ይህ ጥያቄ የመጽሐፍ ቅዱስ ተማሪዎች ዘወትር የሚያነሱት እና የእግዚአብሔርን ሉዓላዊ ሥልጣን ከመንፈሳዊው ዓለም አሠራር ጋር አጣምረን እንድንረዳ የሚያደርግ እጅግ ጥልቅ ጥያቄ ነው። በሁለቱ ክፍሎች መካከል ያለው ሐሳብ ፈጽሞ አይጋጭም፤ ይልቁንም አንዱ የሌላውን ሐሳብ የሚያብራራ እና የሚያሟላ ነው። እንደ መጽሐፍ ቅዱስ መምህር እና እረኛ፣ ይህንን መንፈሳዊ እውነት በሚከተሉት መሠረታዊ ነጥቦች ላብራራሎት እወዳለሁ።
1. የእግዚአብሔር ሉዓላዊነት እና የሰይጣን ፈተና
በመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት መሠረት፣ እግዚአብሔር ማንንንም በክፉ አይፈትንም። ማንም ሲፈተን፦ በእግዚአብሔር እፈተናለሁ አይበል፤ እግዚአብሔር በክፉ አይፈተንምና፥ እርሱ ራሱም ማንንም አይፈትንም (ያዕ 1:13)። ስለዚህ ዳዊትን በቀጥታ የፈተነውና ያሳሳተው ሰይጣን ነው። ነገር ግን ሰይጣን በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ሥልጣን ሥር ያለ ፍጡር በመሆኑ፣ ያለ እግዚአብሔር ፈቃድ ምንም ማድረግ አይችልም። እግዚአብሔር በእስራኤል ላይ በነበረው ቁጣ ምክንያት፣ መከላከያውን (ጥበቃውን) በማንሳት ሰይጣን ዳዊትን እንዲፈትነው ፈቀደለት። ይህ የኢዮብን ታሪክ ይመስላል፤ ሰይጣን ኢዮብን ለመፈተን ሲነሳ ፈቃድ የጠየቀውና የተሰጠው ከእግዚአብሔር ነው (ኢዮ 1:12)።
2. የጸሐፊዎቹ የትኩረት አቅጣጫ
የሁለቱ መጻሕፍት ጸሐፊዎች ታሪኩን የዘገቡት ከተለያየ መንፈሳዊ ማዕዘን ነው። የሳሙኤል መጽሐፍ ጸሐፊ ዋነኛ ትኩረቱ በእግዚአብሔር ፍጹም የበላይነት (Sovereignty) ላይ ነው። በመሆኑም በዓለም ላይ የሚሆነው ነገር ሁሉ በእግዚአብሔር ቁጥጥር ሥር መሆኑን ለማሳየት፣ ሰይጣን ያደረገውን እንኳ እግዚአብሔር እንደፈቀደውና እንዳደረገው አድርጎ ጽፎታል። በሌላ በኩል፣ ዜና መዋዕል የተጻፈው ከምርኮ መልስ ስለሆነ፣ ጸሐፊው የመንፈሳዊውን ዓለም ጦርነት እና የሰይጣንን ቀጥተኛ ተሳትፎ በግልጽ አጉልቶ አሳይቷል። ስለዚህ አንዱ ጸሐፊ ድርጊቱን የፈቀደውን ሉዓላዊውን እግዚአብሔርን ሲያሳይ፣ ሌላኛው ደግሞ ድርጊቱን በቀጥታ የፈጸመውን ጠላትን (ሰይጣንን) አሳይቷል።
3. የሁለቱ የተለያዩ ዓላማዎች
በዚህ ታሪክ ውስጥ እግዚአብሔር እና ሰይጣን ለአንድ ድርጊት የተለያየ ዓላማ ነበራቸው። ሰይጣን ዳዊትን ያነሳሳው በእስራኤል ላይ ጥፋትን ለማምጣት እና ዳዊትን በትዕቢት አጥምዶ ለመጣል ነው። እግዚአብሔር ግን ይህንን የሰይጣን ፈተና የፈቀደው፣ እስራኤልን አስቀድመው ከሠሩት ኃጢአት ለመቅጣት እና የዳዊትን የልብ መታበይ ሰብሮ ወደ እውነተኛ ንስሐ ለማምጣት ነው። በመጨረሻም፣ ይህ ክስተት ዳዊት የኦርናንን አውድማ እንዲገዛና ለወደፊቱ የእግዚአብሔር ቤተመቅደስ መሥሪያ የሚሆንን ሥፍራ እንዲያዘጋጅ ምክንያት ሆኗል (1ዜና 21:18)። እግዚአብሔር የሰይጣንን ክፉ ሐሳብ እንኳ ለታላቅ በረከት መቀየር ይችላል።
ማጠቃለያ
የተወደዳችሁ፣ እነዚህ ሁለት ጥቅሶች የሚነግሩን ታላቅ እውነት ቢኖር የጠላት አሠራር ከእግዚአብሔር እጅ ውጪ አለመሆኑን ነው። ሰይጣን ፈታኝ ቢሆንም፣ ከሁሉ በላይ የሆነው አምላካችን ግን ያንን ፈተና ለቅድስናችን እና ለክብሩ ሊጠቀምበት የታመነ ነው። ስለዚህ በሕይወታችን የሚመጡ ፈተናዎችን ስናልፍ፣ ዓይናችን ሊያርፍ የሚገባው በፈታኙ በሰይጣን ላይ ሳይሆን፣ በሁሉ ላይ ሉዓላዊ ሥልጣን ባለው በአምላካችን በእግዚአብሔር ላይ ሊሆን ይገባል አሜን።