1ኛ ቆሮ.16፡5-24

ጥያቄ 16. በዚህ ክፍል ላይ ስንት ነጥቦችን እንደሚጠቅስ በአጭሩ ዝርዝር። 

የደብዳቤው መደደሚያ ላይ በሆነው በዚህ ክፍል ሐዋርያው የተለያዩ ነጥቦችን ይጠቅሳል፤ በአጭሩ እንዘርዝራቸው። 

1ኛ/ ከቁጥር 5-6፡- «በጉዞዬ እንድትረዱኝ» ሲል ገንዘብ መጠየቁ እንዳልነበረ ከ9፡15 እንረዳለን። ምናልባት አንዳንድ ለጉዞው የሚያስፈልገው ስንቅና ሸኚዎች የመሳሰሉ ነገሮች ይሆናሉ። 

2ኛ/ ከቁጥር 7-9፡- በኤፌሶን ለአገልገሎት አንደሚሰነብት ይነግራቸዋል። «ሥራ የሞላበት ትልቅ በር ተከፍቶልኛልና» እግዚአብሔር የአገልገሉት በር ሲከፍት እድልን መጠቀም እንደሚያስፈልግ ከሐዋርያው እንማራለን። ይህም በር ብዙ የተቃውሞ ግፊት የበዛበት እንደሆነ ይናገራል። የአገልገሎት በር መከፈት ማለት ተቃውዋ ጠፋ ማለትም እንዳልሆነ እንገንዘብ። 

ጥያቄ 17. በአሁኑ ጊዜ የአገልግሎት በር ለቤተ ክርስቲያንህ ክፍት ነው ወይስ ዝግ ነው? እንደት ነው ይህንን የምታውቀው? በሚመጡት አጋጣሚዎችስ ይጠቀሙባቸዋል? ተቃውሞስ አለ? ካለ ተቃውሞው ከማነው? 

3ኛ / ከቁጥር 10-11:- ጢሞቴዎስን በአክብሮት እንዲቀበሉት እንጂ እንዳይንቁት ያስጠነቅቃል። ምናልባት ጢሞቴዎስ አይን አፋር ሳይሆን አይቀርም፤ 1ኛ ጢሞ.4:11-12፤ 2ኛ ጢሞ. 1:7። ደግሞም የቆሮንቶስ ክርስቲያኖች በአገልጋዮች መካከል ስለሚመርጡ ትዕቢተኞች እንደሆኑ ሐዋርያው ስላወቀ በአክብሮት እንዲቀበሉት ያስጠነቅቃቸዋል። 

4ኛ/ ቁጥር 12፡- አጵሎስ አሁን ሊጉበኛቸው እንዳማይሄድ ያስታውቃቸዋል፡፡ 

5ኛ/ ቁጥር 13:- በእምነታቸው የበረቱ እንዲሆኑ ያበረታታቸዋል። ጳውሎስ ለቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ሰዎች አምስት ዋና ዋና ሊጠብቋቸው የሚገቡ ትእዛዞች ይሰጣቸዋል። 

1. ንቁ፡- ራሳቸውን ከኃጢአትና ከትዕቢት መጠበቅ ነበረባቸው። ራሳቸውን ከሐሰተኛ ትምህርት መጠበቅ ነበረባቸው። ሰይጣን በሚያገኘው አጋጣሚ ወይም ባለመስማማታቸው ተጠቅሞ ሊያጠፋቸው እንደተዘጋጀ መገንዘብ ነበረባቸው። 

2. በሃይማኖት ቁሙ፡- ሃይማናታችንን ጠብቀን፥ በኢየሱስ ክርስቶስ ሞቶ መቀበርና ትንሣኤ ላይ መመሥረታችንን ማረጋገጥ ይኖርብናል። ለእምነታችን ከዚህ ሌላ ምንም ዓይነት መሠረት ሊኖረው አይገባም። በመከራ ውስጥ ቢሆንም በኢየሱስ ላይ ያለንን እምነት ለመጠበቅ ቁርጥ ውሣኔ መውሰድ ይገባናል። 

3. ጎልምሱ:- እውነቱን ከሚቃወሙት ከብዙዎቹ ፊት ለመቆም ጎበዞች መሆን አለብን። ሰዎች በሚያላግጡብንና በሚያሳድዱን ጊዜ በግልጽ እምነታችንን መግለጽ ጉብዝናን ይጠይቃል። መታወቅ ለሚፈልጉ ሰዎች ክርስትና ሃይማኖት ሊሆን አይችልም። 

4. ጠንክሩ:- ልክ እንደ ሁለተኛውና ሦስተኛው ትእዛዝ ይህም ትእዛዝ በእምነታችን ጠንካሮች እንድንሆን ይገፋፋናል። በተጨማሪም ይህ ማለት ኃይልህንና ሁለንተናህን በእግዚአብሔር ሥራ አውል ማለት ነው። አስተውል! ይህ ኃይል የእኛ ሳይሆን እግዚአብሔር የሚሰጠን ኃይል ነው። 

5. በእናንተ ዘንድ ሁሉ በፍቅር ይሁን፡- የእግዚአብሔር ትእዛዞች በሙሉ ፍጻሜ የሚያገኙት በፍቅር ነው። ፍቅር ከምንሠራው ሥራና ድንቅ ከሆኑት ስጦታዎች ሁሉ የበለጠ ጠቃሚ ነገር ነው። ለምስክርነታችን ኃይል የሚሰጠው ፍቅር ነው። 

ጥያቄ 18. እነዚህን አምስት ትእዛዞች እየጠበቅህ ያለኸው እንዴት ነው? በሕይወትህስ ውስጥ የሚታዩት እንዴት ነው? 

6ኛ/ ከቁጥር 14-18፡- ስለ እስጢፋኖስ ቤተሰብ እንዴት ለወንጌል ሥራ የነቁ እንደሆኑ ይናገራል፡፡ 

7ኛ/ ቁጥር 19 ላይ፡- “በቤታቸውም ካለች ቤተ ክርስቲያን” በማለት ቤተ ክርስቲያን ሕንፃ ሳትሆን የምእመናን ክምችት ወይም ጉባኤ መሆንዋን ይገልጻል። 

8ኛ/ ቁጥር 21-24:- ስንብትና ቡራኬ 

1ኛ ቆሮ. 16፡1-4

ጥያቄ 12. በቁጥር 1 ላይ ለቅዱሳንዎ ገዝብን ስለ ማዋጣት» ሲል ምን ማለቱ ነው? 

ጥያቄ 13. በቁጥር 2 ላይ የገንዘብ ማጠራቀሚያው ቀን ለምን ከሳምንቱ የመጃመሪያው ቀን ይሁን አለ? 

«ለቅዱሳን ገንዘብን ስለማዋጣት» ስለዚህም ጉዳይ ሳይጠይቁት አይቀሩም። ይህ በኢየሩሳሌም ለነበሩት ክርስቲያኖች ገንዘብ አዋጥቶ መላክ ጳውሎስ ሥራዬ ብሎ የሚያካሄደው አገልግሉት ነበር። ለምሳሌ የሚከተሉትን የመድሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ብንመለከት ይህንን እንገነዘባለን። የሐዋ /ሥራ 24:17፤ ሮሜ 15፡25-28፤ 2ኛ ቆሮ.8፡16-21 ተመልከት። 

በኢየሩሳሌም የነበሩ ክርስቲያኖች በችግር ላይ ነበሩ። ለምን ችግር ላይ ወደቁ የሚል ጥያቄ ተነሥቶ አንዳንድ ግምቶች ተሠንዝረዋል። ከእነዚህም አንዱ ያላቸውን እርሻም ሆነ ሌላ ነገር ያለ ጥሩ ፕላን ይሸጡ ስለነበር (የሐዋ.4:32-37) ቆይቶ ይህ ድህነት አስከተለባቸው የሚል ነው። በእርግጥ የችግራቸው መነሻ ምን እንደሆነ አይታወቅም። ሌሎች ክርስቲያናች ግን እንዲረጹ በሐዋርያው ታዘዋል። 

የገንዘቡ አሰባሰብ ዘዴ እንደሚከተለው መሆን ነበረበት። ሐዋርያው እዚያ ከመድረሱ በፊት መዋጮው ተሰብስቦ ማለቅ ነበረበት። እያንዳንዱ አማኝ እግዚአብሔር እንዳስቻለው እሁድ እሁድ ካለው እየቆረሰ ማጠራቀም ነበረበት። ከሳምንቱ የመጀመሪያው ቀን ማለት እሁድ ማለት ነው። እሁድ ክርስቲያኖች ለጸሎት የሚሰበሰቡበት ቀን ሆነ፤ (ዮሐ.19፡21፤ የሐዋ.20፡7፤ ራእይ 1:10)። ይህ ቀን ጌታ ከሞት የተነሣበት ቀን ስላበር የክርስቲያኖች ሰንበት ሆነ። 

በአማርኛው ትርጉም ላይ «በቤቱ» የሚል ቃል በቁጥር 2 ላይ ገብቷል። በግሪኩ ላይ ግን ይህ የለም። እያንዳንዱ ክርስቲያን እግዚአብሔር እንዳበለጸገው ያስቀምጥ ይላል እንጂ የት ማስቀመጥ እንዳለበት አልተናገረም። ሆኖም እሁድ ቀን ክርስቲያኖች በአንድነት ለጸሎት የሚሰበሰቡበት ቀን ስለነበርና መዋጮውም በዚሁ ቀን ይሰብሰብ ስላል በቤተ ክርስቲያን ይሰብሰብ ማለቱ ነው ብለን እንገምታለን፡፡ ይህ ከብሉይ ኪዳን ጋር ይስማማል። በብሉይ ኪዳን መዋጥ መጠራቀም የነበረበት በየግል ቤት ሳይሆን በቤተ መቅደስ ወይም አንድ የሕዝብ ማጠራቀሚያ በሆነ ቦታ ነበር። 

እግዚአብሔር እንዳስቻለው ይላል እንጂ እያንዳንዱ ክርስቲያን ስንት ማዋጣት እንደነበረበት ባይናገርም በብሉይ ኪዳን እነአብርሃም አሥራት ይሰጡ እንደነበር መዘንጋት የለበትም። እንዲሁዎ ጌታ በማቴ.23፡23 ላይ አሥራትን ደግፎ ተናግሮአል። ስለዚህ እኛም ለክርስቲያኖች እግዚአብሔር እንዳበለጸገን እንስጥ፤ ያም አሥራትን። በጥንቃቄ አሥራት መስጠት በስሜት ተገፋፍቶ በድንገተኛ ሰጥቶ ከመጸጸትና እንዲሁም በቂ ባለመስጠት የእግዚአብሔርን ሥራ ከመበደል ይጠብቀናል። 

ጥያቄ 14. ከምታገኘው ነገር 10% ለእግዚአብሔር ትሰጣለህ? ሌሎች ቤተ ክርስቲያንህ ውስጥ ያሉ ሰዎች 10% የሚሰጡ ይመስልሃል? ብዙ ሰዎች የቤተ ክርስቲያን መሪዎችን ጨምሮ አሥራት የማይሰጡት ለምን ይመስልሃል? 

