በቅፍርናሆም የተደረጉ ተአምራትና ትምህርቶች (1፡21-34)

ምልከታ እና ትርጓሜ 

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ አገልግሎቱን በጀመረበት ወቅት ወደ ቅፍርናሆም በመግባት በሰንበት ቀን በምኩራብ ያስተምር ነበር። በዚያ የነበሩት ሰዎች ሁሉ በትምህርቱ እጅግ ተደነቁ ፤ ምክንያቱም እንደ ጻፎቻቸው ሳይሆን እንደ ባለሥልጣን ያስተምራቸው ነበርና። በዚሁ ምኩራብ ውስጥ ርኩስ መንፈስ የያዘው ሰው “የናዝሬቱ ኢየሱስ ሆይ! ከአንተ ጋር ምን አለን? ልታጠፋን መጣህን? ማን እንደሆንህ አውቄሃለሁ ቅዱሱ የእግዚአብሔር ነህ” በማለት ጮኸ። ኢየሱስም መንፈሱን ገስጾ አስወጣው ፤ ይህም ድርጊት በሰዎች ዘንድ ትልቅ መገረምን ፈጥሮ ዝናው በገሊላ ሁሉ ተሰማ። ከምኩራብ ወጥቶም ወደ ስምዖንና ወደ እንድርያስ ቤት ሄደ ፤ በዚያም የስምዖን አማት በንዳድ ታማ ተኝታ ስለነበር እጇን ይዞ አስነሳት ፤ ንዳዱም ወዲያው ለቀቃትና ማገልገል ጀመረች። በመጨረሻም ፀሐይ በጠለቀች ጊዜ የከተማው ሰው ሁሉ ሕመምተኞችንና አጋንንት ያደሩባቸውን ወደ ደጃፉ አመጡ ፤ እርሱም ብዙዎችን ፈወሰ ፤ አጋንንትም ማንነቱን ስላወቁ እንዳይናገሩ ከለከላቸው። 

በዚህ ክፍል ውስጥ የምናየው የኢየሱስ ስልጣን በሁለት መልኩ የተገለጠ ነው ፤ በመጀመሪያ በቃሉ (በትምህርቱ) ሲሆን ፣ ሁለተኛው ደግሞ በተግባሩ (በተአምራቱ) ነው። የጻፎች ትምህርት በሰው ወግና በሕግ ትርጓሜ ላይ የተመሠረተ በመሆኑ ሕይወትን የመለወጥ ኃይል አልነበረውም ፤ የኢየሱስ ቃል ግን በቀጥታ የሰውን ልብ የሚነካና መንፈሳዊውን ዓለም የሚያዝ ነበር። ርኩሳን መናፍስት መለኮታዊ ማንነቱን ሊያውቁ ቢችሉም ፤ ጌታ ግን ምስክርነታቸውን አልተቀበለም። ይህም የሚያሳየን ክርስቶስ ማንነቱ እንዲታወቅ የሚፈልገው በጨለማው ዓለም ሳይሆን እርሱን በሚከተሉና በሚያምኑት ቅዱሳን ምስክርነት መሆኑን ነው። 

የስምዖን አማት ተፈውሳ ወዲያውኑ ማገልገሏ ደግሞ እጅግ ጥልቅ ትርጉም አለው። ከጌታ ዘንድ የሚገኝ ማንኛውም ፈውስና በረከት ዓላማው እኛን ለማገልገል እንዲያበቃን ነው። ጌታ በምኩራብ ብቻ ሳይሆን በቤታችን ውስጥ ባለው ችግርም ጣልቃ እንደሚገባ እናያለን። 

በምሽት ወደ ደጃፉ የመጡት ብዙኃን ሕዝቦች ደግሞ የሰው ልጅ ያለበትን ጥልቅ የሆነ የመፈወስ ጥም ያሳያሉ። ኢየሱስ ክርስቶስ ለሥጋዊ ሕመም ብቻ ሳይሆን ለነፍስ እስራትም እውነተኛው መፍትሔ እርሱ መሆኑን በቅፍርናሆም በሠራው ሥራ አረጋግጧል። ዛሬም ቢሆን ጌታ በእኛ ሕይወት ውስጥ ያለውን ማንኛውንም “ርኩስ መንፈስ” ወይም “የንዳድ ሕመም” በቃሉ ስልጣን የመፈወስ ኃይል አለው። 

ተግባራዊ የውይይት ጥያቄዎች 

👉የኢየሱስ ትምህርት ከጻፎች ትምህርት በምን ተለየ? 

👉ርኩስ መንፈስ ኢየሱስን “የእግዚአብሔር ቅዱስ” ብሎ መጥራቱ ምን ያሳያል?

👉ኢየሱስ ርኩሳን መናፍስት ምስክርነት እንዲሰጡ ያልፈለገው ለምንድን ነው? 

👉የጴጥሮስ አማት ከተፈወሰች በኋላ ወዲያውኑ ማገልገሏ ስለ ተአምራቱ ውጤት ምን ይነግረናል? 

👉ከተማው ሁሉ በደጅ መሰብሰባቸው የኢየሱስን ተወዳጅነትና የሰዎችን ፍላጎት እንዴት ያሳያል? 

👉ኢየሱስ አጋንንት እንዳይናገሩ መከልከሉ ከሥነ-መለኮታዊ ዓላማው ጋር እንዴት ይያያዛል? 

👉እነዚህ ተአምራት የኢየሱስን መለኮታዊ ማንነት እንዴት ያረጋግጣሉ? 

👉በምኩራብ ውስጥ ርኩስ መንፈስ ያለበት ሰው መገኘቱ ስለ ሃይማኖታዊ ተቋማት ምን ያስጠነቅቃል? 

👉ኢየሱስ በምሽት ሁሉንም ድውያን መፈወሱ ስለ መለኮታዊ ርኅራኄው ምን ይናገራል? 

👉 ሕዝቡ “ይህ ትምህርት ምንድን ነው? አጋንንትንም በሥልጣን ያዝዛቸዋል” ማለታቸው ስለ ኢየሱስ ሥልጣን ምን ዓይነት ግንዛቤ እንደነበራቸው ያሳያል?