አገልግሎት

የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት መግቢያና ስነ-መለኮታዊ ዳራ

የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት ከክርስትና እምነት መሰረታዊ ምሰሶዎች አንዱ ሲሆን፣ የእግዚአብሔርን መንግስት በምድር ላይ ለማስፋፋትና ምዕመናንን በክርስቶስ ሙላት ለማሳደግ የሚሰጥ ታላቅ መለኮታዊ ኃላፊነት ነው። የዚህ ጥናትና የስልጠና ሰነድ ዋና ዓላማ እጩ አገልጋዮች ወደ አገልግሎት ዓለም ከመግባታቸው በፊት ሊገነዘቧቸው የሚገቡ ጥልቅ ስነ-መለኮታዊ፣ ተግባራዊና መንፈሳዊ እውነታዎችን በዝርዝር መተንተንና ማቅረብ ነው። የቤተ ክርስቲያን አገልጋዮች ስልጠና ጽንሰ-ሃሳብ ግለሰቦችን በዕውቀት፣ በክህሎትና በስነ-ምግባር በማነጽ፣ ለተጠሩበት ሰማያዊ ዓላማ ብቁ ሆነው እንዲገኙ ማስቻልን ያካትታል። በዘመናችን ያለው የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት በርካታ ፈተናዎች የሚገጥሙት በመሆኑ፣ ጠንካራ መሰረት ያለው ስልጠና መስጠት የግድ ይላል። ይህ ሰነድ አገልግሎት ምን እንደሆነ፣ የአገልግሎት መሰረታውያን ምንነት፣ የመንፈሳዊ ስጦታዎች አጠቃቀም፣ የአገልጋይ ማንነት፣ የአገልግሎት ዒላማዎች፣ የአገልግሎት ግብ እና አነሳሽ ምክንያቶችን በተብራራ መልኩ በመመርመር ለአገልጋዮች ሁለንተናዊ ዝግጅት ሰፊ ግንዛቤን ያስጨብጣል። መጽሐፍ ቅዱሳዊ የሆነው የአገልግሎት አረዳድ ከዓለማዊው የአመራር ፍልስፍና ፍጹም የተለየ በመሆኑ፣ እጩ አገልጋዮች ይህንን ልዩነት በጥልቀት ተረድተው ወደ ኃላፊነት መምጣት አለባቸው።

አገልግሎት ምንድን ነው?

አገልግሎት በክርስትና አስተምህሮ ውስጥ የሥልጣን፣ የክብር፣ የተሰሚነት ወይም የገዥነት መገለጫ ሳይሆን፣ ራስን ዝቅ አድርጎ የሌሎችን ፍላጎት የማሟላትና የእግዚአብሔርን ፈቃድ በምድር ላይ የመፈጸም ጥልቅ መንፈሳዊ ተግባር ነው። በአዲስ ኪዳን መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በጥንታዊው የግሪክ ቋንቋ “ዲያኮኒያ” (Diakonia) የሚለው ቃል ለአገልግሎት በብዛት ጥቅም ላይ የዋለ ሲሆን፣ ትርጉሙም ማገልገል፣ በጠረጴዛ ዙሪያ መታዘዝ፣ የሌሎችን እግር ማጠብ እና ለሌሎች ጥቅም ራስን አሳልፎ መስጠት ማለት ነው። ይህ ቃል የሚያሳየው አገልግሎት ከስልጣን ተዋረድ ይልቅ ከትህትና እና ከታዛዥነት ጋር ቀጥተኛ ቁርኝት እንዳለው ነው። የክርስትና አገልግሎት ማዕከል የሆነው ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የሰው ልጅ ሊያገለግልና ነፍሱን ለብዙዎች ቤዛ አድርጎ ሊሰጥ እንጂ ሊገለገል እንዳልመጣ በማስተማር የአገልግሎትን ትክክለኛ ትርጉም በተግባር አሳይቷል።

ከስነ-መለኮት አኳያ ስንመለከተው፣ አገልግሎት ማለት እግዚአብሔር አብ በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል የጀመረውን የሰውን ልጅ የማዳን፣ የመፈወስ፣ የማነጽና ከራሱ ጋር የማስታረቅ ታላቅ ስራ፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና ምሪት በቤተ ክርስቲያን በኩል በምድር ላይ ማስቀጠል ማለት ነው። አገልግሎት አንድ አገልጋይ ከእግዚአብሔር የተቀበለውን የጸጋ ስጦታና መንፈሳዊ በረከት ለሌሎች የሰው ልጆች በነጻ የሚያካፍልበት የሕይወት ዘይቤ ነው። ዓለማዊ የአመራር ዘይቤ በዋናነት በሥልጣን ተዋረድ፣ በኃይል አጠቃቀምና ሰዎችን በመቆጣጠር ላይ የተመሰረተ ሲሆን፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊ አገልግሎት ግን ራስን ባዶ በማድረግ (በስነ-መለኮቱ አጠራር ኬኖሲስ – Kenosis) እና በመስቀል ላይ በተገለጠው የክርስቶስ የፍቅር አብነት ላይ የተመሰረተ ነው። በመሆኑም፣ አገልግሎት ከስራ መደብ ወይም ከሙያ ባለፈ የሕይወት መስዋዕትነትን፣ ራስን መካድን፣ የሌሎችን ሸክም መሸከምና ለእግዚአብሔር መንግስት መስፋፋት መትረፍን የሚያመለክት እጅግ ጥልቅ የሆነ መንፈሳዊ ተግባር ነው።

የአገልግሎት መሰረታውያን ምንድን ናቸው?

