“እንደ ሕጉም ከጥቂቶች በቀር ነገር ሁሉ በደም ይነጻል፥ ደምም ሳይፈስ ስርየት የለም።” ዕብራውያን 9፡22
ይህ ቃል ከመጽሐፍ ቅዱስ እጅግ መሠረታዊ ከሆኑት የሥነ-መለኮት እውነቶች አንዱ ነው። ይህ አባባል የእግዚአብሔርን ፍጹም ፍትሕ እና የድኅነትን መንገድ ጠቅለል አድርጎ የሚያሳይ ነው። ይህንን ጥልቅ መንፈሳዊ እውነት በሚከተሉት ዐበይት ነጥቦች መመልከት እንችላለን፦
1. የኃጢአት ዋጋ እና የሕይወት መርህ
በእግዚአብሔር ቃል መሠረት የኃጢአት ደመወዝ ሞት ነው (ሮሜ 6:23)። ኃጢአት በቅዱሱ አምላክ ላይ የሚደረግ ዓመጽ በመሆኑ፣ ፍትሐዊው ቅጣት ሞት ነው። እግዚአብሔር የሥጋ ሕይወት በደሙ ውስጥ እንደሆነና ደም በነፍስ ላይ ማስተስረያ እንደሚያደርግ በሕጉ አስቀምጧል (ዘሌዋውያን 17:11)። ደም መፍሰስ ማለት ሕይወት ተሰጠ፣ ወይም ለኃጢአት የሚገባው የሞት ቅጣት ተከፈለ ማለት ነው። ስለዚህ የኃጢአት ይቅርታ ወይም ስርየት ሊገኝ የሚችለው ንጹሕ ሕይወት በኃጢአተኛው ምትክ ሆኖ ሲሰጥ ብቻ ነው።
2. የብሉይ ኪዳን መስዋዕት ውስንነት
በብሉይ ኪዳን ዘመን፣ ሕዝቡ ኃጢአት ሲሰሩ ንጹሕ እንስሳትን በማረድ ደሙን ይረጩ ነበር። ይህ ደም የእግዚአብሔርን ቁጣ ለጊዜው የሚያበርድ ቢሆንም፣ የሰውን ውስጣዊ ተፈጥሮ ሊለውጥ ወይም ኃጢአትን ከስሩ ሊነቅል አልቻለም። የኮርማዎችና የፍየሎች ደም ኃጢአትን ሊያስወግድ የማይቻል ነውና (ዕብራውያን 10:4)። በመሆኑም፣ የእንስሳቱ ደም መፍሰስ ጊዜያዊ እና ወደፊት ለሚመጣው ፍጹም መስዋዕት ጥላ ሆኖ የሚያገለግል ሥርዓት ነበር።
3. የክርስቶስ የውክልና ሞት (ፍጹሙ መስዋዕት)
የብሉይ ኪዳን መስዋዕቶች ሙሉ በሙሉ ሊያደርጉት ያልቻሉትን ነገር፣ ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ፈጸመው። መጥምቁ ዮሐንስ ኢየሱስን ሲያየው፣ እነሆ የዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ የእግዚአብሔር በግ በማለት የክርስቶስን ፍጹም መስዋዕትነት መስክሯል (ዮሐንስ 1:29)። ኢየሱስ ክርስቶስ ኃጢአት የሌለበት ፍጹም አምላክና ፍጹም ሰው ሆኖ ሳለ፣ የሁላችንንም የኃጢአት ዕዳ በራሱ ላይ ተሸከመ። እርሱ የዘላለም ቤዛነትን አግኝቶ አንድ ጊዜ ፈጽሞ ወደ ቅድስት በገዛ ደሙ ገባ እንጂ በፍየሎችና በጥጃዎች ደም አይደለም (ዕብራውያን 9:12)።
ስለዚህ ይህ የእግዚአብሔር ቃል የሚያስተምረን፣ ማንም ሰው በራሱ መልካም ሥራ፣ በሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ወይም በሌላ በማንኛውም መንገድ የኃጢአት ስርየትን (ይቅርታን) ሊያገኝ እንደማይችል ነው። የኃጢአት ይቅርታ፣ ከእግዚአብሔር ጋር መታረቅ፣ እና የዘላለም ሕይወት የተረጋገጠው በመስቀል ላይ በፈሰሰው ንጹሑና ክቡሩ የጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ብቻ ነው። እኛ የምንመካውና የምንድነው በዚህ በፈሰሰው ደም ኃይል ነው።