ይህ የተዋጣው ገንዘብ በጥንቃቁ የተባለበት ቦታ እንዲደርስና ሐሜት እንዳይነሣ ራሳቸው የቆሮንቶስ ክርስቲያኖች ከራሳቸው ሰዎች መርጠው ስጦታውን እንዲልኩ ያዛል እንጂ፥ ሐዋርያው «እኔ አደርስላችኋለሁ» ብሎ እንዳልወሰደ ግልድ ነው። ገንዘብ ንጽሕናንና ጥንቃቄን ይጠይቃልና አጉል «እንተማመን» በሚል ሞኝነት ሐሜትና ጥርጣሬ አንፍጠር፤ (ቁጥር 3)። 

ጥያቄ 15. ይህ ክፍል የቤተ ክርስቲያንን ገንዘብ በምን ዓይነት መንገድ ማስተደደር እንዳለብን ነው የሚያስተምረው?

1ኛ ቆሮ.15:35-58)

ጥያቄ 6. በቁጥር 35 ላይ ሁለት ጥያቄዎች ተጠይቀው ሐዋርያው መልስ ሰጥቷል፤ ጥያቄዎቹን ከመልሶቻቸው ጋር አዛምድ። 

ጥያቄ 7. በቁጥር 44 ላይ መንፈሳዊ አካል ሲል ምን ማለቱ ነው? 

ጥያቄ 8. ሐዋርያው የነገራቸው ምሥጢር ምንድነው? (ቁጥር 51 እና 52) 

ጥያቄ 9. በቁጥር 55 ላይ ሐዋርያው የጠቀሰው ጥቅስ የተወሰደው ከየት ነው? 

ቁጥር 35-50፡- በቁጥር 35 ላይ ሁለት ጥያቄዎች ተነሥተዋል። ከዚያ ቀጥሎ ያለው ጽሑፍ በሙሉ እነዚህን ጥያቄዎች ለመመለስ ነው። የመጀመሪያው ጥያቄ «ሙታን እንዴት ይነሣሉ?» የሚል ሲሆን ሁለተኛው ጥያቄ ደግም «በምንስ ዓይነት አካል ይመጣሉ?» እነዚህን ጥያቄዎች በሰፊው እንደሚከተለው ይመልሳል። 

አስቀድሞ ግን ቢያስተውሉ ኖሮ ይህን ነገር ከተፈጥሮ ሊማሩ ይችሉ እንደነበር «ሞኝ» ብሉ አላማስተዋላቸውን ይገሥጻል፡፡ የሚከተሉትን የተፈጥሮ ሕጉች ለትንሣኤ ምሳሌ አድርጎ ያቀርባቸዋል። 

1ኛ/ ስንዴ ዘሩ ተዘርቶ ሌላ ስንዴ ከነሰበዙ አምሮና ደምቆ፥ ከተዘራው ቅንጣት እጅግ ደምቆ ይበቅላል። እግዚአብሔር ይህን በተፈጥሮ ካዘጋጇ ትንሣኤንም እንዲሁ እንደሚያሳምረው መረዳት አለብን፤ (ቁጥር 36-38)። ይህንን ከቁጥር 42-44 ጋር አስተያይ፡፡ ይህ ምሳሌ በምድር ላይ ያለው አካላችንና መንፈሳዊ አካላችን ተመሳሳይነት እንዳላቸው ያስተምረናል። ተዘርቶ እንደሚበቅለው ስንዴ የእኛም አካል አሁን ካለው አካላችን ትንሽ ለየት የሚል ይሆናል። 

2ኛ/ በሥጋም ደረጃ የተለያየ ሥጋ አለ። የሰውና የእንስሳ ሥጋ እንደ መልኩ በፈጣሪው ተለያይቷል። በምድር ላይ እንዲህ ያለ የተለያየ ሥጋ እንደለ ሁሉ ሰማያዊ ሥጋም ይናራል፤ (ቁጥር 39 እና 40)። ምንም እንከን ከሙታን የተነሣው አካላችን ከምድራዊው አካላችን ጋር መመሳሰል ቢኖረውም፥ ከሙታን የተነሣው ሰውነታችን የበለጠ ክብር አለው። ይህ አርጅቶ የሚሞተውና የሚበሰብሰው ሥጋዊ አካላችን ከሙታን ከተነሣን በኋላ ለሞትና ለመበስበስ የተጋለጠ አይሆንም። በሕይወታችን ውስጥ ያለው የማይከብረው የኃጢአት ተፈጥሮ ሙሉ በሙሉ ወደ ቅድስና ይለወጣል። በዚህ ሂደት ወስጥ መንፈሳዊ የሆነ አካል ይሰጠናል፡፡ 

«ፍጥረታዊ አካል ካለ መንፈሳዊ አካል ደግሞ አለ፤» (ቁጥር 44)። አሁን ያለን ሥጋ ፍጥረታዊ ነው። ይህ ፍጥረታዊው ግን በትንሣኤ መንፈሳዊ ሆኖ ይነሣል፡፡ ፍጥረታዊውን አካላችንን ከመጀመሪያው አባታችን ከአዳም ወረስን፤ በዚህም እርሱን መሰልን። እንዲሁ ዳግሞ አንድ ቀን የሕይወት ሰጭውን የክርስቶስን አካል መስለን የምንለወጥበት ጊዜ ይመጣል፡፡ ክርስቶስም እንዲህ እንደ መጃመሪያው አዳም የርሱ የሆኑትን የራሱን መልክ እንዲመስሉ ስለሚለውጣቸው ሁለተኛው አዳም ተባለ፤ (ቁጥር 45-49)። ይህ እንዲህ ሊሆን ግድ ነው፤ ምክንያቱም በዚህ ሥጋ አካላችን የትንሣኤን ሕይወት መካፈል አንችልምና የግድ መለወጥ አለብን። 

እዚህ ላይ መረዳት ያለብን የትንሣኤውን አካል «መንፈሳዊ» ሲል ረቂቅ የሆነ አካል ማለቱ ሳይሆን የክብሩን ታላቅነት መግለጡ ነው፡፡ ረቂቅ ማለቱ እንዳልሆነ የምናውቀው የክርስቶስ የትንሣኤ አካል ረቂቅ ባለመሆኑ ነው፤ (ዮሐ.20፡27)። እኛም በትንሣኤ እርሱን ስለምንመስል እርሱን መምሰል መንፈሳዊ አካል መልበስ ነው ማለት ነው። 

ጥያቄ 10. ከመሞቱ በፊት የነበረው የኢየሱስ ክርስቶስ አካልና ከምቶ ከተነሣ በኋላ የነበረው አካሉ የሚመሳሰለው አንዴት ነው? የሚለያየውስ? 

ከቁጥር 51-57:- ትንሣኤያችን መቼ ነው? ለዚህ ጥያቄ መልሱ ክርስቶስ ሲመለስ ነው። ጌታ ሲመጣ በሕይወት ያለነው ከመቅድበት እንለወጣለን፤ የሞቱትም አማኞች የትንሣኤ አካል ለብሰው ይነሣሉ። ይህ ሲሆን ሞትና ኃጢአት በክርስቶስ ፈድመው ድል ይሆናሉ። ጳውሎስ ይህን «ምስጢር» ብሎ ይጠራዋል። በመድሐፍ ቅዱስ «ምስጢር» የሚባለው አንድ የተደበቀና ለጥቂት ሰዎች የሚታወቅ ነገር ሳይሆን፥ ከዚህ ቀደም እግዚአብሔር በቃሉ ውስጥ ያልገለጸው ነገር ግን አሁን በደቀ መዛሙርቶቹ አማካኝነት የገለጸው እውነት ማለት ነው። ይህ አዲስ እውነት ያለመለኮታዊ መገለጥ ሊታወቅ የማይችል ነገር ነው። አዲስ ኪዳን በመፈጸሙ እንደዚህ ዓይነት ምስጢራት ዛሬ ለእኛ አይገለጹልንም። ሐዋርያው ከትንቢተ ሆሴዕ 13:14 በመጥቀስ ይደመድማል። ይህ የትንሣኤ ተስፋ ስላለን ተስፋ ሳንቆርጥ በብርታት ጌታን እናገለግላለን፤ (ቁጥር 58)። 

ጥያቄ 11. የትንሣኤው እውነተኛነት እንዴት ነው ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለጌታ ሥራ እንድንሰጥ ሊያደርገን የሚችለው?

1ኛ ቆሮ 15፡20-34

ጥያቄ 1. “ክርስቶስ ላንቀላፉት በኩራት ሆና ተነሥቷል” ማለት ምን ማለት ነው? (ቁጥር 29) 

ጥያቄ 2. ክርስቶስ ሁሉ ከተገዛለት በኋላ እርሱ ራሱ ለእግዚአብሔር በመገዛት መንግሥቱን ያስረክባል ሲል ምን ማለቱ ነው? (ቁጥር 25-28) 

ጥያቀ 3. ስለሙታን መጠመቅ ማለት ምን ማለት ነው? (ቁጥር 29) 

ቁጥር 20፡- የክርስቶስ ትንሣኤ በእርሱ ለሚያምኑት ትንሣኤ ዋስ (መተማመኛ) ነው። ክርስቶስ ስለተነሣ በእርሱ የሚያምኑትዎ በእርግጥ ይነሣሉ። 

ስለዚህ የክርስቶስ ትንሣኤ “በኩር” ይባላል። በኩር የሚለው ቃል የተወሰደው ከብሉይ ኪዳን ከዘሌዋውያን 23:10 ላይ ነው፡፡ መከሩ ለመጀመሪያ ሲደርስ የተወሰነ ነዶ ወደ ቤተ መቅደስ ለምስጋና መስዋዕት ይቀርብ ነበር። ይህ የበኩር መሥዋዕት የቀረው መከር እንደሚሰበሰብ ዋስትና (መተማመኛ) ነበር። እንዲሁም የክርስቶስ ትንሣኤ በእርሱ ለሚያምኑት ትንሣኤ መተማመኛ ነው። እርሱ ከሙታን ስለተነሣ በእርሱ የሚያምኑትም እንደሚነሁ በፍጹም የተረጋገጠ ነገር ነው። 