የአገልግሎት መሰረታውያን ማለት ማንኛውም ክርስቲያናዊ አገልግሎት ሊቆምባቸውና ሊገነባባቸው የሚገቡ ጽኑ ስነ-መለኮታዊና ተግባራዊ መሰረቶች ናቸው። እነዚህ መሰረቶች ከሌሉ አገልግሎት ወደ ግላዊ ፍላጎት ማሟያነት፣ ወደ ስም ማግኛ ተቋምነት፣ ወይም ወደ ተራ ማህበራዊ በጎ አድራጎት እንቅስቃሴነት ሊቀየር ይችላል። ትክክለኛና ፍሬያማ አገልግሎት የተገነባው ጥልቅ በሆኑ መንፈሳዊ እውነታዎች ላይ ሲሆን፣ አገልጋዮች እነዚህን መሰረቶች አጥብቀው ሊይዙ ይገባል። የመጀመሪያውና ዋነኛው መሰረት ክርስቶስን ማዕከል ያደረገ ሕይወትና አገልግሎት ነው። የማንኛውም ክርስቲያናዊ አገልግሎት መነሻም ሆነ መድረሻ ራሱ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። የክርስቶስን ሞት፣ ትንሳኤ፣ እርገትና ዳግም ምጽዓት ማዕከል ያላደረገ አገልግሎት መጽሐፍ ቅዱሳዊ መሰረት የለውም። አገልጋዮች የክርስቶስን አብነት በመከተል የርሱን የፍቅር፣ የትህትና እና የታዛዥነት ዱካ በመከተል የሕይወታቸውን ሩጫ መምራት ይጠበቅባቸዋል። ክርስቶስ የሌለበት አገልግሎት ቅርጽ ያለው ነገር ግን ሕይወት የሌለው ባዶ እንቅስቃሴ ይሆናል።

ሁለተኛው መሰረት የእግዚአብሔር ቃል ወይም ቅዱሳት መጻሕፍት ናቸው። መጽሐፍ ቅዱስ የማንኛውም አገልግሎት ፍጹም መመሪያ፣ የትምህርት ምንጭ፣ የሕይወት መለኪያ እና የስህተት ማረሚያ ነው። እጩ አገልጋዮች አገልግሎታቸውን፣ ትምህርታቸውንና ምክራቸውን በእግዚአብሔር ቃል እውነት ላይ ብቻ መመስረት አለባቸው። ቃሉን በጥልቀት ማጥናት፣ ትክክለኛውን የቃሉን ፍቺ መረዳትና በቃሉ እውነት ውስጥ መኖር የአንድ አገልጋይ ዋነኛ የዕለት ተዕለት ተግባር መሆን አለበት። ቃሉን ያላማከለ፣ በሰውኛ ፍልስፍና ወይም በስሜት ላይ የተመሰረተ አገልግሎት ምዕመናንን ወደ ተሳሳተ የስነ-መለኮት አቅጣጫ ሊመራ ስለሚችል፣ ቃሉን በቅንነት ማገልገል መሰረታዊ ጉዳይ ነው።

ሦስተኛው መሰረት የጸሎትና የመንፈሳዊ ጥገኛነት ሕይወት ነው። የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት በሰውኛ ጥበብ፣ በምድራዊ እውቀት ወይም በአካላዊ ጉልበት ብቻ የሚሰራ ተራ ተግባር አይደለም። አገልጋዮች ዘወትር ከእግዚአብሔር ጋር በጸሎት በመገናኘት መመሪያን፣ ጥንካሬን፣ ማጽናናትንና አዲስ ጸጋን መቀበል አለባቸው። ጸሎት አገልጋዩ በእግዚአብሔር ላይ ያለውን ፍጹም ጥገኛነት የሚያሳይበትና የትዕቢትን መንፈስ የሚሰብርበት መሳሪያ ነው። ከዚህ ጋር በተያያዘ አራተኛው መሰረት የቤተ ክርስቲያን አንድነትና ኅብረት ነው። አገልግሎት በግለሰብ ደረጃ ለብቻ የሚደረግ የብቸኝነት ሩጫ ሳይሆን፣ በክርስቶስ አካል ውስጥ ከሌሎች አማኞች ጋር በኅብረትና በመደጋገፍ የሚከወን ታላቅ ስራ ነው። እያንዳንዱ አገልጋይ የራሱን ድርሻ ሲወጣ፣ የሌሎችንም ድርሻ ማክበር፣ ማበረታታትና ደጋፊ መሆን ይጠበቅበታል። የቤተ ክርስቲያን ኅብረትና የአማኞች መዋደድ የእግዚአብሔር መንፈስ በአገልግሎቱ ውስጥ ለመስራቱ ትልቅ ማሳያ ነው።

የአገልግሎት ስጦታዬን በምን ልወቅ? እና የመንፈሳዊ ስጦታዎች አጠቃቀም

አንድ እጩ አገልጋይ ወደ አገልግሎት ከመሰማራቱ በፊት ሊመልሰው የሚገባው ትልቅና ወሳኝ ጥያቄ፣ የአገልግሎት ስጦታውን በምን መንገድ ማወቅ እንደሚችልና ቤተ ክርስቲያን ይህን ስጦታ እንዴት በተገቢው መንገድ ማስተናገድ እንዳለባት የሚለው ነው። መንፈሳዊ ስጦታ እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ለቤተ ክርስቲያን ማነጽና ለቅዱሳን ጥቅም ሲል ለእያንዳንዱ አማኝ እንደ ፈቃዱ የሚሰጠው ልዩ የጸጋ፣ የችሎታና የመንፈሳዊ አቅም ማረጋገጫ ነው። የአዲስ ኪዳን መጻሕፍት እንደሚያስተምሩት፣ እያንዳንዱ ክርስቲያን ቢያንስ አንድ መንፈሳዊ ስጦታ ያለው ሲሆን፣ ይህ ስጦታ የሚሰጠው ለግል ክብር ወይም መታበያ ሳይሆን ለጋራ ጥቅም ነው። የክርስቶስ አካል የሆኑ የተለያዩ ክፍሎች ወይም ሰዎች ሁሉ ከተለያየ መንፈሳዊ ስጦታዎቻቸው ጋር በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ፍጹም ተፈላጊነት አላቸው። ማንም ሰው ቢሆን የሌሎች ሰዎችን ትኩረት የሚስብ “ድንቅ” የሚባል መንፈሳዊ ስጦታ ስለሌለው ብቻ እርባና ቢስ እንደሆነ በማሰብ ከክርስቶስ አካል የመለየት፣ ራሱን የማግለል ወይም ተስፋ የመቁረጥ መብት የለውም።

