ማርያም ኢየሱስን ሽቶ መቀባቷ እና ኢየሱስ ወደ ኢየሩሳሌም በድል መግባቱ (ዮሐ. 12፡1-19)

  1. ማርያም ኢየሱስን ሽቶ ቀባችው (ዮሐ. 12፡1-11)

ኢየሱስ የሚሞትበት ጊዜ ደርሷል፤ የቀረው ስድስት ቀናት ብቻ ነው። ክርስቶስ ቢታንያ በሚገኘው የማርያም፥ የማርታና የአልዓዛር ቤት ተቀምጧል። ይህ ቤተሰብ ለክርስቶስ ያለው ፍቅር ጥልቅ በመሆኑ፥ ለክብሩ ትልቅ ግብዣ አዘጋጁለት። ሦስቱ የቤተሰቡ አባላት ፍቅራቸውን ለክርስቶስ ገለጹ። ምናልባትም ታላቅ እኅታቸው የነበረችው ማርታ ክርስቶስን ታስተናግድ ነበር። አልዓዛር ከክርስቶስ ጋር በማዕድ ተቀምጦ ይበላ ነበር። ማርያም የክርስቶስን እግር በውድ ሽቶ ትቀባ ነበር። የምታደርገው ነገር ሁሉ ለየት ያለ ነበር። ምንም ዓይነት የራስ ወዳድነት ስሜት ሳይታይባት ውድ ንብረቷን ሰጠችው። በሰው ፊት ጸጉሯን ፈትታ ለቀቀችው፤ ይህም የተከበሩ የአይሁድ ሴቶች የማያደርጉት ነገር ነው። ከዚያም እንደ አገልጋይ እግሩን አጠበች። (እግር ማጠብ የአገልጋዮች ተግባር ነበር።) ምናልባት ሽቶውን ያስቀመጠችው ለጋብቻዋ ቀን ይሆናል። ነገር ግን ለሌሎች ላናስብ ለእግዚአብሔር ያለንን የተለየ ፍቅር የምንገልጽበት ጊዜ ሊኖር ይገባል። ማርያም ፍቅሯን የገለጻችው በዚህ መንገድ ነበር።

ሌሎቹ ወንጌላት በሌሎቹ ደቀ መዛሙርት ምላሾች ላይ ሲያተኩሩ፥ ዮሐንስ ግን በይሁዳ ላይ አተኩሯል። ይሁዳ የኢየሱስንና የቡድኑን ገንዘብ የሚይዝ ሰው እንደ ነበር ዮሐንስ ገልጾአል። ነገር ግን ሁልጊዜ ከሚይዘው ገንዘብ እየሰረቀ ይወስድ ነበር። ገንዘቡን የፈለገው ለራሱ እንጂ ለድሆች አልነበረም። ይሁዳ ክርስቶስን አሳልፎ የሰጠው በድንገት አይደለም። ነገር ግን የገንዘብ ፍቅር በልቡ ውስጥ እንዲያድግ አድርጎ ነበር። ይህ የኃጢአት አረም በልቡ ውስጥ አደገ። ምንም እንኳ ክርስቶስ ስለ ገንዘብ ያስተማረውን ቢሰማም፥ ክርስቶስም ያደረጋቸውን ተአምራት ቢያይም፥ ይህ ኃጢአት በልቡ ውስጥ የሚያድገውን ክፋት እንዳያይ አሳወረው። በገንዘብ ረገድ ሰይጣን በሕይወቱ ውስጥ ስፍራ እንዲያገኝ ካደረገ፥ ሰይጣን በይሁዳ ሕይወት ውስጥ የፈለገውን ነገር ለመፈጸም ቀላል ይሆንለታል።

ይህ በሁላችንም ሕይወት ውስጥ እውነት ነው። ብዙ ጊዜ የሚያስቸግሩን ታላላቅ ኃጢአቶች አይደሉም። ትናንሽ የምንላቸው ኃጢአቶች ናቸው፥ ከምጽዋት የምትወሰደው ትንሿ ገንዘብና ትንሿ የዓይን አምሮት በጊዜ ካልተቀጩ፥ ሰይጣን ሕይወትህን ሊቆጣጠርና የኋላ ኋላም ሊያጠፋህ ይችላል።

ማንም ሰው ድንገት ዝሙት አይፈጽምም። የሚጀምረው በዚህ አሳብ ከተያዘ ሕሊና ነው። ግድያና ሌብነትም የሚጀምሩት ከክፉ ሃሳብና ቅናትና ምኞት ነው። አወዳደቃችን የይሁዳን ያህል የከፋ ላይሆን ይችላል፤ የማይታረሙ ትናንሽ ኃጢአቶች ወደ ትልቁ ያመራሉ፤ ይህም ሕይወታችንን፥ ምስክርነታችንን፥ ቤተሰባችንንና የኢየሱስን ስም የሚያጎድፍ ይሆናል።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ስለ ትልልቅ ኃጢአቶች ብቻ ሳይሆን ስለ ትንንሾቹም ማሰብ እንዳለብን ይህ ትምህርት የሚያስጠነቅቀን እንዴት ነው? ለ) አንዳንድ ጊዜ አሳሳቢ አይደሉም ብለህ የናቅሃቸውን ኃጢአቶች በምሳሌነት ጥቀስ። እነዚህ ኃጢአቶች አድገው ሕይወትህን ሊገዙ የሚችሉት እንዴት ነው? ሐ) አሁን ጊዜ ወስደህ ሕይወትህን በጸሎት መርምር። መንፈስ ቅዱስ እንደ አረም ወደ ሕይወትህ ሊዘልቁና ሊያጠፉህ ብቅ የሚሉትን ትናንሽ ኃጢአቶች እንዲያሳይህ ተማጠነው። በሕይወትህ ስለምታያቸው ኃጢአቶች ንስሐ ግባ። ከዚያም በክርስቶስ አማካይነት ስላገኘኸው ድል እግዚአብሔርን አመስግን።

  1. ኢየሱስ ወደ ኢየሩሳሌም በድል ገባ (ዮሐ 12፡12-19)

ሐዋርያው ዮሐንስ ክርስቶስ በ”ሆሳዕና” ዝማሬ ታጅቦ ወደ ኢየሩሳሌም ሲገባ፥ ታሪኩን በገለጸበት በዚህ ክፍል የተለያዩ ቡድኖች በሰጡት ምላሾች ላይ ትኩረት አድርጓል። ክርስቶስ ኢየሱስ በአህያ ውርንጭላ ላይ ተቀምጦ ወደ ኢየሩሳሌም መግባቱ ምን ትርጉም እንዳለው ሕዝቡ ባይገነዘብም፥ በሁኔታው ግን ደስ ሳይሰኙ አይቀሩም። በወቅቱ ለኢየሱስ በተደረገው ታላቅ አቀባበል የተደነቁት ደቀ መዛሙርትም እስከ ትንሣኤው ድረስ ክርስቶስ የአይሁድ የሰላም ንጉሥ ሆኖ መምጣቱን አልተገነዘቡም ነበር። ለሌሎች ክርስቶስ ተአምራትን በማድረግና በማስተማር አስደናቂ ትእይንት እንደሚያሳይ ሰው ነበር። የሃይማኖት መሪዎች ደግሞ የተከታዮቹን ብዛት ሲመለከቱ ይበልጥ ቀኑበት።

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ኢየሱስ አልዓዛርን ከሞት አስነሣው (ዮሐ. 11:1-57)

ሞት የሰው ልጆች ሁሉ ዋነኛ ጠላት ነው። አዳምና ሔዋን ኃጢአት ከሠሩበት ጊዜ አንሥቶ ሥጋዊ ሞት የሰው ልጆች ሁሉ የመጨረሻው ጠላት ሆነ፡፡ ሁላችንም በሞት ተሸንፈናል። ክርስቶስ ለሰው ልጆች ሁሉ ችግሮች መልስ ይሆን ዘንድ፥ ለዚህ ዋነኛ ጠላት መፍትሔ ሰጥቷል። ይህ አልዓዛር ከሞት የተነሣበት ሰባተኛው «ምልክት» ክርስቶስ በሞት ላይ ፍጹም ሥልጣን እንዳለው ከማሳየቱም በላይ፥ ለሁላችንም ተስፋ የሚሰጥ ምልክት ነው። አልዓዛርን ከሞት ያስነሣው ይኸው ክርስቶስ እኛንም ከሞት ያስነሣናል። ነገር ግን በአልዓዛርና በእኛ ትንሣኤ መካከል ልዩነት አለ። አልዓዛር ከሞት ቢነሣም እንደገና ሞቷል። እኛ ግን ክርስቶስ ከሞት በሚያስነሣን ጊዜ ዳግም አንሞትም።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ሞት ከሁሉም የከፋ ጠላታችን የሚሆነው እንዴት ነው? ለ) ክርስቶስ እኛንና የምንወዳቸውን ሰዎች ከሞት እንደሚያስነሣ የሚያመለክተው የተስፋ ቃል ታላቅ መጽናኛ የሚሆንልን ለምንድን ነው?

በዚህ ምድር ለኢየሱስ ቅርብ የሆነው ቤተሰብ የማርያም፥ የማርታና የአልዓዛር ቤተሰብ ሳይሆን አይቀርም። ክርስቶስ ብዙ ምሽቶችን በእነዚህ ወገኖች ቤት ያሳልፍ ነበር። ክርስቶስ የሕይወቱን የመጨረሻ ሳምንት ያሳለፈው በእነርሱ ቤት ነበር። ይህንንም ያደረገው ከኢየሩሳሌም ወደ ቢታንያ በየቀኑ 3 ኪሎ ሜትር ያህል እየተጓዘ ነበር። የሥጋ ወንድሞቹ በክርስቶስ ለማመን ባይፈልጉም፥ የዚህ ቤተሰብ አባላት ግን የክርስቶስ የቅርብ ወዳጆችና ደጋፊዎች ነበሩ።

የዮሐንስ ወንጌል በዚህ ስፍራ ትኩረቱን በመለወጥ ወደ ኢየሱስ ሞት እንድንመለከት አድርጓል። ክርስቶስ ከታላላቅ ተአምራቱ መካከል አንዱን በሚፈጽምበት ጊዜ እንኳ፥ በአይሁድ መሪዎች አስተባባሪነት የተቀሰቀሰው የአይሁዶች ቁጣና ጥላቻ ተጧጡፎ ቀጥሏል። ሕዝቡ እንዳይጠፋ ክርስቶስ መሞት እንዳለበት ለመሪዎቹ ግልጽ ነበር። (ዮሐ 11:50 አንብብ።)። ይህም ጥላቻ ክርስቶስን ለመስቀል ሞት ዳርጎታል። ነገር ግን የክርስቶስን ሞት የሚወስነው የአይሁድ መሪዎች ቁጣ ሳይሆን፥ የእግዚአብሔር የጊዜ ሠሌዳ ነበር። ክርስቶስ ለዓለም ኃጢአት መሥዋዕት የሚሆነው ጊዜው ሲደርስ ብቻ ነው።

ኢየሱስ የአልዓዛርን መታመም የሰማው በጲሪያ አካባቢ ሆኖ ነበር። አልዓዛርን ለመርዳት ከመፍጠን ይልቅ በዚያው ባለበት አያሌ ቀናት አሳለፈ። የእግዚአብሔር ዕቅድና የጊዜ ሠሌዳ ደቀ መዛሙርቱና ወዳጆቹ ከሚያስቡት የተለየ ነበር። (ማስታወሻ፡ ከእግዚአብሔር ጋር ባለን ግንኙነት ውስጥ ልናውቃቸው ከሚገቡን ነገሮች አንዱ፥ የእርሱ የጊዜ ሠሌዳ ከእኛ እንደሚለይ ነው። እኛ ፈጣን ምላሽ በምንፈልግበት ጊዜ፥ እግዚአብሔር በአብዛኛው ይዘገያል። ቅጽበታዊ ፈውስን ስንሻ ለረዥም ጊዜ ከበሽታው ጋር እንድንኖር ወይም በታመምንበት በሽታ እንድንሞት ያደርጋል። በዚህ ጊዜ ከእግዚአብሔር የጊዜ ሠሌዳ ጋር ከመታገል ይልቅ ለእርሱ መታዘዝን ልንማር ይገባል። ከእግዚአብሔር ዕቅድና የጊዜ ሠሌዳ ጋር በምንታገልበት ጊዜ በዋናነት ራሳችንን እንጎዳለን።)

