የእስራኤልና የአሕዛብ ፍርድ

ኢየሱስ ክርስቶስ ዳግም ሲመጣ፥ በምድር ላይ መንግሥቱን በሚመሠርቱት ታላላቅ ክንውኖች ውስጥ በእስራኤልና በአሕዛብ ላይ የሚተላለፉ ፍርዶች ይካተታሉ። ፍርዶቹ የሚጀምሩት ትንሣኤ ባገኙ የብሉይ ኪዳን ቅዱሳን (እስራኤልና አሕዛብ እና በታላቁ መከራ ዘመን እንዲሁ ትንሣኤ ባገኙ ቅዱሳን (እስራኤልና አሕዛብ) ይመስላል። በምድር ላይ ሰሕይወት በሚኖሩ አይሁዶችና አሕዛብም ላይ ፍርድ ይሰጣል። የኋለኞቹ ፍርዶች ለእግዚአብሔር መንግሥት በተገቡትና ከመንግሥቱ የሚገለሉትን ሰዎች የመለየት ተግባራት ናቸው። 

ሀ. ከምት የተነሡ እስራኤላውያንና አሕዛብ ፍርድ 

ባለፈው ምዕራፍ እንደተመለከተው፥ የትንሣኤ ትምህርት ብሉይ ኪዳን ውስጥ የታወቀ እውነት ነው። በቤተ ክርስቲያን መነጠቅ ወቅት ከሚካሄደው ትንሣኤ በተጨማሪ፥ ክርስቶስ መንግሥቱን ለመመሥረት ወደ ምድር ከሚመጣበት ሁኔታ ጋር በተያያዘ መንገድ የሞቱ ቅዱሳን ከሞት ይነሣሉ። እስቀድሞ እንደተገለጠው፥ ይህን እውነት ዳንኤል 12፡2፥ ኢሳይያስ 26፡19 እና ኢዮብ 19፡25-26 ውስጥ እንመለከታለን። የእስራኤል ትንሣኤ በዳግም ምጽአቱ ወቅት ከሚፈጸመው የሕዝቦቹ መታደስ ጋር በተያያዘ ሁኔታም ተመልክቷል። ሕዝቅኤል 37 ውስጥ በቀረበው ራእይ የደረቁ እጥንቶች ወደ ሕያው አካልነት መቀየር የእስራኤል ሕዝብ መታደስ ተምሳሌት ሲሆን፥ እስራኤላውያን ከመቃብራቸው የሚወጡበት ጊዜ መሆኑንም እንረዳለን (37፡12-14)። እዚህ ላይ ተምሳሌታዊውና ቀጥተኛው ትንቢት የተዋሐደ ይመስላል። ዳዊት ከሞት ተነሥቶ በክርስቶስ ሥር በመሆን እንደሚገዛ በዚሁ ምዕራፍ ተገልጧል። በአጠቃላይ ስለ ሙታኝ ትንሣኤ ለሚያምኑ ሁሉ ብሉይ ኪዳን የጸና እምነት ያስጨብጣል። 

በታላቁ መከራ ወቅት በሰማዕታትነት የሚሞቱ ሰዎች ትንሣኤ በክርስቶስ ዳግም ምጽአት የሚፈጸም መሆኑ ራእይ 20 ውስጥ ተገልጧል። ይህ ምናልባትም ከብሉይ ኪዳን ቅዱሳን ትንሣኤ ጋር በአንድነት የሚፈጸም ይሆናል። የተነሡትም ሺህ ዓመት ከክርስቶስ ጋር እንደሚኖሩና እንደሚነግሡ ተገልጧል (ራእይ 20፡4)። ሽልማታቸውንም ቤት ክርስቲያን በክርስቶስ የፍርድ ወንበር ፊት በምትሸለምበት አኳኋን የሚቀበሉ ይመስላል። እገልግሎታቸውና እስከ ሞት ድረስ ለእግዚአብሔር በታማኝነት መጽናታቸው፥ በምድር ላይ ከክርስቶስ ጋር ሰመንገሣቸው እውቅናን ያገኛል። 