በሌላ በኩል ደግሞ፣ ታላቅና ሰዎችን የሚያስደንቅ ስጦታ ያለው ማንኛውም ሰው፣ የነፍስ አድን ስራን ወይም ሌላ ድብቅ አገልግሎትን የሚሰራውን አማኝ ንቆ “አንተ የአካሉ ክፍል አይደለህም” ወይም “አንተ አታስፈልገኝም” የማለት ምንም ዓይነት መብት የለውም። እያንዳንዱን ሰው በክርስቶስ አካል ውስጥ በሚገባው ስፍራ ያስቀመጠው፣ ስጦታንም እንደ ፈቃዱ ያከፋፈለው ራሱ መንፈስ ቅዱስ ስለሆነ፣ እያንዳንዱ አማኝ ለዚያ አካል ጤንነት፣ መስተጋብርና የተሟላ ተግባር እጅግ ተፈላጊ መሆኑን መገንዘብ የአገልግሎት የመጀመሪያው እርምጃ ነው። የቤተ ክርስቲያን ታሪክና የሐዋርያው ጳውሎስ መልእክቶች እንደሚያሳዩት፣ መንፈሳዊ ስጦታዎች በጥበብና በአግባቡ ካልተያዙ የውዝግብ፣ የመከፋፈልና የኩራት መንስኤ ሊሆኑ ይችላሉ። ማንኛውም ዓይነት ስጦታ ከሁሉም የላቀ እንደሆነ፣ ወይም የብቁ መንፈሳዊነት ብቸኛ መለኪያ ተደርጎ በሚታሰብበት ጊዜ የክርስቶስ አካል የሆነችው ቤተ ክርስቲያን ሚዛን ያጣች ትሆናለች።

አካሉ በትክክል እንዲሰራ እያንዳንዱ ሰው የተሰጠውን መንፈሳዊ ስጦታ በነጻነትና በፍቅር መጠቀም አለበት፤ ምክንያቱም አንዱ ስጦታ በሌላው ስጦታ ላይ ጥገኛ የሆነበትና የሌሎችን ስጦታዎች ሚዛን የሚጠብቅበት መለኮታዊ የሆነ መዋቅራዊ ትስስር አላቸው። በዚህም ምክንያት ቤተ ክርስቲያን በውስጧ ያሉትን ልዩ ልዩ ስጦታዎች ሚዛናዊ በሆነ መንገድ የመጠበቅና የማስተዳደር ከባድ ኃላፊነት አለባት። አገልጋዮችና ምዕመናን ድንቅ በሆኑትና የሰውን ዓይን በሚስቡት እንደ በልሳናት መናገር፣ በፈውስና በሌሎችም ድንቅ ስጦታዎች ላይ ብቻ ከሚገባው በላይ ካተኮሩ፣ አካል አንድ ትልቅ ዓይን ወይም አንድ ትልቅ ጆሮ ብቻ መስሎ አስቀያሚ መልክ እንደሚይዝ ሁሉ፣ ቤተ ክርስቲያንም የተንሻፈፈና ውበት የሌለው መንፈሳዊ ቅርጽ ትይዛለች።

ይህንን ሚዛን መጠበቅ ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነ ለመረዳት ሐዋርያው ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን የጻፈውን መልእክት ማየት በቂ ነው። ጳውሎስ በመልእክቱ ውስጥ በልሳናት የመናገርን ስጦታ በስጦታዎች ዝርዝር ውስጥ በመጨረሻው ስፍራ ላይ አስቀምጦታል። አንዳንድ የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና ተንታኞች ይህ የሆነው ስጦታው ዝቅተኛ ቦታ ስለሚሰጠው ነው የሚል መከራከሪያ ያቀርባሉ። ሆኖም ጥልቅ ስነ-መለኮታዊ ትንታኔዎችና የዐውደ-ምንባቡ ጥናት እንደሚያሳዩት፣ ጳውሎስ ይህን ስጦታ በመጨረሻ ያቀረበው በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚያሳስብ የውዝግብ ነገር የፈጠረውና ምዕመናኑ ሚዛናዊነት በጐደለው ሁኔታ ከሌሎች ስጦታዎች አስበልጠው የተመለከቱት ስጦታ እርሱ በመሆኑ፣ ሁኔታውን ለማስተካከል አስቦ ነው የሚለው ሃሳብ ይበልጥ ማሰብ የሚያስኬድና እውነትነት ያለው ነው። ይህ የሚያሳየው እጩ አገልጋዮች ስጦታቸውን ሲለዩና በተግባር ሲጠቀሙ የቤተ ክርስቲያንን ሰላም፣ ሥርዓት፣ የአማኞችን መተናነጽ እና የክርስቶስን አካል ሚዛን አጥብቀው መጠበቅ እንዳለባቸው ነው።

የአገልግሎት ስጦታን ከመለየትና ከመጠቀም ባሻገር፣ ስጦታው በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ፍሬያማና ጤናማ የሚሆነው ከመንፈሳዊ የሕይወት ፍሬ ጋር ሲጣመርና ሲዋሃድ ብቻ ነው። የጸጋ ስጦታ ለእያንዳንዱ ክርስቲያን መንፈስ ቅዱስ እንደ ወደደ በነጻ የሚሰጠው የችሎታና የማገልገል አቅም ስጦታ ሲሆን፣ የመንፈስ ፍሬ ግን አንድ አማኝ በክርስቶስ ውስጥ ሲኖር፣ ቃሉን ሲታዘዝና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ጥልቅ ሕብረት ሲያደርግ ብቻ በሂደት በሕይወቱ የሚያሳየው የባህርይ፣ የስነ-ምግባርና የለውጥ መገለጫ ነው። አገልጋዮች የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ እንዲኖራቸውና አገልግሎታቸው በኃይል እንዲገለጥ እንደሚፈልጉና አጥብቀው እንደሚተጉ ሁሉ፣ የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ በሕይወታቸው እንዲታይ፣ ባህሪያቸው እንዲለወጥና የክርስቶስን መልክ እንዲመስሉ በብርቱ ሊሹና ሊጸልዩ ይገባል።

