የእግዚአብሔር ጸጋ ብዛት

“ስለዚህ ምክንያት ኃጢአት በአንድ ሰው ወደ ዓለም ገባ በኃጢአትም ሞት፥ እንደዚሁም ሁሉ ኃጢአትን ስላደረጉ ሞት ለሰው ሁሉ ደረሰ፤ ሕግ እስከ መጣ ድረስ ኃጢአት በዓለም ነበረና ነገር ግን ሕግ በሌለበት ጊዜ ኃጢአት አይቈጠርም፤ ነገር ግን በአዳም መተላለፍ ምሳሌ ኃጢአትን ባልሠሩት ላይ እንኳ፥ ከአዳም ጀምሮ እስከ ሙሴ ድረስ ሞት ነገሠ፤ አዳም ይመጣ ዘንድ ላለው ለእርሱ አምሳሉ ነውና። ነገር ግን ስጦታው እንደ በደሉ መጠን እንደዚያው አይደለም፤ በአንድ ሰው በደል ብዙዎቹ ሞተዋልና፥ ነገር ግን የእግዚአብሔር ጸጋና በአንድ ሰው በኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋ የሆነው ስጦታ ከዚያ ይልቅ ለብዙዎች በዛ። አንድ ሰውም ኃጢአትን በማድረጉ እንደ ሆነው መጠን እንደዚያው ስጦታው አይደለም፤ ፍርድ ከአንድ ሰው ለኵነኔ መጥቶአልና፥ ስጦታው ግን በብዙ በደል ለማጽደቅ መጣ። በአንዱም በደል ሞት በአንዱ በኩል ከነገሠ፥ ይልቁን የጸጋን ብዛትና የጽድቅን ስጦታ ብዛት የሚቀበሉ በአንዱ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በሕይወት ይነግሣሉ። እንግዲህ በአንድ በደል ምክንያት ፍርድ ለኵነኔ ወደ ሰው ሁሉ እንደ መጣ፥ እንዲሁም በአንድ ጽድቅ ምክንያት ስጦታው ሕይወትን ለማጽደቅ ወደ ሰው ሁሉ መጣ። በአንዱ ሰው አለመታዘዝ ብዙዎች ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ፥ እንዲሁ ደግሞ በአንዱ መታዘዝ ብዙዎች ጻድቃን ይሆናሉ። በደልም እንዲበዛ ሕግ ጭምር ገባ፤ ዳሩ ግን ኃጢአት በበዛበት፥ ኃጢአት በሞት እንደ ነገሠ፥ እንዲሁ ደግሞ ጸጋ ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ የተነሣ በጽድቅ ምክንያት ለዘላለም ሕይወት ይነግሥ ዘንድ፥ ጸጋ ከመጠን ይልቅ በለጠ።” ሮሜ 5፡12-21

በነገረ መለኮት ጥናት ውስጥ ከሚገኙት እጅግ አስደናቂና ጥልቅ ንጽጽሮች መካከል የሁለቱ ግለሰቦች – የመጀመሪያው አዳምና የኋለኛው አዳም (ክርስቶስ) – ታሪካዊና መንፈሳዊ ውክልና ግንባር ቀደሙን ስፍራ ይይዛል። ይህ በሮሜ 5፡12-21 ላይ የሰፈረው ሰፊ ክፍል፣ የሰው ልጅን የውድቀት ሥር እና የድነቱን ከፍታ በአንድ ሚዛን ላይ የሚያስቀምጥ ታላቅ መገለጥ ነው። ይህንን የሕይወት ቃል እንደሚከተለው እንመረምረዋለን።

ምልከታ

የዚህን ክፍል አንኳር ሐሳቦች በጥልቀት ስናስተውል፣ የሰውን ልጅ ታሪክ በሁለት ዋና ዋና ምዕራፎች የሚከፍሉ መሠረታዊ እውነታዎችን እናገኛለን፡

• ኃጢአት እና ሞት በአንድ ሰው (በአዳም) በኩል ወደ ዓለም እንደገቡና ከዚሁ የተነሳ ሞት ወደ ሰው ሁሉ እንደተዳረሰ ያሳያል።
• ከሙሴ ሕግ በፊት ኃጢአት በዓለም ቢኖርም፣ ሞት ግን በአዳም መተላለፍ ዓይነት ኃጢአት ባልሠሩት ላይ እንኳ ሲነግሥ እንደነበር ይገልጻል።
• አዳም ወደፊት ለሚመጣው (ለክርስቶስ) አምሳሉ (Type) እንደሆነ ይናገራል።
• የእግዚአብሔር ጸጋና ስጦታ ከአዳም በደል ጋር ፈጽሞ እንደማይመጣጠንና ጸጋው እጅግ እንደሚበልጥ በግልጽ ያወዳድራል።
• በአንድ ሰው በደል ኵነኔና ፍርድ ሲመጣ፣ በአንዱ በክርስቶስ ጸጋ ግን ሕይወትና መጽደቅ እንደመጣ ያረጋግጣል።
• በአንዱ ሰው አለመታዘዝ ብዙዎች ኃጢአተኞች ሲሆኑ፣ በአንዱ መታዘዝ ደግሞ ብዙዎች ጻድቃን እንደሚሆኑ ያውጃል።
• ሕግ የገባው በደል እንዲበዛ (እንዲታወቅ) ቢሆንም፣ ኃጢአት በበዛበት ስፍራ ጸጋ ከመጠን ይልቅ እንደበለጠና ጸጋው በጽድቅ ምክንያት ለዘላለም ሕይወት እንደሚነግሥ ያትታል።

