰኛዎችም የአስማተኛዎችም ጣዖትንም የሚያመልኩ የሐሰተኛዎችም ሁሉ ዕድላቸው በዲንና በእሳት በሚቃጠል ባሕር ነው፤ ይኸውም ሁለተኛው ሞት ነው።

እንደምናውቀው ገሃነም በመጀመሪያ የተፈጠረው መንፈሳውያን ለሆኑት ለሰይጣን እና መላእክቱ እንጂ ለሰዎች አይደለም (ማቴዎስ 25፡41)። በገሃነም መኖር በእሳት ውስጥ ከማቃጠል ጋር ተነጻጽሯል (ማርቆስ 9፡43፣ 9፡48፣ ማቴዎስ 18፡9፣ ሉቃስ 16፡24)፡፡ እንዲሁም፣ በጨለማ ውስጥ ከመኖር (ማቴዎስ 22፡13) በከከባድ ሀዘን ውስጥ ከመኖር (ማቴዎስ 8፡12) እና በስቃይ ከመኖር ጋርም ተነጻጽሯል  (ማርቆስ 9፡44)።

በአጭሩ፣ መጽሐፍ ቅዱስ በገሃነም ውስጥ መኖር ምን “ሊመስል” እንደሚችል እንጂ ገሃነም ምን እንደሆነ ወይም እንዴት እንደሚሰራ በግልጽ አይነግረንም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ግልፅ ያደረገው ነገር ቢኖር፣ ገሃነም አማናዊ (እውነተኛ)፣ ዘላለማዊ፣ የስቃይ ስፍራ እና ወደ እዚህ ስፍራ ላለመሄድ ማድረግ ያለብንን ሁሉ ማድረግ እንዳለብን ነው (ማቴዎስ 5፡29-30)።

ከዚህ የጥፋት ስፍራ ለመዳን የሚሹ ከሆነ ከዚህ በታች ያለውን ሊንክ በመጫን ጽሁፉን ያንብቡ፡-  

ከዘላለም ሞት ፍርድ ለመዳን ምን ማድረግ አለብኝ?

በዘፍጥረት 6፡1-4 ውስጥ “የእግዚአብሔር ልጆች” እና “የሰዎች ሴቶች ልጆች” የተባሉት እነማን ነበሩ?

ዘፍጥረት 6፡1-4 ስለ የእግዚአብሔር ወንዶች ልጆች እና ስለ ሰዎች ሴቶች ልጆች ጋብቻ (ፍትወት) መፈጸፍ ያወራል፡፡ የእግዚአብሔር ወንዶች ልጆች የተባሉት እነማን እንደሆኑ እና ከሰው ሴቶች የወለዷቸው ልጆቻቸው ለምን ግዙፍ (ኔፊሊም የሚለው ቃል የሚያመለክተው ግዙፍ የሚለውን ቃል እንደሆነ ይታመናል) ሊሆኑ እንደቻሉ ለማብራራት በርካታ መላምቶች ይቀርባሉ፡፡ 

“የእግዚአብሔር ልጆች” ማንነትን በተመለከተ በቀዳሚነት የሚደመጡት ሦስቱ ዋና ዋና ዕይታዎች የሚከተሉት ናቸው፡- 1ኛ) የወደቁ መላእክቶች ናቸው፤ 2ኛ) ኃያል ሰብዓዊ ገዢዎች ናቸው፤ ወይም 3ኛ) ከክፉው የቃየል ዘሮች ጋር የተጋቡት መልካሞቹ የሴት ዘሮች ናቸው፡፡ በብሉይ ኪዳን፣ “የእግዚአብሔር ልጆች” የሚለው ሐረግ ሁል ጊዜ መላእክትን (ኢዮብ 1፡6፣ 2፡1፣ 38፡7) የሚያመለክት መሆኑ በመጀመሪያው ረድፍ ላይ ሰፍሮ ለሚገኘው ዕይታ የበለጠ ክብደት እንድንሰጥ ያደርገናል፡፡ ሆኖም ግን፣ በማቴዎስ ምዕራፍ 22፡30 ውስጥ ሰፍሮ የምናገኘው፣ “መላእክት አያገቡም” የሚለው ሃሳብ ከዚህ ዕይታ አንጻር በተቃራኒ የቆመ ይመስላል፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ፣ መላእክት ጾታ ወይም የመራባት ችሎታ አላቸው ብለን እንድናምን የሚያደርገን ግልጽ ፍንጭ አይሰጠንም። በዚህም መሠረ፣ የተቀሩት ሁለቱ ዕይታዎች ይህንን ፈተና ያልፋሉ ማለት ነው፡፡

በ2ኛ እና 3ኛ ላይ የሰፈሩት ዕይታዎች ድክመት፣ ከተራ ሰዎች ፍትወት የተገኙ ልጆች እንዴት “ግዙፍ” ወይም “በዱሮ ዘመን ስማቸው የታወቀ ኃያላን” ሊሆኑ እንደቻሉ በቂ ምላሽ መስጠት አለመቻላቸው ነው፡፡ በተጨማሪም፣ ሃያላኑ ወንዶች ወይም የሴት ዘሮች ተራ የሰው ልጅ ሴቶችን ወይም የቃየን ዘሮችን ማግባታቸው ሃጢአት እንደሆነ በግልጽ ባልተደነገገበት ሁኔታ እንዴት እግዚአብሔር የጥፋት ውኃ ፍርድን (ዘፍ 6፡5-7) በሰው ልጆች ላይ እንዳመጣ የሚያስረዱበት በቂ መከራከሪያ የላቸውም፡፡ የዘፍጥረት 6፡5-7 ፍርድ፣ በዘፍጥረት 6፡1-4 ውስጥ ከተከናወነው ጉዳይ ጋር መዛመዱን ልብ ይሉዋል፡፡ በምድር ላይ እንዲህ ዓይነቱን አስከፊ ፍርድ ሊያመጣ የሚችለው የወደቁ መላእክት ከሰው ሴት ልጆች ጋር ያደረጉት አስጸያፊ ጋብቻ ብቻ ይመስላል፡፡