ሁለት ቀናት አለፉ። በዚህ ጊዜ ኢየሱስ አልዓዛር እንደ ሞተ ያውቅ ነበር። ቀደም ሲል ከአልዓዛር ፈውስ ይበልጥ ለእግዚአብሔር አብና ወልድ ታላቅ ክብር እንደሚሆን ለደቀ መዛሙርቱ ገልጾ ነበር። ለክርስቶስ የአልዓዛር ሞት ከእንቅልፍ ተቀስቅሶ የመነሣት ያህል ብቻ ነበር። እኛም በምንሞትበት ጊዜ ሰውነታችን ለጊዜው ያንቀላፋል። በመጨረሻው ቀን ግን ክርስቶስ ከሞት ያስነሣናል። ክርስቲያኖች እንደ መሆናችን ግን ነፍሳችን አታንቀላፋም፤ መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚለው፥ ምንም እንኳ አካላችን ወይም ሰውነታችን ቢያንቀላፋም ስንሞት የማንነታችን መለያ የሆነችው ነፍሳችን በክርስቶስ ፊት ትሆናለች (2ኛ ቆሮ. 5፡1-10)።

ደቀ መዛሙርቱ አይሁዶች ክርስቶስን ምን ያህሉ እንደሚጠሉትና ሊገድሉትም እንደሚፈልጉ ያውቁ ስለ ነበር፥ ወደ ይሁዳ ለመመለስ ፈሩ። ሞት ቢጠብቃቸውም እንኳ ከእርሱ ጋር ለመሆን መወሰናቸው የእውነተኛ ፍቅርና ደቀ መዝሙርነት ምልክት ነበር።

ክርስቶስ ቢታኒያ ሲደርስ አልዓዛር ከሞተ ሦስት ቀን ሆኖት ነበር። በአይሁድ ባሕል አንድ ሰው በሚሞትበት ጊዜ የአካባቢው ኅብረተሰብ በሚገኝበት የሦስት ቀን ኀዘን ይደረጋል፤ በአራተኛው ቀን የቅርብ ዘመዶች ብቻ ያለቅሳሉ። ከዚያ በኋላ ለተጨማሪ ሦስት ሳምንት በጣም የቅርብ ዘመዶች ብቻ ሲያለቅሱ ይቆያሉ። ዮሐንስ ስለ አልዓዛር ትንሣኤ በጻፈው ታሪክ የልዩ ልዩ ሰዎችና የክርስቶስ ምላሾች አጽንኦት ተሰጥቷቸዋል።

ሀ. ማርታ፡- ማርያም ከእግሩ ሥር በጸጥታ ቁጭ ብላ የክርስቶስን ትምህርት በምትከታተልበት ወቅት፥ ማርታ ክርስቶስን ለማስተናገድ ትጥር እንደ ነበር ታስታውሳለህ (ሉቃስ 10፡40-41)። ማርታ የክርስቶስን መምጣት እንደ ሰማች ልትቀበለው ወጣች። ኢየሱስ ብዙ ጊዜ ተአምር ሲሠራ ስላየች አልዓዛርንም ሊፈውሰው እንደሚችል አመነች። አልዓዛር በመጨረሻው ዘመን ከሞት እንደሚነሣ መናገሯ፣ የመጽሐፍ ቅዱስ እውቀት እንደ ነበራት ያሳያል። ክርስቶስ «ትንሣኤና ሕይወት እኔ ነኝ» በማለት በሙታን ላይ ሙሉ ሥልጣን እንዳለውና የዘላለምን ሕይወት ለመስጠት እንደሚችል ሲናገር አመነችው። (ይህ ኢየሱስ የተናገረው «እኔ ነኝ» የሚለው እምስተኛው ዓረፍተ ነገር ነው።) ማርታ ኢየሱስ 1) መሢሕና 2) የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን ሙሉ በሙሉ እምናለች። ለክርስቶስ የነበራት ፍቅርና እምነት እጅግ ከፍተኛ በመሆኑ ምንም ነገር ቢነግራት አትጠራጠረውም ነበር። እንደ መጥምቁ ዮሐንስ ሁሉ፥ ማርታም ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን መስክራለች።

ለ. ማርያም፡- ከማርታ ይልቅ ማርያም ዝግ ያለች ሴት ትመስላለች። ክርስቶስ እየመጣ መሆኑን ብትሰማም እንደ ማርታ ግን ወጥታ አልተቀበለችውም። በቤት ከለቀስተኞቹ ጋር ተቀምጣ ነበር። ነገር ግን ማርታ ክርስቶስ ሊያገኛት እንደሚፈልግ ስትነግራት ከለቀስተኞቹ ጋር እርሱ ወዳለበት እየሮጠች ሄደች። እንደ ማርታ ሁሉ ማርያምም ክርስቶስ የመፈወስ ችሎታ እንዳለው ማመኗን ገልጻለች።

ሐ. ኢየሱስ፡ ዮሐንስ፥ ኢየሱስ በሁኔታው ላይ ሙሉ ሥልጣን እንዳለው ገልጾአል። ክርስቶስ አልዓዛርን ከሞት እንደሚያስነሣው ያውቅ ነበር። ነገር ግን የማርያምንና የአይሁዶችን ኀዘን በተመለከተ ጊዜ በመንፈሱ እንደ ታወከና በነገሩም እንዳዘነ ተገልጾአል። ከዚያም አለቀሰ። ክርስቶስ ሊሆን ያለውን እያወቀ ለምን አለቀሰ? ክርስቶስ ያለቀሰው በሁለት ምክንያት ነው። አንደኛው፥ ያለቀሰው ኃጢአት በዓለም ውስጥ ስላስከተለው ሥቃይ ነው። አዳምና ሔዋን ኃጢአት ከሠሩበት ጊዜ አንሥቶ በሺህ ለሚቆጠሩ ዓመታት የሰው ልጅ ታሪክ የሞት ታሪክ ነበር። እንግዲህ ኢየሱስ ያለቀሰው ኃጢአት ፍጹሙን ፍጥረት በማጥፋቱ ነው። ሁለተኛው፥ ኀዘን ላደቀቃቸው ለአልዓዛር ወዳጆች ነበር ያለቀሰው። አልዓዛርን ከሞት እንደሚያስነሣው ቢያውቅም፥ ሌሎች ግን ይህን ዕድል አላገኙም ነበር፡፡ የሌሎች ጉዳት የክርስቶስን ልብ አወከ፥ ስለ ኀዘናቸውም ከማርያምና ከማርታ ጋር አለቀሰ።

በቀብር ሥነ ሥርዓት ላይ ማልቀስ ትክክል አይደለም የሚል አመለካከት በአማኞች መካከል ያለ ይመስላል። ለዚህም ጳውሎስ «አታልቅሱ» የሚል መልእክት ማስተላለፉን ይጠቅሳሉ (1ኛ ተሰ. 4፡13-14)። ይህ ግን ጳውሎስ የተናገረውን በቅጡ አለመረዳት ነው። ጳውሎስ በዚህ ምንባብ ላይ የሚናገረው ተስፋ እንደሌላቸው ሰዎች እንዳናዝን ነው። ይህን ሲል እንባችንን አውጥተን እንዳናለቅስ መከልከሉ አልነበረም፤ ተስፋ እንደሌላቸው እንዳንሆን እንጂ። ክርስቶስ እንኳ በሞት ምክንያት ስለመጣው ሥቃይ አልቅሷል። ዛሬም ቢሆን የምንወደውን ሰው በሞት ተነጥቀን በምናዝንበት ጊዜ አብሮን ያዝናል። ክርስቲያኖች ተስፋ እንደሌላቸው ሰዎች ማልቀስ ባይኖርባቸውም፥ በሞት ምክንያት ለተለዩአቸው ሰዎች ኀዘናቸውን በለቅሶ መግለጽ ይችላሉ። የምንወደው ሰው በሞት ሲለየን ማልቀሱ ክፋት የለውም። እንባ እግዚአብሔር ኀዘናችንን ለማጠብና ነፍሳችንን ለመፈወስ የሚጠቀምበት መንገድ ነውና። አንድ ሰው እንደ ልቡ እንዳያለቅስ በምንከለከልበት ጊዜ የነፍሱ ኀዘን በእንባ ታጥቦ ኑሮውን በደስታ እንዳይቀጥል ማድረጋችን ነው። ነገር ግን የምንወደውን ሰው ክርስቶስ እንደሚያስነሣውና ነፍሱ በሰማይ እንደምትሆን በመገንዘብ (ክርስቲያን ከሆነ)፥ በተስፋ ቢስነት ሳይሆን የመለየትን ሥቃይ ለመግለጽ ያህል ማልቀሳችን ተገቢ ነው።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) የሚወዱት ሲሞት ወይም አንድ አስቸጋሪ ሁኔታ ሲገጥማቸው ክርስቶስ ሰዎች እንዳያለቅሱ የሚከለክል ይመስልሃል? መልስህን አብራራ። ለ) ማልቀስ ተቀባይነት ሊያገኝ ስለሚገባበትና ስለማይገባበት ሁኔታ ለቤተ ክርስቲያንህ ምእመናን ምን ልታስተምር ትችላለህ?

መ. አልዓዛር፡- ስለ አልዓዛርና በወቅቱ ስለነበረው ምላሽ እምብዛም የተነገረን ነገር የለም። ክርስቶስ በጠራው ጊዜ በከፈኑ ጨርቅ እንደ ተጠቀለለ ከመቃብሩ ወጣ።

ሠ. ጥቂት አይሁዶች፡- በኢየሱስ አመኑ። አእምሯቸው ክፍት ስለነበረ ተአምሩን አይተው ክርስቶስ መሢሕ እንደ ሆነ አመኑ። ከእነዚህ ሰዎች አንዳንዶቹ እውነተኛ እምነት ነበራቸው። የአንዳንዶቹ እምነት ግን ዘላቂ አልነበረም። በቅርብ ጊዜ ውስጥ ክርስቶስን ይክዱታል።

ረ. ጥቂት አይሁዶች በክርስቶስ አላመኑም። ይልቁንም ወደ ፈሪሳውያን ሄደው ከሰሱት። እነርሱም ክርስቶስን ለማስገደል የበለጠ ቁርጥ ውሳኔ አደረጉ። እውነትን ከመፈለግና የክርስቶስን ማንነት ከመገንዘብ ይልቅ የክብር ቦታቸውን ላለማጣት ሠጉ። ኢየሱስ ዐመፅን ቢያስነሣ፥ ሮም አይሁዶችን ትቀጣለች፥ የአይሁድ መሪዎችም ሥልጣናቸውን ያጣሉ። በ76 ዓ.ም. እንደ ሆነው የአይሁድ ሕዝብ ይመኩባቸው የነበሩ ነገሮች ወደሙ። የአይሁድ መሪዎች ክርስቶስን ለመግደል ወስነው ሊይዙት ፈለጉ።

ሰ. ቀያፋ፡- ቀያፋ ሊቀ ካህን ነበር። ይህ ሰው ሕዝቡ ክርስቶስን ተከትሎ በሮም መንግሥት ላይ ቢያምጽ ሊከሰት ስሚችለው አደጋ ሠጋ። «ሕዝቡ ሁሉ ከሚጠፋ አንድ ሰው ቢሞት እንደሚሻል ገለጸ።» ይህ ሲል ክርስቶስ ቢሞት ዐመፁ እንደማይስፋፋና ሮምም ይሁዳን እንደማታጠፉ መግለጹ ነበር፡፡ ቀያፋ በዚህ ንግግሩ ሳያውቀው ትንቢት እየተናገረ ነበር። ኢየሱስ ለሰው ልጅ ኃጢአት በመስቀል ላይ ባቀረበው መሥዋዕት ሕዝቡን ከጥፋት አዳነ።

የውይይት ጥያቄ፡- እንደ እነዚህ የመሳሰሉትን ድርጊቶች ዛሬ የምናያቸው እንዴት ነው?

