ጽድቅ ምንድን ነው?

መግቢያ

በመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት ውስጥ “ጽድቅ” የሚለው ቃል እጅግ መሠረታዊና ጥልቅ ከሆነው የመዳናችን እውነት ጋር የተያያዘ ነው። በሰዎች ዘንድ “ጽድቅ” ማለት መልካም ስራ መስራት፣ ለድሆች መመጽወት ወይም ሕግን መጠበቅ ተደርጎ ሊወሰድ ይችላል። ነገር ግን፣ ከእግዚአብሔር ቃል አንጻር ስንመረምረው፣ ጽድቅ ማለት በቅዱስና ነውር በሌለው በእግዚአብሔር ፊት ያለ ነቀፋ፣ ያለ ዕዳ እና ያለ ኩነኔ የመቆም መብት ወይም ብቃት ማለት ነው። ይህ መለኮታዊ ጽድቅ የሰው ልጅ በራሱ ላብና ጥረት የሚያመጣው ሳይሆን፣ እግዚአብሔር ራሱ በልጁ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ያዘጋጀው ታላቅ የጸጋ ስጦታ ነው።

የሰው ጽድቅ ከንቱነት

በመጀመሪያ መረዳት ያለብን ታላቅ እውነት ማንም ሰው በራሱ ጥረት፣ ሕግን በመጠበቅ ወይም መልካም ሥነ-ምግባር በማሳየት በእግዚአብሔር ፊት ጻድቅ ሊሆን እንደማይችል ነው። የእግዚአብሔር መለኪያ ፍጹምነት ስለሆነ፣ በኃጢአት የወደቀው የሰው ልጅ ተፈጥሮ ይህንን መለኪያ ሊያሟላ አይችልም። ነቢዩ ኢሳይያስ የሰውን የራሱን ጽድቅ ከንቱነት ሲገልጽ፣ ሁላችን እንደ ርኩስ ሰው ሆነናል፥ ጽድቃችንም ሁሉ እንደ መርገም ጨርቅ ነው ብሏል (ኢሳ 64:6)። ሐዋርያው ጳውሎስም ይህንን እውነት ሲያጸና፣ ሥጋ የለበሰ ሁሉ በሕግ ሥራ በእርሱ ፊት አይጸድቅም በማለት አስተምሯል (ሮሜ 3:20)።

በእምነት የሚገኝ የእግዚአብሔር ስጦታ

የእኛ ጥረት ካልቻለ ታዲያ እንዴት ጻድቃን ልንሆን እንችላለን? ለሚለው ጥያቄ፣ ወንጌል የምስራች ይዞልን መጥቷል። እውነተኛው ጽድቅ ከእግዚአብሔር ዘንድ በነጻ የሚሰጥ ስጦታ ሲሆን፣ ይህንም የምንቀበለው በክርስቶስ ኢየሱስ በማመን ብቻ ነው። ክርስቶስ በመስቀል ላይ የፈጸመውን የማዳን ስራ በልቡ የሚያምን ሁሉ፣ የእግዚአብሔር ጽድቅ ይቆጠርለታል፤ እርሱም በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን ለሚያምኑ ሁሉ የሆነ የእግዚአብሔር ጽድቅ ነው (ሮሜ 3:22)። ይህ አሰራር ገና ከብሉይ ኪዳን ጀምሮ የነበረ የእግዚአብሔር መንገድ ነው፤ አብራምም በእግዚአብሔር አመነ፥ ጽድቅም ሆኖ ተቈጠረለት (ዘፍ 15:6)።

የክርስቶስን ጽድቅ መልበስ (መለኮታዊ ልውውጥ)

በክርስትና እምነታችን ውስጥ ከምናውጃቸው ድንቅ ምስጢሮች አንዱ “መለኮታዊው ልውውጥ” ነው። እኛ በኃጢአታችን ምክንያት ሊፈረድብን ሲገባ፣ ኃጢአት ያላወቀውና ፍጹም ጻድቅ የሆነው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የእኛን ኃጢአት በመስቀል ላይ ተሸከመ። በምላሹ ደግሞ፣ እኛ በእርሱ ስናምን የእርሱ የሆነው ፍጹም ጽድቅ ለእኛ ተሰጠን። የእግዚአብሔር ቃል ይህንን አስገራሚ ጸጋ እንዲህ ይገልጸዋል፤ እኛ በእርሱ ሆነን የእግዚአብሔር ጽድቅ እንሆን ዘንድ ኃጢአት ያላወቀውን እርሱን ስለ እኛ ኃጢአት አደረገው (2 ቆሮ 5:21)።

በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የጽድቅ ኑሮ መኖር

አንድ አማኝ በእምነት ከጸደቀና የእግዚአብሔር ልጅ ከሆነ በኋላ፣ በኃጢአት ውስጥ መመላለሱን አይቀጥልም። በጸጋ ያገኘነው ይህ የጽድቅ አቋም፣ በተግባራዊ ሕይወታችን ደግሞ በቅድስና እንድንኖር ኃይል ይሆነናል። እንደ ጴንጤቆስጤ አማኞች፣ መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን አድሮ የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንድንፈጽም እንደሚያስችለን እናምናለን፤ እንደ መንፈስ ፈቃድ እንጂ እንደ ሥጋ ፈቃድ በማንመላለስ በእኛ የሕግ ትእዛዝ ይፈጸም ዘንድ (ሮሜ 8:4)። ስለዚህ የጸደቀ ሰው የጽድቅን ፍሬ ያፈራል።

መደምደሚያ

ለማጠቃለል ያህል፣ ጽድቅ ማለት እግዚአብሔር በምህረቱ እና በጸጋው በክርስቶስ ኢየሱስ ደም በኩል የሰጠንን ያለ ነቀፋ የመቆም መብት መቀበል ነው። ጽድቅ የሰው ስራ ውጤት ሳይሆን፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ የፈጸመው ፍጹም ስራ ውጤት ነው። በመሆኑም፣ በራሳችን ጥረት እግዚአብሔርን ለማስደሰት ከመታገል ወጥተን፣ ክርስቶስ ባዘጋጀልን ጽድቅ ላይ በእምነት ሙሉ በሙሉ ልናርፍ ይገባናል። ይህንን መለኮታዊ ጽድቅ የለበሰ ክርስቲያን በኩነኔ ሳይሆን በድል አድራጊነት፣ በፍርሃት ሳይሆን በልጅነት መንፈስ እግዚአብሔርን እያገለገለ ይኖራል።