ትርጓሜ

ሐዋርያው ጳውሎስ በዚህ ስፍራ የሚያነሳው የመወከል ሕግ (Federal Headship) የክርስቲያን እምነት ዋልታ ነው። የሰውን ዘር በሙሉ በሁለት ጎራዎች አጠቃልሎ በማቅረብ የሚከተሉትን ጥልቅ መለኮታዊ እውነታዎች ያስተምረናል፡

• የአዳም ውክልና እና የኃጢአት ሥርወ-መሠረት፡ አዳም የሰው ዘር ሁሉ ወኪል ስለነበር፣ እርሱ በኤደን ገነት ሲወድቅ የሰው ዘር ሁሉ በውስጡ ሆኖ አብሮ ወደቀ። ሞት የኃጢአት ደመወዝ በመሆኑ (ሮሜ 6:23)፣ ማንም ሰው በራሱ ፈቃድ ኃጢአትን ከማድረጉ በፊት እንኳ በአዳም ምክንያት የኃጢአት ተፈጥሮን ወርሶ የሞት ባሪያ ሆኖ ተወለደ።
• የኋለኛው አዳም (ክርስቶስ) ውክልና፡ አዳም የውድቀት ራስ እንደሆነ ሁሉ፣ ክርስቶስ ደግሞ የአዲሱ ፍጥረት እና የድነት ራስ ሆኖ መጣ። የመጀመሪያው ሰው ከመሬት መሬታዊ ነው፤ ሁለተኛው ሰው ግን ከሰማይ ነው (1ኛ ቆሮንቶስ 15:47)። የክርስቶስ ፍጹም መታዘዝና የመስቀል ላይ ሞት ለሚያምኑት ሁሉ አዲስ የጽድቅና የሕይወት ምንጭ ሆነ።
• የጸጋ የበላይነት (Abounding Grace)፡ ጳውሎስ “ከዚያ ይልቅ” እና “ከመጠን ይልቅ” የሚሉ ቃላትን በመጠቀም የክርስቶስ ጸጋ የአዳምን ኃጢአት ከማካካስም በላይ አትረፍርፎ እንደሚያድን ያሳያል። ጸጋው የኃጢአትን ጉዳት ከመጠገን አልፎ፣ አማኞችን ወደ ገዥነትና ክብር ወደሞላበት ሕይወት ያሸጋግራል።
• የሕግ ትክክለኛ ስፍራ፡ ሕግ የገባው ኃጢአትን ለማስወገድ ሳይሆን፣ የኃጢአትን ምንነትና ድንበር ግልጽ አድርጎ በማሳየት (በደል እንዲበዛ) ሰውን ወደ ጸጋው አስፈላጊነት ለመግፋት ነው። ነገር ግን የሰው ኃጢአት የቱንም ያህል ቢከፋ፣ የእግዚአብሔር የማዳን ጸጋ ሁልጊዜ ኃጢአትን አሸንፎ ይነግሣል።

ትግበራ

ይህ የነገረ ድነት (Soteriology) ሐሳብ፣ የየዕለቱን መንፈሳዊ እርምጃችንን በአዲስ አቅምና ድል እንድንሞላው የሚያደርጉ ተግባራዊ መልእክቶችን ይዞልናል፡

• ማንነታችንን በክርስቶስ ላይ ማድረግ፡ ዳግም ከመወለዳችን በፊት ማንነታችን ከወደቀው አዳም ጋር የተቆራኘ ነበር። አሁን ግን በመንፈስ ቅዱስ ዳግም ስንወለድ ወደ አዲሱ ራስ ወደ ክርስቶስ ተዛውረናል። ስለዚህ ራሳችንን እንደ ተሸናፊና እንደ ኃጢአት ባሪያ አድርገን ማሰብ አቁመን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት መሆናችንን አውቀን በልበ ሙሉነት መመላለስ አለብን (2ኛ ቆሮንቶስ 5:17)። የዘረመል (የመንፈሳዊ ዲኤንኤ) ለውጥ አድርገናል።
• በሕይወት መነገሥ (Reigning in Life)፡ የክርስቶስን የጽድቅ ስጦታና አብዝቶ የሚበልጠውን ጸጋ የተቀበልን ሰዎች፣ በሁኔታዎች፣ በበሽታ፣ ወይም በኃጢአት ልማዶች ስር ተረግጠን እንድንኖር አልተጠራንም። ይልቁንም በአንዱ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በዚህ ምድር ላይ በድል አድራጊነትና በሕይወት እንድንነግሥ ሥልጣን ተሰጥቶናል (ሮሜ 5:17)። ይህ መነገሥ ዛሬ በውስጣችን በሚሠራው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የሚረጋገጥ የዕለት ተዕለት የድል ሕይወት ነው።
• በጸጋው አቅም ቅድስናን መለማመድ፡ ኃጢአታችን በበዛበት ስፍራ ጸጋው ከመጠን ይልቅ ስለበለጠልን፣ ለእግዚአብሔር ያለን ምስጋና እጅግ የላቀ ሊሆን ይገባል። ሆኖም ይህ ጸጋ በኃጢአት እንድንዘፈቅ ፈቃድ የሚሰጥ ሳይሆን፣ ቅድስናን እንድንለማመድ አቅም የሚሰጥ ነው። የእግዚአብሔር ጸጋ ኃጢአተኝነትንና ዓለማዊን ምኞት ክደን በዚህ ዓለም በቅንነትና በጽድቅ በእግዚአብሔርም ፍርሃት እንድንኖር ያስተምረናል (ቲቶ 2:11-12)። ስለዚህ ጸጋውን አጥብቀን በመያዝ በምስጋናና በመንፈስ ፍሬ የተሞላ ሕይወት ልንኖር ይገባል።