ቀደም ሲል እንደተመለከትነው የመጀመሪው እይታ ድክመት፣ ማቴዎስ 22፡30 እንደሚገልፀው “ከትንሣኤ በኋላ ሰዎች እንደ ሰማይ መላእክት ይሆናሉ እንጂ አያገቡም፤ አይጋቡም።” የሚለው ሃሳብ ነው፡፡ ሆኑም ግን ክፍሉ፣ “መላእክት እንደማያገቡ” እንጂ “ማግባት እንደማይችሉ” አይናገርም። በተጨማሪም፣ ማቴዎስ 22:30 የሚያወራው “በሰማይ ስላሉ ቅዱሳን መላእክት” እንጂ ስለ እግዚአብሔር የፍጠረት ሕግ ደንታቢስ ስለሆኑትና ይህንን ስርአት ዘወትር ስለሚቃወሙት የወደቁ መላእክት አይደለም። የእግዚአብሔር ቅዱሳን መላእክት አያገቡም ወይም ጾታዊ ግንኙነት አይፈጽሙም ማለት ሰይጣን እና አጋንንቱም እንደዛው ናቸው ማለት ላይሆን ይችላል፡፡

ከዚህ በመነሳት 1ኛው ዕይታ ከተቀሩት የተሻለ ይመስላል። መላእክቶች ጾታ አልባ መሆናቸው እውን ሆኖ ሳለ “የእግዚአብሔር ወንዶች” ከሰው ሴት ልጆች ጋር በፍትወት ተጣምረው መውለዳቸውን ገራሚ “ተቃርኖ” እንደሚያደረገው እሙን ነው፡፡ ሆኖም፣ መላእክት መንፈሳዊ አካላት ቢሆኑም (ዕብ. 1፡14)፣ በሰው አካላዊ ሁኔታ ሊገለጡ እንደሚችሉ መጽሐፍ ቅዱስ ይናገራል (ማርቆስ 16፡5)፡፡ የሰዶምና የገሞራ ሰዎች ከሎጥ ጋር ከነበሩት ሁለቱ መላእክት ጋር ፍትወት ለመፈፀም እንደፈለጉ ተጠቅሷል (ዘፍጥረት 19፡1-5)፡፡ መላእክት፣ የሰው ልጅ አካልን ከመምሰል አልፈው የሰውን ጾታዊነት መላበስና ብሎም ከሰው ጋር መራባት የሚያስችላቸው ብቃት ሊኖራቸው ይችል ይሆናል፡፡ እዚህ ላይ ሊነሳ የሚችለው ጥያቄ፣ “እና ታዲያ የወደቁት መላእክት ለምን በዚህ ዘመንም ይህንን አጸያፊ ጋብቻ ከሰው ልጆች ጋር አያደርጉም?” የሚል ይሆናል፡፡ በይሁዳ 6 ላይ እንደተገለጸው እግዚአብሔር ይህንን ክፉ ኃጢአት የሠሩትን የወደቁ መላእክት ያሰራቸው ይመስላል፡፡ የቀደሙት የዕብራይስጥ ተርጓሚዎች እና የአዋልድ መጻሕፍት ሁሉ በዘፍጥረት 6፡1-4 ውስጥ “የእግዚአብሔር ልጆች” ተብለው የተጠቀሱት የወደቁ መላእክት ስለመሆናቸው በአንድነት ይስማማሉ፡፡ ሆኑም ይህ ክርክሩን ለማሸነፍ እንደዋና ማስረጃ ሊቀርብ አይችልም፡፡ ያም ሆነ ይህ ግን ዘፍጥረት 6፡1-4 ስለ ወደቁ መላእክት እና የሰው ልጅ ሴት ልጆች ጋብቻ የሚያወራ ስለመሆኑ ጠንካራ ዐውደ-ጽሑፋዊ ፣ ሰዋሰዋዊ እና ታሪካዊ መሠረት ያለ ይመስላል።

https://www.gotquestions.org ድረ-ገጽ ላይ የተተረጎመ፤ ትርጉም አዳነው ዲሮ፡፡

በሲኦል፣ ገሃነም፣ ገነት፣ መንግስተ ሰማይ እና የአብርሃም እቅፍ መካከል ያሉት ልዩነቶች ምንድን ናቸው?

ብዙ ቃላቶች በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ መንግስተ ሰማይን እና ገሃነምን ለማመልከት ጥቅም ላይ ይውላሉ፡፡ እነዚህ ቃሎች ብዙ ጊዜ ግራ የሚያጋቡ ሊሆኑ ቢችሉም ነገር ግን እያንዳንዳቸው ከሞት በኋላ ስላለው ሕይወት አስፈላጊ መረጃዎችን ይሰጣሉ ፡፡

ገነት፣ በአዲስ ኪዳን ሦስት የተለያዩ ቦታዎች ውስጥ አማኞች ከሞት በኋላ ከጌታ ጋር አብረው እንደሚኖሩበት ስፍራ ተደርጎ ተጠቅሷል፡፡ በመጀመሪያ፣ ኢየሱስ በሉቃስ 23፡43 ውስጥ በመስቀል ላይ ሳለ ንስሃ ለገባው ሰው በዛው ቀን ከእርሱ ጋር በገነት እንደሚሆን በተናገረው አረፍተ ነገር ውስጥ ተገልጿል፡፡ በ 2ኛ ቆሮንቶስ 12፡3 ውስጥ ጳውሎስ፣ በራዕይ 2፡7 ውስጥ ደግሞ ዮሐንስ ይህንኑ ቃል ተጠቅመው እናነባለን፡፡ በእነዚህ ጥቅሶች ውስጥ እንደምንረዳው ገነት እና መንግስተ ሰማይ በተለዋዋጭነት ጥቅም ላይ ውለዋል። ያም ሆኖ ግን ገነት የሚለው ቃል፣ ቅዱሳን በትንሣኤ አዲስ አካልን እስከሚለብሱ ድረስ ነፍሳቸው በጊዜያዊነት የሚቆይበትን ሥፍራ የሚያመለክት ይመስላል፡፡ 