አንድ የቤተ ክርስቲያን አገልጋይ የተሰጠው መንፈሳዊ ስጦታ በዘላቂነት በቤተ ክርስቲያንም ሆነ በማህበረሰቡ ዘንድ ተቀባይነት እንዲኖረውና ሰዎችን ወደ እግዚአብሔር እንዲስብ የሚያደርገው፣ በአገልጋዩ ሕይወት የሚታየው የመንፈስ ፍሬ ነው። የጸጋ ስጦታ ያለ መንፈሳዊ ፍሬ በረጅም ጊዜ የሕይወት ሂደት ውስጥ ውጤታማ ሊሆን አይችልም፤ ይልቁንም የስሙ ማጥፊያና የወንጌል እንቅፋት የመሆን እድሉ ሰፊ ነው። በመሆኑም፣ እጩ አገልጋዮች ስጦታቸውን ከማሳደግና ከማጎልበት በተጓዳኝ፣ ስነ-ምግባራቸውንና መንፈሳዊ ባህሪያቸውን በጥንቃቄ ማነጽና መንከባከብ አለባቸው።

በመንፈሳዊ ስጦታ እና በመንፈሳዊ ፍሬ መካከል ያለውን ጥልቅ ልዩነትና መስተጋብር በተሻለ ሁኔታ ለመረዳት የሚከተለውን ንጽጽራዊ ሰንጠረዥ ማየት ጠቃሚ ነው፦

የንጽጽር መስፈርት	መንፈሳዊ ስጦታ (Spiritual Gift)	መንፈሳዊ ፍሬ (Spiritual Fruit)
ምንጭና አሰጣጥ	መንፈስ ቅዱስ ለቤተ ክርስቲያን ጥቅም ሲል እንደ ወደደ የሚሰጠው ነው።	አማኙ በክርስቶስ በመኖርና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር በማበር የሚያሳድገው ነው።
ዋና ዓላማ	የክርስቶስን አካል (ቤተ ክርስቲያንን) ለማነጽ፣ ለማገልገልና ወንጌልን ለማስፋፋት።	የአማኙን የክርስቶስን መልክ መምሰል ለማሳየትና የእግዚአብሔርን ባህሪ ለማንጸባረቅ።
ተፈጥሮ	የችሎታ፣ የተግባር፣ እና የአቅም (Function and Ability) መግለጫ ነው።	የባህርይ፣ የስነ-ምግባር፣ እና የማንነት (Character and Being) መግለጫ ነው።
የጊዜ ገደብ	በምድር ላይ ላለ የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት ብቻ የሚያገለግል ጊዜያዊ መሳሪያ ነው።	ፍቅር፣ ደስታ፣ ሰላም ስለሆኑ ከዘላለም እስከ ዘላለም የሚዘልቁ የሕይወት አካላት ናቸው።
ውጤታማነት	በሕይወት ውስጥ መንፈሳዊ ፍሬ ከሌለው ዘላቂ ተቀባይነትና ተጽእኖ አይኖረውም።	ስጦታው በማህበረሰቡ ዘንድ ተቀባይነት እንዲኖረውና ፍሬያማ እንዲሆን ያደርጋል።

የአገልግሎት ስጦታን የመለየት ሂደት በርካታ መንፈሳዊና ተግባራዊ እርምጃዎችን በውስጡ ያካተተ ሲሆን፣ የመጀመሪያውና ዋነኛው ከእግዚአብሔር ጋር በጸሎት መገናኘትና ራስን መመርመር ነው። እጩ አገልጋዮች እግዚአብሔር የሰጣቸውን ስጦታ እንዲያበራላቸው፣ በውስጣቸው ያስቀመጠውን ጸጋ እንዲያሳያቸው አዘውትረው መጸለይ ይኖርባቸዋል። በተጨማሪም በምን ዓይነት አገልግሎት ውስጥ መንፈሳዊ እርካታ፣ ደስታና ስኬት እንደሚያገኙ ራሳቸውን መመርመር ስጦታቸውን ለማወቅ ይረዳቸዋል። ሁለተኛው መንገድ የሌሎች መንፈሳዊ መሪዎችና ምዕመናን ምስክርነት ነው። መንፈሳዊ ስጦታ በክርስቶስ አካል ውስጥ ለሌሎች ጥቅም የሚሰራ በመሆኑ፣ የቤተ ክርስቲያን አባላት የሚያዩት፣ የሚመሰክሩለትና የሚያረጋግጡት ሊሆን ይገባል። አንድ ሰው የራሱን ስጦታ በተሳሳተ መንገድ ሊገመግም ስለሚችል፣ የማህበረሰቡ ማረጋገጫ እጅግ አስፈላጊ ነው። ሦስተኛውና ወሳኙ መንገድ ደግሞ በተለያዩ የቤተ ክርስቲያን አገልግሎቶች ውስጥ በንቃት መሳተፍ ነው። አንድ ሰው ስጦታውን በንድፈ-ሃሳብ ደረጃ ብቻ ሊያውቅ አይችልም፤ ይልቁንም በተግባር ሲሳተፍና በተለያዩ የአገልግሎት ዘርፎች እጁን ሲያስገባ የትኛው ላይ ውጤታማ፣ ስኬታማና የተሻለ ተጽዕኖ ፈጣሪ እንደሆነ መለየት ይችላል። በመጨረሻም፣ ለተወሰኑ የህብረተሰብ ክፍሎች፣ ለምሳሌ ለወጣቶች፣ ለህጻናት፣ ለታመሙ ሰዎች ወይም ለተለያዩ መንፈሳዊ ጉዳዮች ላይ የሚኖር ልዩ ሸክምና ማቋረጥ የሌለው መነሳሳት የዚያ ሰው የስጦታ አቅጣጫ ጠቋሚ ሊሆን ይችላል።

አገልጋይ ማን ነው?