ከክርስቶስ ትንሣኤ በፊት ከመቃብር የተነሱ ብዙ ሲሆኑ (ለምሳሌ አልዓዛር ) ለምን ክርስቶስ የትንሣኤ በኩር (የመጀመሪያ) ተባለ? ከእርሱ በፊት የተነሱት ተመልሰው ሞተዋል። ክርስቶስ ግን ዳግመኛ ላለመሞት ተነሥቷል። የእኛም የአማኞች ትንሣኤ እንዲሁ ዳግመኛ ላለመሞት ነው። ስለዚህ በዚህ ዐይነት ትንሣኤ እስካሁን የተነሣ ክርስቶስ ብቻ ስለሆነ የትንሣኤ በኩር ተባለ። 

ከቁጥር 21-23:- በዚህ ክፍል ሁለት አዳሞች እንዳሉ ይነገረናል። በመጀመሪያው አዳም አማካይነት ሞት ለሰው ሁሉ እንደመጣ ሁሉ ÷ አሁንም በሁለተኛው አዳም (በክርስቶስ ) ትንሣኤ ለአማኞች መጣ፡፡ ከዚህ ጋር ሮሜ 5፡12-14ን አስተያይ። ክርስቶስ የተነሣው በመጀመሪያው የፋሲካ ቀን ጠዋት ላይ ነበር። አሁን ለዳግም ምፅዓቱ ግን ባለፉት ዘመናት ውስጥ በእርሱ ያምኑ የነበሩትን በሙሉ ነው ከሙታን የሚያስነሣው። 

ከቁጥር 24-28:- ሁሉ ከክርስቶስ እግር ሥር ከተገዛ በኋላ ክርስቶስ ራሱ ሥልጣንን ለእግዚአብሔር መልሶ እርሱ ራሱም ሁሉን ላስገዛለት ይገዛል ይላል። በዚህ ጥቅስ ላይ ተመርኩዘው ሐሰተኛ አስተማሪዎች የክርስቶስን አምላክነት ይክዳሉ። ይህ ክፍል ክርስቶስን በአምላክነቱ ሳይሆን የሚመለከተው በሰውነቱ ነው። አዎን! ክርስቶስ በሰውነቱ ለእግዚአብሔር ሲጸልይ እግዚአብሔርን ሲያመልክ እንደነበር በወንጌል ተጽፏል። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ መልሶ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ እንዳሆነ እርሱ ራሱ አምላክ እንደሆነ ያስተምራል። 

እንግዲህ ክርስቶስ አሁን በሰውነቱ በዓለም ላይ ነግሶ ስላለ ወደፊት ሥልጣን ሁሉ በእግሩ ሥር እንደሚሆን መጽሐፍ ቅዱስ ያስተምራል። ሥልጣን ሁሉ ለክርስቶስ ቢሰጥም እስካሁን ድረስ ሁሉን ነገር በራሱ ቁጥጥር ሥር አላደረገም። ሁሉንም በቁጥጥሩ ሥር የሚያደርገው በመጨረሻው ዘመን ነው። በዚህ ጊዜ ሞትን ብቻ ሳይሆን ሰይጣንንና በጌታ ኢየሱስ የማያምኑትን መንግሥታት በሙሉ ያወድማል። ሁሉም ተንበርክከው የእግዚአብሔርን ልጅ ያከብራሉ፤ (ፊል.2:10-11)። ሁሉ ነገር በእግሩ ሥር የሚሆነው የመጨረሻው ጠላት ያም ሞት ከወደመ በኋላ ብቻ ነው። እስከዚያ ድረስ ክርስቶስ በሰውነቱ የዓለም ገዥ ነው። በዚህ ጥቅስ መሠረት ግን ሁሉን በእግሩ ሥር ከገዛ በኋላ ሥልጣንን ከሰውነቱ አሳልፎ ለእግዚአብሔር ይሰጣል። በአምላክነቱ ግን እርሱዎ ዘለዓለማዊ ወልድ ስለሆነ ይህን ሥልጣን ከአብና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ይካፈላል። በዚህ ክፍል ላይ በሥላሴዎች መካከል ያለውን ዘላለማዊ ግንኙነት እንመለከታለን። ምንም እንኳን አብ፥ ወልድና መንፈስ ቅዱስ እያንዳንዱ እግዚአብሐርም ቢሆኑ፥ በሰብዓዊ ባሕርያቸውም እኩል ቢሆኑም፥ የግንኙነት ቅደም ተከተል አላቸው። እግዚአብሔር አብ ዋነኛውና የመጨረሻ ባለሥልጣን ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ ደግሞ እንደ ልጅ ሁሉ የአባቱን ፈቃድ ይፈጽማል። ስለዚህም የአባቱን ፈቃድ በመፈጸም የሰውን ልጅ ፈጠረ! ከኃጢአትም አዳናቸው። በተመሳሳይ ሁኔታም ሁሉን ነገር በራሱ ቁጥጥር ሥር አደረገ። አሁንም ቢሆን በእግዚአብሔር ሥልጣን ሥር ነው። መንፈስ ቅዱስ ደግሞ የአብና የወልድ ወኪል ሆኖ ፈቃዳቸውን የሚፈጽም ነው። ስለዚህ የመጨረሻው ፕሮግራም ሁሉ ነገር በክርስቶስ አማካይነት ለሥላሴ ተጠቃልሉ መገዛት ነው። 

ጥያቄ 4. ከሞት በስተቀር ሌሎች የክርስቶስ ጠላቶች እነማን ናቸው? መቼስ ያሸንፋቸዋል? 

ቁጥር 29:- በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ለሙታን የጥምቀት ሥነ ሥርዓት ይካሄድ እንደነበር ከዚህ እንረዳለን። ምናልባት አምነው ሳይጠምቁ ለሞቱት ዘመዶቻቸው በእርሱ ምትክ ይጠምቁላቸው ነበር። ሐዋርያው ይህንን ሥርዓት አልደገፈውም አልተቃወመውም። ግን የሙታንን ትንሣኤ የሚክዱ ከሆነ «ታዲያ ለምን ለሙታን ትጠመቃላችሁ?» በማለት ራሳቸው እንኳ ለትንሣኤ በዚህ ሥርዓታቸው ምስክሮች እንደሆኑ ያስረዳቸዋል። 

ከቁጥር 30-34:- ሙታን የማይነሡ ከሆነ ሐዋርያውም ለወንጌል ሥራ ብሉ ራሱን በየጊዜው ለሞት አሳልፎ መስጠቱ ለምንድነው? እንግዲህ ሙታን የማይነሡ ከሆነ ሰው ከዚህ ዓለም የተሻለ ደስታ ስለማያገኘ «ነገ እንሞታለንና እንብላ እንጠጣ» በሚል ፍልስፍና መመራት አለበት። ግን ክርስቶስ ከመቃብር ስለተነሣ የእኛም የአማኞች ትንሣኤ ተረጋግጧል። ስለዚህ በዚህ ዓለም ለክርስቶስ ክብር ሕይወታችንን ብንሠዋ በትንሣኤ ዋጋችንን አናገኛለንና በተስፋ አንሮጣለን። 

ጥያቄ 5. ሀ/ አንዳንድ ሰዎች ወይም አማኞች በሥራቸው “ነገ እንሞታለንና እንብላ እንጠጣ” የሚለውን ፍልስፍና መደገፋቸውን እንዴት ያሳያሉ? ለ/ በክርስቲያን ትንሣኤ ቢያምኑ ሥራቸውን እንዴት ይለወጡ ነበር?

1ኛ ቆሮ.15፡1-19

በቆርንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለ ምእመናን ሙታን ትንሣኤ የሚክዱ እንዳነበሩ ከአፃፃፉ እንረዳለን፡፡ የምእመናንን ትንሣኤ መካድ የክርስቶስን ትንሣኤ መካድ መሆኑን ያስረዳቸዋል። የክርስቶስንም ትንሣኤ መካድ ጠቅላላ የክርስትናን ሃይማናት መካድ እንደሆነ ያስረዳቸዋል። ስለዚህ ክርስቶስ ተነሥቷል፤ እርሱም ከተነሣ በእርሱ የሚያምኑትም ይነሣሉ! 

ጥያቄ 23. ስለ ትንሣኤ ውይይት ሲጀምር በቁጥር 1 እና 2 ላይ ለምን ስል መሠረታዊ ወንጌል ይጠቅሳል? 

ጥያቄ 24. ከቁጥር 3-11 ሁለት ዓይነት የክርስቶስ ትንሣኤ ማረጋገጫዎች ይጠቅሳል። ምንና ምን ናቸው? 

ጥያቄ 25. ከቁጥር 12-19 ባለው ክፍል ውስጥ የምእመናንን ትንሣኤ በምን ላይ ይመሠርተዋል? 

ቁጥር 1 እና 2:- ሐዋርያው ስለ ትንሣኤ ትምህርቱን ሲጀምር ስለ ወንጌል ያስታውሳቸዋል። የሰሙት ወንጌል ስለ ክርስቶስ ትንሣኤ ያበስራል። ለጳውሎስ አንድ ወንጌል ብቻ ነው ያለው፤ ይኸውም የጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል ነው። ጳውሎስ ይህንን ወንጌል ሲያስተላልፍ የራሱን ሃሳብ ላለመጨመርና አሕዛቦች እንዳያምኑ ሊያደርግ የሚችለውን ነገር ላለማስቀረት ሲል በጣም ይጠነቀቅ ነበር። ጳውሎስ በጥንቃቄ የሰበከው ወንጌል በቆርንቶስ ክርስቲያኖች ዘንድ ተቀባይነት አግኝቷል፡፡ ሙሉ እምነታቸውንም በወንጌሉ ላይ በማድረግ ለመዳን ችለዋል። ይህም ቢሆን፥ ጳውሎስ የሰበከላቸውን ወንጌል አንድም ሳያስቀሩ በእምነታቸው መግፋት እንደሚገባቸው ያሳስባቸዋል። አንዳንድ የቆሮንቶስ ክርስቲያናች ትንሣኤ የለም በማለት ወንጌልን ለመቀየር ሞክረዋል። ጳውሎስም ከወንጌል የሚገኘውን ደህንነት ሙሉ በሙሉ ለማገኘት አንድ ሰው እስከ መጨረሻው በእውነተኛው ወንጌል ማመን እንደሚገባው ይናገራል። ወንጌሉን ለመቀየር የሚደረግ ማንኛውም ሙከራ የሰውዬውን የመጀመሪያ እምነት ውድቅ እንደሚያደርገው አበክሮ አስገንዝቧል። 

ጥያቄ 26. አንዳንዶች ዛሬ እውነተኛውን ወንጌል ለመቀየር የሚሞክሩት እንዴት ነው? 