የአብርሃም እቅፍ ተጠቅሶ የምናየው በአዲስ ኪዳን ውስጥ በአንድ ስፍራ ላይ ሲሆን እርሱም በሉቃስ 16፡19-31 ውስጥ ነው፡፡ አልዓዛር የሚባል አንድ ድሃ ሰው ከሞተ በኋላ ወደ አብርሃም እቅፍ ተወሰደ። ባለጸጋው ደግሞ ከሞቱ በኋላ ስቃይ ወደሚቀበልበት ሥፍራ ተወሰደ፡፡ ይህ ንፅፅር ድሃው ሰው ወደ ሰማይ እንደተወሰደ ያሳያል፡፡ በተጨማሪም፣ አላዛር በአብርሃም እቅፍ ውስጥ መሆኑ ከእግዚአብሔር ጋር እንደነበር በግልጽ ያሳያል፡፡ ምክንያቱም አብርሃም የእግዚአብሔር ወዳጅ በመባል ይታወቅ ነበርና፡፡ የአብርሃም እቅፍ በታልሙድ ውስጥ ከመንግስተ ሰማይ ጋር በአቻ ትርጉም ቀርቧል፡፡ (ታልሙድ፡- የአይሁድን የፍትሐ ብሔርና የሃይማኖት ሕግን የያዘ መጽሐፍ ስብስብ ነው፡፡)

ሲኦል በብሉይ ኪዳን ውስጥ ሙታን ያሉበትን ስፍራ ወይም መቃብር ለመግለጽ የሚያገለግል የዕብራይስጥ ቃል ነው። አንዳንድ ጊዜም የፍርድ ቦታን ያመለክታል። ነፍሱ ከሥጋው የተለየች ማንኛውም ሰው ራሱን ወደሚያውቅበትና በሌላ ሕይወት ህያው ሆኖ ወደሚኖርበት ስፍራ ይጓዛል፡፡ የዚህ ስፍራ አጠቃላይ ስሙ ሲኦል ሲሆን “መቃብር” ወይም “የሙታን ግዛት” ተብሎ ሊተረጎም ይችላል፡፡ ሲኦል (የሙታን መንደር) በሁለት ስፍራዎች ይከፈላል፡፡ አንደኛው እንደአላዛር ያሉ ጻድቃን ደስታንና ተድላን የሚቀበሉበት ገነት ሲሆን ሌላኛው ደግሞ እንደባለጠጋው ሰው ያሉ ሃጥአን መከራ የሚቀበሉበት ገሃነም ነው፡፡  

ገሃነም የግሪክ ቃል ሲሆን በአዲስ ኪዳን ውስጥ ጥቅም ላይ ሲውል የሚቃጠል የቆሻሻ ክምር የሆነውን እና ከኢየሩሳሌም ወጣ ብሎ የሚገኘውን የሄኖም ሸለቆን የሚያመለክት ቃል ሊሆን ይችላል፡፡ ቃሉ ከሙታን ጋር በተያያዘ ሲቀርብ ደግሞ፣ ከትንሳኤ በኋላ የሚኖረውን የፍርድ ቦታ ያመለክታል፡፡ ገሃነም እና የእሳት ባሕር ተመሳሳይ ሃሳብን የሚገልጹ ሁለት ቃላት ናቸው (ማቴ. 10:28 ፤ ማር 9፡43 ፣ ራዕ 19፡20 ፣ 20፡14)፡፡ የእሣት ባሕር፣ በመጨረሻው ዘመን የሰይጣን እና የማያምኑ ሰዎች የመጨረሻው የመቆያ ስፍራ ሆኖ በራዕይ 19፡20፣ 20፡10፣ 20፡14-15 ላይ ተጠቅሷል፡፡ ምንም እንኳን በአሁኑ ሰአት የሰይጣን እና የማያምኑ ሰዎች መኖሪያ ባይሆንም በመጨረሻው ዘመን ግን ሰይጣንንና ተከታዮቹ ለዘላለም የሚኖሩበት የስቃይ ስፍራ ይሆናል፡፡

መንግሥተ-ሰማያት፣ በራዕይ መጽሐፍ መገባደጃ ውስጥ ከአማኞች የመጨረሻው ዘላለማዊ ሁኔታ ጋር በተያያዘ ተገልጿል፡፡ እግዚአብሔር ከኃጢያት እና ከመከራ ነፃ በሆነ ህያውነት ለዘላለም ህዝቡ ከእርሱ ጋር የሚኖሩበትን አዲስ ሰማይን፣ አዲስ ምድር እና አዲስ ሰማያዊ ከተማን ይፈጥራል (ራዕይ 21-22)።

እያንዳንዱ ክርስቲያን በልሳን መናገር አለበት?

ከታሪክ አንፃር በልሳኖች መናገር ምን ይመስል እንደነበረ ለመናገር አስቸጋሪ ነው፡፡ ከሐዋሪያት ሥራ ምዕራፍ 2 አንጻር ልሳን ያለምንም ቅድመ ትምሕርት የሰዎችን ቋንቋ የመናገር ተዓምር ይመስላል፡፡ በ 1ኛ ቆሮንቶስ ውስጥ ደግሞ ልሳን በምድር ላይ የማይነገር (አንዳንዶች እንደሚያስቡትም የመላእክትን ቋንቋ) መናገር ይመስላል፡፡

በልሳኖች የመናገር ስጦታ በሐዋሪያት ሥራ ውስጥ አማኞች በመንፈስ ቅዱስ ከመሞላታቸው ወይም መጠመቃቸው ጋር ተያይዞ ከመቅረቡ (ሐዋ 2 4 ፣ ሐዋ 10፡46 እና ሐዋ 19፡6 ይመልከቱ) የንጻር፣ አንዳንድ ክርስቲያኖች በመንፈስ ቅዱስ የተሞላ እያንዳንዱ አማኝ በልሳኖች የመናገር ስጦታ ሊኖረው ይገባል ብለው እንዲያስቡ አድርጓቸዋል፡፡

ሆኖም፣ በሐዋርያት ሥራ ውስጥ የምናነባቸው እነዚያ ታሪኮች ትረካዎች (descriptive) (ማለትም በጊዜው ክርስቲያኖች ያደርጉት የነበረውን ነገር ያሚዘግቡ) እንጂ ትእዛዞች (descriptive) ስላይደሉ ርዕሰ ጉዳዩን በተመለከተ ተጨማሪ መረጃ ለማግኘት ሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎችን ማገናዘብ ይኖርብናል፡፡ 

የተነሳንበት ጥያቄ መልስ በግልጽ በ1 ቆሮንቶስ 12፡7-11 ውስጥ ተካቶ ይገኛል፡፡ በዚህ ክፍል ውስጥ ጳውሎስ አንድ አካል ስትሆን ብዙ ብልቶች ስላሏት የክርስቶስ አካል ወይም ቤተ ክርስቲያን ስጦታዎች ያወራል፡፡ ክፍሉ፣ ብልቶች በተሰጣቸው ስጦታ እንዴት አካሉን እንደሚያንጹ የሚያሳይ ነው፡፡ 