ወደ አገልግሎት ዓለም ከመግባት በፊት አገልጋይ ማን እንደሆነና ምን ዓይነት ማንነት ሊኖረው እንደሚገባ መረዳት እጅግ አስፈላጊ ነው። የአገልጋይ ማንነት (Being) ሁልጊዜም ቢሆን ከአገልግሎቱ ተግባር (Doing) ይቅድማል። አገልጋይ ማለት በመጀመሪያ የክርስቶስ እውነተኛ ደቀ መዝሙር የሆነ፣ ሕይወቱን ሙሉ በሙሉ ለጌታ አሳልፎ የሰጠ፣ እና በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና ምሪት የሚመራ አማኝ ነው። አገልጋይነት በምድራዊ ተቋማት ውስጥ እንደሚታየው የሥራ መደብ፣ የሹመት እርከን ወይም የሙያ ዘርፍ ሳይሆን ጥልቅ የሆነ የሕይወት ጥሪ ነው። አንድን ሰው እውነተኛና መጽሐፍ ቅዱሳዊ አገልጋይ የሚያስብሉት በርካታ መገለጫዎች አሉ። የመጀመሪያው መገለጫ ዳግም የተወለደና የዳነ ሕይወት ያለው መሆን ነው። አገልጋይ በመጀመሪያ የእግዚአብሔር ቤተሰብ አባልና የመንግስቱ ዜጋ መሆን አለበት። የዳነ ሕይወት የሌለው፣ የክርስቶስን ቤዛነት በልቡ ያላመነ ሰው መንፈሳዊ አገልግሎት ሊሰጥ አይችልም፤ ምክንያቱም መንፈሳዊ ነገር የሚመረመረው በመንፈስ ነው።

ሁለተኛውና እጅግ ወሳኙ የአገልጋይ መገለጫ በባህሪው የተመሰከረለት መሆኑ ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በተለይም በ1ኛ ጢሞቴዎስ 3 እና በቲቶ 1 ላይ ለቤተ ክርስቲያን አገልጋዮች ከተቀመጡት ጥብቅ መስፈርቶች አብዛኛዎቹ ከችሎታ ወይም ከስጦታ ይልቅ ከስነ-ምግባርና ከባህሪ ጋር በቀጥታ የተያያዙ ናቸው። ትዕግስት፣ ራስን መግዛት፣ እንግዳ ተቀባይነት፣ የገንዘብ ፍቅር የሌለው መሆን፣ ጠበኛ ያልሆነ፣ ቤተሰቡን በሚገባ የሚያስተዳድር መሆን ለአንድ አገልጋይ እጅግ አስፈላጊ መመዘኛዎች ናቸው። ይህ ዓይነቱ የጠራ ባህሪ የሚመነጨው በሰውኛ ጥረት ሳይሆን፣ አማኙ በክርስቶስ ውስጥ ዘወትር በመኖር ከሚያፈራው የመንፈስ ፍሬ ነው። ሦስተኛው መገለጫ የመማር ፍላጎትና ትሁት መንፈስ ያለው መሆን ነው። እውነተኛ አገልጋይ ሁልጊዜ የእግዚአብሔር ቃል ተማሪና የሕይወት ልምድ ፈላጊ ነው። ሁሉን አውቃለሁ፣ ከእኔ በላይ ማንም የለም የሚል የትዕቢት መንፈስ የአገልጋይነትን እድገት ከመገታቱም በላይ ለውድቀት ይዳርጋል። እጩ አገልጋዮች ከሌሎች ለመማር፣ ሲሳሳቱ ለመታረምና ዘወትር ራሳቸውን ለማሻሻል ፈቃደኞች መሆን አለባቸው።

አራተኛው መገለጫ ራስን ዝቅ የሚያደርግና የክርስቶስን የትህትና ልብስ የለበሰ መሆን ነው። የሌሎችን እግር ለማጠብ ፈቃደኛ የሆነ፣ እኔ እበልጥ፣ እኔ እታይ ከሚል የፉክክር መንፈስ የጸዳ፣ እና የክርስቶስን አካል ሚዛን በጠበቀ መልኩ ለማገልገል የሚተጋ አገልጋይ የቤተ ክርስቲያን በረከት ነው። አምስተኛው መገለጫ ደግሞ መንፈሳዊ ብስለት ነው። አገልጋይ በየጊዜው በሚለዋወጥ ስሜት ወይም በውጫዊ ሁኔታዎች የሚነዳ ሳይሆን፣ ቃሉንና መንፈስ ቅዱስን መሰረት አድርጎ በብስለት ውሳኔዎችን የሚያሳልፍ፣ በመከራ የሚጸና እና ፈተናዎችን በጸጋ የሚያልፍ መሆን አለበት።

ማንን ነው የምናገለግለው? (የአገልግሎት ዒላማዎች)

የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት አቅጣጫ እጅግ ሰፊ፣ ሁለንተናዊና ብዙ ገጽታዎች ያሉት ነው። “ማንን ነው የምናገለግለው?” የሚለው ጥያቄ ሰፊ ስነ-መለኮታዊ ትንታኔን የሚሻና አገልጋዮች ግባቸውን ጠንቅቀው እንዲያውቁ የሚረዳ ነው። መጽሐፍ ቅዱሳዊ የሆነው የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት ሦስት ዋና ዋና አቅጣጫዎች ያሉት ሲሆን፣ አገልጋዮች በነዚህ ሦስት አቅጣጫዎች ሚዛኑን የጠበቀ አገልግሎት ማቅረብ ይጠበቅባቸዋል።

የአገልግሎት አቅጣጫ	ዒላማ (የሚገለገለው አካል)	ዋና መገለጫዎች (የአገልግሎቱ ዓይነቶች)	መጽሐፍ ቅዱሳዊ / ስነ-መለኮታዊ ቃል
ወደ ላይ የሚደረግ (Upward)	አምላካችን እግዚአብሔር	አምልኮ፣ ጸሎት፣ ውዳሴ፣ ራስን ለእግዚአብሔር መቀደስ፣ መጾም	ላይቱርጊያ (Leitourgia)
ወደ ውስጥ የሚደረግ (Inward)	የክርስቶስ አካል / ቤተ ክርስቲያን	ማስተማር፣ መምከር፣ መፈወስ፣ ማበረታታት፣ መመገብ፣ ዲሲፕሊን	ኦይኮዶሜ (Oikodome)
ወደ ውጭ የሚደረግ (Outward)	ዓለም / መላው ማህበረሰብ	ወንጌል ስርጭት፣ ማህበራዊ ፍትህ፣ ድሆችን መርዳት፣ የታመሙትን መጎብኘት	ማርቱሪያ / ዲያኮኒያ (Martyria / Diakonia)

