በመንፈሳዊ ሕይወቴ ውስጥ ቀዝቃዛነት ወይም ድካም ሲሰማኝ ራሴን እንዴት ማደስ እችላለሁ?

በክርስትና ጉዟችን ውስጥ መንፈሳዊ ቀዝቃዛነት እና ድካም ማጋጠሙ የተለመደ ቢሆንም፣ በዚያው ሁኔታ ውስጥ መቆየት ግን አደገኛ ነው። እግዚአብሔር አባታችን ሁልጊዜ በመንፈስ እንድንቃጠል እና እንድንታደስ ይፈልጋል። በመንፈሳዊ ሕይወታችን ድካም ሲሰማን ወደ ቀደመው ሙቀታችን ለመመለስ የሚከተሉትን መጽሐፍ ቅዱሳዊ እርምጃዎች ልንወስድ ይገባናል፡

1. ወደ መጀመሪያው ፍቅር መመለስ እና ንስሐ መግባት

መንፈሳዊ ቀዝቃዛነት ሲሰማን፣ መጀመሪያ ልናደርገው የሚገባን ነገር ከጌታ ጋር የነበረንን የቀድሞ ፍቅር ማስታወስ እና የጎደለብንን ነገር ፈልጎ ንስሐ መግባት ነው። የቀደመውን ፍቅር ስለተውን ንስሐ ገብተን የፊተኛውን ሥራ ልንሠራ ይገባናል (ራእይ 2፡4-5)። ልባችንን የሚከፋፍሉ እና መንፈሳችንን የሚያቀዘቅዙ ኃጢአቶችን፣ አለማመንን ወይም ዓለማዊ ምኞቶችን በእግዚአብሔር ፊት አቅርበን መንጻት አለብን።

2. በእግዚአብሔር ቃል ነፍስን ማነቃቃት

የእግዚአብሔር ቃል ለደከመች ነፍስ ሕይወት የሚሰጥ ታላቅ ኃይል አለው። በመንፈሳዊ ድርቀት ጊዜ ቃሉን ማንበብ እና ማሰላሰል ውስጣችንን ያድሰዋል። ነፍሳችን በምድር አፈር ላይ ስትጣበቅ፣ እግዚአብሔር በቃሉ ሕያው ሊያደርገን ይገባል (መዝ 119፡25)። ቃሉን በረሃብ እና በጥማት ስንመገብ፣ መንፈሳዊ ጉልበታችን እንደገና መመለስ ይጀምራል።

3. በጸሎት እና በጾም መትጋት

መንፈሳዊ ሞቅታችንን ለመመለስ ከእግዚአብሔር ጋር የምናደርገውን የጸሎት ጊዜ ማሳደግ ወሳኝ ነው። በተለይም ጾም ሥጋችንን በማስገዛት መንፈሳችንን እንድናነቃቃ ይረዳናል። እግዚአብሔርን በመተማመን የሚጠባበቁ ግን ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ አይታክቱም፥ ይሄዳሉ አይደክሙም (ኢሳ 40፡31)። በጸሎት ስንተጋ እና በእግዚአብሔር ፊት ስንጠባበቅ የመንፈስ ቅዱስ እሳት ውስጣችንን ያሞቀዋል።

4. በመንፈስ ቅዱስ ሙላት መታደስ

መንፈሳዊ እሳታችንን የሚያቀጣጥለው እና ኃይል የሚሰጠን መንፈስ ቅዱስ ነው። ስለዚህ በመንፈስ ቅዱስ ሙላት ዘወትር ልንታደስ ይገባናል። መንፈስ ይሙላባችሁ እንጂ በወይን ጠጅ አትስከሩ (ኤፌ 5፡18)። የመንፈስ ቅዱስን ኅብረት ስንናፍቅ እና ለእርሱ አሠራር ራሳችንን ክፍት ስናደርግ፣ የደከመው መንፈሳችን እንደገና ሕያው ይሆናል፤ ጸጋችንም ይቀጣጠላል።

5. ከሌሎች አማኞች ጋር ያለንን ኅብረት ማጠናከር

ብቸኝነት ለመንፈሳዊ ቀዝቃዛነት ትልቅ ምክንያት ነው። የሚነድ እሳት ውስጥ ያለን ፍም ለብቻው ሲወጣ እንደሚጠፋ፣ እኛም ከቅዱሳን ኅብረት ስንለይ እንቀዘቅዛለን። በፍቅርና በመልካም ሥራ እንድንነቃቃ እርስ በርሳችን ልንተያይ እና ልንመካከር ይገባናል (ዕብ 10፡24-25)። እሳት ካላቸው እና በመንፈስ ከሚቃጠሉ አማኞች ጋር ጊዜ ማሳለፍ፣ አብሮ መጸለይ እና ቃሉን ማካፈል እኛንም ያነቃቃናል።

መንፈሳዊ መታደስ ከእኛ ፈቃደኝነት እና ከእግዚአብሔር የጸጋ አሠራር የሚመነጭ እውነተኛ በረከት ነው።