ቤተ ክርስቲያን ክክርሰቶስ ጋር መግዛቷ የተጠቀሰ ክመህኑ እውነት እንጻር እንዳንድ ግራ መጋባቶች ተፈጥረዋል። ከሺህ ዓመቱ መንግሥት ሰፊት ከሞት የሚነሡ ቅዱሳን ሁሉ በተመሳሳይ መንገድ የሺህ ዓመቱ ንግሥና ተካፋይ እንደሚሆኑ መጽሐፍ ቅዱስ ይጠቁማል። እያንዳንዱ በራሱ ተራና በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ዓላማ መሠረት ተግባራዊ ይሆናል። ቤተ ክርስቲያን እንደ ክርስቶስ ሙሽራ ትነግሣለች። ከሞት የሚነሡ ቅዱሳንም በተወሰነላቸው ብቃት መሠረት ድነትን እንዳገኙ እስራኤላውያን ወይም አሕዛብ ያነግሣሉ። ይህን ሁኔታ አስቴር እንደ ንግሥት፥ መርዶክዮስ ደግሞ እንደ የንጉሡ ጠቅላይ ሚኒስቴር ከሆኑበት የመጽሐፈ አስቴር ምሳሌ ለመረዳት ይቻላል። አስቴርና መርዶክዮስ የንግሥናው ተካፋዮች ናቸው፤ የንግሥናቸው መንገድና ብቃት ግን የተለያየ ነበር። በሺህ ዓመቱ መንግሥትም የሚሆነው ይኸው ነው። 

ስለሆነም፥ በክርስቶስ ዳግም ምጽእት ወቅት ከእስራኤልም ሆነ ከአሕዛብ የሞቱት ቅዱሳን እንደሚነሡ በመግለጥ መደምደም ይቻላል። ይህ ትንሣኤ የቤተ ክርስቲያን ንጥቀትና መለወጥ ተካፋዮች ያልሆኑትን ሁሉ ያጠቃልላል። 

ለ. በሕይወት የሚቆዩ እስራኤላውያን ፍርድ 

ክርስቶስ ዳግም ሲመጣ፥ ሕዝቡ የሆኑትን እስራኤላውያን ከአሳዳጆቻቸው ይታደጋል። እስከ ዳግም ምጽአቱ ድረስ ብዙዎች ይገደላሉ (ዘካ. 13፡8)፣ እስከ ምጽአቱ የሚቆዩት ግን በክርስቶስ ነጻ አውጪነት ይድናሉ (ሮሜ 11፡26)። ያም ሆኖ፥ ከጠላቶቻቸው ጥቃት የሚተርፉት እስራኤላውያን ሰሙሉ ወደ መንግሥቱ የመግባት ብቃት እይኖራቸውም። የዚህ ምክንያቱ አንዳንዶቹ በጌታ ያልዳኑ መሆናቸው ነው። በእርሱ ፊት ቀርሰው ይፈረድባቸዋል (ሕዝ. 20፡33-38)። መጀመሪያ እስራኤላውያን ሁሉ ከምድር ዳርቻ ይሰበሰባሉ (ሕዝ. 39:28)። ሕዝቅኤል 20፡35-38 ውስጥ ጌታ የሚከተለውን ተናግሯል፡- “ወደ አሕዛብም ምድረ በዳ አመጣችኋለሁ፤ ከዚያም ፊት ለፊት ከእናንተ ጋር እፋረዳለሁ። የግብፅ ምድረ በዳ ክአሳቶቻችሁ ጋር እንደተፋረድሁ እንዲሁ ከእናንተ ጋር እፋረዳለሁ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር። ከበትርም በታች እሳልፋችኋለሁ፥ ወደ ቃል ኪዳንም እሥራት አገባችኋለሁ፤ ከእናንተም ዘንድ ዓመፀኞችንና የበደሉኝን እለያለሁ፤ ካኖሩባትም ምድር አወጣቸዋለሁ፥ ወደ እስራኤል ምድር ግን አይገቡም፤ እኔም እግዚአብሔር እንደሆንሁ ታውቃላችሁ።” 

በዚህ ምንባብ መሠረት፥ ዳግም የሚሰበሰቡት እስራኤላውያን ሁለት ላይ ይከፈላሉ፤ እነዚህም ኢየሱስ ክርስቶስን እንደመሢሐቸውና እዳኛቸው በመቀበል ወደ መንግሥቱ የሚገሱና በዓመፀኛነታቸውና በአለማመናቸው በመቀጠል ከእግዚአብሔር መንግሥት የሚገለሉ ናቸው። ምንም እንኳ እስራኤል በአገር ደረጃ ሞጎስ ቢደረግላትና እግዚአብሔርም ልዩ በረከቶችን ሲያሳያት፥ ግላዊ ድነት የሚመሠረተው ግለሰቡ ከእግዚአብሔር ጋር በሚኖረው ግንኙነትና እምነት ላይ ነው። 

