ወንጌል መሠረቱ ጸጋ፣ መቀበያው መንገድ ደግሞ እምነት ነው!

“ስለዚህ ከሕግ ብቻ ሳይሆን ከአብርሃም እምነት ደግሞ ለሆነ ለዘሩ ሁሉ የተስፋው ቃል እንዲጸና እንደ ጸጋ ይሆን ዘንድ በእምነት ነው፤ እርሱም፦ ለብዙ አሕዛብ አባት አደረግሁህ ተብሎ እንደ ተጻፈ፥ ለሙታን ሕይወት በሚሰጥ የሌለውንም እንዳለ አድርጎ በሚጠራ ባመነበት በአምላክ ፊት የሁላችን አባት ነው። ዘርህ እንዲሁ ሊሆን ነው እንደ ተባለ፥ ተስፋ ባልሆነው ጊዜ የብዙ አሕዛብ አባት እንዲሆን ተስፋ ይዞ አመነ። የመቶ ዓመትም ሽማግሌ ስለ ሆነ እንደ ምውት የሆነውን የራሱን ሥጋና የሳራ ማኅፀን ምውት መሆኑን በእምነቱ ሳይደክም ተመለከተ፤ ለእግዚአብሔርም ክብር እየሰጠ፥ የሰጠውንም ተስፋ ደግሞ ሊፈጽም እንዲችል አጥብቆ እየተረዳ፥ በእምነት በረታ እንጂ በአለማመን ምክንያት በእግዚአብሔር ተስፋ ቃል አልተጠራጠረም። ስለዚህ ደግሞ ጽድቅ ሆኖ ተቆጠረለት። ነገር ግን፦ ተቈጠረለት የሚለው ቃል ስለ እርሱ ብቻ የተጻፈ አይደለም፥ ስለ እኛም ነው እንጂ፤ ስለ በደላችን አልፎ የተሰጠውን እኛን ስለ ማጽደቅም የተነሣውን ጌታችንን ኢየሱስን ከሙታን ባስነሣው ለምናምን ለእኛ ይቈጠርልን ዘንድ አለው።” ሮሜ 4፡16-25

ይህ በሮሜ 4፡16-25 ያለው ክፍል፣ ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እምነት፣ ስለ ጸጋ እና በክርስቶስ ኢየሱስ ስለሚገኘው መጽደቅ ያቀረበውን ጥልቅ ትምህርት ወደ አስደናቂ ማጠቃለያ የሚያመጣበት የድነት ትምህርት (Soteriology) ማዕከል ነው። ይህንን ሕያው ቃል በምልከታ፣ በትርጓሜ እና በትግበራ እንደሚከተለው እናጠናለን።

ምልከታ

ይህንን የቃሉን ክፍል በጥንቃቄ ስናነብ የሚከተሉትን መሰረታዊ እውነታዎች እናገኛለን፡

• የተስፋው ቃል እንደ ጸጋ ይሆን ዘንድ እና ለአብርሃም ዘር ሁሉ እንዲጸና መሠረቱ እምነት መሆኑን ያሳያል።
• እግዚአብሔር ለሙታን ሕይወት የሚሰጥና የሌለውን እንዳለ አድርጎ የሚጠራ አምላክ መሆኑን ይገልጻል።
• አብርሃም ተስፋ በማይጣልበት ጊዜ ተስፋ ይዞ እንዳመነ እና በእምነቱ እንዳልደከመ እናያለን።
• አብርሃም የራሱ ሥጋና የሳራ ማኅፀን ምውት መሆኑን ቢያይም፣ በእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ፈጽሞ አልተጠራጠረም።
• ይልቅስ እግዚአብሔር የሰጠውን ተስፋ ለመፈጸም ቻይ መሆኑን አጥብቆ በመረዳት፣ ለእግዚአብሔር ክብር እየሰጠ በእምነት እንደበረታ ያሳያል።
• በዚህም ምክንያት እምነቱ ጽድቅ ሆኖ እንደተቆጠረለት ቃሉ ይመሰክራል።
• ይህ “ተቆጠረለት” የሚለው ቃል ለአብርሃም ብቻ ሳይሆን፣ ጌታ ኢየሱስን ከሙታን ባስነሣው ለምናምን ለእኛም እንደተጻፈ ያረጋግጣል።
• ኢየሱስ ስለ በደላችን አልፎ እንደተሰጠና እኛን ለማጽደቅ ከሙታን እንደተነሳ በግልጽ ያውጃል።

ትርጓሜ

ሐዋርያው ጳውሎስ በዚህ ክፍል የጸጋውን ወንጌል፣ የእውነተኛ እምነትን ባሕርይ እና የመጽደቃችንን ዋስትና እጅግ ጥልቅ በሆነ መንፈሳዊ ብርሃን ያስተምረናል።

