በአገልግሎት ቦታዬ ላይ ተስፋ የመቁረጥ ስሜት ቢሰማኝ መንፈሳዊ ጥንካሬዬን እንዴት ማደስ እችላለሁ?

በአገልግሎት ስፍራ ተስፋ የመቁረጥ ስሜት (Discouragement) ሲሰማን መንፈሳዊ ጥንካሬያችንን ማደስ እጅግ አስፈላጊ እና በክርስትና ህይወታችን ልናልፍበት የሚገባ ሂደት ነው። ታላላቅ የእግዚአብሔር ሰዎች፣ እነ ነቢዩ ኤልያስ፣ ኤርምያስ እና ሐዋርያው ጳውሎስ እንኳ በአገልግሎት ጉዟቸው ይህንን ስሜት አስተናግደዋል። ነገር ግን እግዚአብሔር ኃይልን የሚያድስ እና የተሰበረውን የሚጠግን አምላክ ነው።

በመንፈሳዊ አገልግሎታችን ተስፋ ስንቆርጥ፣ ጥንካሬያችንን በሚከተሉት መጽሐፍ ቅዱሳዊ መንገዶች ማደስ እንችላለን፡

1. ወደ እግዚአብሔር ህልውና መቅረብ

ተስፋ ስንቆርጥ የመጀመሪያው እና ዋነኛው መፍትሄ የልባችንን ሀዘን እና ስብራት ይዘን ወደ ጌታ መቅረብ ነው። እኛ በራሳችን ጉልበት ማገልገል ስንደክም፣ እርሱ ራሱ ያሳርፈናል። እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ (ማቴ 11፡28)። ቃሉን በማንበብ እና በጸሎት በእግዚአብሔር ፊት ስንቀመጥ፣ መንፈስ ቅዱስ የጠፋውን ደስታችንን ይመልስልናል።

2. የእግዚአብሔርን ጥሪ እና ታማኝነት ማሰብ

ተስፋ የሚያስቆርጡ ሁኔታዎች ሲገጥሙን፣ እግዚአብሔር መጀመሪያ እንዴት እንደጠራን እና እስካሁን በጸጋው እንዴት እንደረዳን መለስ ብለን ማሰብ አለብን። ጌታ የጀመረውን እንደማይተው ማወቅ ትልቅ ዕረፍት ይሰጠናል። በእናንተ መልካምን ሥራ የጀመረው እስከ ኢየሱስ ክርስቶስ ቀን ድረስ እንዲፈጽመው ይህን ተረድቼአለሁ (ፊል 1፡6)። ያለፈው ታማኝነቱ ለወደፊቱ ብርታታችን ዋስትና ነው።

3. ትኩረታችንን ከሁኔታዎች አንስተን በክርስቶስ ላይ ማድረግ

በአገልግሎት ቦታ ሰዎች ሊያሳዝኑን፣ ሁኔታዎች ሊከብዱ ወይም የጠበቅነው ፍሬ ሊዘገይ ይችላል። ነገር ግን እኛ የጥሪያችን ባለቤት የሆነውን ጌታን ብቻ መመልከት አለብን። የእምነታችንንም ጀማሪና ፈጻሚውን ኢየሱስን እንመልከት (ዕብ 12፡2)። እይታችንን በሰዎች እና በሁኔታዎች ላይ ሳይሆን በክርስቶስ ላይ ስናደርግ ተስፋችን ይታደሳል።

4. ሸክምን ለታመኑ ወንድሞች ማካፈል

ተስፋ መቁረጥን በብቸኝነት ማሸነፍ ከባድ ነው። የልባችንን ስብራት እና ድካም ከሚጸልዩልን፣ ከሚመክሩን እና ከሚያበረታቱን የታመኑ መንፈሳዊ አባቶች ወይም ወንድሞች ጋር ማካፈል አለብን። አንዱ ቢወድቅ ሁለተኛው ባልንጀራውን ያነሣዋልና፤ ሁለት መሆን ከአንድ መሆን ይሻላል (መክ 4፡9-10)። እውነተኛ መንፈሳዊ ህብረት ለቆሰለ ነፍስ ፈውስ ነው።

5. አካላዊ እና አእምሯዊ ዕረፍት ማድረግ

ብዙ ጊዜ መንፈሳዊ ድካም እና ተስፋ መቁረጥ ከአካላዊ ድካም ጋር በቀጥታ የተያያዘ ነው። ነቢዩ ኤልያስ በድካም ተስፋ ቆርጦ ሞትን በለመነ ጊዜ፣ እግዚአብሔር መጀመሪያ የሰጠው ምግብ እና አካላዊ ዕረፍት ነበር (1ኛ ነገ 19፡5-7)። እኛም ከዕለት ተዕለት የአገልግሎት ጫና ራቅ ብለን ማረፍ፣ ኃይላችንን ማሰባሰብ እና ራሳችንን መንከባከብ ያስፈልገናል።

ተስፋ መቁረጥ የአገልግሎት ማብቂያ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር በጸጋው ይበልጥ እንድንደገፍበት የሚያደርግበት የዕድሳት ምዕራፍ ነው።