የውይይት ጥያቄ፡- ዮሐ 12፡1-1 አንብብ። ሀ) ማርያም ለክርስቶስ ያላትን ታላቅ ፍቅር የገለጸችው እንዴት ነበር? ለ) ክርስቲያኖች እንደዚህ ያለ ጽኑ ፍቅር ሊገልጹ የሚችሉባቸው መንገዶች የትኞቹ ናቸው? ሐ) ባለፈው ዓመት ለክርስቶስ ያለህን ፍቅር በተለየ መንገድ የገለጽኸው እንዴት ነበር።

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጅ ስለመሆኑ ከአይሁድ መሪዎች ጋር ተከራከረ (ዮሐ. 10፡22-42)

ከብዙ ጊዜ በኋላ የመታደስ በዓል ሲከበር ክርስቶስ አሁንም በቤተ መቅደስ ተገኝቶ ነበር። ይህ የመታደስ በዓል የሚከበረው በታኅሣሥ 165 ዓ.ዓ ሲሆን፥ በአንቲኮስ ኤጲፋነስ የረከሰውን ቤተ መቅደስ ይሁጻ መቃብያን መልሶ አደሰው። በዓሉ አይሁዶች ለመጨረሻ ጊዜ የተቀዳጁትን ድል ያመለከታል።

ክርስቶስ በሃይማኖት መሪዎች ለሚመሩ አይሁዶች መሢሕነቱን ደጋግሞ ገልጾአል። የፈጸማቸው ተአምሮችና «ምልክቶች» መሢሕ መሆኑን ይመሰክራሉ። ይሁንና አይሁዶች እስከ አሁን ድረስ በመሢሕነቱ አያምኑም። ምክንያቱም ኢየሱስ አይሁድ ይጠብቁት የነበረው ፖለቲካዊ መሪ ስላልነበረ ነው። ከሁለት መቶ ዓመታት በፊት አይሁዶችን ነፃ እንዳወጣው እንደ ይሁዳ መቃብያን አልነበረም። ክርስቶስ እነርሱን ደስ ለማሰኘት ተጨማሪ ተአምራትን ለማድረግ አልፈለገም። ቀደም ሲል ብዙ ምልክቶችን ሰጥቷቸዋል፤ ስለሆነም አይሁዶች አሁን ከውሳኔ ላይ መድረስ አለባቸው። ስለዚህ ኢየሱስ ለማያምኑት አይሁድ የሚከተለውን ተናገረ፡-

ሀ. ቀደም ሲል መሢሕ መሆኑንና ያደረጋቸውም ተአምራት ይህንኑ እንደሚያረጋግጡ ነገራቸው።

ለ. ጉዳዩ የተአምራት ሳይሆን የልብ ጉዳይ ነበር። በክርስቶስ የሚያምኑ ሰዎች መሢሕ መሆኑን ቀደም ሲል ተረድተው ነበር። የእርሱም በጎች በመሆናቸው በጎቹ ድምፁን ያውቁታል። የክርስቶስ ተከታዮች የዘላለም ሕይወት አላቸው። ከዚህም በተጨማሪ ዋስትናም አላቸው፤ ምክንያቱም በእጁ መዳፍ ይጠብቃቸዋል። በምድር ብርቱ የሆነው እግዚአብሔር አብ ክርስቲያኖችን ለክርስቶስ ሰጥቷል። ክርስቶስ ከእግዚአብሔር አብ ጋር አንድ ስለሆነ (ይህ ማለት ግን የ«ኢየሱስ ብቻ» ተከታዮች እንደሚሉት አንድ አካል ማለት አይደለም)፤ ማንም የክርስቶስን በጎች ከእጁ ሊወስድ አይችልም። እግዚአብሔር አብና እግዚአብሔር ወልድ የእግዚአብሔርን መንጋ ለመጠበቅ ከወሰኑ፥ ከክርስቶስ እጅ ፈልቅቆ ሊወስዳቸው የሚችለው ማን ነው? ማንም የለም።

የውይይት ጥያቄ፡– ሮሜ 8፡31–39 አንብብ። ሀ) እነዚህ ጥቅሶች እግዚአብሔር ለልጆቹ የሚያደርገውን አስደናቂ ፍቅርና ጥበቃ በተመሳሳይ መንገድ የሚያሳዩት እንዴት ነው? ለ) በችግርህ ጊዜ እነዚህ ምንባቦች የሚያጽናኑህ እንዴት ነው?

የማያምኑት አይሁዶች ኢየሱስ ከሰው የተለየ መሆኑን በትክክል ተገንዝበዋል። እርሱ ሌላው «የእግዚአብሔር ልጅ» (son of god) ነኝ እያለ አለመሆኑን ተረድተዋል። እንዲህ ዓይነቱ የአይሁዶች አነጋገር እንደ ዳዊት ያሉ ሰዎችን የሚያመለክት ስያሜ ነበር (መዝ. 2)። ክርስቶስ ግን የእግዚአብሔር ልዩ ልጅ መሆኑን እየገለጸ ነበር – ከእግዚአብሔር አብ የተለየ ቢሆንም፥ ሙሉ በሙሉ አምላክ ነው። አይሁዶች ይህንን እንደ ስድብ በመቁጠር ክርስቶስን ለመግደል ፈለጉ።

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ክርስቶስ የእግዚአብሔር መንጋ መልካም እረኛ ነው (ዮሐ. 10፡1-21)

የውይይት ጥያቄ፡- መዝሙር 23 እና ሕዝቅኤል 34ን አንብብ። ሀ) ከእነዚህ ምንባቦች ስለ እግዚአብሔር ምን እንማራለን? ለ) ከእነዚህ ምንባቦች እግዚአብሔር ፍጹም እረኛን ስለመላኩ ምን እንማራለን? ሐ) ስለ እረኛ አንዳንድ አሳቦችን ለማግኘት የመጽሐፍ ቅዱስ መዝገበ ቃላት እንብብ። የአይሁድ እረኞች ምን እንደሚመስሉና በኢትዮጵያ ከሚገኙ እረኞቹ እንዴት እንደሚለዩ ጠቅለል ያለ ማብራሪያ ጻፍ።

ውብ ከሆኑት ምሳሌዎች መካከል አንዱ፥ እግዚአብሔር እንደ እረኛ መመሰሉ ነው። ይህን ምሳሌ በትክክል ለመረዳት፥ የአይሁድ እረኞች ዛሬ በኢትዮጵያ ውስጥ ከምናያቸው እረኛች በጣም የተለዩ መሆናቸውን መገንዘብ ይኖርብናል። አብዛኞቹ በኢትዮጵያ የምናያቸው እረኛች ከደሀ ቤተሰብ የተወለዱና ያልተማሩ ሲሆኑ፥ ለበጎቻቸውም እምብዛም አይጨነቁም። በጎቻቸውን በድንጋይ ይወግራሉ፥ በበትር ይመታሉ፥ ወደ ቤታቸውም ሊወስዱ እያቻኮሉ ይወስዳሉ። አይሁዶች ግን ለእረኞቹ ከፍተኛ ግምት ይሰጣሉ፤ እረኞቻቸውም ለበጎቻቸው የላቀ ስፍራ ይሰጣሉ። የኢትዮጵያ እረኞች ቀኑ ሲመሽ በጎቻቸውን ይዘው ወደ ቤት ይመለሳሉ። የአይሁድ እረኞች ግን ቀኑ ከመሸ በዚያው ባሉበት ከበጎቻቸው ጋር ያድራሉ። ይህም ብዙ የከብት መንጋ ካላቸው የቦረናና ሌሎች የደቡብ ኢትዮጵያ ጎሳዎች ሁኔታ ጋር የሚመሳሰል ነው። የአይሁድ እረኞች ለበጎቻቸው ምርጥ ሣርና ውኃ ለማግኘት ከቦታ ቦታ ይዘዋወራሉ። አንዳንድ ጊዜ ሌሊት በጎቻቸውን ለመጠበቅ ሲሉ በረት ይሠራሉ። በረቱ መዝጊያ ስለማይኖረው እረኞቹ በበሩ ላይ ይተኛሉ። ይህም በጎቹ ከበረቱ ወጥተው በአራዊት እንዳይበሉ ይከላከላል። እረኛው ከቦታ ቦታ ሲዘዋወር በጎቹን ከኋላ ሆኖ እየነዳ ሳይሆን ከፊት ሆኖ እየመራ ነው የሚሄደው። በስማቸው እየጠራ ወደ ለምለም ስፍራ ይመራቸዋል። ትናንሽ የበግ ግልገሎች በሚወለዱበት ጊዜ እረኛው በክንዶቹ አቅፎ ከቦታ ቦታ ያጓጉዛቸዋል። ይህም የአይሁድ እረኞች ከበጎቻቸው ጋር ያላቸው ግንኙነት የጠበቀ መሆኑን ያሳየናል።

በብሉይ ኪዳን እግዚአብሔር ለአይሁድ የእረኞች አለቃ መሆኑን ነግሮአቸው ነበር። ሕዝቡን የሚንከባከብ፥ የሚመራና የሚያስፈልጋቸውንም ሁሉ የሚያዘጋጅ እርሱ ነው። ሕዝቡን ለሚንከባከቡ ለሌሎች እረኞች ማለትም መሪዎች (ነገሥታት፥ ካህናትና ነቢያት) እንደሚሰጥ ተናግሯል። ነገር ግን እነዚህ እረኞች የእግዚአብሔርን መንጋ ስለበተኑ በሌላ እረኛ ማለትም በመሢሑ ተተኩ።

እንግዲህ ኢየሱስ መልካም እረኛ ነኝ ሲል አምላክ ነኝ ማለቱ ነበር። በተጨማሪም፥ የሕዝቅኤል ትንቢት በእኔ ተፈጸመ ማለቱ ነበር። ኢየሱስ ራሱን በእረኛ መስሎ ባቀረበው ተምሳሌት ውስጥ እያሌ እውነቶች ተካትተዋል።

ሀ. ክርስቶስ ወደ እግዚአብሔር መንጋ የሚወስድ በር ነው። ይህም ከርስቶስ «እኔ ነኝ» በማለት የተናገረው ሦስተኛው ዓረፍተ ነገር ነው። እርሱ መንገድ ነው። በክርስቶስ በኩል ሳይመጡ ከእግዚአብሔር መንጋ ጋር ለመቀላቀል የሚሞክሩ ሰዎች ምንም ያህል ቢጥሩ አይሳካላቸውም፤ መጨረሻቸውም የእግዚአብሔርን መንጋ መስረቅ ይሆናል።

ለ. የእግዚአብሔር መንጋ አካል መሆን አለመሆናችንን እንዴት እናውቃለን? የኢየሱስን ድምፅ ስለምናውቅ እንከተለዋለን። ከኢየሱስ ወገን የሆኑ በጎች ድምፁን ስለሚያውቁ በታዛዥነት ይከተሉታል።

ሐ. ሐሰተኛ እረኞች ከበጎቹ ጥቅም ለማግኘት ሲሉ ይመጣሉ። ክርስቶስ ግን ለበጎቹ ጥቅም ይሠራል። በደስታ የተሞላ ሕይወት ይሰጠናል ፍላጎታችንንም ይሞላል።

መ. ኢየሱስ መልካም እረኛ ነው። ይህ ኢየሱስ የተናገረው «እኔ ነኝ» የሚለው አራተኛው ዓረፍተ ነገር ነው። ክርስቶስ ሕይወቱን አሳልፎ በመስጠት በጎቹን የሚንከባከብ ፍጹም መሪ ነው። ከአራዊት በጎቹን ለመታደግ ከበሩ ላይ እንደሚተኛ የአይሁድ እረኛ፥ ክርስቶስ ለእግዚአብሔር በጎች ራሱን አሳልፎ ከመስጠቱም በላይ፥ ለዓለም ሁሉ ኃጢአት በመስቀል ላይ ሕይወቱን አሳልፎ ሰጥቷል።

ሠ. ኢየሱስ በሕይወቱ ላይ ሙሉ ሥልጣን አለው። የአይሁድ መሪዎችም ሆኑ የሮም መንግሥት በክርስቶስ ሕይወት ላይ ሥልጣን የላቸውም። ሕይወቱ በራሱ እጅ በመሆኑ፥ በመስቀል ላይ ለመሞትና በትንሣኤ ሕይወት ለመነሣት ሥልጣን አለው።

ረ. ኢየሱስ ሌሎች በጎች አሉት። ክርስቶስ ይህን ሲል ምናልባትም ወደ ፊት በእርሱ ስለሚያምኑት አሕዛብ ሊሆን ይችላል። እነርሱም የክርስቶስን ድምፅ ለይተው ይከተሉታል። አንድ ቀን የአሕዛብና የአይሁድ አማኞች ቤተ ክርስቲያን ከተባለች አንዲት መንጋ ሥር ይተባበራሉ።

የውይይት ጥያቄ፡- የቤተ ክርስቲያን መሪዎች (ሽማግሌዎች) የእግዚአብሔር መንጋ እረኞች ናቸው። (1ኛ ጴጥ. 5፡1-4 አንብብ።) ከርስቶስ ስለ እረኝነቱ ሚና | ከተናገረው ነገር የእግዚአብሔርን መንጋ ስለመምራት እንማራለን።

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ከመወለዱ ጀምሮ ዓይነ ስውር የነበረ ሰው መፈወስ (ዮሐ. 9:1-41)

ጌታሁንና ጽጌ ከተጋቡ ብዙ ዓመታት ቢሆናቸውም ልጆች ግን አልወለዱም። ጽጌ ብዙ ጊዜ ብታረግዝም፥ ልጁ ከመወለዱ በፊት ይሞታል። እንዲህ የመሰለውን ገጠመኝ ስናይ «ኃጢአት» የሠራው ማን ነው? ጌታሁን ወይስ ጽጌ?» በማለት እንጨነቃለን። ወርቅነሽ መንፈሳዊ ሴት ናት። አንድ ቀን ግን በጠና ታመመችና ለ10 ዓመት ያህል የአልጋ ቁራኛ ሆነች። አሁንም ታዲያ «ኃጢአት የሠራው ማን ነው?» ብለን እናስባለን። አንድ ክፉ ነገር በክርስቲያን ላይ በሚደርስበት ጊዜ ብዙዎቻችን የምንሰጠው መልስ ኃጢአት እንደ ተፈጸመ የሚገልጽ ነው። ሦስቱ የኢዮብ ወዳጆች ባለማቋረጥ ኢዮብን ኃጢአት ሠርተሃል እያሉ ይነዘንዙት ነበር። ነገር ግን ኃጢአት አንዱ ምክንያት ብቻ ነው። እግዚአብሔር የኢዮብ ወዳጆችን ስለተሳሳተው አሳባቸው እንደ ገሠጻቸው ሁሉ፥ እኛም በማናውቀው ምክንያት ስለሆነው ነገር ዝም ብለን ብንናገር ይገሥጸናል።

የውይይት ጥያቄ፡- አንተ ወይም አንተ የምታውቀው ሌላ ሰው በፈጸማችሁት ኃጢአት የእግዚአብሔርን ፍርድ እየተቀበላችሁ ነው በሚል ተወቅሳችሁ ታውቃላችሁ? ወቀሳው እውነት ነበር? ካልሆነስ በሐሰት የቀረበው ወቀሳ ምን ችግር አስከተለ?