• የጸጋውና የእምነት ጥምረት፡ የተስፋው ቃል መሠረቱ ጸጋ፣ መቀበያው መንገድ ደግሞ እምነት ነው። መዳን በእምነት የሆነበት ዋናው ምክንያት የሰው ጥረት ገብቶበት እንዳይበላሽና ሁሉም እንደ ጸጋ (ነጻ ስጦታ) ሆኖ የተስፋው ቃል ለሁላችን የተረጋገጠ እንዲሆን ነው (ኤፌሶን 2:8-9)።
• የሚያጸድቅ እምነት ባሕርይ፡ እውነተኛ እምነት ዓይኖቹን ከሁኔታዎች ላይ አንስቶ ተስፋ በሰጠው አምላክ ላይ ያደርጋል። አብርሃም የራሱንና የሚስቱን አካላዊ መሞት (አቅም ማጣት) ተመልክቷል፤ ነገር ግን አምላኩ ለሙታን ሕይወት የሚሰጥና የሌለውን እንዳለ አድርጎ የሚጠራ መሆኑን በማወቅ በእምነት ጸና (ዕብራውያን 11:11-12)። እምነት ማለት እውነታውን መካድ ሳይሆን፣ ከእውነታው በላይ የሆነውንና የማይታየውን የእግዚአብሔርን ኃይል መመልከት ነው።
• ክብር ለእግዚአብሔር መስጠት፡ አብርሃም የተስፋው ቃል ከመፈጸሙ በፊት፣ በእምነት እየበረታ ለእግዚአብሔር ክብርን ሰጠ። ይህም አምላክ የገባውን ቃል ሊፈጽም ታማኝና ቻይ ነው ብሎ ማመኑን ያሳያል።
• የመጽደቃችን ዋስትና (የክርስቶስ ሞትና ትንሣኤ)፡ የአብርሃም እምነት ጽድቅ ሆኖ እንደተቆጠረለት ሁሉ፣ እኛም የምንጸድቀው ኢየሱስን ከሙታን ባስነሣው አምላክ ስናምን ነው። ኢየሱስ ስለ በደላችን (የኃጢአታችንን ቅጣት ለመክፈል) በመስቀል ላይ አልፎ ተሰጠ፤ እኛን ለማጽደቅ (ፍጹም ጻድቅ መሆናችንን ለማረጋገጥና የዘላለም ሕይወት ለመስጠት) ደግሞ ከሞት ተነሳ (1ኛ ቆሮንቶስ 15:17)። የክርስቶስ ትንሣኤ እግዚአብሔር የልጁን መስዋዕትነት መቀበሉን የሚያሳይ የጽድቃችን ማኅተም ነው።

ትግበራ

የእግዚአብሔር ጸጋ በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ለተገለጠልን ለእኛ፣ ይህ ክፍል ታላቅ የሕይወት መመሪያ ይሰጠናል።

• ሁኔታዎችን ሳይሆን ቃሉን ማመን፡ በሕይወታችን ውስጥ “ምውት” የሆኑ ሁኔታዎች ሊያጋጥሙን ይችላሉ፤ የሞተ የሚመስል ተስፋ፣ የማይድን የሚመስል በሽታ፣ ወይም የማይታለፍ የሚመስል ችግር ሊኖር ይችላል። ነገር ግን እንደ ጴንጤቆስጤ አማኞች እኛ የምናመልከው አምላክ የሌለውን እንዳለ አድርጎ የሚጠራ፣ የትንሣኤ መንፈስ ያለው አምላክ ነው። ስለዚህ የሁኔታዎችን አስከፊነት ሳይሆን የእግዚአብሔርን ቃል በማመን በእምነት ልንመላለስ ይገባል (2ኛ ቆሮንቶስ 5:7)።
• ምስጋናን አስቀድሞ ማቅረብ፡ አብርሃም ገና ተስፋው ሳይፈጸም ለእግዚአብሔር ክብር ሰጠ። እኛም ጸሎታችን ገና ሳይመለስ፣ ሁኔታዎች ገና ሳይቀየሩ የእግዚአብሔርን ታማኝነት እያሰብን ምስጋናና አምልኮን ልናቀርብ ይገባል። እግዚአብሔር የተናገረውን ለመፈጸም ቻይ መሆኑን አጥብቀን ስንረዳ፣ ሕይወታችን በጥርጥር ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ በሚመነጭ ደስታና ምስጋና ይሞላል (ሮሜ 15:13)።
• በክርስቶስ ትንሣኤ ላይ ማረፍ፡ ክርስትና ሃይማኖታዊ ሥርዓት ሳይሆን የትንሣኤ ሕይወት ነው። ኢየሱስ ስለ ኃጢአታችን ሞቶ፣ እኛን ጻድቅ አድርጎ ለማቆም ከሞት ተነስቷል። ስለዚህ በእግዚአብሔር ፊት ስንቆም በራሳችን አቅም ሳይሆን በክርስቶስ የትንሣኤ ኃይልና ጽድቅ ላይ ልንደገፍ ይገባል (ፊልጵስዩስ 3:9)። ጠላት ኃጢአታችንን እያነሳ ሊከስሰን ሲመጣ፣ ሕያው የሆነውና በእግዚአብሔር ቀኝ ያለው ክርስቶስ የጽድቃችን ዋስትና መሆኑን በማወጅ በነጻነት ልንመላለስ ይገባል።