  “ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል። ለአንዱ ጥበብን መናገር በመንፈስ ይሰጠዋልና፥ ለአንዱም በዚያው መንፈስ እውቀትን መናገር ይሰጠዋል፥ ለአንዱም በዚያው መንፈስ እምነት፥ ለአንዱም በአንዱ መንፈስ የመፈወስ ስጦታ፥ ለአንዱም ተአምራትን ማድረግ፥ ለአንዱም ትንቢትን መናገር፥ ለአንዱም መናፍስትን መለየት፥ ለአንዱም በልዩ ዓይነት ልሳን መናገር፥ ለአንዱም በልሳኖች የተነገረውን መተርጎም ይሰጠዋል፤ ይህን ሁሉ ግን ያ አንዱ መንፈስ እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ ያደርጋል።”

በዚህ ክፍል ውስጥ ጳውሎስ የቆሮንቶስን ቤተክርስቲያን (እና እኛንም) እያንዳንዱ የአካል ክፍል (ብልት) የተለያየ ቢሆንም እያንዳንዱ ለአካሉ እድገት አስፈላጊ መሆኑን ይናገራል፡፡

በመቀጠልም፣ “ሁሉ ሐዋርያት ናቸውን? ሁሉስ ነቢያት ናቸውን? ሁሉስ አስተማሪዎች ናቸውን? ሁሉስ ተአምራትን ይሠራሉን? ሁሉስ የመፈወስ ስጦታ አላቸውን? ሁሉስ በልሳኖች ይናገራሉን? ሁሉስ ይተረጉማሉን?” ሲል ጥያቄ ያነሳል(1ኛ ቆሮ 12፡29-30)፡፡

ጳውሎስ እነዚህን ቃላት በጻፈበት ቋንቋ (በጥንታዊው ግሪክ) ጥያቄዎቹ ሁሉ በአሉታዊ ቅርጽ የተጻፉ ናቸው፡፡ በሌላ አገላለጽ እነዚህ ጥያቄዎ በሚከተለው መንገድ ሊቀርቡ ይችላሉ፡- “ሁሉም ሐዋርያት አይደሉም፤ አይደል? ሁሉ በልሳኖች አይናገሩም፤ አይደል? መልሱም – አዎ፣ ሁሉም ሐዋሪያት አይደሉም፡፡ አዎ፣ ሁሉም በልሳኖች አይናገሩም ይሆናል፡፡ ሁላችንም አንድ ዓይነት ስጦታዎች የለንም፡፡ ቤተ ክርስቲያን አንድ ዓይነት እና ወጥ እንድትሆን አልተፈለገም፡፡ ሁላችን በክርስቶስ አካል ውስጥ ልዩ ስፍራ አለን፡፡ 

ሲጠቃለል፣ “እያንዳንዱ ክርስቲያን በልሳን መናገር አለበት?” ወይ ለሚለው ጥያቄ መልሱ የለበትም የሚል ይሆናል፡፡ ሆኖም ግን ይህ መልስ ወደ ሌላኛው ጽንፍ ይዞን ሊሄድና በልሳኖች መናገር ያለውን ጠቀሜታ አሳንሰን እንድናይ ሊያደርገን አይገባም፡፡ እዚህ ላይ፣ ጳውሎስ በ1ኛ ቆሮ 14፡5 ውስጥ “ሁላችሁ በልሳኖች ልትናገሩ እወድ ነበር” ሲል ምኞቱን የገለጽበትን ክፍል ማሰቡ ጠቃሚ ነው፡፡ በልሳኖች የመናገር ስጦታ እግዚአብሔር ለብዙ ልጆቹ የሰጠው መልካም ስጦታ ነው፤ እናም በዚህ ስጦታ ለመጠቀም መፈለግ ምንም ችግር የለውም። 

እግዚአብሔር ሁልጊዜ በስራ ላይ ነው፤ እርስዎስ?

ትንሽ የማይባሉ አማኞች፣ የክርስቶስን አዳኝነት በተቀበሉ ሰአት ከእግዚአብሔር ጋር የጀመሩት ጉዞ እዛው ላይ እንደሚያበቃ ያስባሉ፡፡ ይህ ከእውነታው እጅግ የራቀ ነው። እርግጥ ነው ጌታን የመቀበል ውሳኔ የዘላለም አድራሻችንን እስከወዲያኛው ይለውጣል! ይህ ውሳኔ በሕይወታችን ከወሰነው ውሳኔ ሁሉ ታላቁና ወሳኙ ነው። በዚህ ውሳኔያችን አማካኝነት እንዲያው በጸጋው ከመንፈሳዊው ዘር ተወልደናልና (1ኛ ጴጥ 1፣23፤ ሮሜ 3፣24፤ ኤፌ 2፣8)፡፡ የእግዚአብሔር ልጆች እንሆን ዘንድ ስልጣንን አግኝተናል (ዮሐ 1፣12፤ ሮሜ 8፣16)። እናም የዘላለም ሕይወት አለን (ሮሜ 6፣23፤ 1ኛ ዮሐ 5፣11)! ነገር ግን፣ በምድር በሚኖረን ቀሪ የሕይወት ዘመን እግዚአብሔር ከእያንዳንዳችን ጋር ሊያደርገው የሚወዳቸው በርካታ መንፈሳዊ ጉዳዮች አሉ፡፡