ሀ. ክርስቶስ ዓይነ ስውሩን ሰው ፈወሰ (ዮሐ. 9፡1-12)። እንደ እኛ ሁሉ፥ አይሁዶችም በሰዎች ላይ በሚደርሰው በጎም ሆነ ክፉ ነገር መካከል ቀጥተኛ መንሥዔና ውጤት እንዳለ ያስቡ ነበር። ደግ ሰው ከሆንህ፥ እግዚአብሔር በቁሳዊ ነገሮች ይባርክሃል። መጥፎ ሰው ከሆንህ፥ እግዚአብሔር ይቀጣሃል። በሌላ አነጋገር መልካም ነገሮች ካጋጠሙህ ከእግዚአብሔር ጋር ትክክለኛ ግንኙነት አለህ ማለት ነው። ነገር ግን አንድ መጥፎ ነገር ከደረሰብህ፥ ኃጢአት ሠርተሃል ማለት ነው። ደቀ መዛሙርቱ ዕውር ሆኖ የተወለደውን ሰው ሲመለከቱት አንድም ወላጆቹ ወይም ራሱ ከመወለዱ በፊት ኃጢአት እንደ ሠራ አሰቡ።

ክርስቶስ ግን ነገሮችን የተመለከተው በተለየ መንገድ ነበር። እግዚአብሔር ተግባሩን አከናውኖ እስኪፈጽም ድረስ ሰዎች የማያስተውሉት ስውር ዓላማ አለው። ስለሆነም፥ ዕውር ሆኖ የተወለደው ሰው እግዚአብሔር የሚከብርበት መሣሪያ ነበር። ደቀ መዛሙርቱ ማን ኃጢአት እንደ ሠራ ከመጠየቅ ይልቅ፥ ለእግዚአብሔር ክብር የሚያገለግሉ ገጠመኞች እንዳሉ ሊያስቡ ይገባ ነበር። ክርስቶስ ከስቅለቱ፥ ከትንሣኤውና የምድር አገልግሎቱን ከሚዘጋው ከዕርገቱ በፊት ጥቂት ሳምንታት ብቻ ቀርተውት ነበር። ለደቀ መዛሙርቱ ቀኑ በሕይወት የሚኖሩበት ጊዜ ብቻ ነበር። እያንዳንዱ ቀን ለእግዚአብሔር ክብር የምንቆምበት መልካም ዕድል ነው። ሞት በሚመጣበት ጊዜ የሥራ ዘመናችን ያከትማል።

ምንም እንኳ በመልካም ሰዎች ላይ መጥፎ ነገር ለምን ይደርሳል ብለን ብንጨነቅም፥ መጽሐፍ ቅዱስ (እግዚአብሔር) ምክንያቱን አልገለጸልንም። ዋናው ጉዳይ ለጥያቄአችን መልስ ማግኘቱ አይደለም። ምክንያቱም ይህ በእግዚአብሔር ዓላማ ምሥጢር ውስጥ ተሰውሯል። ስለሆነም፥ ጥያቄአችን መሆን ያለበት በዚህ ሁኔታ ውስጥ እግዚአብሔርን እንዴት ላስከብረው እችላለሁ?» ነው። አንድ ቀን አንዲት ወጣት ልጅ ስትዋኝ ሳለ ከድንጋይ ጋር በመጋጨቷ አንገቷ ተሰበረ። ይህች ልጅ ከአንገቷ በታች ሙሉ በሙሉ፥ ሽባ ሆነች። ወደ እግዚአብሔር ብትጸልይም ተአምራዊ ፈውስ ልትቀበል አልቻለችም። ዛሬም ሽባ እንደሆነች ናት። ነገር ግን የደረሰባትን ነገር ለእግዚአብሔር ክብር እንዲሆን ወሰነች። እግዚአብሔርም በአስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ ላሉ ሰስዎች ተስፋ እንድትሆን ፈቀደ።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) በእንተ ወይም በሌሎች ክርስቲያኖች ላይ የደረሱ ክፉ ነገሮችን ዘርዝር። ለ) ክፉ ነገሮች ለእግዚአብሔር ክብር ይውላሉ ብለህ የምታስባቸውን መንገዶች ዘርዝር። ሐ) ለክፉ ሁኔታዎች ትክክለኛ አመለካከት ከሌለኝ፥ እግዚአብሔርን ለማክበር የምንችልባቸውን አጋጣሚዎች ልናጣ የምንችለው እንዴት ነው?

እግዚአብሔር ክርስቶስን ለማስከበር በዓይነ ስውሩ ተጠቅሞአል። የዓይነ ስውሩ መፈወስ ስድስተኛው የክርስቶስ «ምልክት» ነበር። ይህ ተአምር ኢየሱስ ሰዎች ለማየት እንዲችሉ የሚያደርግ የእግዚአብሔር ልጅ ብቻ ሳይሆን፥ የዓለም ብርሃን መሆኑንም ያስተምራል። እርሱ ሥጋዊ ዕውርነትን ብቻ ሳይሆን መንፈሳዊ ዕውርነትንም ጭምር የሚያስወግድ አምላክ ነው።

ለ. ፈሪሳውያን የዓይነ ስውሩን ፈውስ መረመሩ (ዮሐ 9፡13-41)። ሁለት ዓይነት ዓይነ ስውርነቶች አሉ፡- ሥጋዊና መንፈሳዊ። ኢየሱስ በሥጋው ዕውር የሆነውን ሰው ፈወሰ። ይሁንና እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን የማይቀበሉ በመንፈስ ዕውር የሆኑ ሰዎች ገጠሙት። ለእግዚአብሔር ቀላሉ ነገር በመንፈስ ዕውር የሆኑ ሰዎችን መፈወስ ሳይሆን በሥጋ ዕውር የሆኑ ሰዎችን መፈወስ ነው።

ዮሐንስ የተለያዩ ሰዎች፥ በተለይም ፈሪሳውያን ስላዩት ተአምር የሰጡትን ምላሽ እንድናይ ይጋብዘናል። አንዳንድ ሰዎች ክርስቶስ ደግ ሰው እንደ ሆነ ሲያስቡ፥ ሌሎች ደግሞ ነቢይ እንደ ሆነ ያስቡ ነበር። ዓይነ ስውሩ ሰው ግን ክርስቶስ ከእግዚአብሔር ዘንድ እንደ ተላከ እርግጠኛ ነበር። እንዲያውም፥ ከፈሪሳውያን ጋር በጉዳዩ ላይ ሲነጋገር እምነቱ እየጠነከረ ሄደ። የዓይነ ስውሩ ሰው ወላጆች የሚደርስባቸውን ስደት በመፍራት ለመመስከር አልፈለጉም። ፈሪሳውያን በበኩላቸው ክርስቶስ ኃጢአተኛ እንጂ መሢሕ አይደለም የሚል አሳብ ነበራቸው። በስተመጨረሻ ግን መንፈሳዊ መሪዎች ነን ከሚሉት ይልቅ ከዓይነ ስውርነቱ የተፈወሰው ሰው መንፈሳዊ ነገሮችን ለማየት ቻለ። ክርስቶስ ኃጢአተኛ ወይም ክፉ ቢሆን ኖሮ፥ እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ሊሆን እንደማይችልና የፈውስ ኃይልም እንደማይሰጠው ተናገረ። ይህ ሰው ሥጋዊ ፈውስ ብቻ ሳይሆን መንፈሳዊም ፈውስ ተቀበለ። ከዚያም ኢየሱስ ከእግዚአብሔር ተልኮ እንደ መጣ ያስተውል ዘንድ፥ ዓይኑን ከፈተለት፤ ቀድሞ ዕውር የነበረው ሰው አሁን ሰገደለት።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ዛሬ የሃይማኖት መሪዎች ለእግዚአብሔር አሠራር ዕውር ሊሆኑ የሚችሉት እንዴት ነው? ለ) የክርስቶስን ሥራ ባናምን መንፈሳዊ ዕውሮች ስለምንሆን የእግዚአብሔርን እውነት ለመረዳት አስቸጋሪ የሚሆንብን እንዴት እንደሆነ ነው ከዚህ ታሪክ የምንረዳው?

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ኢየሱስ በዳስ በዓል ላይ ያስተማረው ትምህርት (ዮሐ. 8፡12-59)

በዮሐንስ 7 እና 8 በክርስቶስና በአይሁድ መካከል የተፈጠረው ትግል ተጠናክሮ ቀጥሏል። እነዚህ ሁለቱ ምዕራፎች ያካተቷቸው አሳቦች የተፈጸሙት ክርስቶስ የዳስ በዓልን ለማክበር በኢየሩሳሌም በነበረበት ጊዜ ሳይሆን አይቀርም።

ሀ. ክርስቶስ የዓለም ብርሃን ነው (ዮሐ 8፡12)። የዳስ በዓሉ አከባበር በተምሳሌታዊ ተግባራት የተሞላ መሆኑን ቀደም ብለን ተመልክተናል። ክርስቶስ ሕያው ወንዝ መሆኑን የገለጸው በመሠዊያው ላይ ውኃ ሲፈስ በመመልከቱ ላይሆን አይቀርም። በዚህ በዓል ጊዜ የተፈጸሙ ሌሎች ሁለት ዐበይት ነገሮች ነበሩ። አንደኛው፥ የዓለም ሕዝቦችን የሚወክሉ 10 ልዩ ኮርማዎች የሚታረዱበት ጊዜ ነበር። ይህም መሢሑ በአሕዛብ ላይ በረከቱን እንደሚያፈስ ያሳያል። ሁለተኛው፥ የሁለት ታላላቅ መቅረዞች መብራት ነበር። የአይሁድ አፈታሪክ እንደሚናገረው፥ ሁለቱ ታላላቅ ሻማዎች ቁመታቸው ከ20 ሜትር በላይ ሲሆን፥ ከቤተ መቅደሱ ግራና ቀኝ የሚበሩ ነበሩ። ከእነዚህ ሻማዎች የሚወጣው ብርሃን ደማቅ በመሆኑ፥ የኢየሩሳሌም ከተማ ነዋሪዎች ብርሃኑን ከሩቅ ያዩት ነበሩ። ይህ ብርሃን ከቤተ መቅደሱ (ከእግዚአብሔርን የሚወጣውን የእውነት ብርሃን በተምሳሌነት ያመለክታል። ምናልባት ክርስቶስ፥ «እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ» ሲል የተናገረው እነዚህን ታላላቅ ሻማዎች እየተመለከተ ሳይሆን አይቀርም። ይህም ክርስቶስ «እኔ ነኝ» የሚለውን ቃል ሲናገር ለሁለተኛ ጊዜ መሆኑ ነው። ሙሴ፥ መሐመድ፥ ቡድሃ ወይም ሌላ ማንኛውም መሪ እንዲህ የመሰለውን ቃል መናገር አይችልም። የመንፈሳዊ ሕይወት ብርሃን ክርስቶስ ብቻ ነው። ደግሞም ድነት (ደኅንነት) ሊገኝ የሚችለው ወደ ክርስቶስ በመምጣት ብቻ ነው።

ለ. ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጅ ስለመሆኑ እግዚአብሔር አብ በቂ ምስክር ነው (ዮሐ 8፡13-18)። ፈሪሳውያን ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን የሚያረጋግጡ ምስክሮችን እንዲያቀርብ ጠየቁት። ታዲያ ክርስቶስ ምስክሮችን ሊያቀርብ የሚችለው ከየት ነው? ቀደም ሲል መጥምቁ ዮሐንስ ለዚህ ምስክር እንደ ሆነ ገልጾአል። ነገር ግን መጥምቁ ዮሐንስ ውስን ነው፤ የሚያውቀው ነገር ቢኖር እግዚአብሔር የነገረውን ብቻ ነበር። ክርስቶስን በሰማይ በሙሉ ክብሩ አላየውም። ስለሆነም፥ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን በብቃት መመስከር የሚችሉት እግዚአብሔርና ራሱ መሆናቸውን ገለጸ። ሥጋ ለብሶ ወደ ምድር ከመምጣቱ በፊት የነበረውን መለኮታዊ ክብር የሚያውቁት አብና እርሱ ብቻ ናቸው።