የማንኛውም መንፈሳዊ አገልግሎት የመጀመሪያውና ታላቁ ዒላማ እግዚአብሔር ራሱ ነው። ወደ ላይ የሚደረግ አገልግሎት የአገልግሎት ሁሉ መሰረት ነው። አገልጋዮች የሚያደርጉት ነገር ሁሉ ለእግዚአብሔር ክብርና እርሱን ደስ ለማሰኘት መሆን አለበት። በመንፈስና በእውነት የሚደረግ አምልኮ፣ የጸሎት ሕይወት፣ እና በእግዚአብሔር ፊት በቅድስና መኖር የቤተ ክርስቲያን የመጀመሪያው አገልግሎት ነው። የሰው ልጅ የተፈጠረው እግዚአብሔርን እንዲያመልክና ከእርሱ ጋር የጠበቀ ኅብረት እንዲያደርግ በመሆኑ፣ እግዚአብሔርን ያላማከለና እርሱን ያላነገሰ ማንኛውም ማህበራዊ “አገልግሎት” በመንፈሳዊው ዓለም ትርጉም የለሽ ነው። አገልጋዮች ከሰዎች በፊት የእግዚአብሔር አገልጋዮች መሆናቸውን ዘወትር ማስታወስ አለባቸው።

አገልጋዮች ሁለተኛው የአገልግሎታቸው ዒላማ የክርስቶስ አካል የሆነችው ቤተ ክርስቲያን ናት። ወደ ውስጥ የሚደረገው ይህ አገልግሎት ምዕመናንን በእምነት ማነጽን፣ ማበረታታትና፣ ቃሉን ማስተማርን በስፋት ያካትታል። እያንዳንዱ ሰው በክርስቶስ አካል ውስጥ ያለው ስፍራ የራሱን ጥቅም ለማስከበር ሳይሆን የሌላውን አማኝ መንፈሳዊና አካላዊ ፍላጎት ለማሟላት ነው። አንዱ የአገልግሎት ስጦታ በሌላው ላይ ጥገኛ በመሆኑና መስተጋብር ስለሚፈጥር፣ የክርስቶስ አካል ጤናማ ሆኖ እንዲያድግ ምዕመናን እርስ በርሳቸው በፍቅር መገልገል ይጠበቅባቸዋል። አገልጋዮች የሰዎችን መንፈሳዊ፣ ስነ-ልቦናዊና አካላዊ ቁስል በመጠገን፣ ተስፋ የቆረጡትን በማጽናናትና ደካሞችን በመደገፍ ወደ ክርስቶስ ሙላት እንዲያድጉ በትዕግስት ይረዳሉ።

ሦስተኛው ዒላማ መላው ዓለም ሲሆን፣ ይህ ወደ ውጭ የሚደረግ አገልግሎት በመባል ይታወቃል። ቤተ ክርስቲያን በዓለም ውስጥ ያለችው በተወሰነ አጥር ውስጥ ተከልላ ራሷን ለማዝናናት ሳይሆን፣ ለዓለም ብርሃንና ጨው እንድትሆን ነው። አገልጋዮች ገና ወንጌልን ላልሰሙት፣ በኃጢአት ጨለማ ውስጥ ላሉት የምስራቹን ቃል የማድረስ፣ የተጨቆኑትን ነጻ የማውጣት፣ ለተራቡት ምግብ የማቅረብ፣ የታረዙትን የማልበስና በማህበረሰቡ ውስጥ ፍትህንና እውነትን የማስፈን ታላቅ ኃላፊነት አለባቸው። የእግዚአብሔር ፍቅር በቤተ ክርስቲያን አጥር ውስጥ ብቻ ተወስኖ የሚቀር ሳይሆን፣ አገልጋዮች ወደ ዓለም ወጥተው፣ ከማህበረሰቡ ጋር ተቀላቅለው በተግባር ሊያሳዩት የሚገባ የሕይወት ዘይቤ ነው።

የአገልግሎት ግቡ ምንድን ነው?

አገልግሎት ራሱን የቻለ የመጨረሻ ግብ ሳይሆን፣ ወደ ትልቅና ዘላለማዊ ግብ የሚያደርስ መለኮታዊ መንገድ ነው። አገልጋዮች ወደ አገልግሎት ሲሰማሩና ኃላፊነት ሲቀበሉ ጊዜያዊ ከሆኑ ነገሮች ባሻገር የሚከተሉትን ታላላቅ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ግቦች ከግምት ውስጥ ማስገባት አለባቸው። የመጀመሪያው ግብ የእግዚአብሔርን ስም በምድር ላይ ማክበር ነው። የማንኛውም መንፈሳዊ እንቅስቃሴ፣ ስብከት፣ መዝሙር ወይም ማህበራዊ ስራ የመጨረሻው መዳረሻ የእግዚአብሔር ስም መክበር ነው። ሰዎች የአገልጋዩን መልካም ስራ፣ ቅንነትና ፍቅር አይተው በሰማይ ያለውን አባትን እንዲያከብሩ ማድረግ የአገልግሎት ዋነኛ ግብ ነው። አገልጋዩ ከክብር ነጻ ሆኖ፣ ክብርን ሁሉ ለሰጪው፣ ለጸጋው ባለቤት ለእግዚአብሔር ብቻ አሳልፎ መስጠት አለበት።

ሁለተኛው የአገልግሎት ግብ ምዕመናንን ለክርስቶስ ማዘጋጀትና በቃሉ ማነጽ ነው። በኤፌሶን መልእክት ምዕራፍ 4 ቁጥር 11-13 መሰረት፣ ሐዋርያት፣ ነቢያት፣ ወንጌላውያን፣ እረኞችና አስተማሪዎች የተሰጡበት ዋነኛ ዓላማ ቅዱሳንን ለአገልግሎት ስራ ማዘጋጀትና የክርስቶስን አካል ማነጽ ነው። ይህም ምዕመናን ሁሉ በእምነትና የእግዚአብሔርን ልጅ በማወቅ ወደሚገኝ አንድነት እስኪመጡ፣ ሙሉ ሰውም እስኪሆኑ፣ የክርስቶስም ሙላት ወደሚሆን ወደ ሙላቱ ልክ እስኪደርሱ ድረስ ያለማቋረጥ የሚቀጥል የትምህርትና የለውጥ ሂደት ነው። የአገልጋዮች ስኬት የሚለካው ባፈሩት ተከታይ ብዛት ወይም በሰበሰቡት ገንዘብ ሳይሆን፣ ያፈሩት ተከታይ ምን ያህል የክርስቶስን ባህሪ እንደሚመስል በማየት ነው።