እግዚአብሔር በአስተሳሰብህ፣ በቅደመ ሁኔታዎችህ (priorities)፣ በትምህርትህ፣ በመዝናኛዎችህ፣ በፍቅር ሕይወትህ፣ በወደፊት ሕይወትህ፣ በገንዘብህ፣ በጊዜ አጠቃቀምህ፣ በእቅዶችህ፣ እንዲሁም በማናቸውም የሕይወት ጉዳዮችህ ውስጥ እጁን ማስገባትና ዋነኛ ተዋናይ መሆን ይፈልጋል (ሮሜ 12፣2)፡፡ እግዚአብሔር በሕይወትህ ጉዳዮች ሁሉ ከአንተ ጋር ‹‹አንድ›› በመሆን እርሱ የሚያፈቅራቸውንና የሚሻቸውን ነገሮች ሁሉ አንተም በሙሉ ልብህ እንድታፈቅራቸውና እንድትሻቸው ይፈልጋል፡፡ ለአንተና የአንተ የሆነውን ሁሉ ማላቅና ማሳደግ ይሻል፣ ደግሞም ፈጣሪህ እንደመሆኑ ይህንን እንዴት መከወን እንዳለበትም ጠንቅቆ ያውቃል!
ከመፀነስህ ዘመን አንስቶ፣ ኧረ እንዳውም ከዚያም በፊት፤ እግዚአብሔር ሁለት ፈረጅ ያለው አላማ ለሕይወትህ ሰንቆልሃል፡- አንደኛው፣ ለዘላለም ከእርሱ ተለይተህ እናዳትኖር አንተን ከሲኦል መታደግ ሲሆን (የዘላለም ሕይወት/ድነት መስጠት)። ሁለተኛው ደግሞ፣ ልጁ ኢየሱስ ክርስቶስን እንድትመስል ማድረግ ነው (የክርስቶስ ደቀ-መዝሙር ማድረግ)።

የመጀመሪያው አላማ፣ ጌታን በተቀበልክበት ቅፅበት ተግባራዊ የሚሆን ሲሆን ሁለተኛው አላማ ግን የሕይወት ዘመን ጉዞህን የሚጠይቅ ነው፡፡ ይህ ጉዞ በመንፈሳዊ ልደትህ ወቅት ተጀምሮ የሚቀጥል ሂደት ሲሆን ሂደቱም ኢየሱስ በሰው አካል በምድር ላይ ሲመላለስ በነበረበት ወቅት ወደ ነበረበት ፍፁምነት እስክትደርስ ወይም ከዚህ አለም በሞት ተለይተህ በሰማይ እርሱን ለመገናኘት እስከምትሄድበት ጊዜ ድረስ የሚቀጥል ነው፡፡

እስካሁን በዚህች ምድር ላይ ወደዚህ ፍፅምና የደረሰ ፍጡር የለም፤ ሊኖርም አይችልም፡፡ ነገር ግን ይህ ጉዳይ ተስፋ ሊያስቆርጥህ አይገባም! በመንፈሳዊ የብስለት ጎዳና ባደግህ መጠን፣ እግዚአብሔር ለአንተ ያሰበውን ‹‹የተትረፈረፈ›› ሕይወት ለመለማመድ ትችላለህ (ዮሐንስ 10፣10)፡፡ በመንፈስ በጎለመስክ ቁጥር፣ መገኘቱን፣ የባርኮት እጆቹን፣ በውሳኔዎችህ ውስጥ ደግሞ የእርሱን ምሪት ይበልጥ እየተለማመድክ ትሄዳለህ፡፡ ለእርሱ ያለህ ጠቀሜታ ባደገ ቁጥር ደግሞ፣ ደስታህና የመኖር አላማህ ጥልቅ እየሆነ ይመጣል፡፡ መኖርህንም ትወደዋልህ። መልካሙን ለማድረግና ክፉውንም ለመጸየፍ ያለህ ፍላጎት እየጨመረ ይሄዳል፡፡ ለእርሱና ለሌሎች ያለህ ፍቅር ንጹህ እየሆነም ይሄዳል፡፡ በሕይወትህ ለነገሮች የምትሰጠው የቅደም ተከተል ተርታዎች ከእርሱ ቅደም ተከተሎች አንጻር የሰመሩና ግቡብ ይሆናሉ፡፡ ስለ እግዚአብሔር መንግስት እውነታ ያለህ ምልከታ ይጠራል፡፡ የእግዚአብሔር የእድገት መለኪያ እንደሆነው እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ ማየት፣ ማድረግና ለነገሮች ምላሽ መስጠት ትጀምራለህ፡፡

ይህንን ለውጥ እውን ለማድረግ እግዚአብሔር በሉአላዊነቱ የሚወስደው ሃላፊነት እንዳለ ሆኖ፣ ቀሪው ድርሻ ግን ያንተው የራስህ ይሆናል፡፡ ድርሻህን ለመወጣት የምትንቀሳቀስበት የልብ ዝንባሌ፣ በመንፈሳዊ ጉዞህ ብስለት፣ ፍጥነት፣ ጥልቀት እና ውጤት ላይ ጠንካራ ተፅዕኖ ያሳድራል፡፡ አዎንታዊ የልብ ዝንባሌ ሲኖርህ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለህ ሕብረት እየጠበቀ ይመጣል፣ እድገትህም አስተማማኝ ይሆናል፡፡ ዝንባሌህ አሉታዊ ሲሆን ደግሞ እድገትህ ይገታል፡፡ ይህ አይነቱ የልብ ዝንባሌ ምንኛ እግዚአብሔርን ያሳዝን ይሆን? እርሱ ሊሰጠህ፣ ሊያደርግልህ እና ከአንተ ጋር ሕብረት ሊያደርግ የሚሻባቸው በርካታ ነገሮች አሉ! እነዚህን  ነገሮች ወደጎን በመተው በአንተ ሕይወት ላይ ያለውን ድርሻ ብትቃወም፣ አያስገድድህም፡፡ ወደ እርሱ ሃሳብ በመምጣት ልብህን ከፍተህ በፍቅርና በመታዘዝ ምላሽ እስክትሰጠው ድረስ በሕይወትህ ደጃፍ ላይ ሆኖ ደጅህን በማንኳኳት በትዕግስት ይጠብቅሃል እንጂ (ዮሐንስ ራዕይ 3፣20)።

ኢየሱስ የዳዊት ልጅ ነው ማለት ምን ማለት ነው?

