አገልግሎቴን ከመጀመሬ በፊት ምን ዓይነት መንፈሳዊ ወይም ቲኦሎጂያዊ ትምህርት ያስፈልገኛል?

ለመንፈሳዊ አገልግሎት ራሳችንን ማዘጋጀት እና በእግዚአብሔር ቃል እውቀት መታነጽ እጅግ ጥበብ የተሞላበት ውሳኔ ነው። ትምህርት የመንፈስ ቅዱስን አሰራር የሚተካ ባይሆንም፣ እግዚአብሔር የሰጠንን ጸጋ በአግባቡ እንድንጠቀምበት እና ስህተት ከሌለው ቃል ጋር አሰልፈን እንድንሄድ የሚያደርግ ኃይለኛ መሳሪያ ነው።

ለዚህ ታላቅ ኃላፊነት ራሳችንን ብቁ ለማድረግ የሚከተሉትን መሰረታዊ የመንፈሳዊ እና ቲኦሎጂያዊ ትምህርት ዘርፎች መውሰድ ያስፈልገናል፡

1. የመጽሐፍ ቅዱስ አፈታት ሥርዓት (Hermeneutics)

የእግዚአብሔርን ቃል ትክክለኛ ታሪካዊ፣ ባህላዊ እና ቋንቋዊ አውድ ተረድተን የመተርጎም ጥበብ ያስፈልገናል። ይህ እውቀት ቃሉን ስናስተምርም ሆነ ስናካፍል ከዋናው ሀሳብ እንዳንወጣ ይጠብቀናል። የዕውነትን ቃል በቅንነት የምንናገር የማናፍርም ሠራተኞች ሆነን፥ የተፈተነውን ራሳችንን ለእግዚአብሔር ልናቀርብ እንተጋለን (2ኛ ጢሞ 2፡15)። በመጽሐፍ ያለውን ትንቢት ሁሉ ማንም ለገዛ ራሱ ሊተረጉም አልተፈቀደም (2ኛ ጴጥ 1፡20)። መጽሐፍ ቅዱስን በትክክል መረዳት ትክክለኛ ትምህርት ለሌሎች ለማስተላለፍ ዋስትና ነው።

2. መሠረታዊ የሥርዓተ ትምህርተ መለኮት (Systematic Theology)

ይህ የመጽሐፍ ቅዱስን መሠረታዊ አስተምህሮዎች በተደራጀ እና ስልታዊ በሆነ መንገድ የምናጠናበት ዘርፍ ነው። ስለ እግዚአብሔር፣ ስለ ክርስቶስ፣ ስለ መንፈስ ቅዱስ፣ ስለ ድነት እና ስለ ቤተክርስቲያን ትክክለኛውን እውቀት መያዝ አለብን። የምናስተምረው ትምህርት ከመጽሐፍ ቅዱስ እውነት ጋር የተስማማ መሆኑን ለማረጋገጥ ይህ እውቀት እንደ መለኪያ ሆኖ ያገለግለናል። ሕይወት በሚገኝበት ትምህርት ደግሞ ልንመክር ተቃዋሚዎቹንም ልንወቅስ እንችል ዘንድ፥ እንደተማርነው የታመነውን ቃል አጥብቀን የምንይዝ መሆን ይገባናል (ቲቶ 1፡9)።

3. መንፈሳዊ ምስረታ እና የጸሎት ሕይወት (Spiritual Formation)

ከአእምሮ እውቀት ባሻገር የራሳችን የልብ መታነጽ እና ከጌታ ጋር ያለን የህብረት ጥልቀት ነው። የቱንም ያህል እውቀት ቢኖረን ህይወታችን በመንፈስ ፍሬ ካልተሞላ አገልግሎታችን ኃይል ያጣል። ስለሆነም በመጀመሪያ የራሳችንን መንፈሳዊ ህይወት በጸሎት፣ በጾም እና ቃሉን በማንበብ ልናሳድግ ይገባል። ለራሳችንና ለትምህርታችን ልንጠነቀቅ፥ በእነዚህም ልንጸና ይገባናል (1ኛ ጢሞ 4፡16)።

4. የተግባር አገልግሎት ሥልጠና (Practical Ministry)

አገልግሎት ሰዎችን ወደ ክርስቶስ ማምጣት እና ማሳደግ በመሆኑ፣ ወንጌልን እንዴት እንደምናካፍል፣ የሰዎችን ጥያቄ እንዴት እንደምንመልስ እና በቤተክርስቲያን ውስጥ ሰዎችን እንዴት እንደምናገለግል ተግባራዊ ሥልጠና ያስፈልገናል። ቅዱሳን ለአገልግሎት ሥራና ለክርስቶስ አካል ሕንጻ ፍጹማን ይሆኑ ዘንድ ስጦታዎች ተሰጥተውናል (ኤፌ 4፡11-12)።

ከእነዚህ መሰረታዊ የመንፈሳዊ ትምህርት ዘርፎች ውስጥ፣ በመጀመሪያ ራሳችንን በይበልጥ ልናስታጥቅበት የሚገባው የትኛው ነው ብለን እናስባለን?