የሉቃስ ወንጌል የጥናት መምሪያና ማብራሪያ
ምልከታ እና ትርጓሜ
ሐዋርያቱ ከተላኩበት ተልዕኮ ተመልሰው ያደረጉትን ሁሉ ለጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በነገሩት ጊዜ፣ ጌታቸው ለብቻቸው ሊያሳርፋቸው ወደ ቤተ ሳይዳ አቅራቢያ ወዳለ ምድረ በዳ ወሰዳቸው። ይሁን እንጂ ሕዝቡ ይህንን ባወቁ ጊዜ ተከተሉት፤ እርሱም በታላቅ ርኅራኄ ተቀበላቸው። እዚህ ላይ ጌታችን የእረፍት ጊዜውን እንኳ ሳይቀንስ ለሕዝቡ ማስተማርና የታመሙትን መፈወስ መቀጠሉ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር ለሰው ልጅ አስፈላጊነት ምን ያህል ቅድሚያ እንደሚሰጥ ያሳየናል። ቀኑ መሽቶ ለምግብና ለዕረፍት የሚያስፈልግበት ሰዓት ሲደርስ፣ አሥራ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት ወደ ጌታ ቀርበው ሕዝቡ ወደ መንደሮች ሄደው ምግብና ማደሪያ እንዲፈልጉ እንዲያሰናብታቸው ለመኑት። ይህ የደቀ መዛሙርቱ አሳብ በሰውኛ እይታ ትክክልና ምክንያታዊ ቢመስልም፣ ከእነርሱ ጋር ያለው የፍጥረት ሁሉ ጌታ መሆኑን ግን ዘንግተው ነበር።
ጌታችን ግን ለደቀ መዛሙርቱ “እናንተ የሚበሉትን ስጧቸው” በማለት እጅግ አስገራሚ ትእዛዝ ሰጣቸው። ይህ ትእዛዝ ደቀ መዛሙርቱ በራሳቸው አቅም እንደማይችሉ እንዲረዱና ሙሉ በሙሉ በእርሱ ላይ እንዲደገፉ ለማድረግ የታለመ ነው። እነርሱም ያላቸው ከአምስት እንጀራና ከሁለት ዓሣ የማይበልጥ መሆኑንና ይህም ለዚህ ሁሉ ሕዝብ እንደማይበቃ ገለጹ። ጌታችን ግን የነበረውን ጥቂት ነገር እንዲያመጡለትና ሕዝቡንም በየሃምሳው በየክፍሉ እንዲያስቀምጡ አዘዘ። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር የሥርዓት አምላክ መሆኑንና ታላቅ በረከት ከመምጣቱ በፊት ዝግጅትና ሥርዓት እንደሚያስፈልግ ነው።
ኢየሱስ አምስቱን እንጀራና ሁለቱን ዓሣ ይዞ ወደ ሰማይ አሻቅቦ አየና ባረከው፤ ቆርሶም ለደቀ መዛሙርቱ ሰጠ። በረከቱና ማባዛቱ የተከናወነው በጌታ እጅ ውስጥ ነው። በዚያ የነበሩት አምስት ሺህ ወንዶች (ሴቶችና ሕፃናትን ሳይጨምር) ሁሉም በሉና ጠገቡ። የሚገርመው ደግሞ የተረፈው ቁርጥራጭ አሥራ ሁለት መሶብ መሆኑ ነው፤ ይህም ለእያንዳንዱ ሐዋርያ አንድ አንድ መሶብ ይደርሳል ማለት ነው። ይህ ተአምር ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በምድረ በዳ እስራኤልን መና መግቦ እንዳሳደገው እንደ እግዚአብሔር፣ አሁንም በሥጋ የተገለጠው እርሱ ራሱ መሆኑን ያረጋገጠበት ታላቅ ክስተት ነው።
ከዚህ ታሪክ የምንረዳው ዋናው ቁምነገር፣ በእጃችን ያለችው ጥቂት ነገር በጌታ እጅ ስትገባ ለብዙዎች መትረፍረፍ እንደምትሆን ነው። ጌታችን የእኛን ድካምና እጥረት ተረድቶ ሊሞላልን የሚችል ርኅሩኅ አምላክ ነው። በተጨማሪም ደቀ መዛሙርቱ ቃሉንና በረከቱን ለሕዝቡ እንደሚያከፋፍሉ ሁሉ፣ እኛም ዛሬ ከጌታ የተቀበልነውን ሰማያዊ በረከት ለተራቡ ነፍሳት የማድረስ ኃላፊነት አለብን። ክርስቶስ የሥጋን ረሃብ ብቻ ሳይሆን የነፍስን ረሃብ የሚቆርጥ የሕይወት እንጀራ ነው።
ተግባራዊ የውይይት ጥያቄዎች
👉ደቀ መዛሙርቱ “ሕዝቡን አሰናብት” ሲሉ ኢየሱስ ግን “እናንተ የሚበሉትን ስጧቸው” (ቁ. 13) ማለቱ ኃላፊነትን እንዴት ያስተምራል?
👉አምስት እንጀራና ሁለት ዓሣ ለታላቅ ሕዝብ በቂ የሆነው በኢየሱስ እጅ ሲባረክ መሆኑ ምን ያስተምረናል?
👉ሕዝቡ በቡድን በቡድን (አምሳ አምሳ) እንዲቀመጡ መደረጋቸው ስለ አገልግሎት ስርአት ምን ይናገራል?
👉“ሁሉ በልተው ጠገቡ” (ቁ. 17) መባሉ ስለ እግዚአብሔር በረከት ሙላት ምን ያሳያል?
👉ትርፍራፊው ዐሥራ ሁለት መሶብ መሆኑ ከሐዋርያቱ ቁጥር ጋር ያለው ግንኙነት ምንድን ነው?
👉ኢየሱስ ተአምሩን ከማድረጉ በፊት ወደ ሰማይ አሻቅቦ ማመስገኑ ስለ አባትና ልጅ ግንኙነት ምን ይገልጻል?
👉ይህ ተአምር ደቀ መዛሙርቱ በኢየሱስ ላይ ያላቸውን እምነት እንዴት አጠናከረው?