ከቁጥር 9-11:- ይህንን አስታኮ ጳውሎስ ወንጌል ምን እንደሆነ ያብራራል። በመጀመሪያ፡- በኢየሱስ ሞት ላይ የተመሠረተ ነው፡፡ ኢየሱስ የሞተው ለእኛ ኃጢአት ሲል ነው እንጂ ለራሱ ኃጢአት ሲል አይደለም። ሁለተኛ፡- ኢየሱስ ለመሞቱ ማረጋገጫ የሚሆነን የእርሱ መቀበር ነው። አንዳንዶች ዛሬ እንደሚያስተምሩት ራሱን ስቶ አይደለም በመጨረሻ ላይ የነቃው። ሦስተኛ፡- የኢየሱስ አካል እንዳለ ነው ከሙታን የተነሣው (ከመቃብር ውስጥ ሥጋው እንዳለ ነው የተነሣው)፡፡ ይህ ትንሣኤ መንፈሳዊ ብቻ ሳይሆን አካላዊም ጭምር ነው። ለዚህም ማስረጃ የሚሆነን ሞቶ ሲነሣ ለብዙ ሰዎች መታየቱ ነው። 

በዚህ ክፍል ውስጥ ሐዋርያው ስለ ሁለት የክርስቶስ ትንሣኤ ማስረጃዎች ይናገራል። እነርሱም መጽሐፍ ቅዱስና የዓይን ምስክሮች ናቸው። ስለ ክርስቶስ ሞትና ትንሣኤ አስቀድሞ ብሉይ ኪዳን አስተምሮአል። ስለዚህ ሐዋርያው «መጽሐፍም አንደሚል» እያለ ይናገራል። ጌታችንም ስለዚሁ የተናገረውን ከሉቃስ 24፡44-47 ተመልከት። 

ብሉይ ኪዳን ስለክርስቶስ ሞት በመዝሙረ ዳዊት 22 እና በትንቢተ ኢሳይያስ 53 ተናግሮአል። ስለትንሣኤውም ሐዋርያት ከብሉይ እንደጠቀሱ በሐዋ.2:25-28፤ 34 እና 35፤ 13:33ና 34 እናነባለን። 

ለትንሣኤው የዓይን ምስክሮችም ሐዋርያትና ከ500 በላይ የሆኑት ምእመናን ናቸው። በስም የተሰበከውንም ወንጌል በልዩ ልዩ ተአምራት እያጀበ ለትንሣኤው መሰከረ። የቆሮንቶስም ክርስቲያኖች ይህንን ወንጌል ወይም የምሥራች ሰምተው አመኑ። ራሳቸው ለትንሣኤው ምስክሮች ሆኑ ማለት ነው። ጳውሎስ ምናልባትም ከሰብዓዊነቱ የተነሣውን ክርስቶስን ያየ የመጨረሻው ሰው ሳይሆን አይቀርም። እስጢፋኖስ በድንጋይ እየተወገረ ሳለ ነበር ኢየሱስን ያየው። ከዚህ ጊዜ በኋላ ነበር ጳውሎስ በደማስቆ መንገድ ኢየሱስን ያየው! (የሐዋ.9)። 

ጳውሎስ ኢየሱስ ከመረጣቸው ከ12ቱ ደቀ መዛሙርት እኩል ሥልጣን እንደነበረው ያውቅ ነበር። ይህም ቢሆን በእግዚአብሔር መመረጡን ሲያስብ በጣም ነበር የሚገረመው። እንዲህ የሚገረምበት ምክንያት ቤተ ክርስቲያንን ብዙ ያሠቃየና ለብዙ ክርስቲያናት ሞት መንስኤ በመሆኑ ነው። እግዚአብሔር በጸጋው ወደ ራሱ ጠራው። በዚህም ምክንያት እንደሌሎቹ ደቀ መዛሙርት እርሱም ከሙታን የተነሣውን የጌታ የኢየሱስን ወንጌል መስበክ ጀመረ። 

ከቁጥር 12-19፡- ክርስቶስ ከሙታን ከተነሣ እንግዲያስ የአማኛችም ትንሣኤ አለ በማለት የክርስቶስን ትንሣኤ ከአማኞች ትንሣኤ ጋር ያያይዘዋል። የክርስቶስ ትንሣኤ ከሌለ የክርስትና እምነት ራሱ ከንቱ እንዳሆነ ያስረዳል። የክርስትና እምነት ዋና ዋጋው በዚህ ሕይወት ሳይሆን በሚመጣው ሕይወት ስለሆነ ክርስቶስ ካልተነሣ የሚመጣውም ሕይወት አይኖርም፤ እኛም ያን ተስፋ ያደረግን «ከሰው ሁሉ ምስኪኖች ነን»። 

እንገዲህ በቆሮንቶስ ያሉ ክርስቲያኖች በክርስቶስ ትንሣኤ በማመን ወንጌልን ተቀብለዋል። ግን የአማኞችን የወደፊት ትንሣኤ ክደው ነበር። ሐዋርያው ግን የክርስቶስን ትንሣኤና የአማኞችን ትንሣኤ መለያየት እንደማይችሉ ያስረዳቸዋል። 

ጥያቄ 27. ሀ/ በኢየሱስ ትንሣኤ ማመን ለምን አስፈለገ? 

ለ/ ለምን ኢየሱስ ለኃጢአታችን መሞቱን ብቻ አናምንም? 

ሐ/ ዛሬ ለእኛ የቅዱሳን ትንሣኤ ለምን ማበረታቻ ሆነ?

1ኛ ቆሮ. 14፡26-40

ጳውሎስ ለጉባኤ አምልኮ አንዳንድ መመሪያዎችን በሚሰጥበት ጊዜ ለማስተላለፍ የሚፈልገውን መልእክት ለመረዳት ቤተ ክርስቲያኒቱ ምን ትመስል እንደነበረ ማስታወሱ አስፈላጊ ነው። ዛሬ እንደምናደርገው ቤተ ክርስቲያኒቱ በትልቅ የስብሰባ አዳራሽ ውስጥ አትሰባሰብም ነበር። አማኞች የሚሰባሰቡት በግለሰቦች ቤት ውስጥ በመሆኑ የሰዎቹ ቁጥር ከ50 ወይም 60 አይበልጥም ነበር። ስለሆነም ቤተ ክርስቲያኒቷ የኅብረት ጸሎት ወይም የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት የሚካሄድባት እንጂ በግዙፍ ሕንጻ ውስጥ መንፈሳዊ ሥነ ሥርዓት የሚካሄድበት ዓይነት ቤተ ክርስቲያን አልነበረችም። የሰዎቹ ቁጥር ጥቂት ስለሆነ መዝሙር ለመምረጥ፥ ቃል ለማካፈል፥ በአስተርጓሚ አማካኝነት በልሳን ለመናገር፥ ወዘተ. ብዙ ነጻነት ነበራቸው። ጳውሎስ የሚከተሉትን መመሪያዎች ሰጥቷል።

  1. አምልኮ እንደ መሪዎች ወይም ኳዬርና ሰባኪ ያሉ ጥቂት ሰዎች ሁሉንም ተግባር የሚፈጽሙበትና ሌሎች በትዝብት የሚመለከቱበት ሳይሆን ምእመናን በሙሉ የሚሳተፉበት ነው። ጳውሎስም ሁሉም ትምህርት፥ ልሳን፥ ትንቢት፥ ወዘተ በማቅረብ የሚያበረክተው አስተዋጽኦ እንዳለ አመልክቷል። ጳውሎስ ይህን ሲል ሁሉም ሰው ሁሉንም ነገር ማድረግ አለበት ማለቱ ሳይሆን ሁሉም ሰው ለመሳተፍ እንደሚችል መግለጹ ነበር።
  2. አምልኮው ሁሉ ለምእመናን በሙሉ ጠቃሚ መሆን አለበት። አስተርጓሚ ሳይኖር በልሳን መናገሩ ለሌሎች መንፈሳዊ ጥቅም የማያስገኝ በመሆኑ ተከልክሏል። ሰዎች የሚነገረውን አሳብ ተረድተው «አሜን» (እስማማለሁ) ሊሉ አይችሉም ነበር። የጉባኤ አምልኮ የሁሉም ስለሆነ፥ የሁሉም መረዳት ወሳኝ ነው። መልእክቱ በሚገባቸው ቋንቋ ሊተላለፍና ፕሮግራሙም እምነታቸውን የሚያንጹትን ነገሮች ሊያካትት ይገባል። (ይህ አንድ ሰው ለቡድኑ እንዲጸልይ በሚጠየቅበት ጊዜ ለራሱ መጸለይ ወይም በልሳን መናገሩ ትክክል እንዳልሆነ የሚያመለክት ይመስላል። ሁሉም የግለሰቡን ጸሎት ካልሰሙ ጥያቄውን ማጽደቃቸውን ለማሳየት «አሜን» ሊሉ አይችሉም። የጉባኤ አምልኮ ዓላማ የግል ጸሎት፥ ጥያቄ ወይም በረከት ሳይሆን፥ የሁሉም በአንድነት መሳተፍ ነው።)
  3. ነገሮች በሥርዓትና በአግባቡ ሊከናወኑ ይገባል። ሰዎች በራስ ወዳድነት ስጦታዎቻቸውን ለማሳየት በመፈለጋቸው ምክንያት የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን በሁከት ሳትሞላ አትቀርም። ጉባኤው ብዙ ሰዎች በአንድ ጊዜ በሚናገሯቸው የልሳንና የትንቢት መልእክቶች፥ እንዲሁም በሴቶች ጫጫታ ይታወክ ነበር። ነገር ግን አምልኮ ሥርዓትን የተከተለና አግባብነት ያለው ሊሆን ይገባል። በሌላ አገላለጽ፥ አምልኮ ለሕዝቡ ባሕል በሚስማማ፥ በሚጥም፥ ሕዝቡን ደስ በሚያሰኝ መንገድ መካሄድ አለበት። ስለሆነም፥ ጳውሎስ ለቤተ ክርስቲያን አምልኮ የሚያገለግሉ መመሪያዎችን ሰጥቷል።

ሀ. ሰዎች በልሳን ለመናገር ከፈለጉ ሊፈቀድላቸው ይገባል። ነገር ግን ተራ በተራ መናገር ይኖርባቸዋል። በልሳን በሚናገሩበት ጊዜ ደግሞ መልእክቱ መተርጎም አለበት። ተርጓሚ ከሌለ ዝም ብለው በልባቸው መጸለይ አለባቸው። በአንድ የአምልኮ ጊዜ ሁለት ወይም ሦስት ሰዎች ብቻ በዚሁ መንገድ መናገር ይኖርባቸዋል።