ኢየሱስ ፍጹም አምላክ፣ ፍጹም ሰው ከመሆኑ ጋር በተያያዘ ከሚነሱ በርካታ ጥያቄዎ መካከልለ አንዱ፣ “ኢየሱስ እንዴት የዳዊት ልጅ ሊሆን ይችላል?” የሚለው ነው፡፡ በአዲስ ኪዳን መጽሐፍ ውስጥ ኢየሱስን፣ “የዳዊት ልጅ” በማለት የሚገልጹ አስራ ሰባት ጥቅሶች እናገኛለን፡፡ ይህ አገላለጽ ጥያቄ የሚያጭርበት ዋነኛ ምክንያት፣ ዳዊት ኢየሱስ ከቅድስት ድንግል ማርያም ከመወለዱ 1,000 ዓመታት በፊት ገደማ የኖረ ሰው መሆኑ ነው፡፡ በ 2ኛ ሳሙኤል 7፡12-16 ውስጥ በትንቢት የተገለጸውና ከዳዊት ቤት እንደሚነሳ ተስፋ የተባለው መሲህ፣ ኢየሱስ ነው፡፡ ማቴዎስ በወንጌሉ የመጀመሪያ መዕራፉ ላይ፣ የኢየሱስ ሕጋዊ አባት (legal father) የነበረውን የዮሴፍን የዘር ሐረግ በማስረጃነት በመጥቀስ፣ ኢየሱስ በሰውነቱ የአብርሃምና የዳዊት ዘር እንደሆነ ገልጿል፡፡ በሉቃስ መዕራፍ 3 ላይ የሰፈረው የኢየሱስ የትውልድ ሐረግ ደግሞ የኢየሱስን የትውልድ ሐረግ በእናቱ ማርያም በኩል የሚቆጥር ነው፡፡ ኢየሱስ፣ በዮሴፍ በኩል በዮሴፍ ሕጋዊ አባትነት ምክንያት በማሪያም በኩል ደግሞ በደም፣ ከዳዊት ዘር ነው (ሮሜ 1፣3)፡፡

በመሠረቱ፣ “የዳዊት ልጅ” የሚለው ማዕረግ ከአካላዊ የትውልድ ሃረግ መግለጫነት የዘለለና የ “መሲሐዊ ማዕረጉ” ስያሜ በግለጫ ነው፡፡ ሰዎች ኢየሱስን በ “ዳዊት ልጅ” ስያሜ ሲጠቅሱ፣ ለረጅም ጊዜ ሲጠበቅ የነበረው ነፃ አውጪ (ታዳጊ) እና የብሉይ ኪዳን ትንቢቶች ፍጻሜ መሆኑን ማመልከታቸው ነው፡፡
ኢየሱስ፣ ብዙ ጊዜ ከእርሱ ምሕረትን ወይም ፈውስን በሚሹ ሰዎች፣ “የዳዊት ልጅ ሆይ” በሚል መጠሪያ ተጠርቷል፡፡ ፈሪሳውያን ግን፣ እውሮች እንኳ ያዩት የነበሩትን እና እነርሱ ደግሞ እድሚያቸውን በሙሉ ይጠብቁት የነበረውን ይህን እውነት በትዕቢታቸው ምክንያት ሊያዩት አልቻሉም ነበር፡፡ ይገባናል ብለው ያስቡት የነበረውን ክብር ከኢየሱስ ስላላገኙ በእጅጉ ይጠሉት ነበር፡፡ ከዚህም የተነሳ፣ ሰዎች ኢየሱስን እንደ አዳኛቸው ሲቀበሉት ሲያዩ በመበሳጨት (ማቴዎስ 21፣15) ሊያጠፉት ያሴሩበት ጀመር (ሉቃስ 19፣47)፡፡
ኢየሱስ፣ “የዳዊት ልጅ” ስለሚለው ማዕረግ ምንነት ጸሐፍትንና ፈሪሳውያንን፣ “ዳዊት ራሱ (ክርስቶስን) ‘ጌታ’ ካለው፣ እንዴት ተመልሶ ልጁ ይሆናል?” ሲል ሞግቷቸው ነበር (ማርቆስ 12:35-37፤ መዝ 110:1)፡፡ የሕጉ አስተማሪዎች ግን ለዚህ ጥያቄ መልስ ሊሰጡ አልቻሉም፡፡ ኢየሱስ፣ በዚህ መንገድ የአይሁድ መሪዎች ለማስተማር የማይበቁና ብሉይ ኪዳን ስለ መሲሁ እውነተኛ ማንነት የሚናገረውን ጠንቅቀው የማይገነዘቡ መሆናቸውን በመግለጡ ከእርሱ ይበልጡኑ እንዲርቁ አደረጋቸው፡፡
ኢየሱስ በማርቆስ 12:35 ጥያቄ ውስጥ፣ መሲሁ ከዳዊት ዘርነት ያለፈ መሆኑን ሊያስገነዝባቸው ፈልጎ ነበር፡፡ ዳዊት መሲሁን (ክርስቶስን) “ጌታ” ብሎ ከጠራው፣ መሲሁ ከዳዊ የሚበልጥ መሆኑን ያሳያል፡፡  ኢየሱስ በዮሐንስ ራዕይ 22:16 እንደተናገረው፣ እርሱ “የዳዊት ሥርና ዘር” ነው፡፡ ይህም ማለት ክርስቶስ የዳዊት ዘር ብቻ ሳይሆን የዳዊት ፈጣሪም ጭምር ነው፡፡ ሥጋን ከለበሰው ከእግዚአብሔር ልጅ በቀር ይህን ሊል የሚችል ማንም የለም፡፡

ምንጭ፣ https://www.gotquestions.org/

ጸሐፊ፣ አዳነው ዲሮ

ከእግዚአብሔር ጋር አብረን መሆናችን በምን ይታወቃል?

ብዙ ጊዜ ክርስቲያኖች፣ አማኝ ከእግዚአብሔር (ከመንፈስ ቅዱስ) ጋር ያለውን ጤናማ ግንኙነት የሚለኩበት መሣሪያ የተሳሳተ ነው፡፡ ለአብነት፣ የተሻለ ደሞዝ፣ ጥሩ መኖሪያ ቤት፣ ልጆች፣ አካላዊ ጤና፣ ወዘተ ያሉት አማኝ ይህ የሆነለት ከእግዚአብሔር ጋር መልካም ግንኙነት ስላለው እንደሆነና እነዚህ የጎደሉት ደግሞ ከእግዚአብሔር ጋር በትክክለኛ መንገድ ላይ እየሄደ አለመሆኑን ያሳያል ሲሉ ይደመጣል፡፡ ከላይ የተዘረዘሩት መለኪያዎች ከእግዚአብሔር ጋር መሆናችንን የሚያሳዩ ከሆነ ወንጌልን ለባለጠጎች መስበካችንን አላስፈላጊ አያደርገውም ወይ? ከዚህ በተጨማሪስ እግዚአብሔር የለም የሚሉ ኢአማኒያንን ጨምሮ በእስልምና፣ በቡድሃ፣ ወዘተ ቤተ እምነቶች ስር ያሉ እና ከላይ የተዘረዘሩትን ነገሮች የሚያሟሉ ሰዎች ከእግዚአብሔር ጋር በመልካም መንገድ ላይ እየተጓዙ ያሉ ሰዎች ናቸው ወይ? መልሱ ግልጽ ነው፡፡ ስለዚህ መመዘኛዎቹ የተሳሳቱ ናቸው፡፡

