ኢየሱስ አስታራቂያችን (አማላጃችን)

“ጠላቶች ሳለን ከእግዚአብሔር ጋር በልጁ ሞት ከታረቅን፥ ይልቁንም ከታረቅን በኋላ በሕይወቱ እንድናለን፤ ይህም ብቻ አይደለም፥ ነገር ግን አሁን መታረቁን ባገኘንበት በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በእግዚአብሔር ደግሞ እንመካለን።” ሮሜ 5፡10-11

ሐዋርያው ጳውሎስ ወደ ሮሜ ሰዎች በላከው መልእክት፣ የእግዚአብሔርን የማዳን ጥበብ እንደ አንድ ድንቅ የኪነ-ጥበብ ስዕል እያሳመረ ያቀርበዋል። በዚህ በሮሜ 5፡10-11 ባለው ክፍል ደግሞ፣ የክርስትናችንን ከፍተኛውን ማማ – ይኸውም ዕርቅን እና በክርስቶስ ሕይወት የሚገኘውን ሙሉ ድነት – በታላቅ ድምቀት ያሳየናል። ይህንን መንፈስን የሚያነቃቃ ክፍል በሚከተለው መልኩ እንመረምረዋለን።

ምልከታ

ወደዚህ የቃሉ ክፍል ስናስተውል፣ የክርስቶስን የማዳን ስራ በሁለት የተለያዩ ወቅቶችና ሁነቶች የሚከፍሉ ግልጽ እውነታዎችን እናገኛለን፡

• ሰው ገና ከእግዚአብሔር ጋር ጠላት በነበረበት ጊዜ፣ በልጁ (በክርስቶስ) ሞት ምክንያት መታረቁን ይገልጻል።
• ጠላቶች ሆነን በሞቱ ከታረቅን፣ ከታረቅን በኋላ ደግሞ ይልቁንም በልጁ ሕይወት ይበልጥ እንደምናመልጥና እንደምናድን ያረጋግጣል።
• ይህ የማዳን ስራ እዚህ ላይ ብቻ እንደማያበቃና፣ አማኞች አሁን መታረቁን ባገኙበት በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ አማካኝነት በእግዚአብሔር ራሱ እንደሚመኩ (በታላቅ ደስታ እንደሚሞሉ) ያሳያል።

ትርጓሜ

የዚህን ቃል ጥልቀት በነገረ መለኮት (Theology) መነጽር ስንፈትሽ፣ ስለ እግዚአብሔር አሰራር የሚከተሉትን እጅግ አስገራሚ ሚስጥሮች እንረዳለን፡

• የመስቀሉ ዕርቅ (Reconciliation)፡ ኃጢአት የሰውን ልጅ ከፈጣሪው በመለየት በክፉ ስራው ጠላት አድርጎት ነበር (ቆላስይስ 1:21)። ዕርቅ ማለት የተቋረጠውን ግንኙነት መጠገን እና የነበረውን ጠላትነት ማስወገድ ነው። እግዚአብሔር ይህንን ዕርቅ ያመጣው እኛ ወደ እርሱ ሄደን በመደራደር ሳይሆን፣ ጻድቅ የሆነው ልጁ በኃጢአተኞች ቦታ ሆኖ የሞትን ቅጣት በመቀበሉ ነው።
• በሕይወቱ መዳን (Saved by His Life)፡ ጳውሎስ በዚህ ስፍራ የ”ይልቁንም” መለኮታዊ ሙግት (A fortiori argument) አሁንም ይጠቀማል። ሞቶ በመስቀል ላይ የፈሰሰው የክርስቶስ ደም፣ ጠላቶች የነበርነውን እኛን ካስታረቀን፤ አሁን ከሞት ተነስቶ በአብ ቀኝ ሕያው ሆኖ የሚኖረው የክርስቶስ የትንሳኤ ሕይወት፣ ልጆቹ የሆንነውን እኛን እንደምን አብዝቶ አያድነንም? ኢየሱስ ሁልጊዜ በህይወት ስለሚኖር በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል (ዕብራውያን 7:25)። ይህ የዘወትር የድነት ዋስትናችን ነው።
• በእግዚአብሔር መመካት፡ ሃይማኖት ሰውን በራሱ ስራ ወይም ስርዓት እንዲመካ ያደርጋል። ነገር ግን እውነተኛው ወንጌል ሰውን የሚያመጣው ስጦታውን ብቻ ሳይሆን ሰጪውን አምላክ ወደ ማግኘት ነው። “መመካት” እዚህ ላይ ከትዕቢት ጋር የተያያዘ ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ማንነት ላይ የሚደረግ ጥልቅ የሆነ የነፍስ ሃሴትና አምልኮ ነው።