ለ. ሰዎች ትንቢት መናገር ቢፈልጉ ተፈቅዶላቸው ነበር። ተራ በተራ ትንቢት መናገር ይቻላል። ትንቢትም ሆነ ልሳን በመንፈስ ቅዱስ ቁጥጥር እንጂ ራስን በመሳት (in a trance) ሊነገር አይገባም። መንፈስ ቅዱስ እንደ ሰይጣን ሰዎች ከአእምሯቸው ውጭ እንዲሆኑ አያደርግም። ግለሰቡ አእምሮውን ሳይስት መንፈስ ቅዱስንና እርሱ የሚናገረውን ይሰማል። ትንቢት የሚነገርበት ዓላማ ግለሰቡ የተሰማውን እንዲናገርና ለሌሎች መልእክት የማካፈል ዕድል እንዲያገኝ ሳይሆን፥ የእግዚአብሔርን መልእክት ለሕዝቡ ለማስተላለፍ ነው። ስለሆነም፥ እርሱ እየተናገረ ሳለ እግዚአብሔር ተጨማሪ ማብራሪያ ለመስጠት በሌላ ሰው አማካኝነት የትንቢትን ቃል ከላከ፥ የመጀመሪያው ተናጋሪ ተራ ሊለቅለት ይገባል። በመጨረሻም፥ እንደ ልሳን ሁሉ በአንድ ጉባኤ ሁለት ወይም ሦስት ሰዎች ብቻ ትንቢትን እንዲናገሩ ተፈቅዷል።

ከቡሉይ ኪዳን በተለየ መልኩ፥ የአዲስ ኪዳን ትንቢት እግዚአብሔር ራሱ የሚናገረውን ያህል ጠንካራ ሥልጣን ያለው አይመስልም። አንድም የአዲስ ኪዳን ነቢይ፥ «እግዚአብሔር እንዲህ ይላል» እያለ ሲናገር አንመለከትም። ክርስቲያኖችም ትንቢትን በሁለት መንገዶች እንዲመረምሩ ተነግሯቸዋል። በመጀመሪያ፥ ቃላቱ ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር መስማማታቸውን ለመመርመር ትንቢትን እንፈትናለን። እግዚአብሔር ሊዋሽ ስለማይችል በአንድ በኩል (በሰው ወይም በመጽሐፍ ቅዱስ) የተናገረውን መልእክት አይቃረንም። ስለሆነም የተነገረው ትንቢት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በግልጽ ከተጻፈው ወይም ከመጽሐፍ ቅዱስ ዐበይት መርሆች ጋር የሚጻረር ከሆነ ትንቢቱን መቀበል አያስፈልግም። ሁለተኛ፥ ትንቢቱ ለሁሉም ሰው የሚጠቅም መሆኑን መመርመር አለብን። ለሕዝቡ ሁሉ የማያገለግልና ቤተ ክርስቲያንን የማያንጽ ከሆነ፥ ትንቢቱን መቀበል አያስፈልግም። ወይም ጉዳዩ ለሚመለከታቸው ብቻ ማካፈል ያሻል።

ሐ. ሴቶች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ዝም ሊሉ ይገባል። ይህ ምንባብ በክርስቲያኖች መካከል ብዙ ውይይቶችንና የተለያዩ አመለካከቶችን አስከትሏል። በሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ያልተደገፉ የሚመስሉ ሁለት የተራራቁ አመለካከቶች አሉ። በመጀመሪያ፥ አንዳንድ ክርስቲያኖች ሴት በፍጹም በጉባኤ ላይ መናገር የለባትም ይላሉ። እነዚህ ወገኖች ሴቶች ማስተማር፥ መስበክ፥ ማካፈል፥ መጸለይ፥ ወዘተ… እንደማይችሉ ይናገራሉ። ሁለተኛ፥ ሌሎች ክርስቲያኖች እነዚህ የጳውሎስ ትእዛዛት ከእኛ ጋር እንደማይዛመዱ ያስረዳሉ። እነዚህ ትእዛዛት የተሰጡት ወንዶች ሴቶችን በሚንቁበት ዘመንና የሴት የቤተ ክርስቲያን ውስጥ መናገር የተሳሳተ ወይም የዓመፅ ምልክት ተደርጎ በሚወሰድበት ባሕል ውስጥ ለነበሩት ሰዎች እንደሆነ ያስረዳሉ። ጊዜው ስለተቀየረና ዘመናዊ ባሕሎች የሴቶችን እኩልነት ስለተገነዘቡ፥ ሴቶች የወንዶችን ያህል እኩል ድርሻና ሥልጣን ይይዛሉ። ተገቢው መጽሐፍ ቅዱሳዊ አመለካከት የሚውለው በእነዚህ ሁለት የተራራቁ አመለካከቶች መሀል ይመስላል።

የትኛውንም አመለካከት ብንከተል፥ ጳውሎስ ቀደም ሲል በ1ኛ ቆሮንቶስ 11፡2-16 የተናገረውን ማስታወስ ይኖርብናል። በዚህ ክፍል ጳውሎስ ሴቶች የመጸለይና ትንቢት የመናገር ፈቃድ እንዳላቸው በማሰብ፥ ይህንኑ አገልግሎት በሚሰጡበት ጊዜ ከባሕላቸው ጋር ላለመቃረን ራሳቸውን መሸፈን እንዳለባቸው ገልጾአል። በኢዩኤል 2፡28-32 የተሰጠውና በሐዋርያት ሥራ 2፡17-21 የተጠቀሰው የመንፈስ ቅዱስ የተስፋ ቃል ወንዶችን ብቻ ሳይሆን ሴቶችንም ይጨምራል። ስለሆነም፥ የአዲስ ኪዳን ሴቶች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሊናገሩና ሊያገለግሉ እንደሚችሉ በግልጽ ያሳያል።

ክርስቲያኖች ከሚይዟቸው የተለያዩ አተረጓጎሞች አንዳንዶቹ ከዚህ በታች ተዘርዝረዋል። እንደ እግዚአብሔር ቃል ተማሪ፥ አንተና ቤተ ክርስቲያንህ ይህን ክፍል በምታዛምዱበት ሁኔታ ላይ መንፈስ ቅዱስ እንዲመራችሁ በጸሎት ጠይቁ።

አንዳንድ ምሁራን ጳውሎስ እግዚአብሔር የአስተዳደርና የሥልጣን ደረጃ ዎችን ስለወሰነ ሴቶች በቤትም ሆነ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ለባሎቻቸው እንዲገዙ ለማስረዳት መፈለጉን ይገልጻሉ። ስለሆነም፥ ሴቶች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ከመናገር ይልቅ ያልተገነዘቧቸውን ነገሮች ወደቤታቸው ከተመለሱ በኋላ ከባሎቻቸው በመጠየቅ አክብሮታቸውን ማሳየት ያስፈልጋቸው ነበር።

ሌሎች ምሁራን ጳውሎስ የተጋፈጠው ችግር ስለ መጽሐፍ ቅዱስ በቂ እውቀት ያልነበራቸውና በክርስትና እምነት ከወንዶች ጋር እኩል በመሆናቸው ምክንያት ባገኙት አዲስ ነጻነት የተደሰቱት ሴቶች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የፈጠሩት ሁከት እንደነበረ ይናገራሉ። እነዚህ ሴቶች ስለ ትንቢት አተረጓጎም፥ ወዘተ. እየተንጫጩ ይከራከሩ ነበር። ስለሆነም፥ ጳውሎስ እነዚህ ሴቶች ቤት ውስጥ ከባሎቻቸው ጋር እንዲወያዩና ቤተ ክርስቲያን ውስጥ መከራከራቸውን እንዲያቆሙ አዟል ይላሉ። ነገር ግን ጳውሎስ በክርክሩ ውስጥ ስለሚሳተፉት ወንዶች ምንም ሳይናገር ለምን ሴቶችን ብቻ እንደኮነነ መረዳቱ አስቸጋሪ ነው። ሴቶች መቼ መናገር እንዳለባቸው የሚያመለክት ተጨማሪ መመሪያ ሳይሰጥ በደፈናው ዝም እንዲሉ ያዘዛቸው ለምንድን ነው?

ሌሎች ደግሞ የጳውሎስ ትልቁ ግዳጅ አማኞች ለሌሎችና ለእግዚአብሔር አክብሮት በሚያሳይ መልኩ የጸጋ ስጦታዎቻቸውን በመጠቀም ቤተ ክርስቲያንን ማነጻቸው ነው ይላሉ። ለሌሎች ሰዎች አክብሮትን ማሳየት ከሚቻልባቸው መንገዶች አንዱ ለሴቶች ተገቢ የሆነውን ባሕላዊ ግንዛቤ መጠበቅ ነበር። የጥንቱ ባሕል ሴቶች በሕዝብ ፊት እንዳይናገሩ ስለሚከለክል፥ ሴቶች ባሕሉን በማክበር በቤተ ክርስቲያንም ይህንኑ ተግባር ከመፈጸም መታቀብ ነበረባቸው። ጳውሎስ ሴቶች በሕዝብ ፊት ሊጸልዩና ትንቢትን ሊናገሩ የሚችሉባቸው ጊዜያት እንዳሉ ቢናገርም። ጉዳዩ ባሕላዊ ጫና እንዳለው ግልጽ ነው። በአጠቃላይ መልኩ ለቆሮንቶስ ክርስቲያኖች ተገቢው ነገር የሴቶች በጉባኤ ዝም ማለት ነበር። በዘመናችን ባሕሉ ተለውጦ የሴቶች በጉባኤ ላይ መናገር ግራ መጋባትንና ነውረኝነትን የማያስከትል ከሆነ፥ ሴቶች እንዲናገሩ ሊፈቅድላቸው ይገባል።

