የሉቃስ ወንጌል የጥናት መምሪያና ማብራሪያ
ምልከታ እና ትርጓሜ
የሉቃስ ወንጌል ምዕራፍ አሥራ ሁለት ከቁጥር 35 ጀምሮ ያለው ክፍል ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱ በምድራዊ ሕይወታቸው ሊኖራቸው ስለሚገባው የንቃተ ሕሊና ደረጃና ስለ ታማኝ መጋቢነት ያስተማረበት ጥልቅ ክፍል ነው። ጌታችን ትምህርቱን የጀመረው “ወገባችሁ የታጠቀ መብራታችሁም የበራ ይሁን” በሚል ጠንካራ ትእዛዝ ነው። በዚያ ዘመን ወገብን መታጠቅ ማለት ረጅሙን የውጭ ልብስ ሰብሰብ አድርጎ ለሥራ ወይም ለጉዞ መዘጋጀትን የሚያመለክት ሲሆን፣ መብራት ማብራት ደግሞ በጨለማው ዓለም ውስጥ በንቃት መጠባበቅን ያሳያል። ይህ የሚያስተምረን ክርስቲያናዊ ሕይወት በዝንጋቴ የሚመራ ሳይሆን፣ በማንኛውም ሰዓት ለጌታ ጥሪ ምላሽ ለመስጠት ዝግጁ መሆን ያለበት መሆኑን ነው።
ጌታችን ይህንን ንቃት ከሠርግ ቤት ከሚመለስ ጌታቸው ጋር አነጻጽሮታል። አገልጋዮቹ ጌታቸው መጥቶ ደጁን ሲያንኳኳ ወዲያው እንዲከፍቱለት ተግተው መጠበቅ ይኖርባቸዋል። እዚህ ላይ አንድ እጅግ አስገራሚና ልብ የሚነካ መለኮታዊ ተስፋ እናገኛለን፤ ጌታቸው መጥቶ በንቃት ሲጠብቁት ያገኛቸውን እነዚያን አገልጋዮቹን “ወገቡን ታጥቆ በማዕድ ያስቀምጣቸዋል፥ ቀርቦም ያገለግላቸዋል” ይላል። ይህ ክርስቶስ ለታማኝ አገልጋዮቹ ያለው ታላቅ ፍቅርና ትሕትና መግለጫ ነው። እርሱ የሁሉ ጌታ ሆኖ ሳለ፣ በንቃት ለጠበቁት ግን ራሱ ዝቅ ብሎ ያገለግላቸዋል። የጌታ መምጣት በየትኛውም ሰዓት (በሁለተኛው ወይም በሦስተኛው ክፍለ ሌሊት) ቢሆን፣ በንቃት የሚጠብቁት ግን ሁልጊዜ ብፁዓን ናቸው።
ጴጥሮስ ይህ ምሳሌ ለእነርሱ (ለሐዋርያቱ) ብቻ ወይስ ለሁሉም እንደሆነ በጠየቀ ጊዜ፣ ጌታችን ስለ ታማኝና ልባም መጋቢ ምሳሌ በመናገር መለሰለት። መጋቢ ማለት በጌታው ቤት ላይ ተሹሞ ለቤተሰቡ ምግባቸውን በጊዜው የሚሰጥ ሰው ነው። ታማኝ መጋቢ ጌታው በሌለበት ሰዓት ኃላፊነቱን በአግባቡ የሚወጣና ሌሎችን የሚያገለግል ነው። ጌታው ሲመጣም እንዲህ ሲያደርግ ቢያገኘው በንብረቱ ሁሉ ላይ ይሾመዋል። ይህ የሚያሳየው በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ የሚሰጥ የክብር ሽልማት በታማኝነትና በሥራ ላይ የተመሠረተ መሆኑን ነው።
በአንጻሩ ደግሞ ጌታው የሚዘገይ መስሎት ልቡን የሚያደነድንና በሥልጣኑ ተጠቅሞ ሌሎችን አገልጋዮች የሚመታ፣ የሚበላና የሚጠጣ፣ የሚሰክርም ክፉ መጋቢ አለ። ይህ ሰው ጌታው ባልጠበቀው ቀንና ሰዓት ይመጣና በጽኑ ይቀጣዋል። ጌታችን እዚህ ላይ አንድ ታላቅ የኃላፊነት መርህ አስቀመጠ፦ “የጌታውን ፈቃድ አውቆ ያልተዘጋጀ እንደ ፈቃዱም ያላደረገ ያ አገልጋይ እጅግ ይገረፋል፤ ያላወቀ ግን መገረፍ የሚገባውንም ያደረገ ጥቂት ይገረፋል።” ይህ የሚያስተምረን እውቀት ከተጠያቂነት ጋር አብሮ እንደሚሄድ ነው።
ዋነኛው ትምህርት፦ “ብዙ ከተሰጠው ሁሉ ከእርሱ ብዙ ይፈለጋል” የሚለው ቃል ለእያንዳንዳችን የተሰጠ መመሪያ ነው። እግዚአብሔር ጸጋን፣ ጊዜን፣ ዕውቀትንና ንብረትን የሰጠን በታማኝነት እንድንጠቀምበት ነው። ጌታችን ዛሬም በደጃችን ቆሞ ያንኳኳል፤ የልባችን መብራት በእምነትና በበጎ ሥራ በርቶ ሊጠብቀው ይገባል። ንቃት ማለት ነገን በመፍራት መጨነቅ ሳይሆን፣ ዛሬን በጌታ ፊት በሚያከብር ታማኝነት መኖር ማለት ነው።
ተግባራዊ የውይይት ጥያቄዎች
👉“ወገብን መታጠቅ” እና “መብራትን ማብራት” (ቁ. 35) ለመንፈሳዊ ዝግጁነት ምን አይነት ምሳሌዎች ናቸው?
👉የጌታ መምጣት እንደ ሌባ መሆኑ (ቁ. 39-40) ሁልጊዜ የመዘጋጀትን አስፈላጊነት እንዴት ያሳያል?
👉ታማኝና ብልህ መጋቢ (ቁ. 42) ከማይታመነው መጋቢ በምን ይለያል?
👉ጌታው የዘገየ በመሰለው ጊዜ ባሪያዎችን የሚደበድብና የሚሰክር ሰው መጨረሻው ምን ይሆናል?
👉“ብዙ ከተሰጠው ብዙ ይፈለጋል” (ቁ. 48) የሚለው ቃል ለኛ ለክርስቲያኖች ምን አይነት ኃላፊነት ይሰጠናል?
👉የጌታን ፈቃድ አውቆ ባልተዘጋጀና ባልፈጸመ ሰው ላይ የሚመጣው ቅጣት ምን ያህል ይከብዳል?
👉መጋቢነት በቁሳዊ ሀብት ብቻ ሳይሆን በመንፈሳዊ እውቀትም ጭምር መሆኑን እንዴት እንረዳዋለን?
👉ጌታው ሲመጣ ባሪያዎቹን ማገልገሉ (ቁ. 37) ስለ ክርስቶስ ትሕትና ምን ይነግረናል?