ሐ. ሰዎች በክርስቶስ ካላመኑ በኃጢአታቸው ይሞታሉ (ዮሐ 8፡19-26)። ክርስቶስ አይሁድ እርሱን በተመለከተ ስለሚናገሩት ነገር ሁሉ አስጠንቅቋቸዋል። አይሁዶች በእግዚአብሔር እንደ ተላከና የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ ካላመኑ፥ የአብርሃም፥ የይስሐቅና የያዕቆብ አምላክ ከሆነው እግዚአብሔር ጋር ግንኙነት ሊኖራቸው አይችልም። እግዚአብሔር አብንና ወልድን ማመንና ማምለክ የግድ አስፈላጊ ነው። ከሁለት አንዱን ብቻ ማመን በጣም በቂ አይደለም። ኢየሱስን የማይቀበሉ ከሆኑ የእንስሳት መሥዋዕት ቢያቀርቡም እንኳ፥ የኃጢአትን ይቅርታ ማግኘት አይችሉም። ከኃጢአታቸው ሊያነጻቸው የሚችለው የክርስቶስ መሥዋዕት ብቻ ነውና።

መ. ክርስቶስ በመስቀል ላይ ይሰቀላል (ዮሐ 8፡27-30)። በዚያን ጊዜ መንፈሳዊ ዓይን ያሏቸው ሰዎች ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ ይገነዘባሉ። የእግዚአብሔርን ፈቃድ እውን ለማድረግ ማለትም ለኃጢአታችን ለመሞት ወደ ምድር የተላከ መሆኑን ይረዳሉ።

ሠ. ክርስቶስ ሰዎችን ነፃና እውነተኛ የአብርሃም ልጆች ያደርጋቸዋል (ዮሐ 8፡31-41)። ዮሐንስ፥ ክርስቶስ ይህንን የተናገረው በእርሱ ለሚያምኑት እንደሆነ ገልጿል። እርሱን ለመግደል ጊዜ ይጠብቁ ስለ ነበር፥ ኢየሱስ ይህንን የተናገረው እውነተኛ አማኞች ላልሆኑት ሳይሆን አይቀርም። ክርስቶስ ለእነዚህ ሰዎች እምነታቸው ምን እንደሚያስከትል ተናግሯል። ክርስቶስን መከተል ማለት ትምህርቱን መስማትና መታዘዝ መሆኑን ገልጾአል። በዚህ ጊዜ ተከታዮቹ ከሕይወታቸው ኃጢአትን በማስወገድ እግዚአብሔርን እርሱ እንደሚፈልገው ለማምለክ ዝግጁዎች ይሆናሉ። (ማስታወሻ፡ በመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት መሠረት ነጻነት ማለት የምንፈልገውን ልናደርግ እንችላለን ማለት አይደለም።) ነፃ መውጣት ማለት ከሰይጣን አዛዝ መፈታትና እግዚአብሔር አስቀድሞ ወዳቀደልን መንገድ መመለስ ነው። ይህም እግዚአብሔርን መታዘዝ፥ ማምለክና መውደድ ነው።)

ረ. ሰዎች ከክርስቶስ ጋር ያላቸው ግንኙነት መንፈሳዊ አባታቸው ማን እንደ ሆነ ያሳያል (ዮሐ 8፡42-47)። ክርስቶስ የአንድ ሰው መንፈሳዊ አባት ማን መሆኑን የሚለይ ድንበር እንደ ሆነ አስተምሯል። ሁለት መንፈሳዊ አባቶች አሉ። እነዚህም፥ የማያምኑ ሰዎች አባት የሆነው ሰይጣንና የአማኞች አባት የሆነው እግዚአብሔር ናቸው። አይሁዶች ክርስቶስን ለመቀበል ባለመፈለጋቸው አባታቸው ሰይጣን እንደ ሆነ እያመለከቱ ነበር። (ማስታወሻ፥ «እኛ ዲቃላዎች አይደለንም» የሚለው የአይሁዶች ንግግር ክርስቶስ የዮሴፍና ማርያም ዲቃላ ነው የሚል አንድምታ ሊያስተላልፍላቸው ይችላል።) ክርስቶስ የአይሁድ መሪዎች ሊገድሉት እንደቆረጡ ያውቅ ነበር። ነገር ግን አንድ ሰው ከእግዚአብሔር ወደ ምድር በተላከው ክርስቶስ ካመነ፥ ያ ግለሰብ የእግዚአብሔር ልጅ ይሆናል። ምክንያቱም እግዚአብሔር በልጁ በኢየሱስ ክርስቶስ አማካይነት ያዘጋጀውን የሕይወት ስጦታ ስለተቀበለ ከእግዚአብሔር ጋር ትክክለኛ ግንኙነት ይኖረዋል።

ሰ. አይሁዶች ክርስቶስ አጋንንት እንዳለበት ተናገሩ (ዮሐ. 8፡48-59)። ኢየሱስ ስብከቱን በቀጠለ ቁጥር የአይሁዶች ቁጣ እየከረረ ሄደ። በመሆኑም፥ በሚጠሏቸው ሰዎች ስም «የሰማርያ ሰው» እያሉ ይሳለቁበት ጀመር። ከዚህም በላይ አጋንንት አለብህ አሉት። ክርስቶስ ግን ከእነርሱ እንዴት እንደሚለይ ገለጸላቸው። ከእነርሱ ለሚመጣው ምስጋናም ሆነ ክብር ግድ አልነበረውም። አለዚያ ባሕርዩንና ተግባሩን በመለወጥ አይሁዶች እንዲከተሉት ሊያደርግ ይችል ነበር። ነገር ግን የእርሱ ፍላጎት እግዚአብሔርን ማስከበር በመሆኑ፥ ዓላማው በሚያደርገው ነገር ሁሉ እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘት ነው። እርሱ እግዚአብሔርን እያስደሰተ ስለሆነ፥ ሕይወታቸውን ከክርስቶስ ጋር ያስተካከሉ ሁሉ እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘት ይችላሉ። ደግሞም የዘላለም ሕይወት ይኖራቸዋል። ክርስቶስን ያልተቀበሉ ሰዎች ከእግዚአብሔር ጋር ግንኙነት የላቸውም።

እንደ ዳዊት፥ ሙሴና አብርሃም የመሳሰሉ ታላላቅ የብሉይ ኪዳን ሰዎች ሞተዋል። ታዲያ ክርስቶስ ሕይወት ለመስጠት እችላለሁ በማለት የሚናገረው ከምን የተነሣ ነው? አይሁዶች ክርስቶስ ከአብርሃም እበልጣለሁ እያለ እንደሆነ ጠየቁት። ምናልባትም ይህንን ጥያቄ ያቀረቡለት አሉታዊ ምላሽ በመጠበቅ ነበር። ክርስቶስ ግን አባታቸው አብርሃም የእርሱን ቀን በማየት ደስ እንደተሰኘ ገለጸላቸው። ከዚያም አሳቡን ይበልጥ ግልጽ ለማድረግ፥ አብርሃም ከመወለዱ በፊት ኢየሱስ «እኔ ነኝ» በማለት ይኖር እንደነበረ ተናገረ። እንዲህ በማለት ለመናገር የሚችለው የብሉይ ኪዳኑ ዘላለማዊ አምላክ ብቻ ነው አይሁድ በዚህ ንግግሩ እጅግ በመቆጣታቸው ወዲያውኑ ሊገድሉት ተነሡ። ነገር ግን ክርስቶስ ጊዜው ስላልደረሰ አመለጣቸው።

የውይይት ጥያቄ፡- በዚህ ክፍል ከቀረበው የክርስቶስ ትምህርት ስለ ድነት (ደኅንነት) ምን እንማራለን?

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ክርስቶስና በዝሙት የተያዘች ሴት (ዮሐ. 8፡1-11)

ተመስገን የአንድ አጥቢያ ቤተ ክርስቲያን መጋቢ ነው። አንድ ቀን አንዲት የኳየር ዘማሪ የሆነች ወጣት ወደ እርሱ መጥታ ማርገዟን ገለጸችለት። ተመስገን በነገሩ በጣም ተናደደ። «የቤተ ክርስቲያናችንን ስም ያጠፋሽ ኃጢአተኛ ሴት ነሽ። እኛ እንዳንቺ ዓይነቷን ሴት አንፈልግም» አላት። ልጅትዋ በኃፍረት ተሸማቅቃ ከቤተ ክርስቲያኒቱ ወጥታ ሄደች። ክርስቲያን የነበሩት ወላጆቿም በእርግዝናዋ ስላፈሩ ከቤታቸው ለቅቃ እንድትሄድ አስገደዷት። መሄጃ ስፍራ ስላጣች በጎዳና ላይ ትንከራተት ጀመር። ከዚያም ለራሷና ለልጇ የመተዳደሪያ ገንዘብ ለማግኘት ስትል እምነቷን ትታ ወደ ሴተኛ አዳሪነት ገባች።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ዮሐ 8፡1-11 አንብብ። ኢየሱስ ለሴቲቱ ያደረገውን፥ ተመስገን ለኳየር ዘማሪዋ ካደረገው ጋር አነጻጽር። የሰዎቹ ተግባር የሚለያዩት ወይም የሚመሳሰሉት እንዴት ነው? ለ) ለኳየር ዘማሪዋ ክርስቶስ ምን ዓይነት ምላሽ የሚሰጣት ይመስልሃል? ሐ) እንደ ተመስገን ዓይነት መጋቢዎች እንደዚህ ዓይነት ሁኔታ ሊገጥማቸው ምን እንዲያደርጉ ትመክራቸዋለህ? በኃጢአት ላይ ያለህን ጥብቅ አቋም ሳትለውጥ፥ ምሕረትን፥ ይቅርታንና ፍቅርን የምታሳየው እንዴት ነው?

ብዙ ምሑራን ዮሐንስ 7፡53-8፡11 ያለው ክፍል የዮሐንስ ወንጌል የመጀመሪያ ቅጅ አካል ነው ብለው አያምኑም። በርካታ የዮሐንስ ወንጌል የጥንት ቅጆች ይህን ክፍል አይጨምሩም። ይህን ክፍል ብንዘለው ታሪኩ ከ7፡52 ወደ 8፡12 ምንም ሳይደናቀፍ ይቀጥላል። ይህም በመገናኛው ድንኳን በዓል ጊዜ የተነገረ አሳብ ነው። ይህ የአመንዝራይቱ ሴት ታሪክ ለምን በዚህ ስፍራ እንደገባ ባናውቅም፥ ፈሪሳውያን ክርስቶስን ለማጥመድ በሚፈልጉበት ጊዜ የተከሰተ እውነተኛ ታሪክ ሳይሆን አይቀርም።

አንድ ቀን ክርስቶስ በቤተ መቅደስ እያስተማረ ሳለ፥ የሃይማኖት መሪዎች በምንዝር የተያዘች ሴት አስከትለው ደረሱ። ይህንንም ያደረጉት ክርስቶስን ለማጥመድ አስበው ነበር። በሴቲቱ ላይ ባይፈርድ፥ በዝሙት የተያዙ ሰዎች ተወግረው መሞት እንዳለባቸው የሚያዘውን የብሉይ ኪዳን ሕግ በመተላለፉ (ዘዳግ 22፡22-24፤ ዘሌዋ 20፡10) ሊከሱት ሆነ። ባንጻሩ በሴቲቱ ላይ በመፍረድ እንድትወገር ቢያደርግ፥ የብዙ ሰዎችን ወዳጅነት ያጣ ነበር። በተለይም ይከተሉት የነበሩትን «የኃጢአተኞችና የቀራጮችን» ወዳጅነት ያጣ ነበር። ሮማውያን፥ አይሁዶች የሞት ቅጣት እንዲበይኑ አይፈቅዱላቸውም፡፡ ስለሆነም፥ ሴቲቱ ተወግራ እንድትሞት ቢያደርግ ኖሮ የሮም መንግሥት ይቀጣው ነበር፡፡

እነዚህ ፈሪሳውያን የእግዚአብሔር ሕዝብ ጻድቃን ሆነው እንዲኖሩ ከልባቸው የማይፈልጉ መሆናቸው ግልጽ ነው። የሙሴ ሕግ የተሰጠው ግን ሕዝቡ በጽድቅ እንዲኖር ለመርዳት ነበር። አለዚያ ከሴቲቱ ጋር ዝሙት የፈጸመውንም ሰውዩ በያዙት ነበር። በእግዚአብሔር ፊት፣ ዝሙትን መፈጸም ለወንድም ሆነ ለሴት ኃጢአት ነው። ወንዱ ሰውዬ የት ነበር? አንዳንዶች ወንዱ ሰውዩ ከፈሪሳውያን አንዱና ክርስቶስን ለማጥመድ ሲል ሴቲቱን የተጠቀመ ነው ይላሉ። የሚወገሩት ዝሙት ሲፈጽሙ የተገኙት ብቻ በመሆናቸው፥ ቢያንስ ፈሪሳውያን ሰውየውን ያውቁት ነበር። መሪዎቹ ምንም ዓይነት ርኅራኄ አልነበራቸውም። አለዚያ ክርስቶስን ሰው ወደሌለበት ስፍራ ወስደው ስለ ሴቲቱ ጉዳይ ሊያማክሩት ይችሉ ነበር። ሴቲቱ በትዕቢተኛ ሃይማኖተኞች መካከል የተገኘች መሣሪያ ነበረች።