በመጨረሻም፥ ስለ ትንቢትና ልሳን በሚናገሩ አሳቦች ላይ በማተኮር አስተያየታቸውን የሚሰጡ ወገኖች አሉ። ጳውሎስ ቤተ ክርስቲያን ትንቢቶችን በጥንቃቄ ስለምትመዝንበት ሁኔታ እያስተማረ ነበር። ሴቶችም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ትንቢት ሊናገሩ እንደሚችሉ ተፈቅዶላቸው ነበር። ነገር ግን ቤተ ክርስቲያን ትንቢቶችን መዝና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ወይም ከእግዚአብሔር መሆን አለመሆናቸውን በምትወስንበት ሂደት ውስጥ ሴቶች ዝም ማለት ነበረባቸው፡፡ ወንዶች ስለ ትንቢት እንዲወያዩ በመፍቀድ በመጽሐፍ ቅዱስ መርሆ መሠረት ለወንዶች የተሰጠውን ሥልጣን በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያንጸባርቁ ነበር። ሴቶች የተወሰነ አመለካከት ስለተወሰደበት ምክንያት ጥያቄ ቢኖራቸው በቤታቸው ውስጥ ባሎቻቸውን መጠየቅ ይኖርባቸዋል። ጳውሎስ ሴቶች በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እውቅና በተሰጠው የማስተማር ተግባር በወንዶች ላይ እንዲሠለጥኑ አይፈልግም ነበር። የትንቢት ግምገማ አንድ ነገር ከእግዚአብሔር መሆን አለመሆኑን ለመወሰን እንደሚያስችል ሥልጣን ይታይ ነበር። እግዚአብሔርም ይህንን ኃላፊነት የሰጠው ለወንዶች ነበር። ስለሆነም፥ ለቆሮንቶስ ክርስቲያኖች ከእግዚአብሔር ዘንድ የሆነውንና ያልሆነውን የመወሰን ሥልጣንን ለሴቶች መስጠቱ ባሕላቸውን ከመጻረሩም በላይ እግዚአብሔር በፍጥረት ጊዜ የወሰነውን የሥልጣን ሥርዓት የሚያፋልስ ነበር። 24ኛ ጥያቄ፡- ሀ) በቤተ ክርስቲያንህ ውስጥ ሰዎች ልሳንን የሚጠቀሙበትን ሁኔታ ጳውሎስ ካስተማረው ጋር አነጻጽር። ልዩነቱና ተመሳሳይነቱ ምንድን ነው? ለ) አንዳንድ ጊዜ ክርስቲያኖች ያለ አስተርጓሚ በጉባኤ ውስጥ በልሳን ይጸልያሉ። ይህ ከመጽሐፍ ቅዱስ አስተምህሮ ጋር የሚጣጣም ይመስልሃል? መልስህን አብራራ። ሐ) የሚጣጣም ካልሆነ፥ አምልኳችሁ ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር እንዲጣጣም ለማድረግ የቤተ ክርስቲያን ሽማግሌዎች ምን ማድረግ የሚገባቸው ይመስልሃል? መ) ስለ ሴቶች በጉባኤ ላይ መናገርን ከሚያስረዱት አመለካከቶች የትኛውን ታምናለህ? ለምን?

(ማብራሪያው የተወሰደው በ ኤስ.አይ.ኤም ከታተመውና የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ፣ ከተሰኘው መጽሐፍ ነው፡፡ እግዚአብሔር አገልግሎታቸውን ይባርክ፡፡)

1ኛ ቆሮ.14፡1-25

ጥያቄ 9. ከቁጥር 1-5 ባለው ክፍል ውስጥ ከልሳን ይልቅ በትንቢት መናገርን የመረጠው ለምንድነው? 

ጥያቄ 10. ልሳን ቤተ ክርስቲያንን የማያንጽ የሆነበት ምክንያት ምንድነው? 

ጥያቄ 11. ልሳን የሚናገር ሰው ዓላማ ምን መሆን አለበት? 

ጥያቄ 12. በቁጥር 22 ላይ ልሳን ለማያምኑ ምልክት ነው እንጂ ለሚያምኑ አይደለም የሚለውን አብራራ። 

ዛሬ እንዳሉት ብዙ ቤተ ክርስቲያኖች፥ የቆርንቶስም ቤተ ክርስቲያን በልሳን የመናገርን ሥጦታ በማጋነን ቤተ ክርስቲያኗን ጎድተዋታል። በዚህ ጥናት ጳውሉስ በልሳን ስላመናገር የሰጠውን ተጨማሪ ትምህርት እንመለከታለን። 

ቁጥር 1-5:- ከልሳን ይልቅ ትቢት የሚመረጥበት፥ ትንቢት ማህበሩን ስለሚያንጽ ነው። እንደምታስታውሰው ትንቢት ማለት ሁሌ የወደፊቱን ብቻ መናገር ሳይሆን የአግዚአብሔርን መልእክት ለምዕመናኑ ማስተላለፍም እንደሆነ አይተናል። የትንቢት ሥጦታ የነበራቸው ሰዎች በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ የሚገኙትን ቃል ኪዳናት በማካፈል፥ ሌሎችን የማበረታታት፥ የማጽናናትና የመቀስቀስ ችሎታ አላቸው። ልሳን ግን ራስን ብቻ ስለሚጠቅም የፍቅርን መንገድ ይረሳል። በልሳን የሚናገሩ በነገሩ ከመደሰታቸው የተነሣ ሌሎችን የማንገዋለልና ለሌሎች ያለማሰብ ዝንባሌ ይታይባቸው ነበር። እንዲሁም ልሳን የማይናገሩትን አማኞች በመንፈስ አልተሞላችሁም ብሎ ማንገዋለል ያለ ፍቅር መጓዝ መሆኑን እናስተውል። 

ጥያቄ 13. ሀ/ ለምንድነው አንዳንድ ክርስቲያኖች በልሳን መናገሩ ለአንድ ክርስቲያን አስፈላጊ ነገር ነው የሚሉት? ለ/ በልሳን ከመናገር ይልቅ ትንቢት መናገሩ የበለጠ አስፈላጊ የሆነበት ምክንያት ምንድነው? 

ከቁጥር 6-12:- ልሳን ትርጉሙ ካልታወቀ ምንም ትርጉም የማይሰጥ ጩኸት ይሆናል። ክርስቲያን ከዚህ ትርጉም የለሽ እርምጃ ራሱን መጠበቅ አለበት። እንኳን አእምሮ ያለው ሰው ቀርቶ የሙዚቃ መሣሪያ እንኪ ጩከቱ ትርጉም አለው። ስለዚህ አንድ ክርስቲያን መመሪያው ፍቅር መሆን ስላለበት ሌሎችን ለማነጽ እንዲችል ለተሰጠው ልሳን ትርጉም ደግሞ አንዲሰጠው መጸለይ አለበት እንጂ እሰይ በልሳን ተናገርኩ ብሉ ረክቶ መቀመጥ የለበትም። 

እንዲሁም ትርጉሙን ካወቀው በልሳን መናገሩ ቀርቶ በሚታወቀው ቋንቋ መልእክቱን በቀጥታ ጉባኤው በሚያውቀው ቋንቋ ብቻ ያስተላልፋል። እንደ ትንቢት መናገር የመሳሰሉትን በቀጥታ ቤተ ክርስቲያንን የሚያንፁትን ስጦታዎች መመኘቱ ይሻላል። 

ጥያቄ 14. ሀ/ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሰዎች ሲናገሩ በልሳን ሰምተህ ታውቃለህ? ለ/ ልሳኑ ተተርጉሞ ነበር? ሐ/ ለምንድነው የተጠቀሙበት? ለማበረታታት፥ ለማጽናናት፥ ወዘተ። 

ከቁጥር 13-19፡- “ስለዚህ በልሳን የሚናገር እንዲተረጉም ይጸልይ”። ይህ የፍቅር መንገድ ነው። ደግሞም በአእምር ሕፃን አለመሆንን ያሳያል። በማይጠቅም ነገር ረክቶ የሚቀመጥ ሕፃን ብቻ ነው። ዝቅ ብሎ በቁጥር 20 ላይ ይህንኑ ሃሳብ ይዞ «በአእምሮ ሕፃናት አትሁኑ፤ ለክፋት ነገር ሕፃናት ሁኑ እንጂ» ይላል። 

በቅዱስ ቁርባን ሥነ ሥርዓታቸውም ጊዜ እያንዳንዳቸው የራሳቸውን እራት ብቻቸውን በመብላት ሌሎችን መርሳት እንደለመዱ አሁንም በልሳን መናገር የየግል ደስታቸውን እንጂ ወንድሜ እንዴት ይሆን አላሉም። በማይገባው ቋንቋ በወንድሜ ፊት በምናገርበት ጊዜ መንፈሱን እረብሸበት ይሁን ብሎ አለማሰብ የፍቅርን መንገድ መርሳት ነው። ስለዚህ ሐዋርያው በማህበር ውስጥ እልፍ ቃላት በልሳን ከምናገር ይልቅ በሚታወቅ ቋንቋ አምስት ቃላት መናገርን እመርጣለሁ ብሏል። ይህም የሚሰሙትን ለማነጽ ስለሚጠቅም ነው። 

ከቁጥር 20-25፡- በልሳን በማህበር በመናገር የማያምኑትንም ማሰናከል አለ። «አብደዋል» እስኪሉ ድረስ መልካሚቱን የጌታን መንገድ በሕፃንነታችን ማሰደብ ተገቢ አይቻልም። 

ሐዋርያው ስለ ልሳን ከብሉይ ኪዳን በመጥቀስ ትክክለኛውን ዓላማ ያስተምራል። በቁጥር 22 ላይ “እንግዲያስ በልሳኖች መናገር ለማያምኑ ምልክት ነው» ይላል። ይህ ምን ማለት ነው? በመጀመሪያ ሐዋርያው ኢሳ.28፡11ና 12ን ይጠቅሳል። በዚያ ትንቢት ላይ የልሳን ዓላማ አምጸኞችን ለመቅጣት ነበር። የሚነገራቸው ቃል እንዳይገባቸው ሆኖ ማቅረብ መርገም እንጂ በረከት አልነበረም። እንዲሁም አሁን ልሳን ምልክት ይሁን ከተባለ ምልክትነቱ ለማያምኑ መርገም መሆኑ መዘንጋት የለበትም። 

ጥያቄ 15. ለምን ይመስልሃል ብዙ ክርስቲያኖች በተለምዶ ቋንቋ ከመናገር ይልቅ በልሳን መናገርን የሚፈልጉት?

