በክርስቲያናዊ የሕይወት ጉዞ ውስጥ የአልኮል መጠጥን በተመለከተ የሚነሣው ጥያቄ እጅግ መሠረታዊና ብዙዎችን የሚያወያይ ነው። እንደ እግዚአብሔር ቃል (መጽሐፍ ቅዱስ) አስተምህሮ፣ መጠጥን በተመለከተ ያለን አቋም ከዓለም ባህልና ልማድ ሳይሆን ከቅዱሳት መጻሕፍት መርህ እና ከመንፈስ ቅዱስ ምሪት የሚመነጭ ሊሆን ይገባል።
የእግዚአብሔር ቃል ስለዚህ ጉዳይ የሚሰጠንን ጥልቅ መንፈሳዊ ትምህርት በሚከተሉት መሠረታዊ ክፍሎች እንመለከታለን፦
1. ስካር በግልጽ የተወገዘ ኃጢአት ነው
መጽሐፍ ቅዱስ በመጠጥ መስከርን በማያሻማ ሁኔታ አጥብቆ ያወግዛል፤ ኃጢአት መሆኑንም ይገልጻል። አንድ አማኝ መሞላት ያለበት በአልኮል መንፈስ ሳይሆን በእግዚአብሔር መንፈስ ነው። መንፈስ ይሙላባችሁ እንጂ በወይን ጠጅ አትስከሩ ይህ ማባከን ነውና (ኤፌሶን 5:18)። ስካር የሰውን አእምሮ ያዛባል፣ መንፈሳዊ ትኩረትን ይነጥቃል፣ እንዲሁም ለሌሎች የኃጢአት በሮች ይከፍታል። ሐዋርያው ጳውሎስ የእግዚአብሔርን መንግሥት ከማይወርሱት ሰዎች ዝርዝር ውስጥ ሰካራሞችን በግልጽ አስቀምጧል። ሌቦች ወይም ገንዘብን የሚመኙ ወይም ሰካሮች ወይም ተሳዳቢዎች ወይም ነጣቂዎች የእግዚአብሔርን መንግሥት አይወርሱም (1ኛ ቆሮንቶስ 6:10)።
2. መጠጥ አታላይና ጠቢብ የማያደርግ ነው
በብሉይ ኪዳን መጽሐፍ ቅዱስ መጠጥ አታላይና ወደ ጥፋት የሚመራ መሆኑን በብዙ ስፍራ ያስጠነቅቃል። መጠጥ መጀመሪያ ላይ ትንሽ ደስታ የሚሰጥ ቢመስልም፣ መጨረሻው ግን ንክሻና መርዝ ነው። የወይን ጠጅ ፌዘኛ ነው፥ ብርቱ መጠጥም ጠበኛ ነው፤ በዚህም የሚስት ሁሉ ጠቢብ አይሆንም (ምሳሌ 20:1)። አንድ በመንፈስ ቅዱስ የሚመራ አማኝ፣ ማስተዋሉን ለሚያጓድልና ራስን የመግዛት መንፈሳዊ ፍሬ ለሚያሳጣ ነገር ራሱን አሳልፎ ሊሰጥ አይገባም።
3. ሰውነታችን የመንፈስ ቅዱስ ማደሪያ ነው
እንደ ጴንጤቆስጤ (የመንፈስ ቅዱስ ሙላት እንዳለው) አማኝ፣ ሰውነታችን የሕያው እግዚአብሔር ማደሪያ መሆኑን ማወቅ አለብን። ሥጋችሁ ከእግዚአብሔር የተቀበላችሁት በእናንተ የሚኖረው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን? (1ኛ ቆሮንቶስ 6:19)። በዋጋ የተገዛውንና መንፈስ ቅዱስ ያደረበትን ንጹሕ ቤተ መቅደስ፣ ጤናን በሚጎዳና ሱስ በሚያስይዝ የአልኮል መጠጥ ማርከስ እግዚአብሔርን አያስከብርም።
4. ለሌሎች ወገኖች መሰናክል ላለመሆን
በክርስትና ሕይወት ውስጥ የምናደርገው ማንኛውም ነገር የእኛን መብት ብቻ ሳይሆን የሌሎችን መንፈሳዊ ድኅነት ያገናዘበ መሆን አለበት። ምንም እንኳን አንድ ሰው “በጥቂቱ ብጠጣ አይጎዳኝም” ብሎ ቢያስብ እንኳ፣ እርሱን አይቶ ሌላ በእምነት የደከመ ወንድም ቢሰናከልና ወደ መጠጥ ሱስ ቢገባ፣ ድርጊቱ የፍቅር ሕግን የጣሰ ይሆናል። ሥጋን አለመብላት የወይን ጠጅንም አለመጠጣት ወንድምህም የሚሰናከልበትን አለማድረግ መልካም ነው (ሮሜ 14:21)። እውነተኛ ክርስቲያናዊ ነጻነት ወንድምን ላለማሰናከል ሲባል የራስን መብት መተው ነው።
ማሳሰቢያ፦ የተወደዳችሁ ቅዱሳን፣ በዚህ ዓለም ስንኖር ኃይላችን፣ ደስታችንና መጽናኛችን የሚገኘው በአልኮል መጠጥ ውስጥ ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ ኅብረት ውስጥ ነው። ዓለም ጭንቀቱን ለመርሳት ወደ መጠጥ ሲሮጥ፣ እኛ ግን ሸክማችንን ይዘን ወደ ጸሎት ስፍራ እንሮጣለን። ራሳችሁን ከማንኛውም ዓይነት ሱስና የዓለም ልማድ ጠብቁ። አእምሮአችሁ የነቃ፣ መንፈሳችሁም ለእግዚአብሔር ድምጽ የተከፈተ እንዲሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ ሙላት እንጂ በመጠጥ አትሞሉ። ሕይወታችሁ ለሌሎች ብርሃንና ማረፊያ የሚሆን የቅድስና ሕይወት ይሁን።