በመጀመሪያ ክርስቶስ ምንም አልተናገረም። ነገር ግን በመሬት ላይ አንድ ነገር ይጽፍ ጀመር። ምን ይሆን የጻፈው? ከሴቲቱ ጋር ዝሙት የፈጸመውን ሰውዩ ስም ይሆን የጻፈው? ሴቲቱን ለመውገር የቆሙትን ፈሪሳውያን ኃጢአት ይሆን የዘረዘረው? ምንም የምናውቀው ነገር የለም። ከዚያም ኃጢአት ሠርቶ የማያውቅ ሰው፥ በሴቲቱ ላይ የመጀመሪያውን ድንጋይ እንዲወረውር ጠየቃቸው። ይህን በማለቱ ክርስቶስ የብሉይ ኪዳንን ሕግ እየደገፈ ነበር። ነገር ቀን ኃጢአት ሠርቶ የማያውቅ ሰው እንዲወግራት በመጠየቁ ማንም ሰው እንዳይወግራት እየተከላከለላት ነበር። ከዚህም በተጨማሪ ክርስቶስ በእግዚአብሔር ዘንድ ትልቅ ስፍራ ያለው ምሕረትና ይቅርታ እንጂ፥ በትምክህት የተሞላ ፍርድ እንዳልሆነ እያስተማራቸው ነበር። ከዚያም ኢየሱስ መሬት ላይ ተመልሶ ይጽፍ ጀመር። የጻፈው ነገር መሪዎቹን ስላሳፈራቸው አካባቢውን ጥለው ሄዱ። ሴቲቱ ብቻ በክርስቶስ አጠገብ እንደ ቆመች ቀረች።

ክርስቶስ የፍቅር አምላክ እንደ መሆኑ፥ ለዚህች ኃፍረት ላሸማቀቃት ሴትት የፍቅር እጁን ዘረጋላት። በተጨማሪም፥ እግዚአብሔር ኃጢአትን ዝም ብሎ የማያልፍ ቅዱስ አምላክ ነው። ይህች ሴት አጥፍታለች። ምን ይባላት? በመጀመሪያ፥ ክርስቶስ ሊፈርድባት አልፈለገም። ሁለተኛ፥ በኃጢአት እንድትቀጥልም አልፈለገም። ስለሆነም፥ ሕይወቷን እንድትለውጥ ነገራት። እንደ ክርስቶስ እኛም ኃጢአተኞችን መውደድና መቀበል አለብን። ይህ ማለት ግን ከኃጢአት ሕይወታቸው ጋር እንስማማለን ማለት አይደለም። በሕይወታቸውና በእምነታቸው እግዚአብሔርን ያከብሩ ዘንድ የንጽሕናን ሕይወት እንዲኖሩ መርዳት አለብን።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ትልቅ ኃጢአት ፈጽመዋል በሚባሉ ሰዎች ላይ ክርስቲያኖች የሚናገሩት የትምክህት ቃል ምንድን ነው? ለ) አንዳንድ ጊዜ ሰዎች የኃጢአት ልምምዳቸውን እንዲተዉ ሳንወቅሳቸው፥ በደፈናው የምናልፋቸው አንዳንድ መንገዶች ምንድን ናቸው? ሐ) ክርስቶስ በምድር ላይ ቢሆን ኖሮ ከነዚህ ሰዎች ጋር ምን ዓይነት ግንኙነት የሚያደርግ ይመስልሃል?

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ክርስቶስ በዳስ በዓል ላይ ተገኘ (ዮሐ. 7፡1-53)

ዮሐንስ ከሚናገራቸው ነገሮች አንዱ የክርስቶስ ሕይወት በእግዚአብሔር አብ እጅ ውስጥ ባለው «ጊዜ» የተገዛ ነው። ቀደም ሲል ለክርስቶስ ተአምራትን ለማድረግ «ጊዜው» እንዳልነበር ተመልክተናል (ዮሐ 2፡4)። አሁን ኢየሱስ ሰዎችን ስለ መሢሕነቱ ለማሳመን ወደ ኢየሩሳሌም ለመሄድ ጊዜው እንዳልሆነ ተናግሯል። የክርስቶስ መንገድና ጊዜ ከሌሎች ሰዎች የተለየ ነው። ዮሐንስ እንደሚናገረው የኢየሱስ «ወንድሞች» ማለትም የዮሴፍና የማርያም ልጆች ኢየሱስ መሢሕ መሆኑን አልተቀበሉም። ክርስቶስ መሢሕነቱን እንዲያረጋግጥ ይገፋፉት ነበር። ክርስቶስ መሢሕ ከሆነ፥ መሢሕነቱን ለማረጋገጥ በኢየሩሳሌም ከሚደረገው የዳስ በዓል የተሻለ ስፍራ እንደማይኖር ገለጹለት። ይህ የአይሁድ ወንዶች ሁሉ ከሚሳተፉባቸው ዐበይት በዓላት አንዱ ነበር።

ክርስቶስ ጊዜውን የሚጠቀመው በሰዎች አሳብ አይደለም። የሚያደምጠው እግዚአብሔር አብን ብቻ ነው። ስለዚህም ክርስቶስ ፈጥኖ ወደ ኢየሩሳሌም አልሄደም። ነገር ግን ዝናው የገነነ በመሆኑ፥ አይሁዶች ስለ እርሱ ይነጋገሩ ነበር። አንዳንዶች ጥሩ ሰው እንደሆነ ሲናገሩ፥ ሌሎች ደግሞ መጥፎ ሰው ነው ይሉ ነበር።

የዳስ በዓል የሚቆየው ለስምንት ቀን ነው። በዚያን ጊዜ ክርስቶስ ወደ በዓሉ መጥቶ ሕዝቡን ማስተማር ጀመረ። ዮሐንስ በቀጥታ ባይናገርም ኢየሱስ በሰንበት ቀን አንድ ሰው ሳይፈውስ አልቀረም። አሁንም ሰዎች ኢየሱስን በተመለከተ ሁለት ምላሽ ሰጥተዋል። አንዳንድ ሰዎች በትምህርቱ ተደንቀው ነበር። ክርስቶስ ትምህርቱ ከእግዚአብሔር እንደ መጣና እውነተኛ የእግዚአብሔር ተከታዮች ሁሉ የተናገረው እውነት እንደሆነ እንደሚያምኑ ገለጸ። ነገር ግን የሰንበት ሕጎቻቸውን ባለማክበሩ ምክንያት እንደ ሃይማኖት መሪዎች ያሉ ሰዎች እንደሚጠሉትና ሊገድሉትም እንደሚፈልጉ ያውቅ ነበር። ክርስቶስ ከምሕረት ይልቅ ሥርዓቶችን ማክበር የራስ ወዳድነት ተግባር መሆኑን ገለጸላቸው። ምክንያቱም በስምንተኛው ቀን ወንድ ልጆቻቸውን በሚገርዙበት ጊዜ አንዱን ሥርዓት ለማክበር ሲሉ ሌላውን (ሰንበት) ያፈርሱ ነበር።

የበዓሉ ቀን እያለፈ ሲሄድ የክርስቶስ ትምህርት ይበልጥ ግልጽ እየሆነ መጣ። በእግዚአብሔር ተልእኮ ከሰማይ እንደ መጣ በግልጽ በመናገሩ አይሁዶች ተሳድቧል ብለው ሊገድሉት ፈለጉ። ከዚያም ክርስቶስ ወደ ሰማይ የሚመለስበት ጊዜ መቃረቡን ነገራቸው።

የዳስ በዓል የሚከበርበት የመጨረሻው ቀን በዓሉ ይበልጥ የሚደምቅበት ዕለት ነው። በዚያን ዕለት ከሚካሄዱት የአምልኮ ሥርዓቶች አንዱ ልዩ የውኃ መቅጃ ይዞ ወደ ምንጭ መሄድ ነበር። ካህናት ከምንጩ ውኃ ቀድተው በመምጣት በቤተ መቅደሱ መሠዊያ ላይ ያፈስሱታል። ይህም መንፈሳዊ በረከት በሕዝቦች ሁሉ ላይ መፍሰሱን ተምሳሌታዊ በሆነ መንገድ የሚያመለክት ነው። ይህ በተጨማሪም፥ መሢሑ በሕዝቡ ላይ የሚያወርደውን በረከት የሚያመለክት ነበር። ምናልባትም በበዓሉ መጨረሻ ላይ፥ ክርስቶስ ለሕዝቡ የሕይወት ውኃን የሚሰጠው መሢሕ ራሱ እንደሆነ ሳይገልጽ አልቀረም። እርሱ ለሕዝቡ መንፈሳዊ የድነት (የደኅንነት) ውኃ ይሰጣቸው ነበር። በተጨማሪም፥ የማያልቀውን መንፈሳዊ የውኃ ምንጭ በልባቸው ውስጥ ያፈስ ነበር። ዮሐንስ እንደሚለው ይህ ሕያው ውኃ መንፈስ ቅዱስ ነው።

በክርስቶስና በሃይማኖት መሪዎች መካከል የተነሣው ጠላትነት እየከረረ ሄደ። ወታደሮቹ ሊያስሩት ቢፈልጉም በትምህርቱ በመደነቃቸው ይህን ለማድረግ አልፈለጉም። አስፈላጊው ምርመራ ሳይደረግ በማንም ሰው ላይ መፍረድ ተገቢ እንዳልሆነ ያሳሰበው ኒቆዲሞስ ብቻ ነበር። የአይሁድ መሪዎች ከገሊላ አንድም የእግዚአብሔር ነቢይ መጥቶ አያውቅም በማለታቸው ጥላቻቸውንና የእግዚአብሔርን ቃል አለማወቃቸውን አሳዩ። ዮናስ የመጣው ከገሊላ እንደ ሆነ ረስተው ነበር። በተጨማሪም፥ እግዚአብሔር ሥራውን ለማከናወን ሲፈልግ ደስ ካለው ስፍራ የማስነሣት መብት እንዳለው ዘንግተው ነበር። እግዚአብሔር በተወሰኑ ዘሮች ወይም መሪዎች አማካይነት ብቻ ነው የሚሠራው ብለን እንድናስብ የሚያደርገን ትምክህታችንና ትዕቢታችን ብቻ ነው።

የውይይት ጥያቄ፡– ትምክህታችንና ትዕቢታችን እግዚአብሔር በመካከላችን የሚሠራውን ሥራ እንዳናስተውል የሚያደርግበትን መንገድ በምሳሌ ግለጽ።

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ክርስቶስ የሕይወት እንጀራ ነው (ዮሐ. 6፡25-71)

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ሰዎች ለሕይወት ወሳኝ ናቸው የሚሏቸውን ነገሮች ዘርዝር። ለ) እነዚህን ነገሮች ባለማግኘትህ ምክንያት የምታጣቸውን ነገሮች ዝርዝር። ሐ) የምንፈልጋቸው ወይም የምናጣቸው ነገሮች ለእኛ አስፈላጊ የሆኑ ነገሮች መሆናቸውን የሚያሳዩት እንዴት ነው?