ከዚህ ቀደም ለሽመናት እንደሆነው፥ በአሁኑ ጊዜም እንደ “እውነተኛ እስራኤል” የተቆጠሩ (የዳኑ) እና ባለመዳናቸው ምክንያት በስም ብቻ እስራኤሳውያን የሆኑ ቡድኖች አሱ። ጳውሎስ ሮሜ 9፡6 ውስጥ እንደገለጠው፥ “ከእስራኤል የሚወለዱ ሁሉ እስራኤል አይደሉም።” ያልዳኑት የሥጋ ልጆች” እንጂ የእግዚአብሔር ልጆች እንዳልሆኑ ገልጧል (ሮሜ. 9፡8)። ዓመፀኞቹ ሲወገዱ፥ እውነተኛ ድነት ያገኙት እስራኤላውያን ብቻ ወደ ምድሪቱ ገብተው ይወርሷታል። ያልዳኑት ግን ወደ ምድሪቱ አይገቡም (ሕዝ. 20፡38)። 

ሐ. በሕይወት የሚኖሩ አሕዛብ ፍርድ 

በአሕዛብ ላይ የሚደርሰው ፍርድ በእስራኤል ላይ ከሚፈጸመው በተለየ መንገድ ይስተናገዳል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ማቴዎስ 25፡31-46 ውስጥ ይህ ፍርድ ዳግም ምጽአቱን ተከትሎ ወዲያውኑ እንደሚፈጸም ገልጧል። የሚከናወንበትን ሁኔታ ቁጥር 31 ውስጥ ሲገልጥ፥ ምጽአቱ “የሰው ልጅ በክብሩ በሚመጣበት ጊዜ ከእርሱም ጋር ቅዱሳን መላእክቱ ሁሉ፥ በዚያን ጊዜ በክብሩ ዙፋን ይቀመጣል” ብሏል። 

በቀጣዩ ጎብጣ፥ አሕዛብ እንደ በጎችና ፍየሎች በእረኛ ፊት የሚቀርቡ መሆኑ ተመልክቷል። በዓይነታቸው እንደመለያየታቸው፥ ለሁለት ይክፈሉና በጎቹ ንጉሡ በስተቀኝ፥ ፍየሎቹ ደግሞ በስተግራ ይቆማሉ። ከዚያም በጎች ወደ መንግሥቱ እንዲገቡ ንጉሡ ይጋብዛቸዋል። እንዲህም ይላቸዋል፡- “እናንተ የአባቴ ብሩካን፥ ኑ ዓለም ከተፈጠረበት ጊዜ ጀምሮ የተዘጋጀላችሁን መንግሥት ውረሱ። ተርቤ አብልታችሁኛልና፥ ተጠምቼ አጠጥታችሁኛልና፥ ታርዤ አልብሳችሁኛልና፥ ታምሜ ጠይቃችሁኛልና፥ ታሥሬ ወደ እኔ መጥታችኋልና። ጻድቃንም መልሰው ይሉታል፡- ጌታ ሆይ፥ ተርበህ አይተን መቼ አበላንህ? ወይስ ተጠምተህ አይተን መቼ አጠጣንህ?” (ቁ. 34-37)። 

በጎቹ እነዚህን የጽድቅ ተግባራት መቼ እንዳከናወኑ ሲጠይቁት፥ ማቴዎስ 25፡40 ውስጥ ንጉሡ እንዲህ ይመልስላቸዋል፥ “እውነት እላችኋለሁ ከሁሉ ከሚያንሡ ከእነዚህ ወንድሞቼ ለአንዱ እንኳ ስላደረጋችሁት ለእኔ አደረጋችሁት ይላቸዋል።” 

ከዚያም፥ ንጉሡ በስተግራው ወዳሉት ዞር በማለት እንዲህ ይላቸዋል፡- “እናንተ ርጉማን፥ ለሰይጣንና ለመላእክቱ ወደተዘጋጀ ወደ ዘላለም እሳት ከእኔ ሂዱ” (ቁ. 4 )። በጎቹ የሠሯቸውን ዓይነት በጎ ተግባራት እንዳላከናወኑም ይነግራቸዋል። ፍየሎቹም፥ “ጌታ ሆይ፥ ተርበህ ወይስ ታርዘህ ወይስ ታመህ ወይስ ታሥረህ መቼ አይተን አላገለገልንህም? ይሉታል” (ቁ. 44)። ንጉሡም፥ እውነት እላችኋለሁ፥ ከሁሉ ከሚያንሡ ከእነዚህ ለአንዱ ስላላደረጋችሁት ለእኔ ደግሞ አላደረጋችሁትም ብሎ ይመልስላቸዋል” (ቁ. 45)። ከዚያ በኋላ፥ ፍየሉቹ ወደ ዘላለም ቅጣት ሲጣሉ፥ በጎቹ ደግሞ ወደ ዘላለም የሕይወት በረከት ይወሰዳሉ። 

