የሉቃስ ወንጌል የጥናት መምሪያና ማብራሪያ
ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በቤተ መቅደስ ውስጥ ተቀምጦ ሰዎች ወደ መባው ሳጥን ገንዘብ ሲጨምሩ ይመለከት ነበር። ብዙ ባለጸጎች መጥተው ከትርፋቸው ብዙ ገንዘብ ሲያወጡ ባየ ጊዜ፣ አንዲት ድኃ መበለት መጥታ ሁለት ሳንቲም (ለፕጦን) ስትጨምር ተመለከተ። ለሰው ዓይን ይህች ሴት የሰጠችው ነገር እጅግ አነስተኛና ቦታ የማይሰጠው ሊመስል ይችላል። ነገር ግን የልብን ምስጢር የሚያውቀው ጌታችን ይህች ሴት ከሁሉ ይልቅ አብልጣ እንደሰጠች መሰከረላት። ይህ ታሪክ ስጦታ በእግዚአብሔር ሚዛን እንዴት እንደሚለካ የሚያስተምረን ድንቅ ትምህርት ነው።
ባለጸጎቹ የሰጡት ከትርፋቸው ነበረ። ይህም ማለት ለራሳቸው የሚበቃቸውንና የሚተርፋቸውን ያህል አስቀርተው፣ ትርፍ የሆነውን ነገር ለእግዚአብሔር ሰጡ። ስጦታቸው በቁጥር ትልቅ ቢሆንም፣ ለእነርሱ ግን ምንም ዓይነት መስዋዕትነት የሚጠይቅ አልነበረም። መበለቲቱ ግን የሰጠችው ከድህነቷ ነበር። ያሏትንና ለሕይወትዋ መተዳደሪያ የሚሆኑትን ሁለት ሳንቲሞች በሙሉ በመስጠት፣ ቀጣይ ሕይወትዋን ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር አቅርቦት ላይ እንደምትጥል በተግባር አሳየች። እግዚአብሔር የሚመለከተው የምንሰጠውን መጠን ብቻ ሳይሆን፣ ስንሰጥ ምን ያህል በልባችን ውስጥ እንዳስቀረን ጭምር ነው።
አንድ ምሳሌ ብንመለከት፦ አንድ እጅግ ባለጸጋ ሰው በመቶ ሺህ የሚቆጠሩ ዳቦዎች ካሉት መጋዘን ውስጥ አሥር ዳቦዎችን ቢሰጥ፣ ስጦታው ለተራበ ሰው ትልቅ ሊሆን ይችላል፤ ለባለጸጋው ግን ምንም ማለት አይደለም። በአንጻሩ ግን አንዲት እናት ለልጅዋ ያዘጋጀችው አንድ ዳቦ ብቻ እያላት ያንን ለተራበ ሰው ብታካፍል፣ ስጦታዋ ፍጹም ፍቅርና መስዋዕትነት የተሞላበት ይሆናል። እግዚአብሔር የሚፈልገው የእኛን ትርፍ ሳይሆን የእኛን ልብ ነው። መበለቲቱ የሰጠችው ገንዘቧን ብቻ ሳይሆን ራስዋንና ሙሉ እምነትዋን ነበር።
ይህ ታሪክ የሚያስተምረን ዋናው ቁምነገር፣ በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ ማንም ሰው “የምሰጠው ጥቂት ነው” ብሎ ማፈር እንደሌለበት ነው። እግዚአብሔር የሚለካው ስጦታው የወጣበትን ልብ ቅንነትና ፍቅር ነው። በታማኝነትና በደስታ የምትሰጥ ጥቂት ነገር፣ በእግዚአብሔር ፊት ከብዙ ትርፍ ስጦታ ትበልጣለች። እውነተኛ መስዋዕትነት የሚጀምረው መስጠት በሚያሳምመን ወይም በጌታ ላይ ሙሉ በሙሉ እንድንደገፍ በሚያደርገን ደረጃ ላይ ስንደርስ ነው።
ዛሬ እኛ ለእግዚአብሔር የምንሰጠው ጊዜ፣ ጉልበትና ገንዘብ ከትርፋችን ነው ወይስ ከፍቅራችን? መበለቲቱ ያስተማረችን ትልቁ ትምህርት እግዚአብሔርን አምነን ሁሉንም ነገር ለእርሱ ክብር አሳልፈን እንድንሰጥ ነው። እርሱ የልብን ጥልቀት የሚመለከት አምላክ ስለሆነ፣ በስውር የምናደርጋትን ጥቂት በጎ ነገር እንኳ ከታላቅ ክብር ጋር ይቆጥርልናል።
ተግባራዊ የውይይት ጥያቄዎች
👉የመበለቲቱ መባ ከባለጸጎቹ መባ ይልቅ በኢየሱስ ፊት ታላቅ የሆነው በምን ምክንያት ነው?
👉“ካላት ጉድለት ላይ ያላትን ሁሉ ሰጠች” (ቁ. 4) መባሉ ስለ እምነትና ስለ መታመን ምን ያስተምረናል?
👉እግዚአብሔር ስጦታን የሚመዝንበት መስፈርት ከሰው መስፈርት የሚለየው እንዴት ነው?
👉ይህ ታሪክ ለቤተ ክርስቲያን የገንዘብ አሰባሰብና የልግስና አገልግሎት ምን አይነት አርአያ ይሰጣል?
👉ባለጸጎቹ “ከተረፋቸው” መስጠታቸው ለምን አልተደነቀም?
👉መበለቲቱ ያላትን ሁሉ ሰጥታ ለነገው ስለመኖሯ በእግዚአብሔር መታመኗ ምን ትርጉም አለው?
👉ዛሬ እኛ ለእግዚአብሔር ስንሰጥ መስፈርታችን ትርፍ ነው ወይስ መስዋዕትነት?
👉ኢየሱስ ይህን ክስተት ለደቀ መዛሙርቱ እንዲያዩት ያደረገው ለምን ይመስላችኋል?