ሦስተኛው ግብ የታላቁን ተልእኮ ማሳካት ነው። በ ማቴዎስ ወንጌል 28፡19-20 ላይ የተመዘገበው የክርስቶስ ትዕዛዝ አሕዛብን ሁሉ ማስተማር፣ በስላሴ ስም ማጥመቅ፣ እና ክርስቶስ ያዘዘውን ሁሉ እንዲጠብቁ ማድረግ ነው። ይህ የቤተ ክርስቲያን የዘወትር ተልዕኮ ሲሆን፣ እያንዳንዱ የአገልግሎት ዘርፍ በቀጥታም ሆነ በተዘዋዋሪ ለዚህ ዓለም አቀፋዊ የወንጌል ስርጭት ግብ አስተዋጽኦ ማድረግ አለበት። አራተኛውና ሌላው አስፈላጊ ግብ ደግሞ የክርስቶስን አካል ጤንነትና ሚዛን መጠበቅ ነው። መንፈሳዊ ስጦታዎች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ በሚገባ ሲሰሩ የክርስቶስ አካል ሚዛኑን ጠብቆ እንዲያድግ፣ እንዳይጎድልና እንዳይዛባ ያደርጋሉ። የአገልግሎት አንዱ ግብ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለውን መከፋፈል፣ መነጣጠልና የዘር ወይም የጎሳ ልዩነትን በማስወገድ፣ ሁሉም አካል በፍቅር ተሳስሮ በአንድነት እንዲያገለግል ማድረግ ነው። ሁሉም አማኝ ተፈላጊ መሆኑን ሲገነዘብና ያለ ፍርሃት ስጦታውን ሲለማመድ እጅግ ጤናማ፣ ጠንካራና ተጽዕኖ ፈጣሪ ቤተ ክርስቲያን ትገነባለች።

የአገልግሎት አነሳሽ ምክንያት ምንድን መሆን አለበት?

አንድን መንፈሳዊ ስራ ለመስራት መነሳት አንድ ውጫዊ ጉዳይ ሆኖ ሳለ፣ “ያንን ስራ ለምን አደርገዋለሁ? መነሻ ሃሳቤ ምንድን ነው?” የሚለው የልብ መነሻ ሃሳብ ግን በእግዚአብሔር ዘንድ እጅግ አስፈላጊውና ሚስጥራዊው መለኪያ ነው። ሁለት ሰዎች አንድ ዓይነት አገልግሎት ሊሰጡ፣ እኩል ሊሰብኩ ወይም ሊዘምሩ ይችላሉ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር የልብን ኩላሊት የሚመረምር አምላክ በመሆኑ፣ አገልግሎቱ ሚዛን ላይ የሚወጣውና ዋጋ የሚያገኘው በውጫዊ ድምቀቱ ሳይሆን በውስጣዊ አነሳሽ ምክንያቱ ነው። አገልጋዮችን ወደ አገልግሎት ሊገፋቸውና ሊያንቀሳቅሳቸው የሚገባው ትክክለኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ አነሳሽ ምክንያቶች በጥንቃቄ ሊመረመሩ ይገባል።

የመጀመሪያውና ከሁሉ የሚበልጠው የአገልግሎት አነሳሽ ምክንያት ለእግዚአብሔርና ለሰዎች ያለ ጥልቅ፣ ቅድመ-ሁኔታ የሌለው አጋፔ (Agape) ፍቅር ነው። የማንኛውም አገልግሎት ሞተር ፍቅር ሊሆን ይገባል። ሐዋርያው ጳውሎስ “የክርስቶስ ፍቅር ግድ ይለናል” እንዳለው፣ አገልጋይን በጠዋት የሚያነቃው፣ በመከራ የሚያጸናው፣ ሰዎች ሲነቅፉት ተስፋ እንዳይቆርጥ የሚያደርገውና ወደ ፊት የሚያራምደው ለእግዚአብሔርና ለጠፉ ነፍሳት ያለው መለኮታዊ ፍቅር ነው። ፍቅር የሌለው አገልግሎት፣ ምንም እንኳን ታላላቅ የመንፈስ ስጦታዎች ቢታከሉበት፣ ተራራን የሚያፈልስ እምነት ቢኖር ወይም ሰውነቱን ለእሳት አሳልፎ ቢሰጥ፣ እንደሚጮህ ናስ ወይም እንደሚንሽዋሽዋ ጸናጽል ከንቱ ድምጽ ብቻ ነው የሚሆነው። የጸጋ ስጦታ በጎ ፍሬ ከሌለው ዋጋ እንደሌለው ሁሉ፣ በመለኮታዊ ፍቅር ያላጀበው አገልግሎትም እግዚአብሔርን ደስ አያሰኝም፤ ሰዎችንም በዘላቂነት አይለውጥም።

ሁለተኛው አነሳሽ ምክንያት ለተደረገልን የድነት (የመዳን) ስራ የምስጋና ምላሽ መስጠት ነው። ክርስቲያኖች የሚያገለግሉት ድነትን በስራቸው ለማግኘት ብለው ሳይሆን፣ በክርስቶስ ደም በጸጋ ለተሰጣቸው ነጻ ድነት የምስጋና ምላሽ ለመስጠት ነው። እግዚአብሔር ከኃጢአት ጨለማ አውጥቶ ወደሚደነቅ ብርሃኑ የጠራን እርሱን እንድናመሰግንና በጎነቱን በተግባር እንድንናገር ነው። ይህ ጥልቅ የምስጋና ስሜት አገልጋዩን ከኩራት ይጠብቀዋል፣ ሁልጊዜም ትሁት ያደርገዋል፤ አገልግሎቱንም የክብርና የሹመት ሳይሆን፣ ሊከፈል የማይችለውን የፍቅር ዕዳ መክፈያ አድርጎ እንዲያየው ይረዳዋል። ሦስተኛው አነሳሽ ምክንያት ደግሞ የእግዚአብሔር ጥሪና ፍጹም ታዛዥነት ነው። እውነተኛ አገልግሎት ከሰው ፈቃድ ሳይሆን ከእግዚአብሔር መለኮታዊ ጥሪ ይመነጫል። እግዚአብሔር ሲጠራ ግለሰቡ ለዚያ ጥሪ የሚሰጠው የእምነት ምላሽ የአገልግሎቱ አነሳሽ ምክንያት ነው። በራስ ፈቃድ የሚጀመር አገልግሎት ፈተና ሲመጣ ቶሎ ይደርቃል። ነገር ግን የጥሪው ባለቤት እግዚአብሔር መሆኑን አውቆ መታዘዝ፣ በመከራ ውስጥ ታላቅ ጽናትን ይሰጣል።