የምንፈልጋቸው ነገሮች ልባችን የት እንዳለና ለምንስ ነገር ትልቅ ዋጋ እንደምንሰጥ ያመለክታሉ። ቤተሰብ አስፈላጊ በመሆኑ፥ ለጋብቻና ለልጆች ትልቅ ግምት እንሰጣለን። ገንዘብ ጠቃሚ በመሆኑ ለጥሩ ሥራ ትልቅ ግምት እንሰጣለን። ትምህርት ጠቃሚ በመሆኑ ለራሳችንና ለልጆቻችን ጥሩ ትምህርት ለማግኘት የምንችለውን ሁሉ እናደርጋለን። ጤንነትም ጠቃሚ በመሆኑ፥ የተሟላ ጤንነት ለማግኘት እንጥራለን። ከእነዚህ ነገሮች ምንም የማይጠቅም የለም። ሁሉም አስፈላጊዎች ናቸው። ችግሩ ብዙ ጊዜ ሰይጣን ለእነዚህ ነገሮች ከመጠን ያለፈ ትኩረት እንድንሰጥ በማድረግ ራስ ወዳዶች ያደርገናል። ራስ ወዳድነት ለክርስቶስ ያለንን አምልኮ ጭምር ሊጎዳ ይችላል። ጸሎታችን ስለ ቤተሰባችን፥ ገንዘባችን፥ ትምህርታችንና ከጤና ጋር ስለተያያዙ ጉዳዮች ብቻ ሆኖ ይቀራል። የምንፈልገውን የጸሎት መልስ ሳናገኝ ስንቀር ደግሞ በክርስቶስ ላይ የነበረን እምነት ይመናመናል። ካልተጠነቀቅን ክርስቶስን ስለ ማንነቱ ሳይሆን ስለሚሰጠን ነገር መከተል እንጀምራለን። ክርስቶስ ፈጣሪያችን፥ አዳኛችንና ጌታችን ነው። ክርስቶስ በሕይወታችን የምንፈልገውን በረከት ባይሰጠን እንኳ፥ በእርሱ ለማመን ማንነቱ በቂ ምክንያት ነው። ቅድመ ሁኔታዎችን አስቀምጦ፥ «እግዚአብሔር ሆይ፤ ከፈወስኸኝ፥ ሥራ ከሰጠኸኝ፥ የትምህርት ስር ከከፈትህልኝ፥ እከተልሃለሁ።» የሚል እምነት ራስ ወዳድነት የተጠናወተው እምነት ነው። የራስ ወዳድነት እምነት ደግሞ በሕይወታችን ላይ የማንፈልገው ነገር ሲደርስ ይናዳል።

ብዙ አይሁዶች ኢየሱስን የሚከተሉት ለጥቅም ነበር። ምክንያቱም ኢየሱስ ተአምር እንዲያደርግ የሚፈልጉት ከፈውሱና ከምግቡ ለመቋደስ ብቻ ነበር። ስለዚህ የሚበልጠውን የመንፈሳዊ ጤንነት አስፈላጊነት ዘነጉ። ስለሆነም፥ በዚህ ምድር ሲኖሩ እጅግ አስፈላጊው ነገር እነርሱ የፈለጉት ጊዜያዊ በረከት ሳይሆን፥ እርሱ የሚሰጣቸው የዘላለም በረከት እንደሆነ ክርስቶስ አስገንዝቧቸዋል። እኛም የአይሁዶችንና የክርስቶስን ውይይት በመገንዘብ ራሳችንን ልንመረምርና ለምን ምክንያት ክርስቶስን እንደምንከተልና እንደምናመልክ መገንዘብ ይኖርብናል።

ሀ. እግዚአብሔር በእርሱ ዘንድ ተቀባይነትን ለማግኘት ብዙ መልካም ሥራዎችን እንድንሠራ አይጠብቅብንም። ይህ የብዙ አይሁዶች አሳብ የነበረ ሲሆን፥ እያሌ ክርስቲያኖችና ሙስሊሞችም የሚጋሩት ነው። ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጋር ግንኙነት ለመመሥረት ልናከናውነው የሚገባን አንድ ዐቢይ ሥራ አለ። ይኽውም ክርስቶስ በመስቀል ላይ በእኛ ምትክ በመሞት ባስገኘልን ስጦታ ላይ እምነታችንን ሙሉ ለሙሉ ማሳረፍ ነው።

ለ. የአይሁድ መሪዎች የኢየሱስን መሢሕነት የሚያመለክት ሌላ መረጃ ፈለጉ። እነዚህ ሰዎች በጥቂት ዓሣና እንጀራ አምስት ሺህ ሰዎችን ሲመግብ ከጥቂት ቀናት በፊት አይተው ነበር። ያዩት ግን ለእነርሱ በቂ አልነበረም። «አንተ ለአንድ ቀን ብቻ እንጀራ ሰጠኸን፤ ሙሴ ግን ለ40 ዓመታት መናን ሰጠን። እናም ከሙሴ እንደምትበልጥ አረጋግጥልን» ሲሉ ጠየቁት። መጀመሪያ ክርስቶስ ሙሴ መናን ሰጠን ማለታቸው ትክክል እንዳልሆነ አመለከተ። መናው የመጣው ከእግዚአብሔር ዘንድ ነበር። አሁንም እግዚአብሔር አብ የተለየ መና እየሰጣቸው ነበር። ክርስቶስ ከሰማይ የመጣው ለዓለም የዘላለም ሕይወትን ለመስጠት ነው። መናው የዘላለም ሕይወትን ለመስጠት ካለመቻሉ ባሻገር ይህን መና የበሉ ሰዎች ሞተዋል። ኢየሱስ የሚሰጠው መንፈሳዊ እንጀራ ግን የዘላለም ሕይወትን ይሰጣል።

ሐ. አይሁዶች ክርስቶስ ከሰማይ የማያቋርጥ እንጀራ እንዲያዘንብላቸው በመፈለጋቸው፥ እርሱ የተናገረውን አሳብ በትክክል ሳይረዱ ቀሩ። ስለሆነም፥ ክርስቶስ አሳባቸውን ከሥጋዊ እንጀራ ወደ መንፈሳዊ እንጀራ መለሰ። ክርስቶስ የመጀመሪያውን «እኔ ነኝ» ቀመር ተናገረ (ዮሐ 6፡35)። እርሱ የሕይወት እንጀራ ነው። እርሱ የሚሰጠው መንፈሳዊ እንጀራ፥ የሰዎችን ጥልቅ ይኸውም መንፈሳዊ ፍላጎት ሙሉ በሙሉ የሚያሟላ ነው። በክርስቶስ የሚያምኑ ሁሉ የዘላለም ሕይወትን መንፈሳዊ እንጀራና መንፈሳዊ ውኃ ተመግበው ይረካሉ።

መ. በክርስቶስ ማመን የግለሰብ ውሳኔ ብቻ ሳይሆን፥ የእግዚአብሔርም ሥራ ነው። ብዙ ክርስቲያኖች ስለ ድነት (ደኅንነት) ሁለት ዓይነት የተለያዩ አመለካከቶች አሏቸው። አንዳንዶች ድነት (ደኅንነት) የግለሰቡ ተግባር መሆኑን በመግለጽ፥ አንድ ሰው በኢየሱስ ሲያምን ይድናል ይላሉ። ከፈለገም ክርስቶስን በመተው ድነቱን (ደኅንነቱን) እንደሚያጣ ይናገራሉ፤ ይህ የብዙ ኢትዮጵያውያን አመለካከት ነው፤ በድነት (ደኅንነት) ሥራ ውስጥ የሰዎች ምርጫና ድርሻ ትልቅ እንደ ሆነ ይናገራሉ። ሌሎች ደግሞ በድነት (ደኅንነት) ሥራ ውስጥ የእግዚአብሔር ድርሻ ትልቁን ስፍራ ይይዛል ይላሉ። ግለሰቡ እንዲያምን የሚያደርገው እግዚአብሔር ስለሆነ፥ እርሱ ብዙም ምርጫ የለውም ይላሉ። ግለሰቡ ካመነ በኋላ የእግዚአብሔር ልጅ ይሆናል። ይህ ሰው በኃጢአት ሊወድቅና ክርስቶስን ሊክድ ቢችልም፥ ደኅንነቱን ሊያጣ ግን አይችልም ይላሉ። ይህም «የዘላለም ዋስትና» (eternal security) የሚባለው አመለካከት ሲሆን፥ አንድ ሰው በክርስቶስ እጅ ውስጥ ከገባ በኋላ ራሱ ግለሰቡን ጨምሮ ማንም ከክርስቶስ እጅ ሊያስወጣው እንደማይችል ያስረዳል (ዮሐ. 10፡28-29)።

ሁለቱም አመለካከቶች በከፊል እውነትነት አላቸው። መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ሁለቱም አመለካከቶች ይናገራል። እግዚአብሔር ለሰዎች የመምረጥና የመተው መብት ሲሰጥ እንመለከታለን። በተጨማሪም፥ መጽሐፍ ቅዱስ ክርስቲያኖች እምነታቸውን እንዳይጥሉ፤ ይህን ቢያደርጉ ግን ለዘላለም ኩነኔ እንደሚዳረጉ ሲያስጠነቅቅ እንመለከታለን። በሌላ በኩል ደግሞ ኢየሱስ የሚያምኑትን እግዚአብሔር ለእርሱ እንደ ሰጠና ከመካከላቸው አንድ እንኳ እንደማይጠፋ የተናገረውን ዓይነት የመጽሐፍ ቅዱስ ምንባቦች እናገኛለን። ድነት (ደኅንነት) ካገኘንበት ቀን ጀምሮ እስከ ሙታን ትንሣኤ ድረስ ክርስቶስ እንደሚጠብቀንና የዘላለም ሕይወትን እንደሚሰጠን እሙን ነው። በተለይ ብዙ ሰዎች እምነታቸውን ክደው ወደ ዓለም እየተመለሱ እያየን፥ መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ለቀረቡት ለእነዚህ ሁለት አመለካከቶች በቀላሉ መፍትሔ ልንሰጥ አንችልም። ነገር ግን በራሳችን ሥራ ላይ ከመጠን በላይ እንዳንደገፍ ልንጠነቀቅ ይገባል። (ጳውሎስ መፈለግንም ማድረግንም በእኛ የሚሠራው እግዚአብሔር እንደሆነ ገልጾአል። ፊልጵ. 2፡13 አንብብ።) እንዲሁም በእግዚአብሔር ምርጫና ጥበቃ ላይ ከመጠን ያለፈ ትኩረት በመስጠት ምርጫችን ዘላለማዊ መዘዞችን እንደሚያስከትል ልንዘነጋ አይገባም። ከቶውንም፥ «እንግዲህ ድኛለሁ። ምንም ባደርግ ክርስቶስ ይጠብቀኛል። ስለሆነም፥ እንዳሻኝ መኖር እችላለሁ» የሚል አመለካከት መያዝ የለብንም።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) አንተ ክርስቶስን መርጠህ ሳለ ክርስቶስ ግን እግዚአብሔር አንተን ለእርሱ እንደ ሰጠህ መናገሩን እንዴት ትረዳዋለህ? ለ) ድነትን (ደኅንነትን) በተመለከተ በአማኙ ወይም በእግዚአብሔር ድርሻ ላይ ከመጠን በላይ ትኩረት መስጠቱ ምን ዓይነት ችግሮችን የሚያስከትል ይመስልሃል?

ሠ. አይሁዶች ክርስቶስ አምላክና ከሰማይ የመጣ መሆኑን ሲናገር ሊቀበሉት አልቻሉም። ወላጆቹንም እንደሚያውቁ ገለጹ (ዮሴፍ እውነተኛ አባቱ መስሏቸው ነበር።) እንጀራው አይሁዶች ሊበሉት የሚገባቸው ሥጋው እንደሆነ ሲናገር ደግሞ ጭራሽ ግራ ተጋቡ። ቁሳዊ እንጀራን ስለመብላት ያስቡ ነበርና፤ ክርስቶስ እርሱን በመብላት የራሱ ሰው እንድንሆን እየጠየቀን ነው? ሲሉ ተገረሙ። አይሁዶች ክርስቶስ በመስቀል ተሰቅሎ ስለሚሞተው ሞት እንደሚናገር አልገባቸውም ነበር፤ የሞቱ ምሳሌ የሆነውንና ለደቀ መዛሙርቱ እንዲበሉት ስለሰጣቸው እንጀራ እየተናገረ እንደሆነ አልተገነዘቡም።

ብዙ ክርስቲያኖች ይህን የክርስቶስን ትምህርት በትክክል አልተረዱትም። በቅዱስ ቁርባን ጊዜ የምንወስደው እንጀራና ወይን ወደ እውነተኛው የክርስቶስ ሥጋና ደም ይለወጣሉ ብለው የሚያስቡ ክርስቲያኖች አሉ። እነዚህ ወገኖች፥ የጌታን እራት በምንወስድበት ጊዜ የኢየሱስን ሥጋ እየበላንና ደሙንም እየጠጣን ነው ይላሉ። አንዳንዶች እንዲያውም አንድ ሰው ቅዱስ ቁርባን በሚወስድበት ጊዜ ይድናል ብለው ያስባሉ። ለዚህም ነው አንድ ሰው ሊሞት ሲል ቄስ ጠርተው ቅዱስ ቁርባን እንዲቀበል የሚያደርጉት ነገር ግን ኢየሱስ በዚህ ስፍራ በተምሳሌታዊ አገላለጽ የሚናገር ይመስላል። ክርስቶስ ሐሙስ ምሽት፥ ለደቀ መዛሙርቱ ሞቱን የሚዘክሩበትን ተምሳሌት ሰጣቸው። እንጀራው ጸጋውን፥ ወይኑ ደግሞ ደሙን ይወክላሉ። ሁለቱም በአንድነት ክርስቶስ ለዓለም ኃጢአት መሞቱን ያመለክታሉ። የጌታ እራት በሕይወታችን ውስጥ ለተፈጸመው ነገር ውጫዊ መገለጫ ነው። ሆዳችን እንጀራውንና ወይኑን እንደሚቀበል ሁሉ፥ በክርስቶስ በምናምንበት ጊዜ የክርስቶስ ሞት ሥጋውና ደሙ) የዘላለም ሕይወትን ለመስጠት በሕይወታችን ውስጥ ይሠራል።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ወደ አንድ የመካነ ኢየሱስ ቄስ ዘንድ ሂድና በቅዱስ ቁርባን ጊዜ ኅብስቱና ወይኑ ምን እንደሚሆኑ ጠይቅ። የእርሱ አመለካከት ከአንተ እንዴት እንደሚለይ አብራራ።