1ኛ ቆሮ. 13፡1-13

ሐዋርያው ስለ መንፈስ ቅዱስ የከፈተውን ውይይት ያቋርጥና ስለ ፍቅር በምዕራፍ 13 መዘርዘር ይጀምራል። ዋና ነጥቡ አንድ ሰው ብዙ የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታዎች ቢኖሩት ነገር ግን በፍቅር ካልተመላለሰ ለእግዚአብሔር መንግሥት ምንም የማይጠቅም እንደሆነ ነው። እዚህ ላይ መገንዘብ የሚገባን የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታን መቀበልና በክርስትና ሕይወት በስሎ መገኘት አብረው ላይሄዱ እንደሚችሉ ነው። አንድ ሰው የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታን በሥራ የሚያሳይ ሆኖ ሕይወቱ ግን ፍጹም ሥጋዊ ሊሆን እንደሚችል ነው። የቆርንቶስ ሰዎች የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታዎች በሙላት ነበሯቸው፤ ነገር ግን በጣም ሥጋውያን እንደነበሩ ሐዋርያው ይመሰክራል፤ ( 1ኛ ቆሮ.1:4-6፤ 3:1-4)። 

ጥያቄ 1. የ12:31 ላይ «ደግሞም ከሁሉ የሚበልጥ መንገድ አሳያችኋለሁ» ባላውና በምዕራፍ 13 መካከል ያለውን ግንኙነት አስረዳ። 

ጥያቄ 2. ከቁጥር 1-3 የፍቅርን አስፈላጊነት ዘርዝር። 

ጥያቁ 3. ከቁጥር 4-7 የፍቅርን ፀባይ ዘርዝር። 

ጥያቄ 4. ከቁጥር 8-13 የፍቅርን ጽናት ዘርዝር፡፡ 

ሐዋርያው ስል ፍቅር በሰፊው ይጽፋል። በቆርንቶስ የነበሩ እማኞች በመንፈስ ቅዱስ ሥጦታዎች በመመካት ምን ያህል ፍቅር የተጎደላቸው ክርስቲያኖች እንደሆኑ ያስንዘባቸዋል። ያለ ፍቅር ሁሉ ከንቱ እንደሆነ ይጽፋል። ሰው ብዙ ነገርን በክርስትና ስም ቢፈጽም ያ ሁሉ ነገር ያለ ፍቅር ከሆነ ዋጋ ቢስ እንደሆነ ያስጠነቅቀናል። በ1ኛ ቆሮ. 12:31 ላይ ጳውሎስ አንደተናገረ ይህንንም የፍቅር መንገድ ከሁሉ የሚበልጥ መንገድ ይለዋል። 

ከቁጥር 1-3:- የፍቅር አስፈላጊነት! ያለ ፍቅር አስደናቂ ልሳን ቢሆን፥ እውቀት ቢሆን፥ እምነት ቢሆን፥ ምጽዋት ቢሆን ፈጽሞ ዋጋ ቢስ ነው። የእግዚአብሔርን መንግሥት አይገነባም። የእግዚአብሔርን መልክና ፀባይ ባለማሳየት ለጸጋውና ለፍቅሩ መሣሪያ አይሆኑም። ስለዚህ ፍቅርን ላለመርሳት ታላቅ ጥንቃቄ እናድርግ። 

ጥያቄ 5. በቤተ ክርስቲያናችን ውስጥ አንዳንድ ነገሮች ያለ ፍቅር ስለተሠሩ የእግዚአብሔርን ሥራ ከመሥራት ይልቅ ሥራውን ሲያበላሹ አይተሃል? እንዴት? 

እዚህን መንፈሳዊ ሥጦታዎች በመጥቀስ፡- (በልሳን መናገርን፥ ትንቢት መናገርንና፥ እውቀትና እምነት) ጳውሎስ ብዙ ሰዎች ሥጦታዎቹን አንደሚመኙአቸው፥ ነገር ግን የእነዚህ ሥጦታዎች በአንድ ሰው ውስጥ መኖር የእርሱን መንፈሳዊነት እንደማያሳዩና በሥጋ ሊደረጉ እንደሚችሉ ያሳየናል። ሰዎች ዛሬም ቢሆን እነዚህንና ሌሎችን መንፈሳዊ ሥጦታዎች ለእግዚአብሔር ክብር ሳይሆን ለራሳቸው ክብር ሲያውሏቸውና ሲጠቀሙባቸው እናያለን። 

ከቁጥር 4-7:- የፍቅር ፀባይ! ክርስቲያን በፀባዩ ክርስቶስን ካልመሰለ በአገልግሎቱ ፍሬቢስ ነው። በዚህ ክፍል ውስጥ የክርስቶስ ፀባይ ተዘርዝሮአል። በሮሜ 8፡29 ላይ እዚአብሔር ልጁን እንድንመስል ወስኗልና በፍቅር ፀባይ ፀባያችን ካልተለወጠ ክርስቶስን መምሰል አንችልም። 

እነዚህን የፍቅር ፍሬዎች በምናጠናበት ጊዜ፥ አንድ ልናስተውል የምንችለው ነገር ቢኖር፥ ብዙዎቹ ከሌሎች ጋር ያለን ግንኙነት ላይ የሚያተኩሩ መሆናቸው ነው። ፍቅር እንዲሁ በልባችን ውስጥ የሚሰማን ስሜት ብቻ ሳይሆን በተግባርም ሊታይ የሚገባው ነገር ነው። ስለዚህም ጳውሎስ ፍቅርን በአንደዚህ ዓይነት ሁኔታ ያብራራዋል፡- 

1. ሌሎችን መታገሥ፡- እኛ እንደምንፈልገው ባይሆኑልንም፥ እንደምን ፈልገው ባያደርጉልንም፥ …ወዘተ መታገሥ። 

2. ለሌሎች ቸርነት ማድረግ (ቸር መሆን):- የሰዎችን ችግር ለመፍታት መጣር። 

3. በሌሎች አለመቅናት:- ከእኛ የበለጠ ክብር ወይም ገንዘብ ቢያገኙም አለመቅናት። 

3. ፍቅር አይመካም፥ አይታበይም፡- በምንታበይበት ጊዜ ራሳችንን ከሌሎች የተሻልን ነን ብለን ከፍ ከፍ ማድረጋችን ነው። ይህንንም ብዙ ጊዜ የምናደርገው ራሳችንን ከሌሎች ጋር አወዳድረን እነርሱን ዝቅ በማድረግ ነው።

5. ፍቅር የማይገባውን አያደርግም፡- በልጆች ወይም በተናቁት ወይም በድሆች ላይ እንከን የማይገባውን አያዳርገም። 

6. ፍቅር የራሱን አይፈልግም:- ከራሱ ችግሮች ይበልጥ ለሌሎች ሰዎች ችግር ያስባል፤ (ፊልጵ.2:4) 

7. ፍቅር አይበሳጭም፡- ብስጭታችንን ብዙ ጊዜ የምንገልጸው ሌሎችን የሚያናደድ ንግግር በመናገር ነው። 

8. ፍቅር በደልን አይቆጥርም፡- በቀልን ለመበቀል ሳይሆን ለመታረቅ ነው የሚያስበው። 

9. ፍቅር ከእውነት ጋር ደስ ይለዋል እንጂ ስለ ዓመፃ ደስ አይለውም፡- ስለ ክፉ ሰዎች የሚነገር ወሪን መስማት አንዳንዴ ያስዳስተናል! በዚህም ምክንያት ደጉን ነገር ከማውራት ሰዎች የሚሠሩትን ክፉ ሥራ ለሌሎች የምናወራ ወሬኞች እንሆናለን። በምትኩ ግን ጥሩ የሆነውን ነገር መውደድ ይገባናል። የአመፃ ወሪ ሲደርሰን ይህንን ወሬ ላለመስማት ወስነን እውነት የሆነውን ለመስማት መወሰን አለብን። 

10. ፍቅር ሁሉን ያምናል፥ ሁሉን ይታገሣል፥ ሁሉን ተስፋ ያደርጋል፥ በሁሉ ይጸናል፡- ሌሎች መልካም ነገር እንዲሆንላቸው ይመኛል እንጂ ያጋጥማቸዋል ተብሎ የሚገምተው መጥፎ ነገር እንዲደርስባቸው አይፈልግም። 

11. ፍቅር ኢየሱስ ክርስቶስ ዳግም እስከሚመጣበት ጊዜ ድረስ ለዘወትር አይወድቅም። 

ጥያቄ 6. ከላይ የተዘረዘሩትን በመመልከት በሕይወትህ ውስጥ ፍቅርን ታሳይ የነበረው በየትኛው ዓይነት መንገድ ነው? ፍቅርስ ሳታሳይ የቀረኸው እንዴት ነው? 

ጥያቄ 7. በቤተ ክርስቲያን ውስጥና በመሪዎቹ መካከል ፍቅር የሚታይባቸው ሥፍራዎች የትኛዎቹ ናቸው? የፍቅር ፍሬዎች የሉበትም የምትለውስ ሥፍራ በቤተ ክርስቲያንህ ውስጥ የትኛው ነው? 

በመጽሐፍ ቅዱስ ቀዳሚው የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ፀባይ እግዚአብሔርን ወደ መምሰል እንዲቀይር እንጂ በአገልግሎት እንዲያሠልፈን አይደለም። አገልገሎት ሁለተኛ ደረጃ ነው። ስለዚህ በመንፈስ ቅዱስ ሥጦታ ላይ ከማተኮራችን በፊት በመንፈስ ቅዱስ ፍሬ ላይ እናተኩር፤ (ገላ.5፡22-26)። 

ከቁጥር 8-13:- የፍቅር ጽናት! የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታዎች ፈጽመው የማይፈልጉበት ጊዜ ይመጣል፤ ያም ጌታ ሲመለስ ይሆናል። የአሁኑ ሁኔታችን እንደሕፃንነት ጊዜ ይታያል፤ እንደመስታወት መልክ ይቆጠራል። ግን ጌታ ሲመለስ በከፊል የነበረን ሁሉ ሙሉ ይሆናል። እምነት፥ ተስፋ፥ ፍቅር ግን ጸንተው ይኖራሉ። ፍቅር ከእነዚህ ከሁለቱም ይበልጣል። ስለዚህ የቆሮንቶስ አማኞች በፍቅር ማተኮር እንዳለባቸው እንደተነገራቸው እኛም እንዲሁ የፍቅር ሕልውናችንን እናጠናክር፡፡ 

ጥያቀ 8. ፍቅር ከእምነትና ከተስፋ ይበልጣል የተባለው ለምንድነው?

1ኛ ቆሮ.12:14-31

ጥያቄ 15. በቁጥር 22 እስከ 26 ባለው ክፍል ውስጥ በአካል መካከል መተሳሰብ እንዲኖር ካለ በቆሮንቶስ ምእመናን መካከል ግን ምን እንደነበር እንረዳለን? 