ይህ ምንባብ ለበጎ ሥራ አጽንኦት በመስጠቱ አንዳንድ አለመግባባቶች ፈጥሯል። ላይ ላዩን ብቻ ከተመለከትነው በጎቹ፥ በሰናይ ምግባራቸው የዳኑና ፍየሎቹ ግን ሰናይ ምግባር ባለማሳየታቸው ለጥፋት የተዳረጉ ሊመስለን ይችላል። ይሁንና፥ በየትኛውም ሥፍረ-ዘመን ቢሆን ድነት በሰናይ ምግባር እንደማይገኝ መጽሐፍ ቅዱስ ግልጥ አድርጓል። በሰናይ ምግባራት ላይ ከፍተኛ እጽንኦት የሚስጠው የሙሴ ሕግ እንኳ ድነት በሰዎች ሥራ የሚገኝ መሆኑን አይናገርም። ይልቁንም፥ ድነት በሁሉም ሥፍረ-ዘመናት አንድ መሆኑ በሚከተለው አኳኋን ተገልጧል፡- “ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም፤ ማንም እንዳይመካ ከሥራ አይደለም” (ኤፌ. 2፡8-9)። 

ሰው ከኃጢአት ተፈጥሮ ጋር በመወለዱና በእግዚአብሔር ላይ ባመፀው የመጀመሪያ አባቱ ሳቢያ ከያዘው ስፍራ የተነሣ፥ የውርስ ኃጢአት ከድነት እርቆታል። ከዚህም የተነሣ ሰዎች ሁሉ ከሞት ዕዳ ጋር ስለተወለዱ፥ በራሳቸው ምንም ተስፋ የላቸውም። ስለሆነም፥ በብሉይም ሆነ በአዲስ ኪዳን ሰዎች ሊድኑ የሚችሉት በክርስቶስ መሥዋዕት ብቻ ነው (ሮሜ 3፡25-26)። የሥራ ሕግ የሚያደርሰው ወደ ኩነኔ ሲሆን፥ የእምነት ሕግ ደግሞ ወደ ድነት ያደርሳል (ሮሜ 3፡27-28)። ይህ ሰሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎችም በሚገባ የተመሠረተ ከሆነ፥ የበጎችና የፍየሎች ፍርድ የሚብራራው እንዴት ነው? 

በዚህ ፍርድ ውስጥ የምንመለከተው መርህ ሥራ የድነት መሠረት ሳይሆን፥ ሥራ የመዳናችን ማረጋገጫ መሆኑን ነው። ድነት የሚገኘው በእምነት ብቻ ቢሆንም፥ እምነት ያለ ሥራ የሞተና እውነትነት የሌለው ነው (ያዕ. 2፡26)። 

በታላቁ መከራ ዘመን በበጎች የሚከናወኑ መልካም ሥራዎች በአስቸጋሪ ሁኔታዎች ከሚያልፉ ሰዎች አንጻር እጅግ አስፈላጊና ጠቃሚ ነው። በዚህ ወቅት ዓለም አቀፋዊ ፀረ-ሴማዊነት ሰለሚሰፋፋ፥ ብዙ አይሁዶች ይገደላሉ። በነዚያ ሁኔታዎች፥ ከአይሁዶች ጋር ወዳጅነት መመሥረቱ ለአሕዛብ ትልቅ ነገር ይሆናል፤ “ከሁሉ ከሚያንሡ ከእነዚህ ወንድሞቼ ለአንድ እንኳ ስላደረጋችሁት ለእኔ አደረጋችሁት” (ማቴ. 25፡40)፥ በሚለው መሠረት ማለት ነው። 

አይሁዶች ለሞት የሚታደኑበት ወቅት ከእነሱ ጋር ወደጅነት መመሥረቱ፥ ለአሕዛሱ ሕይወቱንና ነጻነቱን አደጋ ላይ መጣል መሆኑ እርግጥ ነው። እንዲህ ባለው ከፍተኛ ዕይጣናዊ ማታለልና የአይሁድ ጥላቻ በነገሠበት ሁኔታ ውስጥ በጎ ምግባር ሊኖር የሚችለው፥ አሕዛቡ በክርስቶስና በመጽሐፍ ቅዱስ የሚያምን ከሆነ፥ እንዲሁም እስራኤላውያን በእግዚአብሔር የተመረዙና ልዩ ስፍራ ያላቸው መሆኑን የተገነዘበ ከሆነ ብቻ ነው። 