ሁላችን በእድገት ላይ ያለን ነን፡፡ ሁላችን በግንባታ ላይ ያለን መንፈሳዊ ሕንጻዎች ነን፡፡ እናም ከሕይወታችን ፍጹም ነገር መጠበቅ ስላለንበት ሁኔታ በትክክል ካለመገንዘብ የሚመጣ ነው፡፡ ሕይወታችን በብዙ ውጣ ውረድ የተሞላች ናት (ኢዮብ 7፣1)፡፡ መውደቅና መነሳት፣ መድከምና መበርታት፣ መሳቅ እና ማዘን የሕይወቶቻችን መገለጫዎች ናቸው፡፡ እናም ከእግዚአብሔር ጋር አብሮ ስለመጓዝ ስናወራ፣ ከሃጢአት ፈጽሞ ነጻ የሆነ ሕይወት ወይም አልጋ በአልጋ ስለሆነ መንገድ እያወራን ስላለመሆኑ መጀመሪያ ግንዛቤ መውሰድ ጠቃሚ ነው፡፡ ከእግዚአብሔር ጋር አብረን እየትጓዝን መሆናችንን ፍንጭ የሚሰጡ አንዳንድ ነገሮች ከዚህ በታች ቀርበዋል፦

  • የማንንም እርዳታ ከመጠየቃችን በፊት አስቀድመን ፈጣሪያችንን በጸሎት እንጠይቃለን፣ “አቤቱ፥ በመልካሙ ጊዜ ጸሎቴ ወደ አንተ ነው፤ አቤቱ፥ በምሕረትህ ብዛት በማዳንህም እውነት አድምጠኝ።” (መዝ 69፡13)
  • የእግዚአብሔርን ቃል ለማንበብና ለማጥናት ረሃብ ይኖረናል፣ “ከአፉ ከወጣው ትእዛዝ አልራቅሁም፣ የአንደበቱን ቃል ከእለት እንጀራዬ አብልጬ ይዣለሁ፡፡” (ኢዮብ 23፡12 አ.መ.ት.)
  • ስለውጫዊው ሳይሆን ስለውስጣዊው የልብ ዝንባሌያችን እና ምኞቶቻችን ከፍተኛ ትኩረት እንሰጣለን፣ “በሃይማኖት ብትኖሩ ራሳችሁን መርምሩ፤ ራሳችሁን ፈትኑ፤ ወይስ ምናልባት የማትበቁ ባትሆኑ፥ ኢየሱስ ክርስቶስ በእናንተ ውስጥ እንዳለ ስለ እናንተ አታውቁምን?” (2ቆሮ 13፡5)
  • በአለም ካሉትን አለማዊ ነገሮች እለት እለት እየራቅን እንሄዳለን፣ “የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም በጎና ደስ የሚያሰኝ ፍጹምም የሆነው ነገር ምን እንደ ሆነ ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ በልባችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ።” (ሮሜ 12፡2)
  • በቀላሉ አንበሳጭም፣ “በነፍስህ ለቍጣ ችኩል አትሁን፥ ቍጣ በሰነፍ ብብት ያርፋልና።” (መክ 7፡9)
  • በአስቸጋሪ ሁኔታዎች ውስጥ ስናልፍ ከመስጋት ይልቅ በእርሱ ተስፋ እናደርጋለን፣ “ለእግዚአብሔር ተገዛ ተስፋም አድርገው። መንገድም በቀናችለትና ጥመትን በሚያደርግ ሰው አትቅና።” (መዝ 37፡7)

እነዚህም ነገሮች ቢሆኑ በሕይወታችን የሚቋረጡበት ጊዜ ሊመጣ ይችላል፡፡ ያ ማለት በጊዚያዊነት ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ያለን ሕብረት ታውኳል ማለት እንጂ ድነታችንን (ደኅንነታችንን) አጥተናል ማለት አይደለም፡፡ ይህን ለማደስ ንስሃ መግባትና ትጋታችንን መቀጠል ነው፡፡ ትግሉ እና ውጣ ውረዱ እስከ ሕይወታችን ዘመን ፍጻሜ የሚቀጥል ነው፡፡ በዚህ ሁሉ ውስጥ ግን አንድ መርሳት የሌለብን ነገር አለ፡፡ ተስፋችንም ሆነ መተማመናችን በእኛ ጥረትና ትጋት ላይ ሳይሆን በእርሱ ጸጋ ላይ መሆን አለበት፡፡ በእኛ የጀመረውን መልካም ሥራ እስኪፈጽም ድረስ ከእኛ ጋር እንደሚሆን የተናገረውን ተስፋ አምነን በትእግስት ሩጫችንን እንሮጣለን ፡፡ “በእናንተ መልካምን ሥራ የጀመረው እስከ ኢየሱስ ክርስቶስ ቀን ድረስ እንዲፈጽመው ይህን ተረድቼአለሁና፤” (ፊል 1፡6)

አዳነው ዲሮ

በእምነት እየተመላለስን ለምን ክፉ ነገሮች እንዲገጥሙን እግዚአብሔር ይፈቅዳል?