ለግል ጥቅማቸው ሲሉ የተከተሉት ሰዎች የኢየሱስን ትምህርት በትክክል ለመረዳት ሲቸገሩ ይታያል። ክርስቶስ ትተውት ሊሄዱ መዘጋጀታቸውን ስለተገነዘበ ሁለት ዋና አሳቦችን ተናገረ። አንደኛው፥ የዘላለም ሕይወትን የሚያገኙት በእርሱ በኩል ብቻ እንደሆነ አስጠነቀቃቸው። ክርስቶስ ከሚሰጠው የዘላለም ሕይወት ጋር ሲነጻጸሩ ሥጋዊ ምግቦችና የራስ ወዳድነት ፍላጎቶች ከቁም ነገር የሚገቡ አይደሉም። ክርስቶስን ትቶ መሄድ ማለት ከዘላለም ሕይወት ተቆርጦ መጥፋት ማለት ነው። ኢየሱስ የተናገራቸው ከባድ አሳቦች እርሱን ትተው እንዲሄዱ ከሚያስፈራሯቸው ይልቅ፥ ሁሉንም ነገር ለማወቅ እንደማይችሉ ተገንዝበው በትሕትና እርሱን መቀበል ያስፈልጋቸው ነበር። ወደ ሰማይ ካረገ በኋላ በክርስቶስ ለማመን መሞከሩ ይበልጥ አስቸጋሪ ሆኖባቸዋል። ከዚያ በኋላ ክርስቲያኖች እርሱን ለማየት፥ ተአምራትን ሲሠራ በአካል ለመመልከት ወይም ሲያስተምር በአካል ተገኝተው ለመስማት አልቻሉም።

ሁለተኛው፥ ክርስቶስ ድነት (ደኅንነት) የእግዚአብሔር ሥራ እንደሆነ እንደገና አረጋገጠ። ክርስቶስ ልባቸውን ያውቅ ስለነበር፤ እምነታቸው በራስ ወዳድነት ላይ እንደተመሠረተና ትተውት እንደሚሄዱ ያውቅ ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር እንደ አሥራ አንዱ ደቀ መዛሙርት፥ ዘላቂ እምነት ያላቸውን ሰዎች እንደሰጠው ያውቅ ነበር።

ሕዝቡ ትቶት ሲሄድ ደቀ መዛሙርቱ ብቻ ከክርስቶስ ጋር ቀሩ። ክርስቶስ እምነታቸውን ለመፈተን ፈልጎ እነርሱም ለመሄድ ይፈልጉ እንደሆነ ጠየቃቸው። በጴጥሮስ ቃል አቀባይነት ደቀ መዛሙርቱ እምነታቸው ክርስቶስ በሚያደርግላቸው ነገር ላይ ሳይሆን በመንፈሳዊ ቁም ነገሮች ላይ እንደተመሠረተ ገለጹለት። ጴጥሮስ፥ «ክርስቶስ ሆይ፥ አንተ አምላክ (‘ቅዱስ የእግዚአብሔር ልጅ’ (የአይሁዶች አገላለጽ ነው) ነህ። አንተ የዘላለም ሕይወትን የሚሰጥ እውነት አለህ። ስለሆነም፥ ምንም ቢሆን ምን አንተን እናምንሃለን» አለ። ክርስቶስ በሚያደርግልን ጊዜያዊ ነገሮች ላይ እምነታችንን ከምንመሠርተው ከብዙዎቻችን በተቃራኒ፥ ጴጥሮስ በዋነኞቹ መንፈሳዊ ነገሮች ላይ ትኩረት መስጠትን ተምሮ ነበር።

ምንም እንኳ በመስቀል ላይ ተሰቅሎ የሚሞትበት ጊዜ ሩቅ ቢሆንም፤ ክርስቶስ ይሁዳ አሳልፎ እንደሚሰጠው ያውቅ ነበር። ስለሆነም፥ ክርስቶስ ከደቀ መዛሙርቱ አንዱ ‘ዲያብሎስ’ እንደሆነ እስጠነቀቀ። ይህንንም ያደረገው ይሁዳ በሰይጣን ቁጥጥር ሥር ውሎ ክርስቶስን አሳልፎ ስለሚሰጥ ነበር። አምላክ እንደ መሆኑ፥ ክርስቶስ የሰዎችን ልብ ያውቃል። ማን እንደሚክደው፥ ማን በእምነቱ ጸንቶ እንደሚቆምና አሳልፎ የሚሰጠውም ደቀ መዝሙር ማን እንደሆነ ያውቅ ነበር።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ላለፉት ሦስት ወራት በቤተ ክርስቲያንህ የቀረቡትን ስብከቶች አስታውስ። ትኩረት የተሰጠው ክርስቶስ ለሰዎች በሚሰጣቸው ሥጋዊ ነገሮች ላይ ነው ወይስ መንፈሳዊ ነገሮች? ለ) ለዘላለም ከሚዘልቁ መንፈሳዊ ነገሮች ይልቅ በሥጋዊ ነገሮች (ቁሳቁስ፥ ፈውስ) ላይ የበለጠ ትኩረት ማድረግ አደገኛ የሚሆነው ለምንድን ነው?

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

ክርስቶስ አምስት ሺህ ሰዎችን መመገቡ እና በውኃ ላይ መራመዱ (ዮሐ. 6፡1-24)

፩. ክርስቶስ አምስት ሺህ ሰዎችን መገበ (ዮሐ 6፡1-15)

ዮሐንስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን ለማረጋገጥ የጠቀሰው አራተኛው ምልክት፥ ኢየሱስ አምስት ሺህ ሰዎችን መመገቡን ነው። ይህ በአራቱም ወንጌላት ውስጥ ከተጠቀሱት ጥቂት ተአምራት መካከል አንዱ ነው። ይህም ተአምሩ ደቀ መዛሙርቱን በጣም እንዳስደነቃቸው የሚያመለክት ነው። ይህ «ምልክት» ስለ ክርስቶስ ምን ያስተምራል? እራት መልእክቶች ያሉት ይመስላል፡-

  1. አንደኛው፥ ክርስቶስ የሥነ ፍጥረት ጌታና መሪ፥ ነገሮችንም ቢሆን ለማብዛት ይችላል።
  2. ሁለተኛው፥ ክርስቶስ ዳግማዊው ሙሴ ነው። እግዚአብሔር በሙሴ አማካይነት ከሰማይ መና እንዳዘነበ ሁሉ፥ በክርስቶስም አማካይነት ለሰዎች ምግብ ሰጥቷል። (ማስታወሻ፡- አይሁዶች ሙሴን የሚመለከቱት መና እንዳወረደላቸው አገልጋይ ነበር።) ምንም እንኳ ሙሴ መና ለማውረድ በመሣሪያነት ያገለገለ ቢሆንም፥ ክርስቶስ ግን በቀጥታ ለሕዝቡ ምግብ ሰጥቷል። አይሁዶች መሢሑ ለሕዝቡ ውኃ እንደሚሰጥ የሚናገር ታሪክ እንደነበራቸው ሁሉ፥ መሢሑ ሕዝቡን ለመመገብ መና ያወርዳል የሚልም አባባል ነበር። ዮሐንስ ምናልባትም ክርስቶስ ሕዝቡን በመመገብ እንዴት የተለየ መና እንደሰጣቸው እያመለከተ ይሆናል። ሕዝቡ ከዚህ ተአምር በኋላ ክርስቶስን ለማንገሥ የፈለጉት በዚህ ምክንያት ሳይሆን አይቀርም።)
  3. ሦስተኛው፥ የዘላለም ሕይወትን ምግብ የሚሰጠው ኢየሱስ ነው። በዮሐንስ 4፣ ውኃ የዘላለም ሕይወት ተምሳሌት ሆኖ እንደ ቀረበ ሁሉ፥ በዚህ ክፍል ምግብ ክርስቶስ በእርሱ ለሚያምኑት የሚያሰጠውን የዘላለም ሕይወት ያመለክታል።
  4. አራተኛው፥ ዮሐንስ በክርስቶስ የሚያምኑ ሰዎች ለምንም ነገር መጨነቅ እንደሌለባቸው አስተምሯል። ክርስቶስ ደግሞ በሺዎች ለሚቆጠሩ ሰዎች በቀላሉ ምግብ እንደ ሰጣቸው ሁሉ፥ ለእኛም በየዕለቱ የሚያስፈልገንን ይሰጠናል።

ይህ ተአምር ደቀ መዛሙርቱን ብቻ ሳይሆን አይሁዶችንም አስደንቋል። ከፈውስ ወይም አጋንንትን ከማውጣት በላይ፥ ይህ ተአምር አይሁዶች ክርስቶስን ለማንገሥ እንዲነሣሡ አድርጓቸዋል። ነገር ግን በኢየሱስ ላይ የነበራቸው እምነት በራስ ወዳድነት የተሸነፈ ነበር። ሥጋዊ ፍላጎታቸውን እስካሟላላቸው ድረስ በንጉሥነቱ ጥላ ሥር ለመኖር ፈቃደኞች ነበሩ። ነገር ግን ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱ እንዲሆኑ በሚጠይቃቸው ጊዜ፥ እምነታቸው አብሯቸው ይኖራል? ኢየሱስ አንዳንድ ለመረዳት የሚያስቸግሩ አሳቦችን መናገር በሚጀምርበት ጊዜ፥ ኢየሱስን ለማንገሥ የነበራቸውን አሳብ ለውጠው እንደ ተቃወሙት በዚህ ክፍል ውስጥ እንመለከታለን (ዮሐ 6፡66)። ሐዋርያው ዮሐንስ ይህንን የተመለከተው የክርስቶስ ዝና ከመጨረሻው ደረጃ ላይ እንደ ደረሰ አድርጎ ነው። ትክክለኛ እምነት በእርሱ ላይ ባይኖራቸውም ብዙ ሕዝብ ይከተለው ነበር። ይህ የራስ ወዳድነት እምነታቸው በጥቂት ወራት ውስጥ ይጠፋል። ክርስቶስ የመጣው የሰዎችን የራስ ወዳድነት ፍላጎት እንደሚያሟላ ንጉሥ ሆኖ አይደለም። እርሱ የመጣው የመንፈሳዊና የሥጋዊ ሕይወታቸው ንጉሥ ለመሆን ነው። ስለዚህም ኢየሱስ ሕዝቡን ትቶ ሄደ።

የውይይት ጥያቄ፡- ሀ) ክርስቲያኖች እንዲህ ዓይነት የራስ ወዳድነት እምነት ይዘው ክርስቶስን የምንከተለው ሥጋዊ ፍላጎቶቻችንን እስካሟላ ድረስ ብቻ ነው የሚሉበትን ሁኔታ፥ ምሳሌ በመስጠት አብራራ። ለ) ብዙውን ጊዜ የዚህ ዓይነቱ እምነት ከጥቂት ጊዜ በኋላ ምን ይሆናል? ሰዎች በእምነታቸው ይገፋሉ? መልስህን አብራራ።

፪. ክርስቶስ በውኃ ላይ ተራመደ (ዮሐ 6፡16-24)።

ይህ አምስተኛው የክርስቶስ ምልክት በሁሉም ወንጌላት ውስጥ ተጽፎአል። ዮሐንስ ይህን ተአምር በተመለከተ የተናገረው ብዙ ነገር የለም። በዚህ ክፍል የጠቀሰው ኢየሱስ አምስት ሺህ ሰዎችን በመመገቡ ምክንያት በኢየሱስና በአይሁድ መካከል የተከሰተውን ውይይት ከመጥቀሱ በፊት ነው። ይሁንና፥ ይህ ተአምር ክርስቶስ ተፈጥሮን ሙሉ በሙሉ እንደሚቆጣጠር ያሳያል። ክርስቶስ የስበትን ሕግ ሽሮ ልክ በደረቅ መሬት ላይ እንደሚራመድ ሰው በውኃ ላይ መራመዱ ብቻ ሳይሆን ነፋሳትን፥ ማዕበሎችንና ሞገዶችን ሁሉ ጸጥ ማሰኘት ይችላል። ይህም ኢየሱስ በየትኛውም የሕይወታችን ማዕበል ውስጥ እንደሚገኝ ያሳያል። በክርስቶስ እስካመንንና ማዕበላችንን ጸጥ እንዲያደርግልን እስከለመንነው ድረስ ሰላም ይኖረናል። ይህ ውጫዊ ስደቶቻችንን፥ ሕመማችንንና ሞታችንን ጸጥ ላያደርገው ይችላል፤ ይሁንና ከእምሮ በላይ የሆነ ውስጣዊ ሰላም ይኖረናል። ምክንያቱም የክርስቶስ ተከታይ የሆነ አማኝ፥ ክርስቶስ ማዕበልን እንደሚቆጣጠርና ውጤቱንም እንደሚወስን ያውቃል።

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)