በመሆኑም፥ በሠላም ሁኔታ ውስጥ ላአንድ አይሁዳዊ በጎ ነገር ማድረጉ የተለየ ጠቀሜታ ላይኖረው ቢችልም፥ ዓለም አቀፋዊ ሥቃይ በሚደርስባቸው ወቅት ለአንድ አይሁዳዊ መልካምነትን ማሳየት ግን በክርስቶስ የሚገኝ ድነት እውነተኛ ምልክት ይሆናል። ስለሆነም፥ ምንም እንኳ ሰጎቹ በሥራቸው ባይድኑ፥ መዳናቸውን ሥራቸው ያመለክታል። ይህ ነው ሰው በፍሬው የሚታወቅበት መርህ። 

በዚህ ፍርድ መሠረት ጳድቃኝ አሕዛብ ወደ መንግሥቱ እንዲገቡ ተፈቅዶላቸዋል። የእስራኤላውያን ብቻ በሆነችው የተስፋ አገር ውስጥ ሳይኖሩም፥ ለእስራኤልም ሆነ ለአሕዛብ የተትረፈረፈ በረከት በሚኖርባት የሺህ ዓመቷ ምድር ውስጥ ይኖራሉ። 

ፍየሎቹ ግን ወደ ዘላለማዊ እሳት ይጣላሉ። ይህ አባባል ወደ ሲኦል እንደተጣሉና በኋላ ከሞት ተነሥተው ወደ እሳት ባሕር እንደሚጣሉ የሚያመለክት መሆን አለመሆኑ ግልጥ አይደለም። ምንም ይሁን ምን ወደ ዘላለማዊ ቅጣት መሄዳቸውና የሺህ ዓመቱን መንግሥት ዜግነት ማጣታቸው ግልጥ ነው። 

እግዚአብሔር በአሕዛብ ላይ የሚያወርደው ፍርድ እርሱ ሥራችንን ስለሚያጤን ሥራችን እምነታችንን ማሳየት ያለበት መሆኑን ያስታውሰናል። ሌላው ቀርቶ ለተጠማ ሰው ውኃ መስጠቱና የተራበን ግብሳቱ እንኳ ሕዝቡን የሚያፈቅረው እምላክ ይመዘግባል። ይህ ምንባብ፥ በዙሪያችን ያሉ ሰዎችን ሰብአዊ ፍላጎቶች መረዳትና ለሰዎች መልካም ፍቃድን ማሳየት የሚወጡት፥ በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን ከተሰወጠ ልብ መሆኑን ነው። አንዲት ድንቢጥ ከፈቃዱ ውጭ እንድትወድቅ የማይፈቅድ አምላክ ለፍጥረቱ ጥቃቅን ችግሮችም ይገደዋል። የክርስቶስ ልብ ያለው ሰው፥ ለእግዚአብሔር ሕዝብም ልብ ይኖረዋል። 

በአጠቃላይ፥ በከርስቶስ ዳግም ምጽአት ወቅት የሺህ ዓመቱ መንግሥት ሙሉ ለሙሉ ከመጀመሩ በፊት ጻድቃን ሁሉ ከሞት ተነሥተው ፍርጻቸውን የሚቀበሉ መሆኑን መጽሐፍ ቅዱስ በግልጥ ያስረዳል። በሺህ ዓመቱ መጨረሻ ላይ የሚካሄደውን የታላቁን ነጭ ዙፋን ፍርድ በመጠባበቅ ስመቃብር የሚቆዩት ያልዳኑት ብቻ ይሆናሉ።

ምንጭ፡- “ዋና ዋና የመጽሐፍ ቅዱስ ጭብጦች” መጽሐፍ በዶክተር ሉዊስ ስፔሪ ቼፈር የተጻፈ እና በተክሉ መንገሻ የተተረጎመ ነው፡፡ እግዚአብሔር ስለ እነዚህ ቅዱሳን ድንቅ ስራ የተመሰገነ ይሁን፡፡ ማሳሰቢያ፡- ይህን ጽሁፍ መቀየርም ሆነ ለሽያጭ ማዋል በጥብቅ የተከለከለ ነው፡፡

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.