በሌላ በኩል ደግሞ፣ እጩ አገልጋዮች በጥንቃቄ ሊመረምሯቸውና ሊያስወግዷቸው የሚገቡ የተሳሳቱ የአገልግሎት አነሳሽ ምክንያቶች አሉ። የግል ዝናና ክብር መፈለግ አንዱ ፈተና ነው። በሰዎች ዘንድ ለመታወቅ፣ ታዋቂ ለመሆንና ለመመስገን ማገልገል የውድቀት መጀመሪያ ነው። የገንዘብ ጥቅም ሌላው አደገኛ ምክንያት ነው። አገልግሎትን እንደ ኑሮ ማሻሻያ ዘዴ ወይም እንደ ንግድ አድርጎ መመልከት ቤተ ክርስቲያንን በእጅጉ የሚጎዳ አስተሳሰብ ነው። የስልጣን ጥማትም ሌላው በሽታ ሲሆን፣ በሌሎች ላይ የበላይ ለመሆንና ሰዎችን በቁጥጥር ስር ለማዋል መፈለግ ከአገልግሎት መንፈስ ጋር ይቃረናል። በተጨማሪም፣ በሌሎች የሕይወት ዘርፎች፣ ለምሳሌ በስራ ወይም በትምህርት የተሰማን ክፍተትና የበታችነት ስሜት በአገልግሎት መድረክ ላይ ለመሙላት መሞከር ጤናማ ያልሆነ አካሄድ ነው። አንድ ሰው ስጦታው ታላቅ ቢሆንም፣ ከነዚህ የተሳሳቱ ምክንያቶች ከተነሳ የቤተ ክርስቲያን አካል ላይ ከባድ ጉዳት ያደርሳል፤ የሰዎችንም እምነት ያደናቅፋል። በመሆኑም ስጦታው፣ አላማውና አነሳሽ ምክንያቱ በመንፈስ ፍሬ የተቀመረ፣ የጠራና ለእግዚአብሔር ክብር ብቻ የተለየ መሆን አለበት።

ማጠቃለያ

የቤተ ክርስቲያን አገልግሎት በምድር ላይ ካሉ ኃላፊነቶች ሁሉ እጅግ ክቡር፣ ጥልቅና ታላቅ መለኮታዊ አደራ ነው። በዚህ የስልጠና ማኑዋል በተብራራው መሰረት፣ አገልግሎት ማለት ራስን ከፍ ማድረግ ሳይሆን ራስን ዝቅ በማድረግ የእግዚአብሔርን ፈቃድ መፈጸምና የሰዎችን ፍላጎት ማሟላት ነው። የአገልግሎት ጽኑ መሰረታውያን በክርስቶስ ኢየሱስ አብነት፣ በእግዚአብሔር ቃል እውነት፣ በማያቋርጥ የጸሎት ሕይወትና በቤተ ክርስቲያን ኅብረት ላይ የተመሰረቱ መሆን አለባቸው። እያንዳንዱ አማኝ በክርስቶስ አካል ውስጥ የራሱ የሆነ መንፈሳዊ ስጦታ ያለው ሲሆን፣ ማንም ሰው ራሱን ዝቅ አድርጎ ሊገለል፣ ወይም በኩራት ተሞልቶ ሌላውን ሊያገል ከቶ አይችልም። ነገር ግን እነዚህ ልዩ ልዩ መንፈሳዊ ስጦታዎች ሚዛናዊ በሆነ መንገድ ጥቅም ላይ መዋል ያለባቸው ሲሆን፣ አንድ ስጦታ ከሌላው ይበልጣል የሚለውን የተሳሳተ አስተሳሰብ በማስወገድ የአካሉን ጤንነት፣ ውበትና አንድነት መጠበቅ የሁሉም ኃላፊነት ነው።

ከዚህም የላቀው እውነት፣ የአገልግሎት ስጦታው ፍሬያማ፣ ተጽዕኖ ፈጣሪና በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት ያለው ዘላቂ አገልግሎት እንዲሆን፣ አገልጋዩ የክርስቶስን መልክ በሚመስል የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ የታነጸ የጠራ ሕይወት ሊኖረው ግድ ይላል። ስጦታ ብቻውን ያለ ፍሬ አደጋ አለው። እውነተኛ አገልጋይ ባሕሪው የተመሰከረለት፣ ቃሉን የሚታዘዝና የክርስቶስን የትህትና ፈለግ የሚከተል ነው። አገልጋዮች በዋናነት እግዚአብሔርን በቅድስና፣ በመቀጠልም ምዕመናንን በፍቅር፣ እና በመጨረሻም ዓለምን በወንጌል በማገልገል የቤተ ክርስቲያንን ታላቅ አላማ ከግብ ያደርሳሉ። ይህ ሁሉ ሰፊ አገልግሎት የሚከናወነው ለእግዚአብሔር ክብር፣ ለቅዱሳን ማነጽ እና ለታላቁ ተልእኮ ስኬት ሲሆን፣ በውስጥ ያለው አነሳሽ ምክንያቱም ንጹህ የሆነ መለኮታዊ ፍቅር፣ እውነተኛ ምስጋናና ጥልቅ ታዛዥነት መሆን አለበት። ይህን ሰፊ ስነ-መለኮታዊና ተግባራዊ እውነት የተረዳ እጩ አገልጋይ፣ ለቤተ ክርስቲያንና ለትውልድ ታላቅ በረከት ከመሆኑም ባሻገር፣ በመጨረሻው ቀን በጌታው በእግዚአብሔር ዘንድ “አንተ መልካምና ታማኝ ባሪያ፣ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ” የሚለውን የክብር ድምጽ ለመስማት የበቃ ይሆናል። በዚህም መሰረት እጩ አገልጋዮች ይህንን ማኑዋል ደጋግመው በማንበብ፣ በመጸለይና ከሕይወታቸው ጋር በማዛመድ ራሳቸውን ለታላቁ የአገልግሎት ስራ ሊያዘጋጁ ይገባል፡፡