የሙሴ ሕግጋት (የዓሥሩ ትዕዛዛት) ለአዲስ ኪዳን ክርስቲያኖች አሁንም ያገለግላሉ ወይስ በክርስቶስ ተሽረዋል?

ይህ የክርስትናን መሠረት እና የእግዚአብሔርን ጸጋ በጥልቀት እንድንረዳ የሚያደርግ እጅግ ወሳኝ ጥያቄ ነው። የሙሴ ሕግጋት (በተለይም አሥሩ ትዕዛዛት) እና የሐዲስ ኪዳን አማኞች ያላቸውን ግንኙነት ስንመረምር፣ ሕጉ ፈጽሞ እንዳልተሻረ ነገር ግን በክርስቶስ ኢየሱስ እንደተፈጸመና አዲስ የጸጋ ሕይወት እንደተሰጠን እንረዳለን።

ይህንን መንፈሳዊ እውነት በሚከተሉት ዐበይት ነጥቦች እንመለከተዋለን፡-

1. ክርስቶስ ሕግን ሊሽር ሳይሆን ሊፈጽም መጣ

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ምድር ሲመጣ የብሉይ ኪዳንን ሕግ ገልብጦ ለመጣል አልነበረም። እርሱ ራሱ ሲያስተምር፣ ሕግንና ነቢያትን ለመሻር የመጣሁ አይምሰላችሁ፤ ልፈጽም እንጂ ለመሻር አልመጣሁም ብሏል (ማቴ 5:17)። ክርስቶስ ሕግ የሚጠይቀውን ፍጹም ቅድስና ያለ ምንም ኃጢአት በሕይወቱ ኖሮ ፈጸመው። እንዲሁም የሕግን እርግማን በእኛ ምትክ በመስቀል ላይ ተሸክሞ የሕግን የቅጣት ጥያቄ ሞላው፤ ክርስቶስ ስለ እኛ እርግማን ሆኖ ከሕግ እርግማን ዋጀን (ገላ 3:13)።

2. የሞራል ሕግጋት በሐዲስ ኪዳንም ጸንተዋል

ከአሥሩ ትዕዛዛት ውስጥ ዘጠኙ (ከሰንበት በስተቀር) በሐዲስ ኪዳን ውስጥ በግልጽ ተደግመዋል፣ አልፎ ተርፎም በክርስቶስ ትምህርት ይበልጥ ጠልቀዋል። ለምሳሌ፣ አትግደል፣ አታመንዝር፣ አትስረቅ የሚሉት ትዕዛዛት በክርስቶስ የፍቅር ሕግ ውስጥ ተጠቃልለዋል፤ አታመንዝር፥ አትግደል፥ አትስረቅ፥ በሐሰት አትመስክር፥ አትመኝ የሚለውና ሌላው ትእዛዝ ሁሉ በዚህ፦ ባልንጀራህን እንደ ነፍስህ ውደድ በሚለው ቃል ተጠቅልሎአል (ሮሜ 13:9)። ስለዚህ ዛሬም ቢሆን ጣዖት ማምለክ፣ መስረቅ ወይም ማመንዘር ኃጢአት ነው። ሕጉ ኃጢአታችንን በማጋለጥ ወደ ክርስቶስ እንድንሮጥ የሚያደርግ ሞግዚት ሆኖ ያገለግለናል፤ ስለዚህ በእምነት እንጸድቅ ዘንድ ሕግ ወደ ክርስቶስ የሚያመጣ ሞግዚታችን ሆኖአል (ገላ 3:24)።

3. የሰንበት ሕግ እና ሥርዓታዊ ሕግጋት

ከአሥሩ ትዕዛዛት መካከል አንዱ የሆነው የሰንበት ሕግ (በሰባተኛው ቀን ማረፍ)፣ እንዲሁም ሌሎች የብሉይ ኪዳን የመሥዋዕትና የበዓላት ሥርዓቶች የክርስቶስ ጥላ ነበሩ። በሐዲስ ኪዳን እውነተኛው ዕረፍታችን ራሱ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ስለዚህ ሐዋርያው ጳውሎስ ሲያስተምር፣ እንግዲህ በመብል ወይም በመጠጥ ወይም ስለ በዓል ወይም ስለ ወር መባቻ ወይም ስለ ሰንበት ማንም አይፍረድባችሁ፤ እነዚህ ሊመጡ ያሉት ነገሮች ጥላ ናቸውና፥ አካሉ ግን ክርስቶስ ነው ይላል (ቆላ 2:16-17)። በዚህም ምክንያት የሐዲስ ኪዳን ቤተ ክርስቲያን የጌታ ትንሣኤ በሆነው በመጀመሪያው ቀን (እሑድ) መሰብሰብ ጀመረች።

4. ከጸጋ በታች እንጂ ከሕግ በታች አይደለንም

ይህ እኛ አማኞች እጅግ አጥብቀን የምንይዘው እውነት ነው። እኛ የምንድነው አሥሩን ትዕዛዛት በመፈጸም ሳይሆን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ በማመን በጸጋ ብቻ ነው። ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም (ኤፌ 2:8)። ነገር ግን ከዳንን በኋላ፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የሕግን የጽድቅ ጥያቄ በሕይወታችን እንፈጽማለን፤ በሥጋ ፈቃድ ሳይሆን በመንፈስ ፈቃድ ለምንመላለስ ለእኛ የሕግ ትእዛዝ ይፈጸም ዘንድ (ሮሜ 8:4)።

ማጠቃለያ

አሥሩ ትዕዛዛት አልተሻሩም፣ ነገር ግን እኛ ድነን የሕግን ፈጻሚ ለመሆን አንታገልም። ይልቁንም በክርስቶስ ኢየሱስ አምነን ስንድን፣ በውስጣችን ባለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘውን የጽድቅ ኑሮ እንኖራለን። እኛ ትዕዛዛትን የምንጠብቀው ለመዳን ሳይሆን፣ ስለዳንንና አምላካችንን ስለምንወድ ነው፤ ብትወዱኝ ትእዛዜን ጠብቁ (ዮሐ 14:15)። አሁን የምንኖረው በፍርሃት ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ በተሞላ የፍቅርና የጸጋ ሕይወት ነው!