“እንግዲህ ምን እንላለን? ጸጋ እንዲበዛ በኃጢአት ጸንተን እንኑርን? አይደለም።“ ሮሜ 6፡1
ውድ የእግዚአብሔር ቤተሰብ፣ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋ እና ሰላም ይብዛላችሁ። ዛሬ በክርስቲያናዊ ሕይወታችን ውስጥ እጅግ መሠረታዊ የሆነውን እና ብዙ ጊዜ በተሳሳተ መንገድ ሊረዳ የሚችለውን የጸጋን ትምህርት ከሐዋርያው ጳውሎስ መልእክት አንጻር እንመለከታለን። ሐዋርያው ጳውሎስ “እንግዲህ ምን እንላለን? ጸጋ እንዲበዛ በኃጢአት ጸንተን እንኑርን? አይደለም።” በማለት በሮሜ 6፡1 ላይ ያነሳው ጥያቄና መልስ የክርስትናን የሕይወት መሠረት የሚያሳይ ጥልቅ መንፈሳዊ እውነት ነው።
ይህንን ጥቅስ በትክክል ለመረዳት ከዚህ ጥቅስ በፊት ያለውን ሃሳብ መመልከት ግድ ይለናል። በምዕራፍ 5 መጨረሻ ላይ ጳውሎስ ኃጢአት በበዛበት ቦታ ጸጋ ከመጠን ይልቅ እንደበለጠ አስተምሮ ነበር (ሮሜ 5:20)። ይህ ለሰው ልጅ ሁሉ ታላቅ የምስራች ነው። ሆኖም ይህን የሰሙ አንዳንድ ሰዎች የተሳሳተ ድምዳሜ ላይ ደረሱ። “የእኔ ኃጢአት የእግዚአብሔርን ጸጋ ታላቅነት የሚያጎላ ከሆነ፣ እግዚአብሔር በጸጋው ይበልጥ እንዲከብር እኔ በኃጢአት መቀጠል አለብኝ ማለት ነውን?” የሚል ሥጋዊና ክፉ ጥያቄ ተነሳ። ሐዋርያው ጳውሎስ ለዚህ ጥያቄ የሰጠው ምላሽ አጭርና ግልጽ ነበር፡ “አይደለም”።
ይህንን መንፈሳዊ ሃሳብ ይበልጥ ግልጽ ለማድረግ አንድ ቀላል ምሳሌ እንመልከት። አንድ ሰው በጠና ታሞ ሞት አፋፍ ላይ ደርሶ ሳለ፣ አንድ ሐኪም መጥቶ ያለ ምንም ክፍያ በነጻ መድኃኒት ሰጥቶ ቢያድነው፣ ታካሚው ከዳነ በኋላ ምን ማድረግ አለበት? “የዚህን ሐኪም ጎበዝነት እና የልብ ደግነት ለሰዎች ይበልጥ ለማሳየት፣ እንደገና ሄጄ መርዝ መጠጣት አለብኝ” ይላልን? በፍጹም አይልም። የሐኪሙ ደግነት (ጸጋ) ታካሚው ጤናማ ሕይወት እንዲኖር እንጂ፣ እንደገና ወደ በሽታው እንዲመለስ ምክንያት ሊሆነው አይገባም።
በመንፈሳዊው ዓለምም እውነታው ይኸው ነው። የእግዚአብሔር ጸጋ ኃጢአትን እንድንሰራ የተሰጠን ፈቃድ ሳይሆን፣ ከኃጢአት ባርነት ነጻ የሚያወጣን ኃይል ነው። የእግዚአብሔር ጸጋ ኃጢአተኝነትን እና ዓለማዊን ምኞት ክደን፣ ራሳችንን እየገዛን በጽድቅ እንድንኖር የሚያስተምረን ነው (ቲቶ 2:11-12)። እውነተኛ አማኝ ለኃጢአት የሞተ ስለሆነ፣ በእርሱ ውስጥ መኖር አይችልም (ሮሜ 6:2)።
በማጠቃለል፣ ሮሜ 6፡1 የሚያስተምረን ጸጋ የኃጢአት መሸፈኛ ወይም ማበረታቻ አለመሆኑን ነው። እግዚአብሔር በልጁ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል የሰጠን ጸጋ የሕይወት ለውጥ የሚያመጣ ጸጋ ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት የሆንን እኛ፣ የኃጢአት ባሪያዎች መሆናችን አብቅቷል። ጸጋው ቅዱስ ሕይወት እንድንኖር አቅም የሚሰጠን መለኮታዊ ስጦታ እንጂ፣ ወደ ኃጢአት አዘቅት እንድንመለስ የሚጋብዝ ፈቃድ አይደለም።
ይህ እውነት ዛሬ በዕለት ተዕለት ሕይወታችን ውስጥ እንዴት ይተገበራል? አንዳንዴ “እግዚአብሔር መሐሪ ነው፣ ጸጋው ይበዛልኛል፣ ይቅር ይለኛል” በሚል የተሳሳተ መተማመን ሆነ ብለን ወደምንሰራው ኃጢአት እንገባ ይሆናል። ነገር ግን ይህ የቃሉ እውነት ቆም ብለን ራሳችንን እንድንመረምር ያደርገናል። ጸጋን እንደ ኃጢአት ማመኻኛ እየተጠቀምንበት ነው ወይስ ኃጢአትን ድል የምንነሳበት፣ በመንፈስ ቅዱስ የተሞላ ሕይወት የምንኖርበት አቅም እያደረግነው ነው? ዛሬ በጌታ ፊት ልባችንን እንመርምር። እውነተኛው የጸጋ ሕይወት ለእግዚአብሔር ክብር የሚኖር፣ ከኃጢአት የራቀና በጽድቅ ፍሬ የተሞላ ሕይወት ነው። እግዚአብሔር በሰጠን ጸጋ ላይ ቆመን፣ በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ይህንን የጽድቅ ሕይወት እንድንኖር ጌታ ይርዳን።