ጥያቁ 16. ከቁጥር 28-31 ያለውንና ከቁጥር 8-11 ያለውን አወዳድረህ መመሳሰልም ሆነ ልዩነት ጻፍ። 

ከቁጥር 14 – 26 ባለው ክፍል ውስጥ ሐዋርያው እንዴት የክርስቶስ አካል እንደ ሰውነት በአንድነት መስራት እንዳለበት ያስተምራል። በቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እግዚአብሔር የተለያየ ሥጦታን ስለሰጣቸው ይህ በመካከላቸው መለያየትን፥ መናናቅን፥ መቀናናትን ፈጠረ። ምንም እንኳ የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታዎች በብዛት የሚታዩበት ቤተ ክርስቲያን ቢሆንም “መለያየት” የተባለው የሥጋ ሥራ ነግሶባቸው እንደነበር እንረዳለን። አሁንም በዘመናችን የመንፈስ ቅዱስን ሥጦታዎች አሉን በሚሉ መካከል እንዲሁ ከባድ መለያየት እንዳለ እንመለከታለን። ስለዚህ የመንፈስ ቅዱስን ሥጦታዎች በመንፈስ ቅዱስ ፍሬ በሆነው በፍቅር መስራትን አንዘንጋ ( 1ኛ ቆሮ.13፤ ገላ.5፡22-26)። 

ስለ ቤተ ክርስቲያን ማወቅ የምንችለው ዋነኛ የሆነውን የክርስቶስን አካል ትምህርት በመረዳት ነው። ልክ እንደ ሰው አካል ቤተ ክርስቲያን አንድ ራስ ነው ያላት። ይህም የቤተ ክርስቲያን ራስ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፤ (ኤፌ.1፡22-23)። ራስ የሆነው ከሁሉ የበላይ ሆና ይመራል፤ ከእርሱም ምሪት ሥር ደግሞ በጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ያመኑት የተለያዩ አማኞች በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነትም ከአካሉ ጋር ይገናኛሉ። የመንፈስ ቅዱስ ሥራ በዚህ ብቻ አይወሰንም፤ እያንዳንጹን ሰው ተገቢውን ቦታ አስይዞ ሥሪውን የሚፈጽምበትን ሥጦታ ይሰጠዋል። የሚሰጣቸው አንዳንዶቹ ሥጦታዎች በጣም የከበሩ ይመስላሉ! በዚህም ምክንያት የበለጠ ክብር የሚያስገኙት ለሰውየው እንደሆነ ይገመታል። ሌሎች ሥጦታዎች ደግሞ የተደበቁ ናቸው፤ ነገር ግን አካካሉ ጤንነትና ሥራ ትልቅ አስተዋፅኦ አላቸው። በዚህ ምክንያት የክርስቶስ አካል አባል የሆነ ሰው ሁሉ በጣም አስፈላጊ ነው። አንዱ ከሌላው ጋር አብሮ ስለሚሠራ ኃላፊነት ካለባቸው ከመሪዎች አንሥቶ እስከ ተራ አባል ድረስ ያለው በሙሉ ጥቅም የሚሰጥ ነው። በእግዚአብሔር አይን ሁሉም እኩል ናቸው። እንደ አንድ አካል ጤነኛ ሆነን እንሠራለን የምንለው እያንዳንዱ የአካሉ ክፍል የተሰጠውን መንፈሳዊ ስጦታ በተገቢው መንገድ ሲጠቀምበት ነው። ስለዚህ አንዱ የአካሉ ክፍል ሥጦታውን የማይጠቀምበት ከሆነ ልክ እግሩ እንደተቆረጠና አይነ ስውር እንደሆነ ሰው፥ አካሉ በአጠቃላይ አካል ስንኩል ሆኗል ማለት ነው። በዚህም ምክንያት ሌሎች አባላት እንደ እኛ ሥጦታ የላቸውም ብለን ገለልተኛ ማድረግ የለብንም። እያንዳንዱ አባል ሥጦታውን አውቆ፥ ለቤተ ክርስቲያን ዕድገት እንዲጠቀምበት የማድረግ ኃላፊነት የተሰጠው ለቤተ ክርስቲያን መሪዎች ነው። 

ጥያቄ 17. ሀ/ የቤተ ክርስቲያንህ መሪዎች እንዴት አድርገው ነው እያንዳንዱ አባል መንፈሳዊ ሥጦታውን አውቆ እንዲ ያገለገል የሚያደርጉት? ለ/ ከዚህ ከሚያደርጉት ሌላ የተሻለ፥ አባላቱን በአንድነት ለቤተ ክርስቲያን ዕድገት እንዲሠሩ የሚረዳ ምንድነው ብለህ ትገምታለህ? 

በዚህ ክፍል ውስጥ ደግሞ ሌላ የምናየው ዋና ትምህርት አለ። ይህም፡- “አንድ ብቸኛ የክርስቶስ አካል” መናሩን ነው። ይህም ማለት እውነተኛው የክርስቶስ አካል የተሠራው በኢየሱስ ክርስቶስ በሚያምኑት ክርስቲያናት ነው ማለት ነው። አጥቢያ ቤተ ክርስቲያኖች ያንን እውነት በከፊል የሚያንፀባርቁ መሆን አለባቸው። ይህም በሰዎች የተለያየ ስም የተሰጣቸው ቤተ ክርስቲያና (ቃለ ሕይወት፥ መካነ ኢየሱስ፥ ወዘተ) የዚህ አካል አባል ናቸው ማለት ነው። በዚህም ምክንያት ለክርስቶስ አካል ዕድገት አብረን መሥራት ይኖርብናል እንጂ በአካሉ ላይ ብዙ ክፍፍልን መፍጠር የለብንም። 

ጥያቄ 18. ዓለም አቀፍ ስለሆነው የክርስቶስ አካል ያለን ግንዛቤ እንዴት አድርጎ ነው ከሌሎች ከእኛ ከተለዩ አጥቢያ ቤተ ክርስቲያኖች ጋር ሊኖረን የሚገባውን ግንኙነት የሚወስነው? 

ከቁጥር 27-31 ባለው ክፍል ውስጥ እንደገና ስለ መንፈስ ቅዱስ ሥጦታዎች ይናገራል። በዚህ ላይ አጥብቀን መመልከት ያለብን በመጀመሪያ ሁሉም አንድ ዓይነት ሥራ የላቸውም። ሁለተኛ በሥጦታዎች መካከል እኩል ቤተ ክርስቲያንን የማነጽ ኃይል የለም። አንዳንድ ሥጦታዎች ከሌሎች ሥጦታዎች የበለጠ ቤተ ክርስቲያንን የመገንባት ኃይል አላቸው። ቃሉን የማስተላለፍ ሥጦታዎች ከሌሎች ሥጦታዎች የበለጠ ጥቅም አላቸው። 

በኤፌሶን 2:20-22 ላይ ሐዋርያትና ነቢያት የቤተ ክርስቲያን መሠረቶች ናቸው። ቤተ ክርስቲያን በዚያን ጊዜ በነበሩት ሐዋርያትና ነቢያት ትምህርት ላይ ቆማለች እንጂ በየጊዜው በሚነሡ ነቢያት አማካይነት አዲስ ትምህርትን አትቀበልም፡፡ 

ጥያቄ 19. ሀ/ ጳውሎስ «ነገር ግን የሚበልጠውን የጸጋ ሥጦታ በብርቱ ፈልጉ» ይላል። እነዚህ ሥጦታዎች የትኞቹ ናቸው?

1ኛ ቆሮ.12:12-13

ጥያቄ 13. በመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት አማካይነት ምን ሆንን ይላል? 

ቁጥር 12:- የአማኞችን አንድነት ለማስረዳት የሰውን አካል ምሳሌ ይሰጣል። የሰውነት ክፍሎች ብዙም ቢሆኑ በአንድ ኅብረት አብረው እርስ በርስ ይገለገላሉ። መንፈስ ቅዱስም የዋላባቸው ምእመናን በአድመኛነት መሰሎቻቸውን ብቻ በመጥቀስ ሌሎችን ከቡድናቸው የማያስገቡ ሳይሆኑ በተሰጣቸው ሥጦታ ሌሎችን ያገለግላሉ። 

ቁጥር 13፡- በክርስቶስ አንድ አካል ተደርገናል። ይህም አንድነት የተመሠረተው በመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት አማካይነት ነው። የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ 2 ለመጀመሪያ ጊዜ ተሰጠ። በዚያ የነበሩት አይሁዶች ነበሩ። አይሁዳውያን የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ተካፋዮች በመሆን በክርስቶስ አካል በቤተ ክርስቲያን ገቡ። ከዚያ በኋላ ያመኑት (የሐዋ.2:41-42፤ በተጨማሪ ቁጥር 33ን ተመልከት ) በተደጋጋሚ መንፈስ ቅዱስ እንደ መጀመሪያው ጊዜ ሳይሆን ያው በመጀመሪያው የወረደውን መንፈስ ቅዱስ ተካፋዮች ሆኑ፤ ያም በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቁት ባመኑ ጊዜ ነበር ማለት ነው። 

የሰማርያ ሰዎች በመጀመሪያ ሲያምኑ መንፈስ ቅዱስን እንዲቀበሉ የሐዋርያት እጅ መጫን አስፈላጊ ነበር፤ (የሐዋ.8፡14-18)። ከዚህ በኋላ የሰማርያም ሰዎች የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ተካፋዮች ስለሆኑ ከመጀመሪያዎቹ ተከትለው ያመኑትም ባመኑ ጊዜ ከቤተ ክርስቲያን ጋር በመንፈስ ቅዱስ ይተባበራሉ እንጂ እንደገና የሐዋርያት ወይም የሌላ ሰው እጅ መጫን አላስፈለገም። እንዲሁም አህዛብ (የሐዋ.10፡44-48) በመጀመሪያ ሲያምኑ አሕዛብም የመንፈስ ቅዱስ ሥጦታ ተካፋይ መሆናቸው ተረጋገጠ። ከዚህ በኋላ አህዛብ ሲያምኑ ወዲያውኑ የመንፈስ ቅዱስን ጥምቀት ይቀበሉና የክርስቶስ አካል ማህበረተኞች ይሆናሉ፤ የመንፈስ ቅዱስን ጥምቀት ለመቀበል ልዩ ሥርዓት አይደረገም! (የሐዋ.13:48፤ 14:21-22 ወዘተ )። በሐዋ.16 ላይም የመጥምቁ ዮሐንስ ደቀ መዛሙርት የዚሁ የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ተካፋዮች ሆኑ። 

እነዚህ ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት አማካይነት የአንዱ አካል ክፍሎች ሆኑ። እንግዲህ የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት በመጀመሪያ ስናምን ከክርስቶስ ጋር አንድ የሚያደርገን ሲሆን የመንፈስ ቅዱስ ሙላትም ለመጀመሪያ ጊዜ ባመንንና በመንፈስ ቅዱስ በተጠመቅን ጊዜ ተሰጥቶናል። ይህ ቁጥር 13 ላይ «አንዱን መንፈስ ጠጥተናል» ሲል መንፈስ ቅዱስን በመጠጣት መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ሞልቷል ማለት ነው፤ (ዮሐ.7:37-39፤ ቲቶ 3:5-7)። የመንፈስ ቅዱስ ሙላት ተደጋጋሚ ልምምድ መሆን አለበት፤ ሁልጊዜ ደጋግመን በመንፈስ ቅዱስ ልንሞላ ያስፈልጋል፤ (ኤፌ.5፡18)። የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ባመንን ጊዜ ከክርስቶስ ጋር አንድ ያደረገን መሣሪያ ስለሆነ አይዳጋገምም። 

ጥያቄ 14. እንደዚህ የማያምኑ ክርስቲያን ቡድኖች እነማን ናቸው? ምን ያምናሉ? በጥናታችን መሠረት እንዴት ትመልስላቸዋለህ?