ትግበራ

ይህ በሰማያዊ አባታችን ፊት ያለን የጸጋ ክብር፣ በምድራዊው የክርስትና ጉዞአችን ላይ የሚከተለውን የሕይወት ለውጥ እና መመሪያ ያስታጥቀናል፡

• በክርስቶስ ሕያውነት (አማላጅነት) መደገፍ፡ ብዙ ጊዜ ድነታችንን የምናየው ባለፈው ታሪክ፣ ይኸውም በመስቀሉ ላይ በተሰራው ስራ ላይ ብቻ ነው። ነገር ግን መዳናችን ቀጣይነት ያለው እርግጠኛ ጉዞ የሆነው፣ ዛሬም ሕያው ሆኖ በሚያማልደው የክርስቶስ ሕይወት ምክንያት መሆኑን ማወቅ አለብን። ጠላት ዲያብሎስ በድካማችን ሲከስሰን፣ የሞተው ይልቁንም ከሙታን የተነሳውና በእግዚአብሔር ቀኝ ያለው ክርስቶስ ስለ እኛ እንደሚማልድ አውቀን ልንጽናና ይገባል (ሮሜ 8:34)። በዕለት ተዕለት ሕይወታችን የምናገኘው መንፈሳዊ ድል የሕያው ክርስቶስ አሰራር ነው።
• በእግዚአብሔር ብቻ ደስ መሰኘት፡ በክርስትና ሕይወታችን ደስታችን የተመሰረተው በሚለዋወጡ ምድራዊ ሁኔታዎች፣ በገንዘብ ማግኘት፣ ወይም ከሰዎች በሚመጣ አድናቆት ላይ መሆን የለበትም። ትልቁ በረከታችን ከእግዚአብሔር ጋር መታረቃችን ነው። ስለዚህ ምንም አይነት ፈተና ወይም እጥረት ውስጥ ብናልፍ፣ ትምክህታችንና ደስታችን በፈጣሪያችን በእግዚአብሔር ላይ ብቻ ሊሆን ይገባል። ሁልጊዜ በጌታ ደስ ይበላችሁ እላለሁ ደግሜም እላለሁ ደስ ይበላችሁ (ፊልጵስዩስ 4:4)። በመንፈስ ቅዱስ ተሞልተን ይህንን መለኮታዊ ደስታ ልንለማመድ ይገባል።
• የዕርቅን ቃል ማገልገል፡ እኛ በክርስቶስ ሞት ጠላቶች ሳለን ከታረቅን፣ አሁን እኛ ራሳችን የእርቅ አምባሳደሮች ነን። ዛሬም ከእግዚአብሔር ርቀው፣ በአመጽና በኃጢአት ጠላትነት ለሚኖሩ ሰዎች፣ እግዚአብሔር በክርስቶስ በኩል ዓለምን ከራሱ ጋር እንዳስታረቀ በማወጅ፣ የሰላምን ወንጌል በፍቅር ልንሰብክላቸው ይገባል (2ኛ ቆሮንቶስ 5:19)። የጸጋው ወንጌል ሰባኪዎች እንጂ፣ ሰዎችን በሕግ የሚያስፈራሩ የሃይማኖት ፈራጆች ልንሆን አይገባም።