ለዚህ ጥያቄ በቂና ሙሉ ምላሽ ማግኘት አስቸጋሪ ቢሆንም መጽሐፍ ቅዱሳችን ክፉ ወይም አስቸጋሪ ነገሮች እንዲደርሱብን ለምን እግዚአብሔር እንደሚፈቅድ መጠነኛ ፍንጮች ይሰጠናል፡፡ ከእስራኤል ሕዝብ ጉዞ አንጻር ይህን ጥያቄ ለመመለስ እንሞክር፡፡ አጭርና ጥቂት ቀናት ብቻ የሚፈጅ መንገድ እያለ እግዚአብሔር እስራኤላውያን ለምን ለ40 አመታት በምድረበዳ መራቸው? መልሱ እነሆ፣ “አምላክህ እግዚአብሔር ትእዛዞቹን መጠበቅህንና በልብህ ያለውን ለማወቅ፣ ትሑት ሊያደርግህና ሊፈትንህ በእነዚህ አርባ ዓመታት በዚህ ምድረ በዳ ጒዞህ ሁሉ እንዴት እንደ መራህ አስታውስ።ዘዳ 8፡2”

እውነተኛውን ማንነታችንን የምናውቀው (ማለትም ድካማንንን/ጥንካሬያችንን፣ ወዘተ) በአስቸጋሪ ወይም ፈታኝ ሁኔታዎች ውስጥ ስናልፍ ብቻ ነው፡፡ እውነተኛ ማንነታችንን ማወቃችን ደግሞ የሚያስፈልገንን/የጎደለንን አውቀን እውነተኛ የእርዳታ ጥሪ ለማቅረብ ያስችለናል፡፡ ውድቀት/ሃጢአት አይኖቻችንን አሳውሮታል፣ ሕሊናችንን አደንዝዞታል፣ እውቀታችንን በክሎታል፣ ወዘተ፡፡ በዚህ ሁኔታ ውስጥ ሆነን ስለራሳችን ያለን ግንዛቤ የተዛባ ቢሆን አያስገርምም፡፡ እናም በአስቸጋሪ ሁኔታዎች ውስጥ ስናልፍ ከተኛንበት መንፈሳዊ እንቅልፍ እንነቃለን፣ እውነተኛ የልብ ሃሳቦቻችንን፣ አነሳሽ ምክንያቶቻችንን፣ ዝንባሌዎቻችንን እና ፍላጎቶቻችንን እናውቃለን፣ የጎደለንን እንረዳለን፣ ድካማችንን እናስተውላለን፣ እርዳታ ወደምናገኝበት ስፍራ እንጠጋለን፣ መፍትሄውን/መድሃኒቱን ለማግኘት እውነተኛ ጥረት እናደርጋለን፡፡

ፈተናዎች ወይም አስቸጋሪ ነገሮች ያለንበትን እውነተኛ ሁኔታ ከማሳበቃቸው በተጨማሪ ለመፍትሄው እንድንተጋም ያነሳሱናል፡፡ ለአብነት፣ በራሱ አይንና መመዘኛ ትሁት የሆነ የመሰለው ሰው፣ ትህትናውን በሚፈትን አስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ እንዲያልፍ ተደርጎ ትህትናው የውሸት እንደሆነ መረዳት ቢችል፣ በመጀመሪያ እውነተኛ ማንነቱን ያውቃል (የሃሰት ጭንብሉን ይወልቃል) በመቀጠልም ትህትናን ሊሰጥ የሚችለውን አምላክ በብርቱ ፍላጎትና እንባ ይጠይቃል፡፡ በአንድ ድንጋይ ሁለት ወፍ ይሉሃል ይህ ነው፡፡ አንድ ሰው ትሕትናን በሚፈትኑ አስቸጋሪ ሁኔታዎች ውስጥ እንዲያልፍ ሳይደረግ ስለትህትናው በእርግጠኝነት መናገር አይቻልም፡፡ ትህትናን ሳይቀበል ደግሞ የእግዚአብሔርን ጸጋ በሙላት ማግኘት አይችልም (ያዕ 4፡6፣ 1ጴጥ 5፡5፣ ምሳሌ 3፡34)፡፡ እግዚአብሔርን “ለምን አስቸጋሪ ሁኔታዎች ውስጥ እንድንገባ ፈቀድክ?” የምንለው ብዙውን ጊዜ ከአስቸጋሪዎቹ ሁኔታዎቹ በስተጀርባ ያሉትን እነዚህን ስጦታዎች ማስተዋል ስለማንችል ነው፡፡ አንድ ሕጻን የአባቱን ቅጣት እንደሚያማርር ማለት ነው፡፡ ልጁ በሕጻንነቱ ዘመን ያላስተዋለውን የቅጣት አስፈላጊነት ሲጎለምስ እንደሚያስተውለው ሁሉ እኛም በአስቸጋሪ ሁኔታዎች ውስጥ እንድናልፍ ለምን እግዚአብሔር እንደፈቀደ የምናስተውለው ብዙ ጊዜ ዘግይተን ነው፤ ምናልባትም ጭራሽ ላናስተውለውም እንችላለን፡፡

አይምሮአዊ እውቀት በራሱ ተግባራዊ እውቀት ሊሆን እንደማይችል ሁሉ ያልተፈተነ መታዘዝ፣ እውነተኛ መታዘዝ ሊባል አይችልም፡፡ አብርሃም ልጁን ለእግዚአብሔር መሰዋት አድርጎ ለማቅረብ “እሺ” ማለቱ ብቻ በቂ አልነበረም፡፡ ያ “እሺታ” በተግባር መፈተን ነበረበት፡፡ ያ ፈተና ደግሞ እጅግ አስቸጋሪ እና አስጨናቂ መሆኑን ማንም ወላጅ የሆነ ሰው ሁሉ መገመት ይችላል፡፡ አብርሃም ልጁ ላይ ቢላ እስኪያነሳ ድረስ እግዚአብሔር ዝም ያለው በአብርሃም ልብ ውስጥ ያለው መታዘዝ (እግዚአብሔርን መፍራት) በግልጽ ይታወቅ ዘንድ ነበር፡፡ “በብላቴናው ላይ እጅህን አትዘርጋ፥ አንዳችም አታድርግበት፤ አንድ ልጅህን ለእኔ አልከለከልህምና እግዚአብሔርን የምትፈራ እንደ ሆንህ አሁን አውቄአለሁ አለ (ዘፍ 22፡12)”፡፡ እግዚአብሔርን መታዘዛችንን ሳይፈትን፣ መታዘዛችን ከእውቀት ያለፈ ስለመሆኑ ሊረጋገጥ አይቻልም፡፡ የፈተና አይነቶቹ ደግሞ ብዙ መልክ ሊኖራቸው ይችላል፣ (ሥቃይ፣ የጓደኞችና ጎረቤቶች መሳለቂያ መሆን፣ እስራት፣ ሞት፣ ድህነት፣ ወዘተ)፡፡

አዳነው ዲሮ