በቤተ ክርስቲያን መሪዎች ወይም አገልጋዮች ላይ ድክመት ወይም ስህተት ማየት እጅግ ፈታኝ እንደሆነ እንረዳለን። ብዙ አማኞች በዚህ መንገድ ውስጥ ያልፋሉ፤ ይህ ሁኔታም በእግዚአብሔር ላይ ያለንን እምነት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ሰዎች ላይ ያለንን ግንዛቤ እንድንፈትሽ ይጋብዘናል። እምነታችን እንዳይናወጥ ራሳችንን የምንጠብቅባቸው መጽሐፍ ቅዱሳዊ መንገዶች የሚከተሉት ናቸው፡
1. እይታችንን ከሰው ወደ ክርስቶስ መመለስ
እምነታችን የተመሰረተው በማይወድቀው ጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ እንጂ በምድራዊ ሰዎች ላይ አይደለም። አገልጋዮች እንደ እኛ ሁሉ የሸክላ ዕቃ የሆኑ ድካም ያላቸው ሰዎች ናቸው። የእምነታችን ጀማሪና ፈጻሚ ኢየሱስን እንጂ ሰውን ብንመለከት በእርግጥ እንወድቃለን። የእምነታችንንም ጀማሪና ፈጻሚውን ኢየሱስን እንመልከት (ዕብ 12፡2)። መሪዎች የአምልኮ መድረሻ ሳይሆኑ የአምልኮ መሪዎች ብቻ መሆናቸውን ማስታወስ እምነታችንን ከማናወጥ ይጠብቀናል።
2. የመሪዎችን ድካም እንደ ሰብአዊነት መረዳት
መጽሐፍ ቅዱስ እንደ ኤልያስ፣ ዳዊት፣ ጴጥሮስ እና ጳውሎስ ያሉ ታላላቅ የእግዚአብሔር ሰዎች እንኳ ድክመት እንደነበረባቸው በግልጽ ያስቀምጣል። ይህ የሚጻፈው እነርሱን ለማሳነስ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር ደካማ ሰዎችን ተጠቅሞ ታላቅ ሥራ እንደሚሠራ ለማሳየት ነው። መሪዎችም ቢሆኑ ከፈተና ነጻ አይደሉም። መሪዎቻችንን በጸሎት መደገፍ እንጂ እነርሱ ላይ በክፋት መፍረድ የክርስቶስ አካል የሆነችውን ቤተ ክርስቲያን አይጠቅምም። በእግዚአብሔር ቃል እንደሚነግረን፣ “እርስ በርሳችሁ ተሸከሙ” (ገላ 6፡2)።
3. የቤተ ክርስቲያን ስልጣንን እና የእግዚአብሔርን ቃል መለየት
የመሪዎች ስህተት የእግዚአብሔርን ቃል እውነት አይቀይረውም። አንድ አገልጋይ ቢወድቅም፣ የእግዚአብሔር ቃል ግን ዘላለማዊ እና እውነት ነው። በሰዎች መውደቅ ምክንያት የእግዚአብሔርን መንገድ መተው፣ የሰዎችን ድካም ከቃሉ እውነት ጋር እንደማደባለቅ ይቆጠራል። እኛ ግን በቃሉ እውነት እንጂ በሰው አፈጻጸም ላይ አንመሰረትም።
4. መሪዎቻችንን ለጸሎት ማስታወስ
መሪዎች ከእኛ ይልቅ የጠላት ኢላማ ናቸው። መሪዎች ሲሳሳቱ ወይም ሲወድቁ፣ በክፋት ከመተቸት ይልቅ በመንፈስ ቅዱስ እየተመራን ስለ እነርሱ መጸለይ ይገባናል። መሪዎች በጌታ ፊት ጸንተው እንዲቆሙ መጸለይ ለእኛም ለቤተ ክርስቲያንም የጋራ ጥቅም ነው። “ስለ ሰዎች ሁሉ፥ ስለ ነገሥታትና በሥልጣን ስላሉት ሁሉ… ጸሎትና ልመና… ይደረግ ዘንድ ከሁሉ በፊት እመክራለሁ” (1ኛ ጢሞ 2፡1-2)።
5. ድንበርን ማወቅ እና ትክክለኛውን ቦታ መያዝ
የመሪ ስህተት ስንመለከት፣ ጉዳዩ በቤተ ክርስቲያን አስተዳደር ወይም በሥርዓት መታረም ያለበት ከሆነ፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊ በሆነ መንገድ (ማቴ 18፡15) መሄድ እንጂ በመንፈሳዊ መድረኮች ላይ ሐሜትን ማራባት አይገባም። ቤተ ክርስቲያን የምትታነጸው በፍቅር እንጂ በሐሜት አይደለም።
እምነታችን በሰው ላይ ሳይሆን በክርስቶስ ላይ ሲሆን፣ የሰው መውደቅ ወይም ስህተት የኛን የእምነት ጎዳና ሊያናውጠው አይችልም። ይልቁንም፣ ለእግዚአብሔር ጸጋ ይበልጥ እንድንጸልይ ያነሳሳናል።